وزیر امر به معروف طالبان: دختران "با رعایت حجاب اسلامی" می‌توانند تا سطح دکترا تحصیل کنند

بی‌بی‌سی نیوز با دو نفر از قاضی‌های زن که از افغانستان به بریتانیا رسیده صحبت کرده اما به‌دلایل امنیتی و اجتناب از خطر بیشتر برای همکاران‌شان در افغانستان، نام این نفر را نگرفته است.

یکی از این دو قاضی زن می‌گوید تمام روز اعضای خانواده و بچه‌هایش گریه می‎‌کردند.

او در پاسخ به این پرسش بی‌بی‌سی که طالبان می‌گویند تغییر کرده‌اند، گفت: آنها همان افرادی‌اند که بیست سال پیش بودند.

او افزود که صدها قاضی زن حالا بیکار شده‌ و حق ندارند بدون همراه از خانه‌های‌شان بیرون شوند.

این قاضی زن که هنگام صحبت با بی‌بی‌سی بغض گلویش را گرفته بود گفت: همکارانم هر روز بازداشت و شکنجه می‌شوند و برخی از آنها کشته شده‌اند.

یکی دیگر از دو قاضی زن نیز در حالی که اشک می‌ریخت گفت:

۲۰ سال تمام مکتب و دانشگاه رفتم و درگیر فعالیت‌های حقوق شدم و در آنجا تجربه آموختم. حالا ترک افغانستان بسیار سخت تمام می‌شود.

طالبان متهم است که با وجود اعلام عفو عمومی به‌دنبال کارمندان حکومت پیشین، به‌خصوص نیروهای امنیتی و قضات‌اند و به شکل مرموز آن‌ها را شکنجه و به قتل می‌رسانند.

وزیر خارجه طالبان، این نامه سرگشاده را به با یادآوری صد سالگی روابط دیپلماتیک افغاستان و امریکا شروع کرده است.

سراسر این نامه که به چهار زبان پشتو،‌ فارسی، انگلیسی و اردو منتشر شده، لحنی دوستانه دارد و تنها مورد هشداردهنده در آن، یادآوری پیامدهای منفی مشکلات اقتصادی افغانستان برای منطقه و جهان است.

امیرخان متقی در این نامه نوشته است که جنگ ۲۰ ساله بر روابط دو کشور افغانستان و امریکا سایه افکنده بود، اما توافق دوحه می‌تواند فصل جدیدی از روابط را بین دو کشور بگشاید.

این مقام ارشد طالبان، فرار اشرف غنی از کابل را "غیرمسئولانه" خوانده و گفته است که ورود افراد مسلح این گروه به کابل، به خواست مردم و برای جلوگیری از هرج و مرج بوده است.

تاکید اصلی وزیر خارجه طالبان در این نامه بر آزاد کردن دارایی‌های مسدودشده افغانستان و رفع تحریم است.

او می‌گوید افغانستان و امریکا اکنون و بر اساس توافق دوحه دیگر در جنگ نیستند و مسدود کردن دارایی‌های افغانستان به باور او نه تنها فایده‌ای ندارد، بلکه باعث فشار اقتصادی بر مردم می‌شود.

آقای متقی به گزارش‌های سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین‌المللی استناد کرده و به نمایندگان کانگرس امریکا یادآوری کرده است که مردم افغانستان زمستان سختی در پیش دارند ادامه این وضعیت (تحریم و بسته ماندن دارایی‌های افغانستان) نه تنها کار و بار مردم را با مشکل رو برو خواهد کرد،‌ بلکه کمک‌رسانی به نیازمندان را هم مشکل می‌کند.

سرپرست وزارت خارجه طالبان که در نخستین هفته‌های رسیدن به قدرت با افتخار گفته بود «کرونا را چنان مهار کردیم که داکتران حیران ماندند»،‌ در این نامه به کرونا در کنار دیگر مشکلات مانند خشکسالی و فقر اشاره کرده است تا نظر مخاطبان خود را جلب کند.

جای جای نامه امیرخان متقی، لحن آشتی‌جویانه و ملتمسانه‌ای دارد. او می‌گوید در حالی که دو کشور شانس خوبی برای یک رابطه مثبت دارد، استفاده از گزینه تحریم و فشار نمی‌تواند به بهبود روابط افغانستان و امریکا کمک کند.

این مقام ارشد طالبان می‌گوید نگرانی‌های جامعه بین‌المللی و ایالات متحده را درک می‌کنند و هر دو طرف باید گام‌های مثبتی برای ایجاد اعتماد بردارند.

آقای متقی هشدار داده اگر وضعیت به همین منوال پیش برود، منجر به مهاجرت گسترده افغان‌ها خواهد شد. علاوه بر این، تحریم‌های اقتصادی می‌تواند به سلامت، آموزش و سایر سیستم‌های خدمات ملکی افغانستان آسیب برساند.

وزیر خارجه طالبان گفته که آسیب به این زیرساخت‌ها فقط به مردم افغانستان آسیب می‌رساند و بدترین خاطره مردم افغانستان از ایالات متحده خواهد بود.

