یک چوپان افغان در شرق ترکیه به دست هموطنش به قتل رسید

به گفته منابع طالبان، این انفجار در کوچه مکتب سیدالناصری در حوزه یازدهم شهر کابل رخ داده است.

پیشتر نیز شاهدان عینی به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که حوالی ظهر ۱۵ جوزا، یک انفجار در این منطقه شهر کابل رخ داده است.

به گفته این منابع، انفجار در نزدیکی خانه قدرت‌الله امینی، معاون والی طالبان در کابل، صورت گرفته است و ممکن است عملیات انتحاری بوده باشد.

ویدیویی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، نشان ‌می‌دهد که افراد طالبان دست‌کم یک زخمی را با رنجر انتقال می‌دهند.

قدرت‌الله امینی از ولایت پنجشیر است و پیش از این به عنوان والی طالبان در این ولایت فعالیت می‌کرد.

برنامه توسعه سازمان ملل روز جمعه گزارش داد که مصرف سالانه انرژی در افغانستان برای هر نفر ۷۰۰ کیلووات ساعت است.

به گفته این نهاد، این رقم ۳۰ برابر کمتر از میانگین جهانی است و نشان‌دهنده موانع جدی در مسیر توسعه کشور است.

این نهاد می‌گوید در افغانستان، گذار به انرژی پاک تنها به کاهش آلودگی مربوط نیست، بلکه با کرامت انسانی، معیشت و بقای مردم پیوند دارد.

در گزارش آمده است که در بسیاری از روستاها، زنان برای گردآوری هیزم مسافت‌های طولانی را طی می‌کنند.

برنامه توسعه ملل متحد هشدار داده است که استفاده از سوخت‌های جامد در مناطق روستایی، به دلیل آلودگی هوای داخل خانه، خطرهای جدی صحی ایجاد می‌کند و فرصت‌های توسعه را، به‌ویژه برای زنان و دختران، محدود می‌سازد.

این نهاد می‌گوید برای رسیدگی به این وضعیت، پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر را در بخش‌های مختلف افغانستان اجرا کرده است.

بر اساس گزارش، از سال ۲۰۲۱ تاکنون، برنامه‌های انرژی این نهاد سیستم‌های خورشیدی را در بیش از ۶ هزار مرکز نصب کرده است. این مراکز شامل بیش از ۵ هزار و ۴۲۰ مرکز صحی، بیش از ۸۰۰ مکتب و بیش از ۸۵۰ کسب‌وکار است.

بر اساس گزارش، این پروژه‌ها سالانه از نشر بیش از ۳۳ هزار تن دی‌اکسید کربن جلوگیری کرده و مصرف بیش از ۱۲ میلیون لیتر دیزل را کاهش داده است.

براساس یک اطلاعیه منتسب به ریاست امر به معروف طالبان در هرات، این گروه گفته زنانی که از دستور حجاب اجباری سرپیچی کنند، بازداشت و به زندان منتقل خواهند شد.

در این اطلاعیه که گفته می‌شود از سوی ریاست امر به معروف طالبان در هرات صادر شده، به آیات قرآن و حدیث درباره پوشش زنان اشاره شده است.

اطلاعیه همچنین به نقش و اختیارات مردان در تعیین نحوه پوشش اعضای زن خانواده نیز اشاره کرده است.

100%

در این اطلاعیه آمده است که ماموران امر به معروف طالبان در هرات موظف‌اند با زنانی که پوشش مورد نظر طالبان را رعایت نمی‌کنند برخورد کرده و آنان را بازداشت و به زندان منتقل کنند.

100%

همزمان یک فایل صوتی در هرات دست‌به‌دست می‌شود که در آن صدای مردی شنیده می‌شود که می‌گوید این تصمیم پس از نشست والی طالبان در هرات با مسئولان ریاست امر به معروف اتخاذ شده است.

براساس این فایل صوتی این تصمیم از روز شنبه ۱۶ جوزا، اجرایی خواهد شد. در این فایل همچنین تاکید می‌شود که این دستور باید از طریق وکلای گذر و امامان مساجد برای اجرا به مردم ابلاغ شود.

این فایل صوتی به یکی از کارمندان اداره حج و اوقاف طالبان در هرات، نسبت داده شده است. طالبان در ولایت‎‌های دیگر نیز محدودیت‌هایی را درباره پوشش زنان وضع کرده است اما تاکنون هیچ مقام طالبان درباره این تصمیم به‌گونه رسمی اظهار نظر نکرده‌اند.

