• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

یک خانواده مهاجر افغان در عراق: «هیچ‌کس نمی‌پرسد که شما چه مشکلی دارید»

۳۱ جوزا ۱۴۰۵، ۱۲:۵۳ (‎+۱ گرینویچ)

«امسال روز مهاجر در حالی فرا رسیده است که مهاجران با مشکلات بسیار زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اما سازمان‌های حقوق بشر هیچ توجهی به آن‌ها ندارند. چگونه از حقوق بشر صحبت می‌کنند، در حالی که از کسانی حمایت می‌کنند که حقوق بشر را نادیده می‌گیرند و حتی آن‌ها دعوت می‌کنند؟

ما یک خانواده بی‌سرپرست هستیم و با مشکلات بسیار زیادی روبه‌رو استیم؛ از جمله تبعیض، بی‌سرپناهی، مشکلات اقامتی، مشکلات اقتصادی و مشکلات ناشی از بیماری. اما هیچ‌کس دست یاری دراز نمی‌کند و نمی‌پرسد که شما چه مشکلی دارید.

بارها به خاطر مشکلات خود به سازمان ملل مراجعه کرده‌ایم، اما آن‌ها می‌گویند که این موضوع به ما مربوط نمی‌شود. پس به چه کسی مربوط می‌شود؟ مشکلات ما را چه کسی حل می‌کند؟

اگر دوباره به افغانستان برگردیم، گروه‌های تروریستی ما را از بین خواهند برد.

من برای تمام مشکلات و ادعاهای خود اسناد و مدارک دارم. این ویدیو را برای شما می‌فرستم تا آن را ببینید و اگر امکان دارد، صدای ما را به نهادهای مسئول برسانید.

ما در عراق زندگی می‌کنیم و این وضعیت زندگی ما است.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

پربازدیدترین‌ها

روز جهانی پناهندگان؛ چوپان‌بچه دره‌های غزنی که در کپنهاگن پزشک بخش قلب شد
۱

روز جهانی پناهندگان؛ چوپان‌بچه دره‌های غزنی که در کپنهاگن پزشک بخش قلب شد

۲

افسر ارتش پیشین در مرکز ولسوالی شهرستان دایکندی ترور شد

۳

از جنگجوی وفادار تا فرمانده سرکش؛ «رهبر طالبان دستور سرکوب جمعه فاتح را صادر کرده است»

۴
اختصاصی

زخمی‌ طالبان در جنگ پاکستان در هند درمان می‌شود

۵
اختصاصی

دو مقام طالبان در ژنو دیده شدند

بازی‌های جام جهانی ۲۰۲۶

•
•
•

مطالب بیشتر

«از فردا اجازه نداریم تیلفون هوشمند به شفاخانه بیاوریم»

۳۱ جوزا ۱۴۰۵، ۱۲:۴۹ (‎+۱ گرینویچ)
«از فردا اجازه نداریم تیلفون هوشمند به شفاخانه بیاوریم»
100%

«من یکی از داکتران شفاخانه قلبی حلال احمر افغانی هستم. شکایت من این است که امروز از طرف اداره شفاخانه پیامی دریافت کردیم که بر اساس آن، از فردا صبح، دوشنبه، آوردن تیلفون‌های هوشمند به شفاخانه ممنوع شده است.

وقتی از اداره پرسیدیم دلیل این تصمیم چیست، به ما گفته شد که این دستور از طرف حکومت طالبان صادر شده است.

حلال احمر افغانی ادعا دارد که یک نهاد مستقل، آزاد و دور از هر نوع تبعیض است. اگر چنین است، این چگونه استقلال است؟»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

مهاجر افغان در ایران: «چهار سال است برای نجات خانواده‌ام درخواست کمک می‌کنم»

۲۷ جوزا ۱۴۰۵، ۲۲:۳۳ (‎+۱ گرینویچ)
مهاجر افغان در ایران: «چهار سال است برای نجات خانواده‌ام درخواست کمک می‌کنم»
100%

«من حسین علی‌اکبری، پناهجوی هزاره و کم‌بینا در ایران هستم. چهار سال است برای نجات خانواده‌ام درخواست کمک می‌کنم. در ۱۵ ماه آخر بارها به دفتر کمیساریا در تهران مراجعه حضوری کرده‌ام، تماس گرفته‌ام و فرم آنلاین فرستاده‌ام. هر بار فقط یک جمله شنیده‌ام: «پرونده شما در نوبت بررسی است.»

