تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان در تعقیب هدف ۱۵۰ دوش مقابل تیم نیروهای مسلح بریتانیا
وقت نخست دیدار میان تیمهای کریکت زنان پناهنده افغانستان و تیم نیروهای مسلح بریتانیا به پایان رسید.
تیم بریتانیا در ۲۰ آور، با از دست دادن ۷ ویکت، ۱۴۹ دوش بهدست آورد و اکنون تیم افغانستان برای پیروزی باید به هدف ۱۵۰ دوش برسد.
این رقابت بخشی از نخستین تور بینالمللی تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان است که به میزبانی کریکتبورد انگلستان و ولز برگزار میشود. قرار بود این تیم امروز ابتدا مقابل تیم زنان دانشگاه کمبریج به میدان برود؛ اما برنامه تغییر کرد و نخست برابر تیم نیروهای مسلح بریتانیا به میدان رفت و سپس در دیدار دوم بعد از ظهر امروز به وقت بریتانیا، به مصاف دانشگاه کمبریج خواهد رفت.
این مسابقات در زمین تاریخی «فنرز» برگزار میشود و تیم افغانستان در جریان این تور پنج دیدار تدارکاتی را در پایان ماه جون و اوایل جولای انجام خواهد داد.
این تیم پیشتر نیز در یک دیدار دوستانه موفق به شکست تیم خیریه باشگاه کریکت ماریلبون شده است.
اعضای این تیم که اخیراً با چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، دیدار کردهاند، در حال حاضر مهمان کالج «موری ادواردز» دانشگاه کمبریج هستند.
این تور از سوی فعالان ورزش زنان، «لحظهای تاریخی» برای دختران افغان توصیف شده و قرار است تیم زنان پناهنده افغانستان در فینال جام جهانی کریکت بیستآوره زنان در ورزشگاه «لردز» لندن نیز حضور یابد.
جواد محسنی، رئیس تلویزیون تمدن اعلام کرد که محمد رحمتی، مدیر مسئول و محمدرضا احسانی، از کارمندان این شبکه از شش روز به این طرف به دستور وزارت عدلیه طالبان در بازداشت به سر میبرند.
آقای محسنی روز شنبه، ششم سرطان، گفت این دو نفر «بدون حکم محکمه و بدون اعلام رسمی هیچ اتهامی» در زندان انفرادی نگهداری میشوند و از مراجع مسئول خواست تا هرچه زودتر آنان را آزاد کنند.
او همچنین با ابراز نگرانی از وضعیت صحی محمد رحمتی افزود که شرایط جسمانی مدیر مسئول این رسانه با ادامه بازداشت سازگار نیست.
به گفته وی: «هر مشکلی که برای آقای رحمتی پیش بیاید، مسئولیت مستقیم آن متوجه مرجعی است که بدون حکم محکمه دستور بازداشت ایشان را صادر کرده است.»
در روزهای اخیر نیروهای طالبان به دفتر تلویزیون تمدن در کابل یورش بردند و نشرات این شبکه متوقف شد. مسئولان این شبکه همچنین اعلام کردند که بخشی از داراییهای آن مصادره شده است. طالبان همچنین مدرسه و مسجد «خاتمالنبیین» را بستند.
مقامهای طالبان به رسانهها گفتهاند که ساختمان مدرسه خاتمالنبیین «غصبی» است.
تا زمان نشر این خبر، مقامهای طالبان درباره دلایل بازداشت محمد رحمتی و محمدرضا احسانی و اتهامهای احتمالی آنان توضیح ارائه نکردهاند.
سازمان حقوق بشر ایران گزارش داد که حکم اعدام دو زندانی، از جمله یک شهروند افغانستان به اتهام «جرایم مواد مخدر» در زابل ایران اجرا شده است.
این سازمان هویت زندانی افغان را همایون نورزی، ۷۰ ساله و از اهالی ولایت قندوز معرفی کرده است.
سازمان حقوق بشر ایران شنبه، ششم سرطان در گزاشی نوشت که همایون نورزی یک سال و هفت ماه پیش به اتهام حمل مواد مخدر در گذرگاه میلک بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شده بود.
به گزارش این سازمان، همزمان با همایون نورزی، یک شهروند بلوچ به نام حسین یوسفزی نیز پس از گذراندن ۲۷ سال زندان به اتهام «جرایم مواد مخدر» در زندان زابل اعدام شده است.
