این باشنده کابل که به دلیل نگرانیهای امنیتی نخواست نامش فاش شود، به افغانستان اینترنشنال گفت: «طالبان در کابل خانهبهخانه میآیند و از مردم پول میگیرند. به ما میگویند این پول را برای امام مسجد میخواهند و هر هفته به زور ۱۰۰ افغانی از ما میگیرند.»
او گفت بسیاری از خانوادهها با مشکلات شدید اقتصادی روبهرو هستند و توان پرداخت هزینههای اضافی را ندارند.
این شهروند افزود حضور افراد مسلح طالبان هنگام جمعآوری پول، امکان مخالفت را از مردم میگیرد.
او گفت: «وقتی سربازان طالبان با افراد مسلح پشت در خانههای مردم میآیند، مردم چگونه میتوانند نه بگویند و به آنها پول ندهند؟»
این باشنده کابل همچنین از افزایش شمار مساجد انتقاد کرد.
او گفت: «اگر طالبان نمیتوانند هزینه مسجدهایشان را تأمین کنند، پس چرا در هر ۶۰۰ متر یک مسجد میسازند؟»
به گفته او، در بسیاری از مناطق شهر در فاصلههای کوتاه مسجد ساخته شده است.
پیش از این نیز شهروندان از اینکه طالبان بهبهانههای مختلف از مردم درگیر فقر و بیکاری پول جمعآوری میکنند، انتقاد کردهاند و برخی آن را «اخاذی» خواندهاند.
فقر گسترده در افغانستان
این در حالی است که مردم افغانستان همچنان با بحران گسترده انسانی و معیشتی روبهرو هستند.
سازمان ملل اعلام کرده که در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۱.۹ میلیون نفر، معادل ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند.
بر اساس این گزارش، نیازهای اصلی شامل کمک غذایی، درمان سوءتغذیه حاد، خدمات صحی اولیه، دسترسی به آب آشامیدنی سالم و خدمات حمایتی است.
سازمان ملل همچنین هشدار داده است که حدود ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی حاد مواجهاند و انتظار میرود این رقم افزایش یابد.
به گفته این سازمان، کمبود بودجه بینالمللی میزان پوشش کمکهای غذایی را کاهش داده و توان نهادهای امدادرسان برای پاسخگویی به نیازهای رو به افزایش را محدود کرده است.
بر اساس گزارش سازمان ملل، حدود ۴.۹ میلیون کودک زیر پنج سال و زنان حامله و شیرده در افغانستان به درمان سوءتغذیه حاد نیاز دارند.
نهادهای امدادرسان بارها هشدار دادهاند که فقر، بیکاری و کاهش کمکهای خارجی، میلیونها خانواده افغان را با دشواریهای شدید معیشتی روبهرو کرده است.