پیش از این ساکنان هرات گفتند که امر به معروف طالبان در این ولایت بازرسی خشونت‌‌بار پوشش زنان را از سر گرفته است.

زهره الکوزی، دانش‌آموز افغان، دیپلم خود را با معادل ۳.۵ (GPA) دریافت کرده است؛ نمره‌ای که در نظام آموزشی امریکا در رده نمرات خوب و ممتاز قرار می‌گیرد.
او هنگام ورود به امریکا به زبان انگلیسی تسلط نداشت، اما توانست در مدت چند سال بر چالش‌های زبانی و آموزشی غلبه کند و دوره مکتب را با موفقیت به پایان برساند.

زهره در گفت‌وگو با شبکه محلی «لوکال ۱۰ نیوز» گفت: «شما می‌توانید به هر چیزی که می‌خواهید برسید. اینجا هیچ مانعی وجود ندارد و هیچ‌کس نمی‌تواند شما را متوقف کند.»

• 

  دختران دوره طالبان، از دانشگاه‌های امریکا فارغ شدند

موفقیت این دانش‌آموز افغان در حالی مورد توجه قرار گرفته است که میلیون‌ها دختر در افغانستان با محدودیت‌های آموزشی روبه‌رو هستند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم و همچنین تحصیلات دانشگاهی زنان در افغانستان متوقف شد.
افغانستان در حال حاضر تنها کشور جهان است که دختران و زنان از آموزش متوسطه و عالی محروم‌اند.
فعالان حقوق بشر و مدافعان آموزش می‌گویند که موفقیت دختران افغان در کشورهای مختلف نشان می‌دهد که آنان در صورت دسترسی به آموزش و فرصت‌های برابر، توانایی دستیابی به موفقیت‌های‌ حرفه‌ای را دارند.

به تازگی، بنیاد آموزش برتر اعلام کرد که دست‌کم ۷۴ دختر افغان به حمایت صندوق توسعه قطر از دانشگاه‌های امریکایی فارغ شدند. این دختران که در پی ممنوعیت آموزشی طالبان از تحصیل باز مانده بودند، از طریق برنامه بورسیه‌های قطر از ۲۷ مرکز تحصیلات عالی در سراسر امریکا فارغ شده‌اند.

جان بیلینگز، فرمانده کندک دوم، در حال دود کردن سیگرت با معاون صحی گروهش، به راننده خود گفت: «کمی دراز می‌کشم و خستگی بدر می‌کنم.» اما یک ساعت بعد، سربازان او را بیدار کردند: «لطفاً بیدار شوید، برگدال نیست.»

بیلینگز ابتدا تصور کرد سربازان شوخی می‌کنند، اما آنان تأکید کردند: «پیدایش نکردیم. او ناپدید شده است.»

از ۳۰ جون تا پایان جولای و سپس تا اواسط آگست، نیروهای امریکایی به‌طور پیوسته گشت‌زنی و عملیات هوایی و زمینی انجام دادند، اما بو برگدال را پیدا نکردند.

او چند سال در مناطق مختلف وزیرستان، زیر نظارت و بازداشت القاعده و شبکه حقانی، در شرایطی دشوار نگهداری می‌شد. برگدال دو بار تلاش کرد فرار کند، اما پس از آن شبکه حقانی او را در یک قفس آهنی زندانی کرد.

100%

شامگاه ۳۱ مه ۲۰۱۴، حدود ساعت ۶:۳۰، نیروهای امریکایی توانستند در پی یک معامله، بو برگدال را در منطقه بتی تانه ولسوالی علیشیر ولایت خوست از طالبان تحویل بگیرند.

ریاست هیئت طالبان را قاری عبدالله معراج برعهده داشت؛ فردی که از نزدیکان بدرالدین حقانی، بنیان‌گذار لشکر بدری، و از باشندگان منطقه لکن خوست بود. معراج بعداً در دوم مارچ ۲۰۱۷ در حمله یک پهپاد امریکایی در خوست کشته شد.

طالبان همان شب اعلام کردند که پنج نفر از رهبران این گروه؛ ملا محمد فاضل آخند، ملا نورالله نوری، ملا عبدالحق وثیق، ملا خیرالله خیرخواه و مولوی محمدنبی عمری، ساعت ۷ شام به وقت افغانستان به هیئت قطری سپرده شدند؛ هیئتی که از سه روز پیش برای تحویل گرفتن زندانیان طالبان انتظار می‌کشید.

