کتاب «دختر ناپدیدشده کابل» اثر زهرا جویا، روزنامهنگار و مسئول رسانه رخشانه، روز پنجشنبه، ۲ اسد در بریتانیا منتشر شد. مراسم رونمایی از این کتاب با حضور حدود ۱۲۰ شرکتکننده در کتابفروشی مشهور دانت بوکس در لندن برگزار شد.
این اثر تلفیقی است از خاطرات شخصی زهرا جویا، دقت و فوریت روزنامهنگاری تحقیقی او در رسانه رخشانه و روایتی تاریخی از چند دهه تحولات افغانستان.
زهرا جویا، نویسنده اثر، در مراسم رونمایی گفت: «کتاب دختر ناپدیدشده کابل تنها روایت زندگی من نیست؛ بلکه تلاشی است برای ثبت تاریخ پنهان و ناگفتهی زنان افغانستان و کوششی برای بازشنیده شدن صداهایی که در میان جنگ، مهاجرت، تبعیض و فراموشی گم شدهاند.»
او با اشاره به رویکرد تلفیقی اثر افزود: «میخواستم این کتاب، عمق و صمیمیت یک زندگینامه را با فوریت و دقت روزنامهنگاری تحقیقی درهم بیامیزد تا واقعیتهای تلخ ستم جنسیتی را آشکار کند؛ ستمی که نهتنها در افغانستان، بلکه در سراسر جهان جریان دارد.»
این کتاب با همکاری امی فریس-راتمن، خبرنگار برجسته و برنده جوایز متعدد روزنامهنگاری نوشته شده است.
مسئولیت چاپ و پخش این اثر را انتشارات بینالمللی رابینسون بر عهده داشته است. این ناشر با انتشار پیامی در صفحه رسمی فیسبوک خود نوشت: «امروز با افتخار، دختر ناپدیدشدهی کابل اثر زهرا جویا و امی فریس-راتمن را منتشر میکنیم. این داستانی خارقالعاده از شجاعت، مقاومت و بیش از هر چیز، امید است. این خاطرات قدرتمند و تأثیرگذار هماکنون در تمامی کتابفروشیهای معتبر در دسترس قرار دارد.»
کتاب دختر ناپدیدشده کابل در ۲۸۳ صفحه نشر شده و قرار است علاوه بر ترجمه به زبانهای مختلف، در تاریخ ۶ اکتبر در امریکا و دیگر کشورهای انگلیسیزبان نیز به بازار عرضه شود.
طالبان در ماه میزان سال ۱۴۰۳ غلام حسین، فرمانده محلی تاجیکتبار خود را برای چندمین بار در ولسوالی چاهآب ولایت تخار بازداشت کرد.
استخبارات طالبان در آن زمان بیش از ۴۰۰ میل سلاح سبک و سنگین، چندین عراده موتر و مقدار زیادی مهمات او را ضبط کرده بود. غلام حسین همچنین مدتی را در زندان طالبان سپری کرد و پس از آزادی، از رفتن به زادگاهش در ولسوالی چاهآب منع شده بود.
منابع آگاه روز جمعه، دوم اسد، به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که محدودیتهای طالبان بر این فرمانده از حدود یک هفته به اینسو کاهش یافته است. به گفته منابع، طالبان به او اجازه داده است به ولسوالی چاهآب بازگردد.
در هفتههای اخیر، ولسوالی چاهآب تخار به یکی از کانونهای تنش در شمال افغانستان تبدیل شده است. منابع محلی از درگیریهای پراکنده میان طالبان و مردم محل بر سر استخراج معادن طلا خبر دادهاند. همزمان، گزارشهایی از اعتراضات باشندگان محل و سرکوب خونین آن از سوی طالبان نیز منتشر شده است.
به گفته منابع، غلام حسین در این مدت عمدتا در کابل اقامت داشت و گاهی به تالقان، مرکز ولایت تخار رفتوآمد میکرد. منابع افزودند که او بدون اجازه استخبارات طالبان حق سفر به هیچ نقطه دیگری را نداشت.
طالبان تاکنون بهگونه رسمی در این مورد اظهار نظر نکرده و مشخص نیست چه عواملی باعث تغییر موضع این گروه در قبال این فرمانده شده است.
غلام حسین از فرماندهان بشیر قانت، از چهرههای قدرتمند حزب اسلامی در تخار بود که در دولت پیشین به اتهام آزار و اذیت، قتل و باجگیری از مردم بازداشت شد، اما از زندان گریخت و سپس به طالبان پیوست.
او یکی از فرماندهان پرنفوذ تاجیکتبار طالبان در تخار به شمار میرفت.
بر اساس گزارشها، غلام حسین از معدن طلای نورآبه در ولسوالی چاهآب سود میبرد و صدها نیروی مسلح تحت فرمان خود داشت.
پیشتر اسحاقدار، وزیر خارجه پاکستان، در نشست وزیران خارجه سازمان همکاری شانگهای از کشورهای عضو این سازمان خواست طالبان را به اجرای تعهداتش در زمینه مبارزه با «تروریسم» و از بین بردن پناهگاههای گروههای «تروریستی» در افغانستان وادار کنند.
اسحاق دار گفت که تهدید «تروریسم» برخاسته از افغانستان یکی از جدیترین چالشهای امنیتی اسلامآباد است.
ذبیحالله مجاهد روز جمعه (دوم اسد) در واکنش به سخنان اسحاقدار گفت که طالبان به تعهد خود مبنی بر جلوگیری از استفاده از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر پایبند است و اجازه نمیدهد از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری استفاده شود.
مجاهد بار دیگر حضور هر نوع «گروه تروریستی» در خاک افغانستان را رد کرد.
طالبان همواره اتهامات اسلامآباد درباره حضور و فعالیت گروههای مسلح در خاک افغانستان را رد کرده و میگوید اجازه نخواهند داد از قلمرو افغانستان علیه هیچ کشوری استفاده شود.
با این حال، سازمانهای بینالمللی بارها با ارائه گزارشهای مستند از حضور فعال گروههای شبهنظامی در خاک افغانستان خبر دادهاند.
