«از سال ۱۴۰۰ تا اکنون کار پیدا نکردم»

«من یکی از فارغالتحصیلان رشته زراعت دانشگاه غزنی هستم. از سال ۱۴۰۰ تاکنون هیچ وظیفه پیدا نکردهام. در این مدت به هر اداره، موسسه و نهادی که درخواست دادهام، نتیجه نگرفتهام.

«من یکی از فارغالتحصیلان رشته زراعت دانشگاه غزنی هستم. از سال ۱۴۰۰ تاکنون هیچ وظیفه پیدا نکردهام. در این مدت به هر اداره، موسسه و نهادی که درخواست دادهام، نتیجه نگرفتهام.
در این مدت به هر اداره، موسسه و نهادی که درخواست دادهام، نتیجه نگرفتهام. در بیشتر جاها واسطه حرف اول را میزند و کسانی مثل من، که تنها مدرک تحصیلی و امید به کار دارند، بیسرنوشت میمانند.
بیکاری فشار زیادی بر زندگی من وارد کرده است. از شدت نگرانی و بیسرنوشتی، دچار مشکل روانی شدهام و هر روز با اضطراب، ترس و ناامیدی سپری میشود.
از مسوولان میخواهم صدای جوانان بیکار و فارغالتحصیلان را بشنوند. تا چه وقت باید بیکاری، فقر، وحشت، ترس و بیسرنوشتی ادامه داشته باشد؟ ما درس خواندیم تا آینده بسازیم، اما اکنون خود ما آینده روشنی نمیبینیم.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»