ملا محمد فاضل آخند، باشنده ولسوالی چورچینوی ارزگان، در دوران حاکمیت اول طالبان معاون وزارت دفاع بود. او در سال ۲۰۰۱ توسط جنرال دوستم بازداشت و سپس به امریکایی‌ها سپرده شد. ملا نورالله نوری، باشنده ولسوالی شاه‌جوی زابل و والی بلخ در دوره نخست حاکمیت طالبان، نیز پس از سقوط مزار شریف در سال ۲۰۰۱ همراه با ملا محمد فاضل به دست نیروهای دوستم افتاد.

محمدنبی عمری، از اعضای ارشد شبکه حقانی، به اتهام میزبانی از جلال‌الدین حقانی و حمایت از القاعده و دیگر جنگجویان خارجی در نبرد شاهی‌کوت بازداشت شده بود. ملا خیرالله خیرخواه، باشنده قندهار، در دوره اول طالبان والی هرات بود و ملا عبدالحق وثیق نیز در دوره نخست معاون ریاست عمومی استخبارات این گروه را به عهده داشت. این افراد در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ به زندان گوانتانامو منتقل شدند.

هر یک از آنان نزدیک به ۱۳ سال را در بازداشت امریکا سپری کرده بودند. این زندانیان در اول جون به قطر رسیدند و اعضای دفتر سیاسی طالبان از آنان استقبال کردند. هر پنج نفر بعداً در ساختار اداره فعلی طالبان به مقام‌های مهمی دست یافتند.

دولت افغانستان به رهبری رئیس‌جمهور حامد کرزی این تصمیم را محکوم کرد و گفت مطابق قوانین بین‌المللی، این زندانیان باید به افغانستان تحویل داده می‌شدند. کابل تأکید داشت که نادیده گرفتن دولت افغانستان به معنای تضعیف حاکمیت ملی کشور است.

طالبان از دیپلماسی گروگان‌گیری استفاده می‌کنند؟

دیپلوماسی گروگان‌گیری عمدتاً از سوی دولت‌ها به‌عنوان ابزاری برای فشار سیاسی به کار گرفته می‌شود، اما در برخی موارد گروه‌های مسلح نیز هنگامی که به کشوری تسلط پیدا می‌کنند یا به بازیگرانی قابل تعامل در معادلات سیاسی میان دولت‌ها تبدیل می‌شوند.

در سطح دولتی، نمونه‌های این نوع دیپلوماسی بیشتر در روسیه، ایران و ونزوئلا دیده می‌شود، اما در میان گروه‌های مسلح، القاعده نخستین گروهی بود که این تاکتیک را به کار گرفت. تبادل اعضای ارشد القاعده با دیپلومات‌های ایرانی در عراق و پاکستان، طالبان افغانستان را نیز تشویق کرد تا از گروگان‌گیری برای کسب امتیاز استفاده کنند. پیش از آن، بیشتر آدم‌ربایی‌های اتباع خارجی انگیزه مالی داشت.

تحول از پرونده برگدال تا روند دوحه و تبادل‌های گسترده زندانیان، چندان قابل پیش‌بینی نبود. در آغاز، این موضوع به یک اقدام معمول جنگی و اسیرگیری شباهت داشت، اما بعداً طالبان با مشاهده فشارهای سیاسی داخلی بر دولت امریکا، از آن برای دستیابی به یک معامله بزرگ‌تر و فرصت‌های جدید استفاده کرد.

طالبان با بازداشت برگدال این امتیاز را به دست آوردند که اعضای ارشد خود را، بر اساس شرایط مورد نظرشان، از زندان گوانتانامو به قطر منتقل کنند و حتی راه گفت‌وگو با امریکا را بگشایند. این معامله در نهایت مسیر روند دوحه را هموار کرد؛ روندی که در نتیجه آن نزدیک به پنج هزار جنگجوی این گروه از زندان‌های افغانستان آزاد شدند و خروج تدریجی نیروهای امریکایی از افغانستان نیز آغاز شد.

