زمینلرزهای به بزرگی ۵.۲ ولایت بغلان را لرزاند
زمینلرزهای به بزرگی ۵.۲ بامداد پنجشنبه نهم میزان در ولایت بغلان رخ داد. بر اساس دادههای سازمان زمینشناسی امریکا، این زمینلرزه در عمق ۴۹.۶ کیلومتری زمین ثبت شده است.
زمینلرزهای به بزرگی ۵.۲ بامداد پنجشنبه نهم میزان در ولایت بغلان رخ داد. بر اساس دادههای سازمان زمینشناسی امریکا، این زمینلرزه در عمق ۴۹.۶ کیلومتری زمین ثبت شده است.
مرکز این زمینلرزه حدود ۷ کیلومتری شرق-جنوبشرقی شهر بغلان بوده است.
این زمینلرزه در برخی ولایات همجوار نیز احساس شده است.
تاکنون از خسارات و تلفات احتمالی زمینلرزه اطلاعاتی در دست نیست.
اداره طالبان نیز تاکنون درباره این زمینلرزه توضیحی نداده است.

جنبشهای اعتراضی زنان و فعالان مدنی افغانستان با انتشار بیانیهای به سخنرانی اخیر سعیده میرضیایف، دختر رئیسجمهور اوزبیکستان در مجمع عمومی سازمان ملل واکنش نشان دادند.
آنها از اوزبیکستان خواستند که هرگونه تعامل سیاسی و اقتصادی با طالبان در چارچوب تعهدات بینالمللی و حقوق بشری صورت گیرد.
فعالان زن افغان ضمن قدردانی از پیشرفتهای جمهوری اوزبیکستان در حوزه مشارکت سیاسی زنان و اختصاص کرسیهای پارلمانی به آنان، ابراز تأسف کردند که سعیده میرضیایف در سخنرانی خود هیچ اشارهای به وضعیت فاجعهبار زنان و دختران در آن سوی مرز نکرده است.
آنها تاکید کردند که بیش از پنج سال است زنان افغان از حق تحصیل، کار و آزادیهای اولیه محروم شدهاند و این تناقض میان حمایت از حقوق زنان در یک سوی رود آمو و سکوت در برابر محرومیت سیستماتیک آنان در سوی دیگر، قابل چشمپوشی نیست.
فعالان مدنی افغانستان همچنین به نگاه صرفاً اقتصادی و امنیتی اوزبیکستان به تحولات افغانستان انتقاد کرده و تصریح نمودند که پرداختن به این کشور بدون در نظر گرفتن نقض سیستماتیک حقوق بشر، تصویری ناقص ارائه داده و خطر عادیسازی وضعیت موجود را در پی دارد.
به گفته آنها، هیچ پروژه تجاری یا انرژی نمیتواند ثباتی پایدار ایجاد کند در حالی که نیمی از جمعیت یک کشور حذف شده باشند و در مواجهه با آپارتاید جنسیتی، سکوت به معنای بیطرفی نیست.
بر همین اساس، جنبشهای اعتراضی زنان از مقامهای اوزبیکستانی خواستند که محدودیتهای آموزشی و شغلی طالبان را آشکارا محکوم کرده و تعاملات سیاسی و اقتصادی با این گروه را در چارچوب تعهدات بینالمللی حقوق بشری و مشروط به بازگشت حقوق اساسی زنان قرار دهند.
آنها همچنین خواستار حمایت کشورهای منطقه از به رسمیت شناختن «آپارتاید جنسیتی» به عنوان یک جنایت بینالمللی، گسترش فرصتهای آموزشی برای جلوگیری از شکلگیری نسل سوخته و حضور معنادار زنان در تمامی نشستهای مرتبط با آینده افغانستان شدند.
فعالان زن هشدار دادند که سرکوب سیستماتیک زنان مسئلهای داخلی نیست، بلکه ثبات سراسری منطقه را تهدید میکند و نباید فدای منافع ژئوپلیتیک شود.
رئیس دفتر و دختر رئیسجمهور اوزبیکستان، در مجمع عمومی سازمان ملل گفته بود که نگاه صرفاً امنیتی به افغانستان تحت کنترول طالبان و تلقی این کشور بهعنوان منبع تهدید، راهحل نیست. او تاکید کرد که تنها گذاشتن مردم افغانستان مشکلات این کشور را بیشتر میکند.
