«امروز در قندهار امر به معروف همه دختران، حتی زنان بزرگسال را که چادری نداشتند، از تاکسیها پایین میکرد. به هیچکس اجازه حرف زدن نمیداد. گرچه همه حجاب را رعایت کرده بودند، اما باز هم میگفت باید حتما چادری به سر داشته باشید.
من که با مادرم میخواستم پیش داکتر بروم، نقاب زده بودم و فقط چشمهایم معلوم میشد. حجاب من رعایت بود، اما باز هم مرا از تاکسی پایین کرد و اجازه رفتن نداد.
امروز به بهانه چادری به من اجازه بیرون رفتن نمیدهند. فردا شاید اصلا اجازه بیرون شدن از خانه را به ما زنان افغانستان ندهند.
چرا جهان ساکت است؟ تا چه وقت در حق ما ظلم شود؟
افسردگی گرفتهام. تا مجبور نشوم، از خانه بیرون نمیروم. همه تفریحگاهها به روی ما بسته است.
حتی چندین بار که همراه شوهرم بودم، در بازرسیها طالبان مرا ایستاد کرده و گفت چرا چادری به سر نداری، دیگر بدون چادری بیرون نشو.
از این وضعیت خسته شدهایم. جهان نباید در برابر ظلمی که در حق ما زنان افغانستان میشود، ساکت باشد.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