اما هیچ تغییری رخ نداده است. نه خبری، نه حمایتی و نه محافظتی.
خانواده‌ام در حال فروپاشی است. سه کودک من دچار سوءتغذیه‌اند و از تحصیل محروم شده‌اند. همسرم هر روز با ترس زندگی می‌کند.
ما در خطر دائمی بازداشت و دیپورت به افغانستان تحت کنترل طالبان هستیم. به‌عنوان یک هزاره و فعال مجازی علیه طالبان، بازگشت برای ما یعنی آزار، شکنجه یا مرگ.
این سکوت ما را نابود می‌کند. بی‌توجهی طولانی‌مدت کمیساریا، خانواده‌ام را در برابر خطرهای جدی بی‌دفاع گذاشته است.
از رسانه‌های بین‌المللی خواهش می‌کنم صدای ما باشند.

بخش این مشکل توسط شما شاید تنها امیدی باشد که کمیساریا و نهادهای مرتبط را وادار به اقدام کند، پیش از آن‌که خانواده‌ام زیر بار ترس، گرسنگی و بی‌پناهی از هم بپاشد.»


«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

دختری از هرات: «دو هفته است از خانه خارج نشدیم»

۲۷ جوزا ۱۴۰۵، ۲۲:۱۸ (‎+۱ گرینویچ)
دختری از هرات: «دو هفته است از خانه خارج نشدیم»
100%

«امروز دو هفته است که ما دخترات از ترس در خانه محدود شده‌ایم و نمی‌توانیم بیرون برویم. حق ما همین است؟ چرا همه محدودیت‌ها متوجه زنان افغانستان است؟

مگر ما گفته‌ایم که می‌خواهیم بی‌حجاب باشیم؟

ما فقط گفته‌ایم بگذارید درس بخوانیم. بگذارید با آرامش از جاده عبور کنیم.
چرا بازداشت کردن و بی‌آبرو ساختن دختران را راه‌حل حجاب مورد نظر خود می‌دانند؟
دخترانی که ۱۸ ساله، ۲۰ ساله، بیشتر یا کمتر از آن اند، وقتی خود را می‌شناسند، برای آبروی خود زندگی می‌کنند و آرزوهایشان را یکی‌یکی کنار هم می‌گذارند.
آیا حق یک دختر است که روزی برای خرید نیازهایش به بازار برود و طالبان سر راهش بایستد و بدون هیچ گناهی بازداشتش کند؟
آیا حق زنان افغانستان است که همه سال‌های آرزو و آبرویشان در یک روز خاک شود؟
آیا غیرت طالبان این است که دختران را بی‌آبرو کند؟»


«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

یک شهروند از کابل: «سربازان طالبان هر هفته برای امام مسجد از مردم پول می‌گیرند»

۲۷ جوزا ۱۴۰۵، ۱۹:۵۹ (‎+۱ گرینویچ)
یک شهروند از کابل: «سربازان طالبان هر هفته برای امام مسجد از مردم پول می‌گیرند»
100%

«طالبان در کابل خانه‌به‌خانه می‌آیند و از مردم پول می‌گیرند. به ما می‌گویند این پول را برای امام مسجد می‌خواهند و هر هفته به‌زور ۱۰۰ افغانی از ما می‌گیرند.

مردم فقیر اند. اگر طالبان نمی‌تواند مسجدهایش را تامین کنند پس چرا در هر ۶۰۰ متر یک مسجد می‌سازند؟

اگر نگاه کنید، در هر کیلومتر مسجد وجود دارد.

وقتی سربازان طالبان با افراد مسلح پشت در خانه‌های مردم می‌آیند، مردم چگونه می‌توانند نه بگویند و به انها پول ندهند؟

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

«جاده‌های خراب سفر مردم را دشوار و امنیت آنان را آسیب‌پذیر کرده است»

۲۶ جوزا ۱۴۰۵، ۲۱:۰۱ (‎+۱ گرینویچ)
«جاده‌های خراب سفر مردم را دشوار و امنیت آنان را آسیب‌پذیر کرده است»
100%

«به‌عنوان کسی که به‌خاطر کار از خوست تا هرات و تا بدخشان سفر کرده‌ام، یک سوال جدی دارم: وقتی در هر تانک تیل یک مسجد است چرا میلیون‌ها پول دولتی صرف ساخت مسجدهای جدید می‌شود؟

در حالیکه، جاده‌های زیادی، مخصوصا مسیر سالنگ تا بدخشان، بسیار خراب است. اگر بخشی از این بودجه برای جاده‌ها مصرف می‌شد، میلیون‌ها انسان از آن استفاده می‌کردند. راه خوب فقط آسایش نیست، امنیت، اقتصاد و راحتی سفر مردم هم است.

امیدوارم در مصرف بودجه، نیازهای فوری مردم بیشتر در نظر گرفته شود.»


«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»