امانالله پیمان، نماینده پیشین پارلمان افغانستان و از اشتراک کنندگان نشست اسلامآباد، میگوید که جریانهای مخالف طالبان برای شکست این گروه از هر فرصت ممکن استفاده خواهند کرد. او به افغانستان اینترنشنال افزود با هر کشوری که از «مبارزه برحق مردم» حمایت کند، همکاری خواهند کرد.
آقای پیمان در کنفرانس بینالمللی «بحران افغانستان و مسیر دستیابی به صلح» در اسلامآباد سخنرانی کرد. او در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال میگوید که مخالفان طالبان تلاش دارند نه تنها پاکستان، بلکه تمامی کشورهای منطقه و جهان را قناعت دهند که تداوم حاکمیت این گروه به سود افغانستان و منطقه نیست.
او گفت: «هر کشوری که از مبارزات برحق مردم افغانستان حمایت کند، ما با او همکاری میکنیم» و افزود که جریانهای مقاومت و مخالف طالبان از هر فرصتی برای «پیروزی و شکست طالبان» استفاده خواهند کرد.
آقای پیمان در بخشی از سخنانش به روابط پرتنش کنونی میان طالبان و پاکستان اشاره کرد و گفت که رهبران طالبان سالهای متمادی در پاکستان زندگی و فعالیت کردهاند، اما اکنون روابط این گروه با اسلامآباد دچار تنش شده است.
او تاکید کرد که تهدید اصلی برای پاکستان از ناحیه طالبان است و اضافه کرد که در نشست اسلامآباد نیز این موضوع را مطرح کرده است. به گفته او، «پاکستان خود با مشکلات داخلی فراوان روبهرو است، اما بیشترین خطرات امروز از ناحیه طالبان متوجه این کشور است.»
این سیاستمدار افغان همچنین گفت که زندگی زیر حاکمیت طالبان برای بخش بزرگی از مردم افغانستان دشوار شده و به همین دلیل مخالفان این گروه به دنبال جلب حمایت کشورهای منطقه و جهان هستند.
پیمان طالبان را متهم کرد که به نمادهای فرهنگی و تاریخی افغانستان آسیب رساندهاند. او گفت که این گروه «به همه نمادهای فرهنگی ما تعرض کرده است، به شمول زبان فارسی.» وی همچنین طالبان را مسئول فضای سیاسی و نظامی دانست که به کشته شدن داکتر نجیبالله، رئیسجمهور پیشین افغانستان، انجامید.
کنفرانس بینالمللی «بحران افغانستان و مسیر دستیابی به صلح» روزهای هفتم و هشتم میزان در اسلامآباد برگزار شد و شماری از سیاستمداران، فعالان سیاسی و مخالفان طالبان، از جمله امانالله پیمان، در آن سخنرانی کردند.
در بیانیه پایانی این نشست آمده است که ساختار اداره طالبان فراگیر نیست و مشروعیت سیاسی ندارد. برگزارکنندگان نشست مدعی شدند که ۴۲ درصد پشتونها در ساختار قدرت حضور دارند، در حالی که ۵۸ درصد دیگر شهروندان افغانستان، از جمله تاجیکها، هزارهها، اوزبیکها و ترکمنها، از مشارکت در قدرت کنار گذاشته شدهاند.
کنفرانس بینالمللی اسلامآباد درباره افغانستان، در بیانیهای گفت که ۴۲ درصد پشتونها در قدرت حضور دارند، در حالیکه ۵۸ درصد دیگر، شامل تاجیکها، هزارهها، اوزبیکها و ترکمنها، کنار گذاشته شدهاند. در این بیانیه آمده است که اداره طالبان فراگیر نیست و مشروعیت ندارد.
در بیانیه آمده است کنار گذاشتن بخش بزرگی از جامعه از قدرت، زمینه «بیثباتی ساختاری» را فراهم میکند.
کنفرانس بینالمللی «بحران افغانستان و مسیر دستیابی به صلح» روز هفتم و هشتم میزان در اسلامآباد برگزار شد.
ماریا سلطان، رئیس انستیتوت ثبات راهبردی جنوب آسیا، بیانیه پایانی این کنفرانس را ارائه کرد.
