سخنگوی وزارت خارجه ایران: شرایط افغانستان بستر مناسبی برای داعش ایجاد کرده

در اعلامیه طالبان آمده است: «اگر [هبت‌الله آخندزاده] توان داشته باشد، برای تک تک افغان‌ها [شامل] مرد و زن معاش تعیین می‌کند، زیرا مشکلات و مسایل ملت بی‌چاره را درک می کند.»

اما به گفته او چون طالبان از لحاظ اقتصادی ضعیف اند، «مردم باید با نظام همکاری کنند و برای جمع‌آوری عشر و زکات» تلاش صورت گیرد.

اعلامیه می‌افزاید که رهبر طالبان به اعضای کابینه این گروه در باره «کارهای ادارات و شعبه‌های مختلف، استحکام و تقویت بیشتر حکومت طالبان، برقراری نظم و دسپلین و حل مشکلات توصیه‌ها و هدایات لازم» داده است.

جمع‌آوری نیروهای طالبان و استخدام و تنظیم آن‌ها در ادارات امنیتی از دیگر موضوعات جلسه کابینه طالبان بوده که در باره آن تصمیم‌هایی نیز گرفته شده است.

در اعلامیه طالبان آمده است که رهبر این گروه برای «عملی‌شدن خوب‌تر شریعت اسلامی در کشور، رهنمودهای مشخصی به ارگان‌های مربوطه» صادر کرده است.

این اعلامیه ابراز امیداواری کرده است که با تطبیق «منظم و خوب‌تر احکام سلامی، تمام افغان ها زندگی آرام و خوش خواهند داشت».

اعلامیه طالبان می‌افزاید که به کمیسیون اقتصادی این گروه به ریاست ملا برادر وظیفه سپرده شده تا برای رشد و رفاه اقتصادی سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی را جلب کند.

پیش از این، منابع افغانستان اینترنشنال گفته بودند که سران طالبان برای حل اختلاف‌‌های درونی خود به قندهار رفته اند.

این منابع محلی افزوده اند که اختلاف میان ملا یعقوب، وزیر دفاع، سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان و حاجی یوسف وفا، والی قندهار، از افراد خاص ملا هبت‌الله آخندزاده، جدی است.

منابع می‌گویند در نشست روز سه‌شنبه درباره تغییرات در کابینه طالبان نیز بحث شده است.

در همین حال، شماری از رسانه‌ها از تعیین ملابرادر به جای ملا حسن آخند، رئیس الوزرای طالبان خبر دادند اما انعام‌الله سمنگانی، سخنگوی این گروه می‌گوید که تغییری در کابینه آنان نیامده است.

جوناس بول، معاون پژوهشگر حقوق معلومان در دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید: «افغان‌هایی که به فرانسه منتقل شده‌اند با حوادثی مواجه شده‌اند که شدیدا آسیب‌رسان است. بسیاری هنوز با مشکلاتی در زمینه سلامت روان خود دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. فرانسه باید در کنار حمایت‌هایی که برای شناخت محیط و زبان جدید فراهم می‌کند، در زمینه مدیریت احساسات در زمان انزوا و آسیب‌های روانی ناشی از آن حمایت بهداشت روانی باکیفیت برای همه پناهجویان فراهم کند.»

دیده‌بان حقوق بشر دریافته است که دولت فرانسه تلاش‌های مهمی برای استقبال، اسکان سریع و حمایت از مهاجران افغانستان انجام داده است.

این سازمان اما می‌گوید که مهاجران تازه وارد افغان به فرانسه با دشواری‌های روانی خاص پس از بحران مواجه بوده‌اند. یکی از روانشاسانی که در نخستین روزهای ورود پناهجویان افغانستان با آنها دیدار کرده بود، می‌گوید برای بسیاری از مهاجران، روزهای اول در فرانسه با آمیزه‌ای از آرامش و خستگی به همراه بود.

این روانشناس به دیده‌بان حقوق بشر گفته که با گذشت زمان، مهاجران با اضطراب، افسردگی، بی‌خوابی، کابوس و گاهی اوقات ناراحتی‌های شدید روانی دست و پنجه نرم می‌کنند.

یکی از زنان مهاجر افغانستان به دیده‌بان حقوق بشر گفته است که پس از آمدن به فرانسه مشکل حافظه پیدا کرده است. او می‌گوید: «کشور و مردمم را دوست دارم اما کاری به برای آنان نمی‌توانم انجام بدهم. در حالت شوک بودم و حالا نیز در چنین حالتی هستم. همیشه چیزهایی را فراموش می‌کنم و گاهی حتا نامم نیز فراموشم می‌شود.»

زنی دیگر نیز گفته است که نمی‌توانسته درست بخوابد. او می‌گوید که وقتی به یک مرکز خدمات روانی مراجعه کرد توان صحبت کردن را نداشته است: «فقط گریه می‌کردم. پس از یک ماه حالا لبخند می‌زنم.»

