کریستیانو رونالدو با چشمانی اشکبار پس از حذف پرتگال از جام جهانی ۲۰۲۶، زمین مسابقه را ترک کرد؛ شکستی که احتمالاً پایان حضور او در بزرگ‌ترین رقابت فوتبالی جهان خواهد بود. رونالدو با تمام وجود می‌خواست قهرمان جام جهانی شود؛ اما موفق به این کار نشد.
پرتگال در مرحله یک‌هشتم نهایی برابر اسپانیا تا دقایق پایانی مقاومت کرد؛ اما گل دقیقه ۹۱ میکل مِرینو، سرنوشت بازی را تغییر داد و اسپانیا را به مرحله یک‌چهارم نهایی رساند.
رونالدو که در ۴۱ سالگی آخرین فرصت خود برای فتح جام جهانی را دنبال می‌کرد، در این دیدار نیز برای نجات تیمش تلاش کرد؛ اما نتوانست راهی برای عبور از دفاع منظم اسپانیا پیدا کند.
این ستاره پرتگالی در طول بیش از دو دهه حضور در سطح اول فوتبال جهان، تقریباً تمامی افتخارات مهم را به دست آورد؛ اما جام جهانی تنها افتخاری باقی ماند که هرگز در کارنامه پرافتخار او ثبت نشد.
با توجه به سن رونالدو، حضور دوباره او در جام جهانی ۲۰۳۰ بسیار دور از انتظار است. به همین دلیل، اشک‌های او در دالاس بیشتر از یک شکست، نشانه وداع با رؤیایی بود که هرگز تحقق نیافت؛ رؤیای بالا بردن جام جهانی با پیراهن پرتگال.