در این بیانیه آمده است که افغانستان با بحران دوگانه؛ حکومت غیر فراگیر و غیرنماینده روبهرو است و اداره طالبان برای گروههای تروریستی پناهگاههای امن فراهم کرده است.
کنفرانس بینالمللی اسلامآباد گفته است که افغانستان اکنون با سه چالش اساسی در زمینه «مشروعیت، ظرفیت و فراگیری» مواجه است.
در این بیانیه آمده است که حذف گروههای مختلف از حکومت، بیثباتی ساختاری ایجاد میکند. در بخشی از این بیانیه آمده است که انسجام رژیم طالبان به معنای انسجام ملی نیست بلکه نظام طالبان نه صرفاً به دلیل عدم بهرسمیتشناختهشدن، بلکه بهدلیل ساختار خود غیرمشروع است.
طالبان حکومت خود را فراگیر خوانده و گفته است که افراد متعلق به اقوام مختلف در ساختار آن حضور دارند. منتقدان اما میگویند حضور افراد متعلق به اقوام مختلف لزوماً به معنای مشارکت سیاسی گروههای قومی و اجتماعی در تصمیمگیریهای کلان نیست.
حکومت کنونی نماینده افغانها نیست
در بخش «اعلامیه اسلامآباد ۲۰۲۶»، شرکتکنندگان گفتهاند حکومت کنونی طالبان نماینده مردم افغانستان نیست.
در این سند آمده است: «کنترول به معنای مشروعیت نیست؛ نبود جنگ به معنای صلح نیست و انسجام رژیم به معنای انسجام ملی نیست.»
اعلامیه همچنین میگوید در چارچوب کنونی طالبان «تغییر واقعی» امکانپذیر نیست و حکومتی که زنان و اقلیتها را کنار میگذارد، نمیتواند ثبات، توسعه و رعایت حقوق بشر را تضمین کند.
شرکتکنندگان خواستار بازگشت قدرت به مردم افغانستان از طریق ایجاد حکومتی «فراگیر، متوازن و مدرن» شدهاند.
هشدار درباره آموزش دختران و گسترش مدارس دینی
بخش دیگری از بیانیه به محدودیتهای طالبان بر زنان و دختران اختصاص دارد.
در این سند، محروم کردن زنان و دختران از آموزش، کار و بخشهایی از زندگی عمومی یکی از عوامل تضعیف ظرفیت افغانستان دانسته شده است.
بیانیه همچنین نسبت به گسترش مدارس دینی هشدار داده و گفته است که شمار این مدارس طی پنج سال گذشته به حدود ۲۲ هزار رسیده، در حالی که شمار مکاتب حدود ۱۸ هزار عنوان شده است.
شرکتکنندگان گفتهاند نظام آموزشی افغانستان باید آموزش دینی را در کنار علوم، فناوری، آموزش حرفهای و تفکر انتقادی ارائه کند.
در اعلامیه، حذف زنان که حدود نیمی از جمعیت افغانستان را تشکیل میدهند، «خودکشی راهبردی» توصیف شده و آمده است که بدون مشارکت زنان و ایجاد یک نظام سیاسی فراگیر، نمیتوان نسل جوان را از فقر، افراطگرایی و خشونت دور کرد.
نگرانی از حضور گروههای مسلح
نشست اسلامآباد همچنین نسبت به حضور و فعالیت گروههای مسلح در افغانستان هشدار داده است.
در بیانیه آمده است که بیش از ۲۰ گروه در افغانستان پناهگاه دارند و ادامه فعالیت آنها میتواند برای پاکستان، ایران، آسیای میانه، روسیه، چین و دیگر کشورها پیامدهای امنیتی داشته باشد.
طالبان حضور گروههای تروریستی در افغانستان را رد کرده و بارها گفته است که اجازه نمیدهد از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر استفاده شود.
اعلامیه خواستار ایجاد یک سازوکار مشترک نظارتی میان سازمان ملل، سازمان همکاری اسلامی و سازمان همکاری شانگهای شده است تا تعهدات مربوط به جلوگیری از پناهگاه، سربازگیری و تامین مالی گروههای مسلح بررسی شود.
انتقاد از جامعه جهانی
شرکتکنندگان نشست اسلامآباد علاوه بر طالبان، از عملکرد جامعه جهانی در قبال افغانستان نیز انتقاد کردهاند.