پس از سقوط حکومت پیشین در اواسط ماه اگست امریکا حدود ۱۰ میلیارد ذخیره بانکی افغانستان را مسدود کرد و کشورهای کمک کننده کمک‌های مالی‌شان را قطع کردند.

بسیاری سازمان‌های بین‌المللی هشدار می‌دهند اگر فوری برای رسیدگی به وضعیت انسانی در افغانسان رسیدگی نشود، این کشور با بدترین بحران انسانی رو برو خواهد شد.

ضمیر کابلوف در مصاحبه با مجله نیوزویک گفت که میزان مخالفت با طالبان در کابل و شهرهای دیگر خیلی محدود است و عمدتا توسط کسانی انجام می‌شود که «در ۲۰ سال گذشته با زندگی لیبرال و غربی عادت کرده‌اند و آنها نماینده تمام افغان‌ها نیستند.»

با این حال، کابلوف شرط به رسمیت شناسی طالبان را تشکیل یک حکومت فراگیر سیاسی قومی و رعایت اصول اولیه حقوق بشری دانست. او با خوشبینی وانمود کرد که طالبان به طور تدریجی برای پذیرش خواست‌های بین‌المللی آماده می‌شوند.

نماینده رییس جمهور روسیه وعده سپرد که روسیه، کمک‌های بشردوستانه را در اختیار افغانستان خواهد گذاشت اما او این موضوع را رد کرد که کشورهای منطقه بار مسئولیت حل وضعیت افغانستان را به دوش گیرند. کابلوف خاطرنشان ساخت که ایالات متحده پس از شکست در افغانستان با طرح «همکاری‌های منطقه‌ای»، بار مسئولیت را به دوش کشورهای منطقه می‌اندازد.

این مقام طالبان که رهبری یکی از جنجالی‌ترین نهادهای این گروه را به‌دست دارد گفته است که برخی از مقام‌های حکومت پیشین در خارج از افغانستان خانه‌های بزرگ دارند.

او گفته که این افراد باید حساب بدهند که در ۲۰ سال گذشته چه کار کرده‌ و این سرمایه‌ها را از کجا به‌دست آورده‌اند.

حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین، عبدالله عبدالله، رییس پیشین شورای مصالحه ملی و فضل‌هادی مسلم‌یار، رییس پیشین مجلس سنای افغانستان، برخلاف بسیاری از رهبران و سیاست‌مداران دولت سابق، افغانستان را ترک نکرده و در کابل زندگی می‌کنند.

آقای کرزی و عبدالله هنوز با هیات‌ها و نمایندگان خارجی در کابل دیدار و گفتگو می‌کنند.

تلویزیون دولتی ترکیه می‌گوید تحولات جدید در افغانستان چشم‌انداز آینده را برای بسیاری از شهروندان این کشور تیره و تار کرده است.

ابراهیم خان در ولسوالی قرغه‌ای لغمان که به زراعت مشغول است می‌پرسد:

ملاها در حکومت چه می‌کنند؟ آن‌ها باید در مساجد و مدرسه‌ها باشند و درس بدهند. طالبان نمی‌توانند اقتصاد افغانستان را بهبود ببخشند.

ابراهیم خان به این شبکه گفته است به محض این که پسرش ۱۵ ساله شود، او را به خارج می‌فرستد.

به گفته او در افغانستان بچه‌های که از مکتب فارغ می‌شوند باید "کچالو فروش" شوند.

بر اساس گزارش تلویزیون دولتی ترکیه کودکانی که از افغانستان خارج شده، برخی هنوز در مسیر راه‌اند، شمار دیگر در ترکیه بازداشت و به ایران و افغانستان برگردانده شده‌اند.

تی‌آر‌تی ورلد می‌نویسد که این کودکان را خطر اختطاف، تجاوز جنسی و سوء استفاده‌های دیگر تهدید می‌کند.

در سپتامبر سال گذشته ۱۶۴۶ کودک بدون همراه افغان در یونان ثبت‌نام شدند. کودکان افغان ۳۹ درصد کل کودکان بدون سرپرست را در یونان تشکیل می‌دهند.

این شبکه همچنین می‌گوید که ۷ درصد تمامی افرادی که از جنوری تا نوامبر ۲۰۲۰ به اروپا رسیده، اتباع افغانستان بودند و در همین مدت افغان‌ها بعد از سوری‌ها دومین گروه بزرگ متقاضی پناهندگی در اروپا را تشکیل داده‌اند.

طبق این گزارش برای رسیدن به اروپا هر نفر میان ۱۰ هزار تا ۱۵ هزار دالر هزینه می‌کند.

تلویزیون دولتی ترکیه گفته که از جنوری تا نوامبر ۲۰۲۰ بیش از ۴۶ هزار نفر در این کشور بازداشت و ۶ هزار نفر هم به افغانستان برگردانده شده‌اند.

بر اساس گزارش آژانس پناهندگان سازمان ملل ۲.۶ میلیون تن از افغانها آواره شده‌اند که ۹۰درصد‌شان در ایران و پاکستان بسر می‌برند.