کمیسیون انتخابات لیبیا: احتمال برگزاری نخستین انتخابات ریاست‌جمهوری در ۲۴ دسامبر کم است

پولیس، بانک‌ها و موسسات مالی، دلایل متعددی برای این پدیده بر می‌شمارند.

در دهه ۱۹۹۰، حدود ۷۰ هزار شعبه بانک در سراسر آلمان فعال بود. این تعداد در اواخر سال پیش، به گفته بانک مرکزی آلمان به ۲۴ هزار کاهش یافته است.

بنابراین اکنون سارقان بانک‌ها نسبت به اواخر قرن پیش، طعمه کمتری در خیابان‌ها می‌بینند.

مساله دیگری که باعث می‌شود دزدان بانک‌ها پیش از اقدام به سرقت، سر در گریبان برند و به نتیجه عمل خود فکر کنند،‌ سرعت و دقت پولیس است.

اکنون پولیس سرعت عمل بیشتر در برخورد با اینگونه جرایم دارد.

پولیس حالا موفق می‌شود عاملان سه چهارم سرقت‌ از بانک‌ها را ردیابی کند.

این عوامل (که نه تنها در آلمان،‌ بلکه در بسیاری از کشورهای پیشرفته به همین گونه است) باعث شده که سارقان بانک‌ها با سبک - سنگین کردن نفع و ضرر بانک‌زنی، در پیشه خود تجدد نظر کنند.

این تجدید نظر البته بدان معنا نیست که دزدان بانک‌ها به شغل‌های آبرومندانه مانند پیتزافروشی، کارگری ساختمان یا حتی خرید و فروش رمزارز روی آورند، بلکه به همان میزان که سرقت فیزیکی بانک‌ها کم شده، دزدی سایبری، یعنی دستبرد به حساب‌های بانکی مشتریان بیشتر شده است.

اما روند روی آوردن این رهبران به سوی چین زمانی مورد توجه قرار گرفت که نیکاراگوئه جای تایوان، متحد امریکا را به چین داد.

تایوان برای شناسایی دیپلوماتیک به شدت به حمایت کشورهای کوچکی مثل نیکاراگوئه متکی است.

دیگر کشورهای منطقه امریکای مرکزی نیز به چین علاقه دارند.

نایب بوکله رییس‌جمهور السالوادور اوایل سال جاری پس از اینکه واشنگتن دستیاران نزدیکش را در لیست سیاه فساد قرار داد، روی توافقنامه همکاری اقتصادی جدید کشورش با چین مهر تایید زد.

تصمیم نیکاراگوئه برای برقراری رابطه با چین به‌دنبال رشته تحریم‌هایی است که ایالات متحده علیه دستیاران دانیل اورتگا، رییس‌جمهور این کشور وضع کرد.

آقای اورتگا متهم است در جریان مبارزات انتخاباتی که او را برای چهارمین دوره پیاپی به قدرت رساند، چهره‌های برجسته مخالف‌ خود را بازداشت کرده بود.

تحریم‌های امریکا بر مقام‌های امریکای مرکزی از لغو ویزا گرفته تا تحریم‌های مالی را شامل می‌شود که عملا ارتباط آنها را با سیستم بانکی جهانی قطع می کند.

این در حالی است که چین به رغم فشارهای امریکا به رهبران منزوی شده کشورهای امریکای مرکزی، از جمله ونزوئلا مشوق‌های اقتصادی می‌دهد.

امریکای مرکزی دربرگیرنده هفت کشور مستقل به نام‌های بلیز، کاستاریکا، السالوادور، گواتمالا، هندوراس، نیکاراگوآ و پاناما است.

در هفته‌های اخیر روسیه ده‌ها سربازش را در نزدیکی مرز اوکراین مستقر کرده است.

دیمیتری پسکوف می‌گوید گفتگوی ویدیویی اخیر رهبران روسیه و امریکا روی روابط شرق و غرب متمرکز بود که اختلاف بر سر مساله اوکراین باعث شده این روابط پس از پایان جنگ سرد، در پایین‌ترین سطح قرار گیرد.

از سوی دیگر، بایدن با استفاده از این تماس ویدیویی به پوتین هشدار داد که اگر به اوکراین حمله کند منتظر پیامدهای اقتصادی باشد.

پوتین نیز در گفتگو خواستار تضمینی شد مبنی بر اینکه ناتو از گسترش به سمت شرق دست بردارد.

سخنگوی کرملین گفت که با توجه به اختلاف دومدار و جدی میان روسیه و امریکا بر سر خطوط قرمز روسیه، پوتین پس از صحبت با بایدن هیچ دلیلی برای خوش‌بینی ندارد.

بر اساس این ارزیابی، ۱۷۵ هزار سرباز روس از چند جهت به اوکراین حمله خواهند کرد.

اما کرملین این ادعاها را رد کرده و می‌گوید غرب دچار روسیه‌ستیزی شده است.

مسکو می‌گوید گسترش ناتو روسیه را تهدید می‌کند و این سازمان را متهم کرده که از تضمین‌هایی که به‌دنبال فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ به مسکو داد، تخطی کرده است.

شرکت کنندگان در نشست گروه ۷ در شهر لیورپول در شمال انگلستان یک‌دست صف‌آرایی نظامی روسیه در نزدیک مرزهای اوکراین را محکوم کردند و از روسیه خواستند تنش‌ها را کم کند.

در پیش‌نویس قطعنامه گروه ۷ آمده است که روسیه هیچ تردیدی نداشته باشد که اگر به اوکراین حمله نظامی کند برایش عواقب جدی و هزینه سنگینی خواهد داشت.

در سال ۲۰۱۴ روسیه کنترل شبه جزیره کریمه را از دست دولت اوکراین خارج کرد؛ اقدامی که مسکو را در برابر تحریم‌های غرب قرار داد.

کرملین روز یکشنبه گفت که آقای پوتین به جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا گفته که تجمع نیروهای روسی هیچ تهدیدی را متوجه کشوری نکرده و تحرکات این نیروها در داخل خاک انجام می‌شود.

دور ششم گفتگوهای هسته‌ای ایران پس از حدود ۵ ماه وقفه هفته گذشته در ویانا از سر گرفته شد.

وزیر خارجه آلمان افزود که موضع‌گیری‌های تهران گفتگوها را به شرایط شش ماه پیش کشانده است.

پیشتر، رویترز به نقل از یک منبع اروپایی گزارش داد که ایران حاضر است بر اساس متن توافق شده در ماه جون ۲۰۲۱ مذاکرات را از سر بگیرد.

این مذاکرات بین ایران و چهار عضو دایم شورای امنیت یعنی روسیه، چین، بریتانیا، و فرانسه به اضافه آلمان در جریان است.

امریکا بر خلاف مذاکرات اولیه برجام در سال ۲۰۱۵، در این مذاکرات حضور مستقیم ندارد.