در بیانیه آمده است که میان اصول مندرج در منشورهای سازمان ملل، سازمان همکاری اسلامی و سازمان همکاری شانگهای و «تحمل» وضعیت کنونی افغانستان تناقض وجود دارد.
این بیانیه میگوید تعامل با طالبان بدون تعیین معیارهای مشخص نتیجه نداده است و هرگونه تعامل آینده باید به معیارهایی در زمینه آموزش و کار زنان، مشارکت سیاسی، حقوق مردم و مبارزه با گروههای مسلح مرتبط باشد.
بیانیه همچنین خواستار شفافیت در کمکهای بینالمللی شده و گفته است کمکها باید مستقیماً به خانوادهها، بهویژه زنان و کودکان، برسد.
در پایان «اعلامیه اسلامآباد ۲۰۲۶» آمده است که بحران افغانستان تنها مسئله حکومت در کابل نیست، بلکه با مسئولیتهای انجامنشده منطقه و جامعه بینالمللی نیز ارتباط دارد.
شرکتکنندگان هشدار دادهاند که نادیده گرفتن آنچه «اکثریت غیرطالبان» افغانستان خواندهاند، میتواند به یک شکست راهبردی تبدیل شود و پیامدهای امنیتی و بشردوستانه آن از مرزهای افغانستان فراتر برود.
بیانیه با استفاده از عبارت «کابل حکومت میکند، قندهار فرمان میدهد» میگوید تصمیمگیری اصلی در ساختار طالبان زیر نظر رهبر این گروه در قندهار متمرکز شده است.
در این بیانیه آمده است: «۴۲ درصد پشتونها حکومت میکنند و ۵۸ درصد، شامل تاجیکها، هزارهها، اوزبیکها و ترکمنها، کنار گذاشته شدهاند.»
نورالله نوری، وزیر اقوام و قبایل طالبان، برای گفتوگو با مخالفان اعلام آمادکی کرد. او از مخالفان طالبان خواست از مبارزه مسلحانه دست بکشند و به افغانستان بازگردند. نورالله نوری خطاب به مخالفان گفت: «افغانستان خانه همه افغانها است. ما اهل تفاهم هستیم و با شما گفتوگو میکنیم.»
او خطاب مخالفان افزود: «بیایید به کشور خود برگردید و آرام زندگی کنید. اما اگر از راه تفنگ بیایید، شکست خواهید خورد.»
این مقام طالبان روز چهارشنبه با بزرگان کوچی از شش ولایت دیدار کرد. نورالله نوری گفت کسانی که برای ناامنسازی افغانستان تلاش میکنند، با «پیامدهای ناگوار» روبهرو خواهند شد.
وزیر سرحدات طالبان در بخش دیگری از سخنانش، از مخالفان سیاسی و نظامی این گروه از جمله جبهه مقاومت ملی و سایر جریانهای مسلح انتقاد کرد.
او با اشاره به پنج سال حاکمیت طالبان گفت: «شما افغانستان را از دست چه کسی آزاد میکنید؟ شما در کشورهای دیگر حضور دارید و میگویید برای آزادی افغانستان مقاومت میکنید. آزادی را از چه کسی میخواهید بهدست آورید؟»
مخالفان طالبان از جمله جبهه آزادی، جبهه مقاومت و جبهه متحد ملی در ماههای اخیر حملات خود علیه طالبان را افزایش دادهاند.
نورالله نوری گفت که مخالفان طالبان در دوران حضور نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان در کنار «اشغالگران» قرار داشتند اما امروز از مبارزه برای آزادی سخن میگویند.
او مدعی شد که اکنون «حکومت علما، شهدا، مردم و قربانیان» در افغانستان حاکم است و افزود: «این نظام اسلامی، شرعی و افغانی است.»
وزیر طالبان همچنین از مخالفان پرسید که چه نظامی را میخواهند جایگزین حکومت کنونی کنند و گفت مردم افغانستان مسلماناند و جنگ در برابر نظام طالبان «ریشه شرعی ندارد.»
جریانهای مخالف طالبان در طول پنج سال گذشته بارها از طالبان خواسته است که برای حل بحران وارد گفتوگو شود. با این حال، مقامات طالبان میگویند که با تسلط این گروه بحران در کشور پایان یافته است و همه از اداره طالبان پیروی کنند.