تمایل ایالات متحده به تبادل زندانیان با روسیه و دیگر کشورها، این ذهنیت را در طالبان ایجاد کرد که می‌توان از تاکتیک گروگان‌گیری به‌عنوان ابزاری برای فشار در مذاکرات استفاده کرد. آنان این رویکرد را پس از بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱ نیز ادامه دادند. به نظر می‌رسد طالبان این روش را به‌دلیل محدود بودن تعاملات سیاسی و نبود تماس‌های مستقیم دیپلوماتیک، راهی برای مدیریت برخی مسائل می‌دانستند.

از سوی دیگر، دولت امریکا در سال‌های اخیر برای مقابله با این مشکل سیاست‌های ویژه‌ای تدوین کرده است. بر اساس قانون لوینسون مصوب ۲۰۲۰، اگر یک شهروند امریکایی با هدف اعمال فشار سیاسی بازداشت شده باشد، وزیر خارجه امریکا می‌تواند او را «بازداشت‌شده به‌طور ناعادلانه» اعلام کند؛ اقدامی که زمینه آغاز مذاکرات ویژه برای آزادی او را فراهم می‌سازد.

طالبان با گروگان‌گیری بو برگدال و دیگر شهروندان امریکایی، ارتباط مستقیم با نمایندگان و هیئت‌های امریکایی برقرار کرد، پیام‌های خود را منتقل کرد، برخی زندانیان را آزاد و امتیازاتی نیز به‌دست آورد.

100%

اما در ۵ سپتامبر ۲۰۲۵، رئیس‌جمهور امریکا، دونالد ترامپ، فرمان اجرایی جدیدی را امضا کرد که هدف آن مقابله با موارد بازداشت ناعادلانه شهروندان امریکایی توسط کشورهای خارجی است؛ یعنی جلوگیری از بازداشت و زندانی کردن شهروندان ایالات متحده در نقاط مختلف جهان با هدف امتیازگیری.

این فرمان که «تقویت تلاش‌های حفاظتی در برابر بازداشت ناعادلانه شهروندان امریکا» نام دارد، طبقه‌بندی جدیدی تحت عنوان «دولت حامی بازداشت ناعادلانه» ایجاد می‌کند. بر اساس این فرمان، اگر کشوری حامی بازداشت ناعادلانه شهروندان امریکایی شناخته شود، ممکن است با پیامدهایی چون تحریم، محدودیت‌های تجاری، محدودیت‌های صدور ویزا و محدودیت در سفر شهروندان امریکایی به آن کشور روبه‌رو شود.

پس از چندین نشست ناموفق میان نمایندگان امریکا و طالبان، کاخ سفید در ۱۰ مارچ افغانستان را به‌عنوان «دولت حامی بازداشت ناعادلانه» معرفی کرد و طالبان را متهم کرد که از شهروندان ایالات متحده به‌عنوان ابزار فشار استفاده می‌کند.

مارکو روبیو، وزیر خارجه امریکا، گفت طالبان از «تاکتیک‌های تروریستی» استفاده می‌کند؛ تاکتیک‌هایی که شامل ربودن افراد برای دریافت باج یا کسب امتیاز سیاسی است. او هشدار داد که افغانستان برای مسافران امریکایی کشور امنی نیست.

امریکا پیش از این نیز در ۲۷ فبروری ایران را در همین فهرست قرار داده بود.

«زندانیان امریکایی باری بر دوش طالبان هستند»

طالبان در پایان ماه مارچ، پس از هشدار روبیو، دنیس کویل، شهروند امریکایی را آزاد و اعلام کرد که او را به عنوان نشانه حسن نیت رها کرده‌ است.

کاخ سفید این اقدام طالبان را مثبت ارزیابی کرد، اما گفت هنوز کارهای زیادی باقی مانده و سه شهروند امریکایی دیگر، محمود حبیبی، پاول اوربی و افراد دیگر نیز باید آزاد شوند.

طالبان یک سال پیش از آن نیز جورج گلیزمن، شهروند امریکایی را پس از سفر یک هیئت ایالات متحده به ریاست زلمی خلیلزاد آزاد کرده بود. او ۸۳۶ روز در بازداشت طالبان به سر برده بود.

100%

یکی از خواسته‌های طالبان در برابر آزادی زندانیان امریکایی، آزاد شدن عبدالرحیم افغانی، از نزدیکان و پیام‌رسانان اسامه بن لادن در زندان گوانتانامو است، اما ایالات متحده تاکنون به چنین معامله‌ای پاسخ نداده است.