سربازان همکار بریتانیا: «بیش از چهار سال است در ترس و بلاتکلیفی زندگی میکنیم»
«ما گروهی متشکل از بیش از هزار همکار پیشین بریتانیا در افغانستان هستیم که از طریق یک گروه ارتباطی مشترک با یکدیگر در تماس هستیم.
«ما گروهی متشکل از بیش از هزار همکار پیشین بریتانیا در افغانستان هستیم که از طریق یک گروه ارتباطی مشترک با یکدیگر در تماس هستیم.
اعضای این گروه شامل نیروها و افسران پیشین قطعات ویژه پولیس ایتیاف ۳۳۳، ایتیاف ۴۴۴، سیآریو ۲۲۲، ایتیاف ۵۵۵، قطعات ۸۸۸ و ۹۹۹، نیروهای ویژه اردوی ملی افغانستان، قطعات صفری و ویژه و اعضای پیشین امنیت ملی افغانستان هستند. این افراد سالها در خط مقدم مبارزه با تروریسم و حمایت از ماموریتهای بینالمللی فعالیت کردهاند.
امروز بسیاری از ما احساس میکنیم که به حال خود رها شدهایم.
هر روز اعضای تازهای از این گروه از رد شدن درخواست خود برای برنامه انتقال و اسکان مجدد همکاران ۱افغان بریتانیا خبر میدهند.
بسیاری از ما پس از ارائه اسناد و مدارک مربوط به خدمت و همکاری خود، با دلایل کلی، تکراری و مشابه برای رد درخواستهایمان روبهرو شدهایم.
پرسش ما این است که اگر سالها برای ماموریت بریتانیا در افغانستان خدمت کردیم، چرا امروز پروندههای ما بدون توجه کافی به شواهد و وضعیت امنیتی ما رد میشود؟
نگرانی بزرگتر ما، امنیت اطلاعات شخصی ماست.
اطلاعات افرادی که سابقه همکاری با بریتانیا و نیروهای بینالمللی را دارند، اطلاعات عادی نیست.
افشای این اطلاعات میتواند برای فردی در افغانستان به معنای شناسایی، تهدید، بازداشت، شکنجه یا حتی مرگ باشد.
دولت بریتانیا وقوع یک رویداد جدی در زمینه افشای اطلاعات متقاضیان برنامه انتقال و اسکان مجدد همکاران افغان بریتانیا و برنامه پرداخت بلاعوض را تایید کرده است.
در آن رویداد، اطلاعات شخصی هزاران متقاضی در معرض خطر قرار گرفت. وبسایت دولت بریتانیا این موضوع را منتشر کرده است.
گزارش اخیر کمیته دفاعی پارلمان بریتانیا نیز این رویداد را ناشی از ناکامیهای جدی در مدیریت، نظارت و پاسخگویی دانسته است.
روزنامه فایننشال تایمز این گزارش را منتشر کرده است.
نگرانی ما به یک رویداد محدود نمیشود.
از دید اعضای گروه ما، اطلاعات متقاضیان بارها در معرض افشا یا انتشار قرار گرفته است. به گفته اعضای گروه، شمار این موارد از ۵۰ مورد نیز فراتر رفته است.
ما از رسانهها میخواهیم این ادعا را مستقلانه بررسی کنند.
ما دیگر نمیتوانیم با احساس امنیت زندگی کنیم.
بسیاری از اعضای گروه میگویند به دلیل ترس از شناسایی و افشای اطلاعات، حتی نمیتوانند با خیال راحت از خانههای خود بیرون شوند.
برخی از ما کار، درآمد و زندگی عادی خود را از دست دادهایم. خانوادههای ما نیز همراه با ما در ترس و بلاتکلیفی زندگی میکنند.
این وضعیت برای کسانی که سالها در کنار نیروها و نهادهای بینالمللی خدمت کردهاند، پذیرفتنی نیست.
ما از رسانههای بریتانیا میخواهیم صدای ما باشند و از دولت بریتانیا پاسخ بخواهند.
چرا متقاضیانی که سابقه خدمت و همکاری با بریتانیا را دارند، با پاسخهای تکراری و مشابه مبنی بر رد درخواستهایشان روبهرو میشوند؟
چه کسی مسئول حفاظت از اطلاعات شخصی و امنیتی ماست؟
چرا با وجود خطرهای شناختهشده برای همکاران پیشین بریتانیا، اطلاعات آنان همچنان در معرض خطر قرار میگیرد؟
اگر اطلاعات ما افشا شود و در نتیجه آن فرد یا خانوادهای آسیب ببیند، چه کسی مسئول خواهد بود؟
ما از دولت بریتانیا امتیاز ویژه نمیخواهیم.
ما فقط میخواهیم پروندههایمان منصفانه و بهصورت جداگانه بررسی شود، مدارکمان جدی گرفته شود و از اطلاعات شخصی ما با بالاترین سطح امنیتی محافظت شود.
ما بیش از چهار سال است که در ترس، انتظار و بلاتکلیفی زندگی میکنیم.
هر روز یک پاسخ تازه مبنی بر رد درخواست دریافت میکنیم و هر روز ترس ما از افشای اطلاعات بیشتر میشود.
ما انسان هستیم، نه شماره پرونده.
ما کسانی هستیم که زمانی برای همکاری با بریتانیا به ما اعتماد شده بود. امروز همان همکاری برای بسیاری از ما به یکی از بزرگترین عوامل خطر تبدیل شده است.
از روزنامهنگاران، نمایندگان پارلمان بریتانیا، سازمانهای حقوق بشری و نهادهای ناظر میخواهیم صدای ما را بشنوند و درباره این وضعیت تحقیق کنند.
ما فقط یک پرسش داریم.
این چه وضعیتی است که همکاران پیشین بریتانیا به دلیل ترس از افشای اطلاعات و تهدیدهای امنیتی، حتی بیرون شدن از خانههای خود را خطرناک میدانند؟
ما خواهان پاسخ، امنیت و عدالت هستیم.