منابع رسمی و رسانههای دولتی جمهوری اسلامی ایران تاکنون اعدام این دو زندانی را تایید نکردهاند.
به گزارش سازمانهای حقوق بشری فعال در بیرون از ایران، جمهوری اسلامی پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، اعدام زندانیان افغان را افزایش داده است.
اعدام زندانیان به اتهامهای مربوط به مواد مخدر در ایران در شش سال گذشته بهطور مستمر افزایش یافته است. براساس گزارش سازمان حقوق بشر، در سال ۲۰۲۵ دستکم ۷۹۵ نفر به این اتهام اعدام شدهاند که نسبت به سال قبل ۵۷ درصد افزایش یافت است.
تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان در نخستین تور بینالمللی خود، در دو دیدار دوستانه بیستآوره به مصاف تیم زنان دانشگاه کمبریج و تیم زنان نیروهای مسلح بریتانیا میرود. این مسابقات روز شنبه، ششم سرطان، در ورزشگاه تاریخی «فنرز» برگزار میشود.
کریکتبورد انگلستان و ولز میزبانی این مسابقات را به عهده دارد.
اعضای این تیم که بهتازگی با چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، نیز دیدار کردهاند، اکنون میهمان کالج «موری ادواردز» دانشگاه کمبریج هستند.
سر لوری بریستو، رئیس کالج «هیوز هال» و سفیر پیشین بریتانیا در افغانستان، گفت این مسابقات تنها یک رویداد ورزشی نیست، بلکه ادای احترام به شجاعت، پایداری و دستاوردهای زنان کریکتباز افغانستان است.
به گفته او، پس از تحولات سال ۲۰۲۱، حقوق و آزادیهای زنان و دختران در افغانستان بهشدت محدود شده و این مسابقات پیام همبستگی با آنان را به جهان میرساند.
این تور از سوی شماری از فعالان و حامیان ورزش زنان، «لحظهای تاریخی» برای دختران افغان توصیف شده است.
فیروزه امیری، از اعضای تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان گفت که هدف آنان تنها بازی کریکت نیست، بلکه میخواهند صدای دختران افغانستان باشند و برای آنان امید بیافرینند. به گفته او، بسیاری از اعضای تیم پس از تهدیدهای امنیتی ناچار به ترک افغانستان شده و اکنون در استرالیا، کانادا و بریتانیا زندگی میکنند.
اکیل لطیفی، ویکتکیپر تیم، گفت: «ما فقط نماینده خودمان نیستیم، بلکه صدای زنان افغانستان هستیم.»
شبنم احسان نیز تأکید کرد که زنان افغان شایسته برخورداری از حق آموزش و ورزش هستند و برای به رسمیت شناخته شدن این تیم، به تلاش خود ادامه خواهند داد.
بر اساس برنامه، تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان در جریان حضورش در انگلستان در مجموع پنج مسابقه برگزار خواهد کرد و همچنین بهعنوان مهمان در دیدار نهایی جام جهانی کریکت بیستآوره زنان در ورزشگاه «لردز» لندن حضور خواهد یافت.
تیم کریکت زنان افغانستان در نخستین دیدار خود در سفر به بریتانیا، با اختلاف دو ویکت، تیم ماریلبون را شکست داد. این مسابقه در ورزشگاه وُرمزلِی برگزار شد و ملیپوشان افغانستان، نخستین پیروزی خود را پس از تشکیل دوباره، جشن گرفتند. مسابقه دیگر تیم کریکت در حال برگزاری است.
محمدهاشم نورزی، مالک رستورانت «کابل جان» در شهر کویته، مرکز ایالت بلوچستان پاکستان بر اثر تیراندازی افراد مسلح ناشناس کشته شد.
به گفته پولیس، او صبح روز شنبه، ششم سرطان، از خانه بهسوی شهر در حرکت بود که هدف تیراندازی قرار گرفت.
پولیس گفته است که مهاجمان از محل رویداد فرار کردند و این شهروند افغان به ضرب سه گلوله جان باخته است.
شاهدان عینی گفتهاند که پولیس با تأخیر به محل حادثه رسید و جسد محمد هاشم نورزی توسط یکی از دوستانش به یک شفاخانه در کویته منتقل شد.