پناهجویان برای سه ماه اول اقامت خود در فرانسه، واجد شرایط بیمه صحی کامل نیستند، شرطی که اغلب مانع بزرگی برای دسترسی به خدمات سلامت روان است.

وزارت خارجه ترکیه با نشر اعلامیه‌ای می‌گوید: «ما از حکومت موقت افغانستان می‌خواهیم که در اسرع وقت به دختران در هر سنی اجازه آموزش دهد.»

طالبان روز چهارشنبه از اعلامیه خود مبنی بر بازگشایی مکاتب دوره ثانوی برای دختران عقب‌نشینی کردند و گفتند تا زمانی که طرحی مطابق با «قوانین اسلامی» تنظیم نشود، مکاتب دخترانه تعطیل خواهد ماند.

وزارت خارجه ترکیه می‌گوید که برگشت دختران به آموزش «خواست اکثریت مردم افغانستان» است.

این وزارت آموزش دختران را «به نفع مردم افغانستان» می‌داند و تاکید می‌کند که «در چنین روزهای دشوار همچنان در کنار افغان‌ها خواهیم ایستاد.»
از زمان تصرف افغانستان توسط طالبان، ترکیه و قطر خواسته‌اند تا مسئولیت مدیریت فرودگاه بین‌المللی کابل را به عهده بگیرند.

ترکیه تا هنوز طالبان را به رسمیت نشناخته است، اما خواستار تعامل با این گروه شده است. این کشور از مقام‌های طالبان برای شرکت در یک نشست دیپلماسی که در ماه جاری میلادی در انتالیای ترکیه برگزار شده بود، دعوت کرد.

دبیر کل سازمان ملل از تصمیم طالبان برای تعلیق تحصیل دختران دوره ثانوی ابراز تأسف کرده است.

آقای گوترش می‌گوید ناکامی "مقامات بالفعل" افغانستان در بازگشایی مکاتب به روی دختران بالای صنف ششم، به رغم تعهدات مکرر آنها، ناامیدی عمیقی را برای این کشور به بار آورده است.

دولت‌های افغانستان معمولا در دومین روز حمل "زنگ مکتب" را به صدا درمی‌آورند و با به صدا در آمدن این زنگ، درهای مکاتب به روی همه دانش‌آموزان باز می‌شود.

امسال نیز مثل هر سال دیگر با آغاز سال جدید تعلیمی دانش‌آموزان دختر به مکاتب رفتند، اما با واکنش غیر مترقبه طالبان مواجه شدند.

طالبان آنها را از صنف‌ها بیرون کردند و گفتند مکاتب دخترانه دوره ثانوی تا طلاع بعدی تعطیل است.

این تصمیم طالبان موجی از خشم و انتقاد جامعه افغانستان را برانگیخته است.

در سطح جهانی نیز کشورهای متفاوت از طالبان خواسته‌اند در مورد تصمیم‌شان تجدید نظر کنند.

با آن که طالبان وعده بازگشایی مکاتب دخترانه را داده بودند اما در آخرین دقایق خلاف این وعده عمل کردند. وزارت معارف این گروه روز چهارشنبه اعلام کرد که به دستور رهبر طالبان تا زمان طراحی لباس مکتب «مطابق شریعت، رسم و رواج و فرهنگ افغانی» بازگشایی مکاتب دوره ثانوی دختران «الی امر ثانی» تعلیق است.

آنتونی بلنکین، وزیر خارجه امریکا این بهانه طالبان را رد می‌کند و می‌گوید: « اگر تصمیم طالبان در مورد بستن مکاتب به روی دختران بالاتر از صنف ششم لغو نشود، به مردم افغانستان، چشم‌انداز رشد اقتصادی این کشور و آرزوی طالبان برای بهبود روابط با جامعه جهانی به شدت صدمه می‌زند.»

وزیر خارجه امریکا می‌گوید که ایالات متحده در کنار دختران افغانستان و خانواده‌های‌ آنان می‌ایستد و آموزش را راهی برای تحقق کامل ظرفیت جامعه و اقتصاد افغانستان می‌داند.

در اعلامیه وزارت خارجه امریکا آمده است که بسیاری از دختران و زنان در سراسر افغانستان در حال بازگشت به مکاتب بودند که به آن‌ها گفته شد تا اطلاع ثانی به خانه‌های خود برگردند.

با تصمیم تازه رهبری طالبان در مورد بسته ماندن لیسه‌های دخترانه، کار این گروه برای شناسایی بین‌المللی سخت‌تر شده است.

یکی از پیش‌شرط‌های اصلی جامعه جهانی برای به‌رسمیت شناختن طالبان، بازگشت زنان به کار و آموزش است؛ درخواستی که طالبان تا کنون در مقابل آن انعطاف نشان نداده‌اند.