شورای علمای شیعه از «برخورد افراطی» محتسبان طالبان در هرات انتقاد کرد

منابع آگاه به افغانستان اینترنشنال گفتند که والی طالبان در هرات روز چهارشنبه در دو نشست جداگانه با وکلای گذر ناحیه‌های شهر، متنفذان محلی و شماری از فرماندهان پیشین جهادی دیدار کرده است.

به گفته منابع، هدف از این دیدارها جلوگیری از برگزاری هرگونه اعتراض احتمالی در روزهای آینده بوده است.

شهرک جبرئیل هرات روز سه‌شنبه شاهد اعتراض‌هایی علیه طالبان بود. معترضان به بازداشت زنان از سوی طالبان اعتراض کردند؛ تجمعی که در نهایت با دخالت نیروهای این گروه به خشونت کشیده شد.

منابع می‌گویند والی طالبان از متنفذان هرات خواسته است به مردم توضیح دهند که حجاب «یک امر شرعی» است.

او همچنین از متنفذان، وکلای گذر و فرماندهان پیشین جهادی خواسته است مردم را درباره پیشرفت پروژه تاپی، توسعه شهرک صنعتی و برنامه‌های عمرانی در هرات آگاه کنند.

بر اساس اطلاعات منابع، والی طالبان گفته است: «در شأن هرات نیست که مردم افغانستان بگویند مردم هرات در برابر امر حجاب، که وجیبه الهی است، تظاهرات کردند.»

او همچنین مدعی شده است افرادی که دست به چنین اقداماتی می‌زنند، «افراد مغرض» هستند که با «دساتیر الهی» مشکل دارند.

آژانس اطلاعاتی باختر در هرات، نیز دیدار والی طالبان با «مجاهدین اسبق و متنفذین ولایت هرات» را تأیید کرده است. باختر اما در گزارش خود تنها بر سخنان والی طالبان درباره پروژه‌های اقتصادی و برنامه‌های انکشافی تمرکز کرده است.

بر اساس گزارش باختر، والی طالبان گفته است که «امارت اسلامی افغانستان» برای رسیدگی به مسائل دینی و دنیوی مردم تلاش کرده است. این آژانس همچنین نوشته است که در پایان این دیدار، مجاهدین پیشین و متنفذان هرات از برنامه‌ها و فعالیت‌های اداره محلی طالبان حمایت کرده‌اند.

اداره‌های امر به معروف و استخبارات طالبان در هرات، از روز شنبه، ۱۶ جوزا بازداشت زنانی را آغاز کردند که حجاب مورد نظر طالبان را رعایت نکرده بودند.

طالبان می‌گوید زنانی که از خانه خارج می‌شوند باید چادری یا چادر نماز همراه با ماسک داشته باشند.

بر اساس یافته‌های افغانستان اینترنشنال، در نخستین روز این عملیات، شماری از زنانی بازداشت شدند که عملاً فرصتی برای تهیه چادر مطابق دستور طالبان نداشتند.

در میان بازداشت‌شدگان، دختری حضور داشت که سه روز پیش از آلمان به هرات بازگشته بود؛ زنی دیگر پس از هشدار طالبان برای خرید چادر از خانه بیرون شده بود؛ زنی نیز از ولایت دیگری به هرات آمده بود؛ و دختری که برای مراسم حنابندان خود در حال کرایه کردن لباس افغانی بود و قرار بود شب بعد مراسم عروسی‌اش برگزار شود.

شاهدان می‌گویند ماموران امر به معروف در نخستین روز این بازداشت‌ها با زنان برخورد خشونت‌آمیز داشتند. به گفته آنان، مأموران به زنان فرصت توضیح یا دفاع از خود را نمی‌دادند.

یکی از زنان بازداشت‌شده روز شنبه برای خرید چادر نماز از خانه بیرون شده بود. او در بازار معروف به «لیلامی‌فروشی» در شهر هرات، چادر نماز خرید و درست زمانی که پول آن را به فروشنده می‌پرداخت، از سوی طالبان بازداشت شد.

منابع آگاه روز چهارشنبه به افغانستان اینترنشنال روایت کردند که این زن به مأموران گفت که چادرنماز را همین لحظه برای پوشیدن خریده و تازه بهای آن را پرداخته است، اما توضیحات و التماس‌های او نادیده گرفته شد و مأموران امر به معروف با خشونت او را به داخل یک موتر کاستر منتقل کردند.

