در صف غذا و اعانه موسسات خیریه بینالمللی در شهرهای بزرگی مانند کابل، افرادی بیصبرانه منتظر دریافت کمک اند که قبل از سقوط کابل، در نهادهای خارجی و حکومتی کار میکردند. سازمان ملل میگوید این قشر با از دست دادن کار و ناتوانی طالبان از پرداخت معاش مامورین، گرسنگی را تجربه میکند.
خبرگزاری اسوشیتدپرس با زنانی مصاحبه کرده است که پیش از این توان مالی فرستادن فرزندان خود به مکاتب خصوصی را داشتند اما حالا برای دریافت ۳۸ دالر و غذای کمکی در پشت موسساتی مانند برنامه غذایی سازمان ملل در کابل صف میکشند.
شیلی ترکرال، سخنگوی این سازمان میگوید که فقر از روستاها به شهرها آمده است. اکنون «در شهرهای افغانستان یک قشر نو شکل گرفته است که تا دیروز معاش و امتیاز داشت و حالا برای نخستین بار گرسنگی را تجربه میکند.»
این سازمان مجبور شده است دامنه پوشش کمکهای خود را وسیعتر سازد. مسئولین این نهاد پیشبینی میکنند که افراد نیازمند کمکهای غذایی در افغانستان در سال پیش رو، از ۱۴ میلیون به ۲۳ میلیون افزایش خواهد یافت.
بنا به آمار، اقتصاد افغانستان که در دو دهه گذشته عمدتاً به کمکهای خارجی و بخش دولتی وابسته بوده است، ۴۰ درصد در سه ماه گذشته کوچکتر شده است.