یکی از پزشکان این شفاخانه به افغانستان اینترنشنال گفت دستکم سه گلوله به بدن محمد هاشم نورزی برخورد کرده است؛ یک گلوله به سر و دو گلوله دیگر به دستان او اصابت کرده است. به گفته این پزشک، برخورد گلوله به سر این کارآفرین سبب مرگ او شده است.
زینالدین، خبرنگار محلی، به نقل از خانواده این کارآفرین گفتند که آقای نورزی با کسی دشمنی شخصی نداشت و هیچگونه تهدید یا هشداری نیز، دریافت نکرده بود.
رستوارنت «کابل جان» یکی از رستورانتهای مشهور در میان مهاجران افغان در کویته به شمار میرود. پولیس اعلام کرده است که انگیزه این قتل هنوز مشخص نیست و تحقیقات برای شناسایی و بازداشت عاملان این حمله ادامه دارد.
وزیر داخله بلوچستان، قتل مالک رستورانت «کابل جان» را حادثهای جدی خوانده و به مقامهای مسئول دستور داده است ظرف ۲۴ ساعت گزارش کامل این رویداد را ارائه کنند.
بابر یوسفزی، معاون وزیر امور داخله بلوچستان، گفت که وزیر به نهادهای مسئول اجرای قانون دستور داده است هرچه سریعتر عاملان این حمله را بازداشت کرده و مورد پیگرد قرار دهند.
شهابالدین دلاور، رئیس کمیسیون تماس با شخصیتهای افغان در اداره طالبان، هشدار داد که فروپاشی اداره فعلی به بحران و خودسری در افغانستان منجر خواهد شد.
او در نشستی در کابل تاکید کرد که اداره طالبان هیچ جایگزین دیگری ندارد.
دلاور مدعی شد که اداره طالبان برای نخستینبار در ۴۸ سال گذشته، تفرقه و اختلافات را در کشور از بین برده و همه را در یک صف واحد قرار داده است. وی در پاسخ به اتهامات مربوط به انحصارگرایی قدرت، گفت که این اداره تنها متعلق به ملاها نیست.
وی همچنین با رد درخواستها برای تشکیل حکومت همهشمول و با کنایه به جریانهای سیاسی گذشته اظهار داشت: «میگویند جمهوریت و افغانشمول؛ آیا تنظیمهای شما افغانشمول بود؟ در کدام تنظیم دموکراسی وجود داشت؟ پدر رهبر بود و بعد از او، فرزندش رهبر شد.»
محو جزایر قدرت و اطاعت از رهبری
این مقام ارشد طالبان در ادامه سخنانش به موضوع از بین رفتن مخالفتهای داخلی اشاره کرد و گفت که قبلا در هر منطقه یک حاکمیت جداگانه وجود داشت، اما طالبان این «خودسری» را از بین برده است.
او بهطور مشخص به عطا محمد نور اشاره کرد که در دوران جمهوریت در برابر برکناریاش از سمت ولایت بلخ مقاومت میکرد و افزود: «حالا امیر هر دستوری که بدهد، همه بدون چونوچرا اطاعت میکنند.»
دلاور با تاکید بر تأمین امنیت سراسری در افغانستان، به وضعیت ولایت پنجشیر پرداخت و مدعی شد: «در سال گذشته، ۱۹۰ هزار گردشگر به پنجشیر سفر کردهاند؛ در حالی که در گذشته، پنجشیر علاقه غیر بود و کسی نمیتوانست به آنجا برود.»
واکنش به عدم مشروعیت بینالمللی
رئیس کمیسیون تماس طالبان در بخش دیگری از صحبتهایش به مسئله عدم مشروعیت بینالمللی اداره این گروه پرداخت و گفت اگر او هم به جای مقامات امریکا بود، طالبان را به رسمیت نمیشناخت. وی تصریح کرد: «آنها شکست سختی خوردهاند که نمیتوانند آن را فراموش کنند؛ اگر ما را به رسمیت بشناسند، نزد مردم خود زیر سوال میروند.»
شهابالدین دلاور بار دیگر از سیاستمداران تبعیدی خواست که به کشور بازگردند، هرچند اضافه کرد: «اگر برنگردید هم اتفاق خاصی نمیافتد و ما به کار خود ادامه میدهیم، اما بهتر است که برگردید.»