مخالف طالبان بارها مشروعیت اداره این گروه را زیر سؤال برده و گفتهاند که طالبان با زور قدرت را تصاحب کرده و حکومت تک قومی و تک جنسیتی تشکیل داده و زنان را از عرصه عمومی حذف و گروههای قومی را به حاشیه رانده است.
وزیر سرحدات، اقوام و قبایل طالبان، همچنین به پاکستان هشدار داد و گفت که اسلامآباد باید از تاریخ افغانستان درس بگیرد.
روابط طالبان و پاکستان به شدت پرتنش است و دو طرف یکدیگر را به حمایت از مخالفان مسلح خود متهم میکنند. طالبان و پاکستان بارها در مرز درگیر شدهاند و هفته گذشته پاکستان در ولایتهای مختلف پایگاههای را بمباران کرد.
وزیر سرحدات طالبان با اشاره به این تنشها گفت: «اردو و استخبارات پاکستان باید مردم افغانستان را از نظر تاریخی، عقیدتی، سیاسی و تجربی بشناسند.»
او افزود که کتابهای زیادی درباره افغانستان نوشته شده و پاکستان باید از سرنوشت قدرتهایی که در این کشور جنگیدهاند، درس بگیرد.
وزیر طالبان مدعی شد که شوروی و ایالات متحده در افغانستان شکست خوردهاند و گفت: «امریکاییها در تاریخ خود خواهند نوشت که در افغانستان شکست خوردند.»
او همچنین خطاب به مقامهای پاکستانی افزود: «تاریخ، افغانها و سیاستشان را مطالعه کنید. تحمل و صبر افغانها را نباید امتحان کنید.»
نیروهای امریکایی چهارشنبه هشتم میزان از آخرین پایگاههای خود در عراق خارج شدند؛ اقدامی که به نگرانیها درباره ایجاد خلا امنیتی، افزایش قدرت شبهنظامیان شیعه مورد حمایت جمهوری اسلامی و فراهم شدن فرصت تجدید قوای داعش دامن زده است.
خروج نیروهای امریکایی که تهران و متحدانش آن را یک «پیروزی» میدانند، بر اساس توافقی صورت میگیرد که سال ۲۰۲۴ در دوران ریاستجمهوری جو بایدن حاصل شد.
اکنون دولت دونالد ترامپ در حالی این توافق را اجرا میکند که همزمان درگیر جنگ ایران است.
خروج ارتش ایالات متحده ۲۳ سال پس از حمله نیروهای ائتلاف تحت رهبری امریکا به عراق و سرنگونی حکومت صدام حسین صورت میگیرد.
طی بیش از دو دهه حضور نظامی در عراق، ۴۵۰۰ نظامی امریکایی در این کشور کشته شدند.
در سوی دیگر، حکومت ایران از زمان سقوط صدام، بهتدریج و از طریق نیروهای نیابتی نفوذ خود را در عراق گسترش داده است.
رویترز در ادامه نوشت بیم آن میرود که نیروهای امنیتی عراق با وجود برخورداری از حمایتهای آموزشی و مالی واشنگتن، همچنان نتوانند امنیت کشور خود را تامین کنند.
جاسم البهادلی، تحلیلگر عراقی و مشاور نیروهای امنیتی این کشور، گفت: «درسی که از دو دهه گذشته گرفتهایم این است که خلاهای امنیتی میتوانند بسیار خطرناک باشند.»
بیش از دو دهه حضور نظامی امریکا در عراق
نیروهای امریکایی پس از حمله به عراق در سال ۲۰۰۳، این کشور را اشغال کردند، دولتی به رهبری شیعیان روی کار آوردند و برای سالها با گروههای شورشی جنگیدند.
این شورشها ابتدا از سوی هواداران صدام حسین و سپس گروه القاعده شکل گرفت و همزمان، عراق درگیر جنگ داخلی فرقهای شد. سرانجام نیروهای امریکا در پایان سال ۲۰۱۱ از این کشور خارج شدند.
با این حال، کمتر از سه سال بعد، نیروهای امریکایی بار دیگر به عراق بازگشتند تا به عراق برای مقابله با داعش کمک کنند. رویارویی با داعش به جنگی گسترده در سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ انجامید.
