درخواستم برای ولسوالی پسابند ولایت غور بود. این درخواست قبل از عید قربان بود و پروسه شارتلیست هم بعد از عید انجام شد.
لیست شارتلیستشدهها از همه ولسوالیها در صفحه فیسبوک این ریاست پخش شده، بهجز ولسوالی پسابند. حتی کسانی که ۱۴ پاس بودند در ولسوالیهای دیگر شارتلیست شدند، اما در ولسوالی پسابند این کار نشد.
دلیلش این است که آمر معارف ولسوالی پسابند، مولوی حمیدالله حکمت، گفته است اشخاصی که باشنده ولسوالی پسابند نباشند، نباید شارتلیست شوند. برای این گفته مولوی حمیدالله ثبوت هم دارم. یکی از کارکنان آمریت معارف پسابند در یک پیام صوتی واتساپ گفته که فورمهای درخواستی شما اینجا آمده بود، اما شارتلیست نکردند.
آیا این کار قانونی است؟
من و تعداد زیادی از مراجعین دیگر که از ولسوالی پسابند نبودیم، اصلا شارتلیست نشدیم. ما دیروز باخبر شدیم که در پروسه شارتلیستها نیستیم.
روز، ۱۸ جوزا، که روز برگزاری امتحان بود، نزد رییس معارف ولایت غور رفتیم و شکایت خود را کردیم، اما آنان برای ما بهانههای مختلف آوردند که اصلا منطقی نبود. حتی خودشان را هم نمیتوانستند قناعت بدهند، چه برسد به ما.
با این حال، ما همان چند نفری که بودیم، به زور گپ و جنجال وارد پروسه امتحان شدیم، اما بهصورت شفاهی. حتی مطمئن هستم که اصلا به پارچههای ما هم نگاه نخواهند کرد.
موضوع دیگر پروسه خود امتحان بود که حتی یک فیصد هم شفاف نبود. حتی قبل از امتحان، سوالات برای بعضیها بهصورت کامل رسیده بود. این را با چشمان خودم دیدم. این حرف را تنها من تایید نمیکنم، کسان دیگری هم بودند و دیدند.
واسطهگرایی و تعصب قومی هم در همین بستها بسیار زیاد بود.
در مجموع، بیشتر از ۱۰۰۰ نفر در پروسه امتحان شارتلیست شده بودند، اما ما حتی بهگونه رسمی شارتلیست نشدیم.
آیا این عدالت است؟
آیا ما باشنده این ولایت محروم نیستیم که حق اشتراک در امتحان بستها و مشاغل در ولسوالیهای ولایت خود را هم نداشته باشیم؟
آیا این نتیجه ۱۶ سال تحصیل من و امثال من است؟»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»