منابع افغانستان اینترنشنال می‌گویند این زن باردار بوده است.

بر اساس یافته‌های افغانستان اینترنشنال، دست‌کم پنج زن وابسته به اداره امر به معروف طالبان نیز در این عملیات حضور داشتند و همراه با مأموران مرد این گروه عمل می‌کردند. شاهدان می‌گویند این زنان نیز با بازداشت‌شدگان برخورد خشونت‌آمیز داشتند.

زنی که با خشونت به کاستر انداخته شد

در همین جاده، طالبان دختر جوان دیگری را بازداشت کردند. شاهدان عینی می‌گویند مأموران هنگام انتقال او به موتر، موهایش را کشیدند. به گفته آنان، این دختر از سوار شدن به موتر خودداری می‌کرد و در برابر بازداشت مقاومت نشان می‌داد.

افغانستان اینترنشنال بر اساس شواهدی که به دست آورده است، دریافته که در نخستین روز اجرای این عملیات علیه زنانی که حجاب مورد نظر طالبان را نداشتند، دست‌کم ۴۰ زن بازداشت شدند.

100%

بازداشت‌شدگان پس از آن به زندان زنان هرات منتقل شدند.

به گفته منابع، پس از ورود به زندان، تلفن‌های همراه آنان ضبط شد و در ساعات اولیه، دست‌های شان را با دست‌بند بستند. شماری از زنان در همان لحظات نخست تلاش کردند خانواده‌های خود را از وضعیت‌شان باخبر کنند، اما به آنان اجازه تماس داده نشد. یکی از دختران جوان با گریه از مأموران طالبان می‌خواست که اجازه دهند با خانواده‌اش تماس بگیرد.

در میان بازداشت‌شدگان روز نخست، دست‌کم سه زن باردار نیز حضور داشتند.

تلاش زندانیان برای آزادی یک زن باردار و یک تازه‌عروس

افغانستان اینترنشنال دریافته است که شماری از زنان زندانی بارها از مسئولان طالبان خواستند یک زن باردار را که دچار «پارگی پرده‌های جنینی» شده بود، آزاد کنند تا به خدمات درمانی دسترسی پیدا کند.

100%

پارگی پرده‌های جنینی معمولاً در هفته‌های پایانی بارداری و نزدیک به زمان زایمان رخ می‌دهد؛ زمانی که کیسه آب پاره می‌شود و مایع آمنیوتیک از بدن مادر خارج می‌شود.

بنا به اطلاعات رسیده از منابع معتبر، این زن باردار در شرایط نامناسب بهداشتی و در آستانه تولد فرزندش در زندان نگهداری می‌شد. زنان زندانی بارها به مسئولان طالبان هشدار دادند که ممکن است او هر لحظه زایمان کند. با این حال، زندانبانان در پاسخ گفتند که در زندان داکتر حضور دارد و آنان «از پس ولادت او برمی‌آیند.»

داستان تازه‌عروسی که آزاد نشد

پیش از این، افغانستان اینترنشنال به نقل از منابع خود از بازداشت دختر جوانی خبر داده بود که تنها یک شب تا مراسم عروسی‌اش فاصله داشت. اکنون جزئیات بیشتری از چگونگی بازداشت و وضعیت او به دست آمده است.

بر اساس این یافته‌ها، این دختر همراه خواهرش برای کرایه کردن یک پیراهن سنتی افغانی به بازار رفته بود. در هرات رسم است که یک شب پیش از مراسم عروسی، مراسم حنابندان یا خینه برگزار می‌شود.

وقتی این دختر به زندان منتقل شد، شماری از زنان زندانی بارها از مسئولان طالبان خواستند او را آزاد کنند تا بتواند در مراسم عروسی خود شرکت کند.

در روز دوم، طالبان فهرستی شامل نام ۹ زن را که اجازه آزادی داشتند، به زندان آورد. در حالی که تنها چند ساعت به مراسم عروسی این دختر باقی مانده بود، نام خواهر او در این فهرست دیده می‌شد، اما نام خود عروس در میان آنان نبود.

خواهر این دختر با زندانبانان گفت‌وگو کرد و گفت حاضر است خودش در زندان بماند، اما خواهرش برای شرکت در مراسم عروسی آزاد شود. او بارها گریه کرد و درخواستش را تکرار کرد، اما زندانبانان در پاسخ گفتند که این فهرست از اداره امر به معروف رسیده و آنان اجازه هیچ‌گونه تغییری در آن را ندارند.