شمار امریکاییهایی که در «عملیات آزادی عراق» جان باختند، تقریبا دو برابر تلفات نیروهای آمریکایی در جنگ افغانستان بود؛ نبردی که همزمان با جنگ عراق جریان داشت و در سال ۲۰۲۱ با خروج ناگهانی نیروهای ایالات متحده پایان یافت.
در جنگ اخیر با جمهوری اسلامی، از مجموع ۱۸ نظامی امریکایی که نامشان در فهرست کشتهشدگان ثبت شده است، هفت نفر در عراق جان باختهاند.
آخرین مورد، یک گروهبان ارتش امریکا بود که ماه جولای هنگام انفجار کنترولشده یک پهپاد در پایگاهی نزدیک اربیل کشته شد.
نگرانی از افزایش نفوذ تهران و تجدید قوای داعش
جمهوری اسلامی بارها اعلام کرده است هدف نهاییاش وادار کردن نیروهای امریکایی به خروج از سراسر خاورمیانه است. تهران اکنون میکوشد خروج امریکا از عراق را پیروزی «محور مقاومت» معرفی کند.
«محور مقاومت» عنوانی است که مقامها و رسانههای جمهوری اسلامی برای اشاره به گروههای مسلح مورد حمایت تهران در منطقه، نظیر حماس، ، حزبالله، حشد شعبی و حوثیها، به کار میبرند.
احمد یونس، تحلیلگر سیاسی در بغداد، گفت: «آنچه بیش از مداخله مستقیم ایران نگرانکننده است، این احتمال است که نیروهای نیابتی این کشور در غیاب حضور نظامی غرب، احساس قدرت بیشتری کنند.»
او افزود این گروهها ممکن است بهدنبال گسترش نقش خود در تعیین سیاستهای دولت و تحکیم جایگاهشان در نهادهای کلیدی باشند.
برخی مقامهای امنیتی عراق، هم در دولت مرکزی و هم در اقلیم کردستان عراق، هشدار دادهاند خروج نیروهای امریکایی ممکن است زمینه را برای تجدید قوای داعش فراهم کند.
به گزارش رویترز، داعش با وجود شکست خلافت خودخواندهاش در حدود یک دهه پیش، همچنان شبکهای از «هستههای خفته» را حفظ کرده است.
این گروه در اوج قدرت خود، یکسوم خاک عراق را اشغال کرد و هزاران نفر را به قتل رساند.
نیروهای امریکایی تاکنون اطلاعات حیاتی درباره تحرکات داعش را در اختیار نیروهای امنیتی عراق میگذاشتند و در زمینه نظارت و شناسایی هوایی به آنها کمک میکردند.
محمد الجبوری، جنرال بازنشسته ارتش عراق که در جنگ علیه داعش فرماندهی یک تیپ را بر عهده داشت، گفت: «اکنون مهمترین پرسش این است که آیا نهادهای امنیتی عراق برای دوران پس از خروج نیروهای ائتلاف، طرح جایگزین قابل اجرایی آماده کردهاند یا خیر.»
او افزود: «یکی از بدترین سناریوهای ممکن این است که داعش در شرایطی به پهپادهای مسلح یا پهپادهای انفجاری دستساز دست پیدا کند که عراق همچنان از توان دفاع هوایی کافی برای مقابله موثر با چنین تهدیدهایی برخوردار نباشد.»
در هفتههای اخیر، افزایش فعالیت گروههای نیابتی جمهوری اسلامی در عراق به نگرانیها درباره گسترش درگیریهای منطقهای به این کشور دامن زده است.
روزنامه العربی الجدید ششم میزان به نقل از سه مقام عراقی گزارش داد حمله ماه سنبله به خط لوله نفتی شرقـغرب عربستان سعودی به دست گروهی مرتبط با سپاه پاسداران و حوثیهای یمن انجام گرفت که اعضای آن بهصورت غیرقانونی از ایران وارد عراق شده بودند.
دولت عراق در ماههای اخیر کوشیده است در مسیر خلع سلاح گروههای نیابتی جمهوری اسلامی گام بردارد، اما گزارشها از مخالفت و کارشکنی مقامهای حکومت ایران و برخی گروههای مسلح در این زمینه حکایت دارند.