«من میخواهم از هزینههایی بگویم که به بهانههای مختلف از دانشجویان، بیماران و مراجعهکنندگان سفارت ترکیه گرفته میشود.
پیش از این، از هر مراجعهکننده ۲۰۰ دالر به نام فیس سفارت و شرکت صفا ویزه گرفته میشد. همچنان مبلغ ۲ هزار افغانی دیگر نیز دریافت میشد. اکنون، به گفته من، موارد تازهای هم به این روند اضافه شده است.
چک صحی با شفاخانه چنار قرارداد شده و کاملا اجباری است. به جز چک صحی شفاخانه چنار، چک هیچ شفاخانه دیگر پذیرفته نمیشود. اگر هدف واقعا بررسی صحی باشد، باید چک صحی همه شفاخانهها پذیرفته شود.
از دیروز ترجمه اسناد نیز به این روند اضافه شده است. با یک دارالترجمه به نام آیسون قرارداد شده است. جالب این است که اسناد انگلیسی باید به ترکی ترجمه شود، آن هم پس از قبولی دانشگاه.
برای ترجمه پاسپورت، دیپلوم و ترانسکریپت، ۳۵۰۰ افغانی، معادل ۵۵ دالر، گرفته میشود، در حالی که شرکتهای دیگر همین کار را با ۳۰۰ افغانی انجام میدهند، اما ترجمه آنان پذیرفته نمیشود.
مورد سوم، قانونیسازی اسناد یا لیگلایزیشن است. سفارت برای همین اسناد ۶۰ دالر میگیرد و فقط بررسی میکند که دارالترجمه قراردادی آن را ترجمه کرده باشد. سپس یک تاپه زده میشود و ۶۰ دالر دریافت میشود.
خواهش میکنم این موضوع را نشر کنید. اینجا کسی صدای مردم را نمیشنود و بسیاری از مراجعهکنندگان، بهویژه دانشجویان و بیماران، با مشکل روبهرو هستند.
یک محصل که برای تحصیل در ترکیه اقدام میکند، افزون بر سرگردانی در روند ویزا و نگرانی از اینکه ویزایش میشود یا نه، باید هزینههای سنگینی پرداخت کند.
سفارت و شرکتهای قراردادی آن پیش از این از هر مراجعهکننده حدود ۳۰۰ دالر میگرفتند، اما اکنون این مبلغ به حدود ۴۳۰ دالر رسیده است.
در حالی که اگر در ایران یا پاکستان برای ویزای تحصیلی کشورهای شنگن، مانند ایتالیا، اقدام شود، ۶۰ دالر برای سفارت و ۲۰ دالر برای شرکت قراردادی گرفته میشود. اما در اینجا، به باور من، روند سفارت ترکیه به یک منبع درآمد روزانه تبدیل شده است.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«من عضو خانواده حاجی محمدجواد، باشنده نیقول ولسوالی پنجاب ولایت بامیان هستم. حاجی جواد تازه از زیارت خانه کعبه برگشته بود. در شب ۲۱ بر ۲۲ اسد ۱۴۰۳، او در بستر خواب به قتل رسید.
قوماندانی ولسوالی پنجاب قاتلان را بازداشت کرد. آنان به مدت ۱۳ روز زیر بازجویی بودند و سپس دوسیه به رئیس محکمه ولسوالی پنجاب سپرده شد.
رئیس محکمه ولسوالی پنجاب با قاتلان او معامله کرده و صدای ما شنیده نمیشود.
من از رهبری امارت خواهان عدالت هستم و میخواهم این قضیه را جدی بررسی کند.
من اکنون زیر تهدید هستم. یا باید امنیت ما تضمین شود یا به دادخواهی ما رسیدگی شود.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«در این روزهای گرم که آب به سختی پیدا میشود، ریاست آبرسانی و فاضلاب شهری یک متر مکعب آب را به ۳۵ افغانی به مردم میفروشد. از طرف دیگر، آب از کدام کشور خریداری نمیشود. آب از خود ماست، اما با آن هم در بسیاری منطقهها یک قطره آب پیدا نمیشود.
مردم در این گرمی به آب نیاز جدی دارند. وقتی آب نباشد، زندگی روزمره بسیار سخت میشود. از شستن لباس و ظرف گرفته تا آشامیدن و نیازهای اولیه خانه، همه چیز به مشکل میخورد.
امید است که مسئولان کمی به مردم توجه کند. تنها پول گرفتن از مردم کافی نیست. باید در برابر پولی که از مردم گرفته میشود، یک سهولت واقعی هم برای مردم فراهم شود.
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«پایههای وایفای که در تمام ساحههای خیرخانه است، مشکل دارد. انترنت در کل کار نمیکند و مردم از این وضعیت بسیار خسته شدهاند. چند بار عریضه کردیم. هر بار میگویند که جور میکنیم، ولی اصلا توجه نمیکنند.
بستههای انترنتی هم خیلی گزاف است و بسیاری از مردم توان خرید بستههای گران را ندارند.
ما چیز اضافی نمیخواهیم. فقط میخواهیم خدماتی که برای آن پول پرداخت میکنیم، درست کار کند. وقتی انترنت کار نکند و کسی هم پاسخگو نباشد، مردم نمیدانند مشکل خود را به کجا ببرند.
لطفا پیام ما را نشر کنید تا افغان تلیکام توجه کند و مشکل ما را حل کند.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«مکتوبی درباره گرفتن امتحانهای معیاری از صنفهای دهم و یازدهم مکتبهای افغانستان نشر شده است. این امتحانها قرار است از مکتبهایی گرفته شود که بسیاری از آنها تمام سال تعلیمی را بدون استاد گذراندند. اگر استاد هم داشتند، در بسیاری موارد استادهای غیرمسلکی بودند.
در همان مکتبی که من درس میخواندم، یک مولوی که در مضمون کیمیا هیچ چیز نمیفهمید، استاد کیمیا بود. او بهجای درس کیمیا، قصههای دینی میکرد.
حالا طالبان میخواهد از تمام این مکتبها امتحانهای معیاری بگیرد.
همه سوالها را هم وزارت معارف طالبان میسازد. سال گذشته تنها از صنفهای دهم اینگونه امتحان گرفتند و بیشتر از پنج هزار شاگرد را تنها در ولایت کابل ناکام ساختند.
امسال قرار است از صنفهای دهم ولایتها و صنفهای دهم و یازدهم شهر کابل همینگونه امتحان گرفته شود.
این گروه بهجای اینکه اول درس مکتبها را معیاری بسازد، اول امتحانهای مکتبها را معیاری میسازد. این کار برای همه شاگردان یک ظلم بزرگ است.
شاگردانی که تمام سال تعلیمی را بدون استاد گذراندهاند، حالا چگونه میتوانند در این امتحانها نتیجه خوب بگیرند؟
طالبان با چنین کارها فقط انگیزه مردم را برای درس و تعلیم از بین میبرد و بس.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»