روزنامه هند: بازگشت طالبان خشونت را در منطقه تشدید کرده است

عطایی گفت: این کشور بازار بزرگی برای محصولات افغانستان دارد و به نظر می‌رسد که مایل به واردات میوه‌های خشک و تازه، قالین و صنایع دستی از افغانستان است.

کام ایر، شرکت هواپیمایی خصوصی افغانستان از ماه نوامبر تاکنون در بیش از ۳۰ پرواز جلغوزه افغانستان را به چین منتقل ساخته است. محمد ندیم نقشبندی از شرکت کام ایر به خبرگزاری شینهوای چین گفته است: «این پروازها در سال ۲۰۲۲ نیز ادامه خواهد داشت. کام ایر و صادرکنندگان مصمم هستند تا صادرات افغانستان را افزایش دهند.»

افغانستان معمولا سالانه ۱۰ هزار تن جلغوزه به چین صادر می‌کند. سایر جلغوزه‌ها به کشورهایی مانند آلمان، هلند و ایتالیا صادر می‌شود. در اگست ۲۰۲۱ با تسلط طالبان در افغانستان، صادرات افغانستان مختلشد. اما صادرات به چین، اندک اندک در پایان اکتبر با اولین محموله هوایی ۴۵ تنی از سر گرفته شد.

هزاران افغان اکنون با ده‌ها کارخانه پروسس جلغوزه کار می‌کنند. رشید می‌گوید: «ما بسیار خوشحالیم که شغل بیشتری برای مردم فراهم می‌کنیم و پول بیشتری به دست می‌آوریم. پول بیشتر نه برای ما، بلکه برای کارگران‌مان.» به گفته او «صادرات بیشتر مشاغل بیشتری ایجاد خواهد کرد.»

به گفته آژانس‌های کمک‌رسان، بیش از ۲۲ میلیون افغان در زمستان امسال با کمبود شدید مواد غذایی مواجه خواهند شد و اگر کمک‌های بشردوستانه بین‌المللی به موقع به این کشور نرسد، فاجعه انسانی حیات میلیونرها انسان را تهدید می‌کند.

شیرعلی زدران، رئیس شرکت زمره گیانوال لمیتد می‌گوید شرکتش را در سال ۲۰۱۵ میلادی تأسیس کرده و اکنون بیش از ۱۰۰ نفر در این شرکت کار می‌کنند. زدران گفت: «بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر مستقیماً در کارخانه کار می‌کنند و هزاران نفر دیگر به طور غیر مستقیم با شرکت همکاری دارند.»

فابریکه به ازای هر روز کاری هر کارگر ۳۰۰ افغانی به اضافه نان چاشت و هزینه ترانسپورت به آنها می‌پردازد. این شرکت در سال گذشته ۶۵۰ تن میوه خشک به چین صادر کرد و در نظر دارد در سال ۲۰۲۲ این صادرات به ۹۵۰ تن برسد که قیمت هر تن ۲۸ هزار تا ۳۸ هزار دالر است.
در حالی که زدران از درآمد و پیشرفت کارخانه خود به اندازه کافی راضی است، امیدوار است که سرمایه‌گذاران چینی نیز شاهد سود بیشتر باشند و از پول خود برای ایجاد مشاغل بیشتر در افغانستان استفاده کنند.

خلیل رشید، مدیر عامل یک شرکت فرآوری و صادرات جلغوزه، تاکید می‌کند که تجارت جلغوزه با چین برای هزاران نفر در کشورش که دهه‌ها در جنگ بودند، شغل ایجاد کرده است.

رشید گفت: «علاوه بر افرادی که در کارخانه کار می‌کنند، خانواده های آنها نیز جلغوزه را در خانه پاک می‌کنند و پس از اتمام به کارخانه می‌فرستند.»

به گزارش فارین پالیسی، بشیر نورزی، از قاچاقبران عمده مواد مخدر در افغانستان که در حال گذراندن حبس ابد در امریکا است، با استفاده از فروش مواد مخدر، طالبان را کمک مالی و تسلیحاتی می‌کرد.

نورزی در سال ۲۰۰۵ میلادی هنگام سفر به ایالات متحده در نیویارک بازداشت و به حبس ابد محکوم شد.

مارک فریچس، سرباز پیشین نیروهای دریایی امریکا است که در جنوری سال ۲۰۲۰ در افغانستان اختطاف شد. او اکنون نزد طالبان زندانی است.

شرلن ککورا، خواهر این انجنیر امریکایی که به درخواست طالبان برای مبادله زندانیان موافق است، از جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده خواسته است تا این کار را انجام دهد.

در همین حال، استیف بروکینگ، یک مقام پیشین حکومت بریتانیا که مدتی با هیات معاونت سازمان ملل در افغانستان یا یوناما هم کار کرده است، این خواست طالبان را به «باجگیری» تشبیه می‌کند.