نام زن بارداری که در آستانه زایمان بود و نیز دختری که قرار بود تا چند ساعت بعد مراسم عروسی‌اش برگزار شود، در این فهرست دیده نمی‌شد و در نهایت هر دو در روز دوم نیز در زندان باقی ماندند.

افغانستان اینترنشنال نتوانسته است سرنوشت این زنان را در روز سوم پیگیری کند و مشخص نیست که آیا آنان همچنان در بازداشت مانده‌اند یا در نهایت آزاد شده‌اند.

در میان زنان بازداشت‌شده، دختری نیز حضور داشت که تنها سه روز پیش از آلمان به هرات بازگشته بود. او هنوز چادر نماز تهیه نکرده بود و با پوشیدن یک مانتوی عربی از خانه بیرون شده بود.

این دختر پس از بازداشت بارها به مأموران طالبان توضیح داده بود که تازه به هرات آمده و قصد خرید چادر را داشته است، اما این توضیحات نیز مانع ادامه بازداشت او نشد.

به گفته منابع، شرایط زندان برای این دختر که پس از سال‌ها برای نخستین بار به افغانستان سفر کرده بود، به‌مراتب دشوارتر و هراس‌انگیزتر بود. او دچار اضطراب شدید، ترس و نگرانی عمیق شده بود.

100%

بازداشت دختر دوازده ساله‌ای که قاری قرآن بود

در دومین روز از آغاز بازداشت‌ها، مأموران اداره امر به معروف طالبان مادر و دختری را به زندان منتقل کردند که از ولایت دیگری به هرات آمده بودند. مادر چادری بر تن داشت، اما دخترش به دلیل سن کم با مانتو در شهر رفت‌وآمد کرده بود.

به گفته منابع، این دختر قاری و حافظ کل قرآن بود.

زنان زندانی بارها با شگفتی به مأموران طالبان گفتند که این دختر هنوز زیر سن است و نباید در زندان نگهداری شود. اما زندانبانان در پاسخ تأکید می‌کردند که تصمیم‌گیری درباره آزادی یا ادامه بازداشت افراد در صلاحیت آنان نیست و زندانیان نباید در این مورد دخالت کنند.

خشونت هنگام بازداشت؛ آرامش نسبی در زندان

زنان بازداشت‌شده نمی‌دانستند چه مدت در زندان خواهند ماند. برخی از احتمال سه شب بازداشت سخن می‌گفتند، برخی نگران بودند که یک ماه زندانی شوند و شماری دیگر از احتمال سه ماه حبس صحبت می‌کردند. این بلاتکلیفی، همراه با ترس از شب‌ماندن در زندان طالبان، فضای سنگینی از اضطراب و نگرانی در میان زندانیان ایجاد کرده بود.

افغانستان اینترنشنال دریافته است که بخش عمده خشونت‌ها هنگام بازداشت و پیش از انتقال زنان به زندان رخ داده است.

به گفته زنانی که بازداشت شده بودند، مأموران امر به معروف طالبان هنگام بازداشت زنان را هل می‌دادند، دست‌های آنان را می‌کشیدند، شماری را با خشونت به داخل موتر می‌انداختند و در مواردی موهای دخترانی را می‌کشیدند که از سوار شدن به موتر خودداری می‌کردند.

بر اساس این یافته‌ها، مأموران امر به معروف به توضیحات زنان توجهی نمی‌کردند و حتی نسبت به وضعیت زنان باردار نیز بی‌اعتنا بودند.

افغانستان اینترنشنال همچنین دریافته است که مأموران امر به معروف زنان را تا دروازه زندان همراهی می‌کردند، آنان را به زندانبانان تحویل می‌دادند و سپس محل را ترک می‌کردند.

شماری از زنان بازداشت‌شده پیش از انتقال به زندان، شایعاتی درباره احتمال تجاوز در زندان شنیده بودند. همین نگرانی سبب شد که هیچ‌یک از آنان در شب نخست نتوانند بخوابند و شب را با ترس و اضطراب سپری کنند.

با این حال، زنان بازداشت‌شده گفته‌اند که رفتار زندانبانان زن با آنان مناسب بوده است. به گفته آنان، در زندان زنان هیچ مردی حضور نداشت، همه کارکنان زن بودند و زندانبانان در مواردی حتی تلاش می‌کردند زنان بازداشت‌شده را دلداری دهند.

