منابع محلی در اسپین‌بولدک می‌گویند که بسته ماندن مرز میان افغانستان و پاکستان و اجباری شدن پاسپورت برای سفر میان دو کشور باعث گسترش قاچاق انسان در این مسیر شده است. به گفته منابع، شبکه‌های غیرقانونی با دریافت مبالغ هنگفت، عبور افراد را در دو سوی مرز تسهیل می‌کنند.
منابع محلی در اسپین‌بولدک و افرادی که از مسیرهای غیرقانونی به پاکستان رفته‌اند به افغانستان اینترنشنال گفتند که آنها مجبور شدند با پرداخت مبالغ هنگفت به شبکه‌های قاچاق انسان روی بیاورند و میان دو کشور سفر کنند.
یکی از افرادی که از این طریق به پاکستان رفته است، گفت: «۱۳۰ هزار کلدار پاکستانی به یک قاچاقبر دادم تا مرا تا چمن برساند. این پول تنها به جیب یک نفر نمی‌رود، بلکه در طول مسیر به افراد مختلف از جمله طالبان نیز پرداخت می‌شود.»
او مدعی شده است که فعالیت شبکه‌های قاچاق بدون همکاری برخی مسئولان محلی و افراد بانفوذ در دو سوی مرز امکان‌پذیر نیست.
طالبان و مقام‌های اسلام‌آباد اما تاکنون درباره قاچاق انسان در مسیر افغانستان و پاکستان اظهار نظر نکرده‌اند.
طالبان به‌گونه رسمی با قاچاق انسان مخالف هستند و گاهی برخی افراد را از مناطق مرزی بازمی‌گردانند اما در عبور و مرور به‌گونه غیررسمی همچنان ادامه دارد.
یک منبع دیگر گفت: «مسافران عادی با محدودیت‌های شدید مواجه‌اند اما قاچاقبران راه‌های خود را دارند و حتی با پرداخت پول، مردم را از مسیرهای عادی عبور می‌دهند و کسی پاسخگو نیست.»
بسته ماندن مرز میان دو کشور و محدودیت‌های دیگر تاثیر مستقیم بر زندگی هزاران خانواده گذاشته است. بسیاری از ساکنان اسپین‌بولدک، چمن و مناطق اطراف روابط تجاری، درمانی و خانوادگی در دو سوی مرز دارند.
ساکنان محل می‌گویند محدودیت رفت و آمد قانونی هزاران کارگر را بیکار کرده و خانواده‌هایی را هم از هم جدا کرده است.
یک بزرگ قومی گفت: «مردم بیشترین آسیب را از این وضعیت می‌بینند. اکنون هم طالبان و هم طرف پاکستانی از قاچاق انسان سود می‌برند.»
پس از درگیری‌های مرزی نیروهای طالبان و پاکستان، اسلام‌آباد در ۲۰ میزان ۱۴۰۴ گذرگاه‌های مرزی تورخم و چمن را بست.