اما یک مقام وزارت خارجه امریکا به فارین پالیسی می‌گوید: «آزادی مصون و فوری مارک فریچس امری ضروری است. ما این را برای طالبان روشن ساخته ایم. اگر گروه طالبان به دنبال مشروعیت است، نمی‌تواند به گروگان گرفتن یک امریکایی ادامه دهد.»

منابع امریکایی می گویند که عفو نورزی برای جو بایدن دردسر ساز است. زیرا، این کار سیاست باج ندادن به گروگانگیران را نقض می کند و آنها را تشویق می کند که با اختطاف شهروندان امریکایی، خواسته های خود را بر حکومت امریکا تحمیل کنند.

در این اعلامیه آمده است که طالبان «امنیت و ثبات سیاسی در منطقه را پیش‌شرط اساسی رشد اقتصادی، تجارت و زندگی مرفه مردم» می‌داند.

در پی افزایش بهای سوخت در قزاقستان، اعتراض‌های ضددولتی گسترش یافت و منجر به استعفای حکومت شد. اما پنجشنبه‌ شب وزیر داخله این کشور اعلام کرد که نیروهای امنیتی کنترول تمام ساختمان‌های حکومتی را دوباره به دست گرفته اند.

در آخرین مورد رئیس جمهور این کشور از روسیه برای مهار اعتراضات کمک خواست و روسیه نیز نیروی حافظ صلح به قزاقستان فرستاد.

طالبان از زمان تصرف کابل، قدرت را بین چهار جریان اصلی حقانی، هبت‌الله، ملا عمر و ملا منصور تقسیم کرده است.
اکنون علاوه بر ملا منان، ملا یعقوب، پسر ملا عمر نیز وزیر دفاع طالبان است و ملا عبدالمنان عمری دومین عضو خانوادهٔ ملا عمر است که به عنوان وزیر فواید عامه در حکومت طالبان انتخاب شده است.

شبکه حقانی اما این چهره‌‌ها را در پست‌های بلند کابینه طالبان معرفی کرده است:
سراج‌الدین حقانی، وزیر امور داخله، خلیل‌الرحمن حقانی، وزیر مهاجرین، عبدالباقی حقانی، وزیر تحصیلات عالی و نجیب‌الله حقانی، وزیر مخابرات و تکنالوژی معلوماتی.
در کنار این عالم گل حقانی، به عنوان رئیس پاسپورت طالبان گماشته شده است.

در تصویری که منتشر شده است، ملا یعقوب وزیر دفاع طالبان و ملا عبدالمنان، وزیر فواید عامه این گروه در جلسه کابینه حضور دارند؛ اما برخلاف ملا یعقوب، ملا منان حاضر نمی شود به راحتی چهره‌اش را نشان دهد.

هرچند امریکا برای گرفتاری یا کشتن سراج‌الدین حقانی، ۱۰ میلیون دالر جایزه تعیین کرده است اما هیچ جایزه‌ای بر سر ملا منان یا هبت الله آخندزاده تعیین نشده است.
ملا هبت الله آخندزاده تاکنون حاضر نشده است در ملاعام حاضر شود. گزارش‌هایی هم درباره احتمال مرگ او مطرح شده است. اما گروه طالبان می‌گوید او به دلایل امنیتی حاضر نمی‌شود چهره‌اش نمایان شود. اگر مرگ رهبر طالبان تایید شود، کشمکش بر سر جایگزینی او بالا خواهد گرفت.

ملا منان آدم مرموزی است. او خود را به نوعی میراث‌دار برادرش می‌داند. در جلسه اضطراری اخیر نیز او بالاتر از ملا یعقوب، وزیر دفاع طالبان نشسته و کوشیده است صورتش را با پنهان کند.

وزارت فواید عامه وزارت خدماتی است و مسوولیت حفظ و مراقبت جاده‌ها و شاهراه‌های کشور را به عهده دارد. اما بسیاری از امور وزارت از سوی ملا بخت‌الرحمن شرافت، معین وزارت فواید عامه پیش برده می‌شود و نقش ملا منان بیشتر نمادین است.

این روزنامه به نقل از یک مقام ارشد پاکستانی آورده است که «مقامات چین مایل اند این نشست را قبل از آغاز سال نو چینی برگزار کنند».

سال نو چینی مصادف با اول فبروری است.

حکومت چین تا هنوز در باره میزبانی‌اش از این نشست اظهار نظر نکرده است.

پیش از این خبرگزاری روسی اسپوتنیک به نقل از ضمیر کابلوف، نماینده ویژه روسیه برای افغانستان نوشته بود که دور بعدی نشست ترویکا پلاس برای افغانستان در پایان جنوری و یا اوایل فبروری در کابل برگزار می شود.

نشست قبلی این گروه در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱ در اسلام برگزار شد که محور اصلی آن کاهش تاثیرات بحران انسانی و فروپاشی احتمالی اقتصاد افغانستان پس از تسلط طالبان بود.

در آنجا همچنان از طالبان خواسته شد تا برای تشکیل حکومت فراگیر و رعایت حقوق زنان اقدام کند.