افغانستان اینترنشنال همچنین دریافته است که برای آزادی زنان بازداشت‌شده در روزهای نخست، هیچ پولی دریافت نشده، اما از آنان و خانواده‌های شان تعهد و ضمانت گرفته شده است.

بر اساس یافته‌های افغانستان اینترنشنال، شمار زنانی که در روزهای شنبه و یک‌شنبه(۱۶ و ۱۷ جوزا) به زندان مرکزی هرات منتقل شدند، به ۶۱ نفر رسیده بود. از این میان، ۹ نفر در روز دوم آزاد شدند.

گزارش‌های رسیده به افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد که دست‌کم ۱۷ زن دیگر نیز در روز سوم بازداشت شدند. این آمار بر اساس روایت شاهدان عینی تهیه شده و ممکن است شمار واقعی بازداشت‌شدگان در روز سوم بیشتر از این باشد.

افغانستان اینترنشنال با وجود تلاش فراوان، نتوانسته است شمار زنانی که احتمالا در سومین روز عملیات طالبان آزاد شدند را پیدا کند.

تحقیر مردان خانواده

یافته‌ها نشان می‌دهد که توهین و تحقیر تنها به زنان بازداشت‌شده محدود نبوده و مردان خانواده‌های آنان نیز هنگام پیگیری سرنوشت بستگان‌شان با برخوردهای تحقیرآمیز طالبان مواجه شده‌اند.

بر اساس این یافته‌ها، هنگامی که مردان خانواده‌ها برای پیگیری آزادی زنان بازداشت‌شده به اداره امر به معروف طالبان در هرات مراجعه کردند، از سوی مأموران این اداره مورد توهین و تحقیر قرار گرفتند. به گفته منابع، برخورد تحقیرآمیز با برخی از مردان خانواده حتی شدیدتر از رفتار با زنان بازداشت‌شده بوده است.

طالبان به مردان خانواده‌های زنان بازداشت‌شده با الفاظ توهین آمیز گفته‌اند که آنان «بی‌غیرت» و «بی‌حیثیت» هستند و نمی‌توانند از زنان خانواده خود در «جامعه اسلامی» مراقبت کنند.

به گفته منابع، از تمامی مردان خانواده‌های زنان بازداشت‌شده تعهد گرفته شده و به آنان هشدار داده شده است که اگر چنین مواردی دوباره تکرار شود، علاوه بر زنان، مردان خانواده نیز بازداشت خواهند شد.

به شکل سنتی، مردم در فصل بهار در این ولایت به گردآوری این محصول می‌پردازند.

اهمیت درمانی و اقتصادی گیاه اوشه

اوشه که با نام‌های وشا و اوشق نیز شناخته می‌شود، گیاهی خودرو از خانواده چتریان است که در افغانستان در مناطق خشک و کوهستانی، از جمله ولسوالی‌های تیوره و ساغر ولایت غور، می‌روید.

شیره اوشه از دیرباز در طب سنتی افغانستان و کشورهای منطقه برای درمان برخی بیماری‌های تنفسی، کاهش سرفه، بهبود مشکلات گوارشی، رفع نفخ، تسکین دردهای مفصلی و عضلانی و به‌عنوان ماده ضدالتهاب استفاده شده است.

این خاصیت‌ها باعث شده که این گیاه ارزش اقتصادی بالایی داشته باشد.

این ماده برای بخشی از مردم محل، منبع درآمد باارزش به شمار می‌رود.

اگر اوشه وارد چرخه صادرات شود، ارزش آن از سطح بازار محلی فراتر می‌رود. دربازارهای بین‌المللی، این گیاه بر اساس کیفیت آن تا کیلویی پنجصد تا هشتصد دالر ارزش دارد اما در بازارهای محلی غور و هرات هر کیلو بیش از یک هزار افغانی فروخته می‌شود

درگیری بر سر جمع‌آوری این گیاه

مردم این مناطق غور نسل‌ها است که این گیاه را جمع‌آوری می‌کنند. اما حضور افراد غیر بومی برای جمع‌آوری آن به تازگی منجر به خشونت شده است.

ویدیوهایی که از روستای زربید منتشر شده، نشان می‌دهد که طالبان بر مردم آتش گشوده و در نتیجه تیراندازی پنج نفر زخمی شدند.

