افسر ارتش پیشین در مرکز ولسوالی شهرستان دایکندی ترور شد

این رویداد حوالی ساعت ۸:۰۰ شام رخ داده است و دو فرد مسلح موترسایکل‌سوار در حالی که آقای بهزاد مصروف بستن دکان خود بود، به سوی او شلیک کردند.

نزدیکان این نظامی پیشین به افغانستان اینترنشنال گفتند که مهاجمان با شلیک سه گلوله او را کشتند و از ساحه فرار کردند.

یاسر بهزاد حسینی در دوران حکومت جمهوریت،، در بخش تدارکات و هماهنگی قوماندانی ارتش در ولایت دایکندی وظیفه اجرا می‌کرد.

فرار به تاجیکستان، گروگان‌گیری پدر و بازگشت اجباری

سرنوشت این افسر پیشین پس از سقوط جمهوریت با فراز و فرودهای همراه بود. منابع گفتند که او به دلیل تعقیب و تهدیدهای امنیتی ابتدا به کشور تاجیکستان پناهنده شد. اما پس از چند سال به افغانستان بازگشت؛ بازگشتی که منجر به بازداشت چندروزه او توسط طالبان شد. او پس از رهایی، مجدداً از ترس جان به تاجیکستان فرار کرد.

منابع گفتند که در اوایل زمستان گذشته، نیروهای طالبان برای اعمال فشار و کشاندن او به کشور، پدر کهن‌سالش را بازداشت و گروگان گرفتند. این فشارها سرانجام یاسر بهزاد را وادار کرد تا دوباره به افغانستان برگردد و برای گذران زندگی، در بازار القان دکان‌داری کند.

منابع می‌افزایند که او حدود یک ماه پیش نیز توسط استخبارات طالبان بازداشت شده بود که با پادرمیانی و وساطت ولسوال طالبان در شهرستان، پیش از انتقال به شهر نیلی (مرکز ولایت) آزاد گردید.

تاکنون مقامات محلی طالبان در دایکندی در مورد این ترور و هویت مهاجمان اظهار نظری نکرده‌اند.

تشدید ترورهای هدفمند نظامیان پیشین

ترور این افسر ارتش در دایکندی در حالی صورت می‌گیرد که تنها یک روز پیش از این رویداد، جسد بی‌جان و سلاخی‌شده‌ حشمت‌الله، یکی دیگر از فرماندهان پیشین ارتش ملی (قول‌اردوی ۲۰۱ سیلاب) در حالی که چشمانش از حدقه بیرون آورده شده بود، در مرز ولایت‌های پروان و کاپیسا پیدا شد.

گزارش‌های پیاپی نهادهای بین‌المللی ناظر بر حقوق بشر نشان می‌دهند که با وجود ادعای طالبان مبنی بر اعلام عفو عمومی، روند بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، ناپدیدسازی اجباری و قتل‌های زنجیره‌ای و هدفمند منسوبین نظامی و امنیتی حکومت گذشته در ولایت‌های مختلف کشور همچنان با شدت ادامه دارد.

اخیرا، هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان با والیان ۹ ولایت شمال و شمال شرق در قندهار دیدار کرد. براساس بیانیه‌ای طالبان، ملا هبت‌الله با اشاره به فرمان خود درباره «عفو عمومی» گفت که هدف از این فرمان «جلوگیری از انتقام‌جویی و تأمین صلح و امنیت بوده است.»

او از علما و متنفذان خواست مردم را به گذشت متقابل، حل‌وفصل خصومت‌های دیرینه و صلح‌های محلی ترغیب کنند تا «نسل‌های آینده در چرخه قتل‌ها» گرفتار نشوند.