کوریای جنوبی یکی از کمخوابترین کشورهای روی زمین است و بسیاری از جوانان این کشور به دنبال کمک برای درمان بیخوابی هستند. تنها در چند دهه، کوریای جنوبی از یکی از فقیرترین کشورهای جهان به یکی از پیشرفتهترین کشورهای دنیا تبدیل شده و مردم آن سختتر و سریعتر کار میکنند.
اما تلاش برای پیشرفت و ترقی هزینههایی را به همراه داشته است. مردم آن بیش از حد کار میکنند، استرس دارند و کم خواب هستند.
اما داستان کشورهایی مانند عربستان سعودی و امارات که مثل کوریا توانستهاند طی سالهای اخیر پیشرفت زیادی داشته باشند متفاوت است.
آنها میتوانند از منابع طبیعی خود بهره ببرند، اما کوریا چنین ثروت پنهانی ندارد.
این موضوع باعث شده تا کوریاییها از طریق فداکاری محض که توسط یک ناسیونالیسم جمعی هدایت میشود به کار سختتر و سریعتر گرایش داشته باشند.
افراد زیادی در کوریای جنوبی فرهنگ کاری نامعقول و فشارهای اجتماعی را از عوامل اصلی اختلال خواب میدانند و میگویند این که ما ویژگیهای فردی و استرس را به عنوان یک رویکرد فردگرایانه عامل اصلی بیخوابی بدانیم به منزله مقصر دانستن قربانی است.
این منتقدان میگویند مدیتیشن یا آرامش مثل «گچ چسبنده» است که میتواند مفید باشد اما راهحلهای واقعی تنها از طریق تغییرات اساسی در جامعه به دست می آید.
دکتر جی هیون لی، روانپزشک اختلال خواب در سئول، میگوید که او اغلب مراجعانی را میبیند که تا ۲۰ قرص خواب در شبانه روز مصرف می کنند.
تحقیقات نشان میدهد که خواب کمتر به اقتصاد کشورها زیان می رساند و از تولید ناخالص داخلی آنها میکاهد. دلیل این امر خستگی و فرسودگی کارگران و کارمندان این کشورها و پایین آمدن بازده آنها در طول ساعات کاری است.
درمان بیخوابی یک صنعت کامل رشد کرده است که در سال ۲۰۱۹، ارزش آن ۲.۵ میلیارد دالر برآورد شده است.