حال یکی از زخمی‌های این رویداد وخیم است.

آنچه منجر به نگرانی باشندگان این منطقه شده، نگرانی از گزارشی است که گفته شده، طالبان محلی مناطق دارای گیاه اوشه را به تاجران تحت حمایت خود به مبلغ حدود چهار میلیون افغانی فروخته است.

مردم محل تاکنون چندین بار با حاکمان محلی گفت‌وگو کرده‌اند، اما این گفت‌وگوها نتیجه‌ای نداشته است.

مناطقی که مردم می‌گویند در این دو ولسوالی به تاجران محلی و بیرونی فروخته شده‌اند، متعلق به مردم محل است و دارایی دولتی به شمار نمی‌رود. چندین نسل از باشندگان این مناطق، سال‌ها از این کوه‌ها فرآورده‌های کوهی مانند اوشه، زیره و شیرخشت برداشت کرده‌اند.

به شکل سنتی، مردم در فصل بهار به گردآوری این محصول می‌پردازند.

بومی‌های این مناطق، از زخمی کردن یا به اصطلاح محلی «نیش زدن» این گیاه خودداری می‌کنند. آنان باور دارند که نیش زدن ساقه این گیاه در درازمدت سبب خشک شدن آن می‌شود.

اما تاجران محلی با استخدام ده‌ها نفر از داخل و بیرون ولایت غور، دست به گردآوری اوشه می‌زنند و روزانه برای هر یک از افراد نزدیک به ۳۰۰ افغانی مزد پرداخت می‌کنند.

آنچه سبب نزاع شده، فروش کوه‌بست‌ها و مناطق بکر غور است. مردم ادعا می‌کنند که مناطق فروخته‌شده منبع درآمد مردم محل است و این کار نان را از دسترخوان مردم برمی‌چیند.

مناطق فروخته‌شده از دورترین و کوهستانی‌ترین روستاها هستند و از مرکز ولسوالی‌ها، به‌ترتیب ۲۵ تا ۶۰ کیلومتر فاصله دارند.

یک پژوهش منتشرشده از سوی کمبریج درباره مدیریت منابع طبیعی در افغانستان هم تاکید می‌کند که تجربه‌های گذشته نشان داده است که تصمیم‌گیری از مرکز و بدون حضور مردم محل، در بسیاری موارد نتیجه خوبی نداشته است. به گفته این پژوهش، وقتی مردم محل در مدیریت جنگل‌ها، چراگاه‌ها و منابع طبیعی سهم نداشته باشند، هم احتمال اختلاف و درگیری بیشتر می‌شود و هم حفاظت از این منابع دشوارتر می‌شود.

تلاش برای گرفتن منابع عایداتی غور

غور ولایتی است که تقریبا هیچ منبع عایداتی دیگری جز کار زراعتی ندارد. ولایتی بسیار محروم است و مردمی بی‌بضاعت دارد.

با توجه به آمار موجود و فقر دست‌وپاگیری که مردم را زمین‌گیر کرده است، عملکرد طالبان به محرومیت مردم می‌افزاید و ناامنی غذایی را در میان مردم شدت می‌بخشد.

تحلیل‌های امنیت غذایی سازمان ملل متحد نیز غور را در مرحله ۴ یا وضعیت اضطراری قرار می‌دهد. داده‌های برنامه توسعه سازمان ملل متحد نیز نشان می‌دهد که حوزه غرب افغانستان، که غور بخشی از آن دانسته می‌شود، با ۷۸ درصد ناامنی معیشتی، بالاتر از میانگین ملی ۷۴ درصد قرار دارد.

آنها در این پیام ویدیویی مشترک با انتقاد شدید از سیاست‌های طالبان علیه زنان، خواستار به رسمیت شناخته شدن «آپارتاید جنسیتی» در چارچوب حقوق بین‌الملل شدند و تأکید کردند که تا تحقق کامل حقوق و آزادی‌های زنان و دختران افغان به تلاش‌های خود ادامه خواهند داد.

این دو نماینده پارلمان اروپا با اشاره به حذف سیستماتیک زنان از عرصه‌های اجتماعی، آموزشی و سیاسی افغانستان گفتند که میلیون‌ها زن و دختر افغان از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود محروم شده‌اند. به گفته آنان، زنان از حق آموزش، اشتغال، مشارکت در زندگی عمومی و حتی تصمیم‌گیری درباره آینده و سبک زندگی خود محروم هستند.

السهلانی و واوتمانز در این پیام گفتند: «در افغانستان، دیگر تفاوت چندانی میان یک جسد و یک دختر زنده وجود ندارد. زنان، مانند یک جسد، از حق سخن گفتن، حرکت آزادانه و تعیین سرنوشت خود محروم شده‌اند.»

آن‌ها هرگونه توجیه فرهنگی، سنتی یا مذهبی برای محدودیت‌های اعمال‌شده علیه زنان از سوی طالبان را رد کرده و گفتند آنچه در افغانستان رخ می‌دهد، سیاستی سازمان‌یافته برای حذف زنان از جامعه است.

این دو عضو پارلمان اروپا افزودند: «این رفتارها نه فرهنگ است، نه سنت و نه دین. آنچه در افغانستان جریان دارد، تلاشی سیستماتیک برای حذف زنان از زندگی عمومی و اجتماعی است. وضعیت کنونی افغانستان مصداق آشکار آپارتاید جنسیتی و جنایت علیه بشریت است و جامعه جهانی باید به سکوت و نظاره‌گری در برابر این فاجعه پایان دهد.»

درخواست برای اقدام عملی

السهلانی و واوتمانز تأکید کردند که قوانین و نهادهای بین‌المللی باید «آپارتاید جنسیتی» را به‌عنوان جرمی مستقل در حقوق بین‌الملل به رسمیت بشناسند تا امکان پیگرد و پاسخگو ساختن عاملان آن در دادگاه‌های بین‌المللی فراهم شود.

آن‌ها همچنین از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی خواستند از هرگونه مشروعیت‌بخشی به طالبان خودداری کنند و رژیمی را که زنان و دختران را صرفاً به دلیل جنسیت‌شان از حقوق اساسی و آزادی‌های بنیادین محروم کرده است، به رسمیت نشناسند.

این دو نماینده پارلمان اروپا با تأکید بر ضرورت حمایت مستمر از زنان و دختران افغانستان گفتند جامعه جهانی نباید در برابر وضعیت کنونی این کشور سکوت کند، بلکه باید با اقدامات عملی، سیاسی و حقوقی از مبارزه زنان افغان برای دستیابی به حقوق و آزادی‌هایشان پشتیبانی کند.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که انتقادها و فشارهای بین‌المللی بر طالبان به دلیل محدودیت‌های گسترده علیه زنان و دختران افغان همچنان ادامه دارد. با این حال، السهلانی و واوتمانز معتقدند صدور بیانیه‌های سیاسی به‌تنهایی کافی نیست و جامعه جهانی باید برای پایان دادن به آنچه «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان می‌خوانند، گام‌های عملی و مؤثرتری بردارد.

اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان، با محکوم کردن خشونت علیه زنان در هرات و حملات هوایی اخیر پاکستان، گفته است که افغانستان پس از «فراز و نشیب‌های زیاد» به «دوراهی مرگ و زندگی» رسیده است.

او گفته است که ریشه این وضعیت در بحران عدم مشروعیت نهفته است.

او با ابراز نگرانی از این رویدادها نوشته است که از حوادث هرات، که در آن با زنان رفتار خشونت‌آمیز صورت گرفته، «قلباً متأثر و متألم» شده است.

رئیس‌جمهور پیشین افغانستان همچنین حملات هوایی اخیر پاکستان را محکوم کرده و گفته است که در این حملات، شمار زیادی از شهروندان غیرنظامی افغانستان کشته و زخمی شده‌اند. او با خانواده‌های قربانیان این حملات ابراز همدردی کرده است.

آقای غنی افزوده است که عبور از وضعیت کنونی به عقل جمعی و تلاش همگانی نیاز دارد تا کشور بار دیگر به «صراط مستقیم» بازگردانده شود.

او در ادامه پیام خود گفته است که در بحث درباره منافع ملی و خواست مردم، نمی‌توان مسئله مهم صلح پایدار ملی و منطقه‌ای را نادیده گرفت. به گفته او، تحمیل اراده یک گروه بر افغانستان نمی‌تواند این کشور را به صلح پایدار برساند.

رئیس‌جمهور پیشین افغانستان تاکید کرده است که عقل جمعی افغان‌ها حکم می‌کند در جست‌وجوی «گمشده اساسی» خود، یعنی صلح پایدار، برآیند.