
یک روزنامه آلمانی گزارش داده است که یک مرد ۴۲ ساله افغان پیش چشم دهها رهگذر همسر سابق خود را با چاقو به قتل رسانده است. به گزارش روزنامه برلینز سایتونگ، این مرد روز جمعه ۲۹ اپریل، در منطقهای در پایتخت آلمان ابتدا این زن ۳۱ ساله را با چاقو زخمی کرد و سپس گلویش را برید.
طبق این گزارش، فرد مظنون نخست از محل فرار کرد اما سپس پولیس به کمک شاهدان صحنه، موفق به بازداشت او شد.
پولیس برلین گفته است که این زوج از افغانستان به آلمان رفته بودند و ۶ فرزند داشتند. فرد مقتول که از شوهرش جدا شده بود، در یک پناهگاه مهاجران زندگی میکرد.
گفته میشود که این زن پیش از این نیز چند بار از سوی شوهر سابق خود مورد خشونت قرار گرفته بود.
پولیس تاکنون در مورد انگیزه این قتل چیزی نگفته است.

مقامهای محلی طالبان در ننگرهار میگویند برای جلوگیری از حملات در ایام عید در جلالآباد و ولسوالیهای ننگرهار تدابیر امنیتی جدیدی روی دست دارند. ننگرهار خاستگاه اصلی داعش در افغانستان است و بسیاری نگران افزایش حملات این گروه در این ولایت بعد از ماه رمضاناند.
مردم محل میگویند افزایش حملات چریکی بر ایستهای بازرسی طالبان و موج جدید حملات هدفمند بسیاری را نگران کرده است.
آنها میگویند هر شب در داخل شهر جلالآباد و حومه آن صدای تیراندازی از نزدیکی پوستههای طالبان به گوش میرسد.
چند روز پیش در منطقه لسمه ویاله شهر جلالآباد در یک حمله چریکی چهار طالب کشته شدند.
در روز اول ثور در نتیجه انفجار ماین کنارجادهای در ولسوالی خوگیانی ننگرهار، چهار تن از افراد طالبان کشته شدند و یک عضو دیگر این گروه زخمی شد.
منابع محلی میگویند شمار این حوادث بسیار بیشتر است و به باور آنها، سختگیری طالبان مانع رسانهای شدن این رویدادها میشود.
منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که در پوستههای طالبان میان نیروهای این گروه نیز هر از گاهی درگیری روی میدهد.
قاری نورمحمد حنیف، رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت ننگرهار در صحبت با افغانستان اینترنشنال این درگیریها را رد یا تائید نکرد اما گفت بهدنبال اطلاعات در باره این گزارشهاست.
سخنگوی طالبان در توییتر نوشت که حملات تروریستی اخیر به مساجد، کار "مشترک دشمنان اسلام و افغانها" و برای بدنامسازی نظام است؛ سپس گزینه پاسخ توییت را غیرفعال کرد. از انعامالله سمنگانی پس ابراز همدردی با قربانیان انفجارهای اخیر، درباره حملات مشابه طالبان در گذشته سوال شده بود.
آقای سمنگانی روز جمعه و پس از انفجار مرگبار در خانقاه خلیفه در کابل، در توییتی نوشت: انفجار امروز در داخل مسجد در حوزه ۶ کابل را شدیدا تقبیح مینمائیم. اینگونه کشتار ظالمانه در ماه رمضان کار حلقاتی است که هیچ ربطی با اسلام و کشور ندارند. امارت اسلامی مراتب تسلیت را با خانوادههای قربانیان ابراز میدارد".
این توییت صدها پاسخ دارد که در بسیاری از آنها، به پیشینه حملات مشابه طالبان در دو دهه گذشته اشاره شده است.
این سخنگوی طالبان، صبح شنبه در توییت دیگری نوشت: "حملات بزدلانه بر ملکیان مخصوصا مساجد و مکاتب، مثلیکه امروز کار دشمنان مشترک اسلام و افغانهاست، در جریان جهاد و مقاومت هم کار آنها بود. هدف شان دیروز بدنامی جهاد بود و امروز نظام اسلامی [است] اما چنانکه دیروز خود شان شکست خوردند، انشاءالله لانهها و بقایای شان هم نیست خواهند شد."
انعامالله سمنگانی گزینه نظر دادن درباره این توییت را غیرفعال کرده است.
کاربران شبکههای اجتماعی طالبان را در تامین امنیت ناکام دانسته و به دلیل وقوع حوادث متعدد انفجاری از این گروه انتقاد میکنند.

در اثر انفجار روز جمعه در مسجد خلیفه واقع در دارالامان کابل، بیش از پنجاه نمازگزار جان باختند و صدها تن دیگر زخمی شدند.
در هفتههای اخیر صدها غیرنظامی در ولایتهای مختلف افغانستان در رشته حملات انفجاری کشته شدهاند. گروه داعش مسئولیت برخی از این انفجارها را به عهده گرفته است.
با وجود افزایش حملات داعش، مقامهای طالبان حضور داعش را در افغانستان تکذیب میکنند.
حکومت ازبکستان میگويد دهها هواپيما و هلیکوپتر را که پس از آمدن طالبان به آن کشور منتقل شده است، به آن گروه تحویل نخواهند داد. عصمتالله ایرگاشف، نماینده ازبکستان برای افغانستان گفته است این وسایط نظامی "اموال امريکاست" و با موافقت واشنگتن، در ازبکستان نگهداری خواهد شد.
با سقوط دولت پیشین، حدود ۵۰ هلیکوپتر و هواپیما کمکشده امریکا به افغانستان، به خاک ازبکستان پرواز کردند. همچنین، چند فروند هواپیمای دیگر و چرخبالهای بلک هاک برای جلوگیری از افتادن به دست طالبان به تاجیکستان برده شدند.
رهبران طالبان از آن زمان اصرار کردهاند که این هواپیماها اموال افغانهاست و خواستار بازگشت آنها به افغانستان شدهاند.
ملا محمد یعقوب، وزیر دفاع طالبان در ماه جنوری در مراسمی در کابل گفت که حکومت طالبان هرگز اجازه نخواهد داد که این هواپیماها توسط همسایگان شمالی افغانستان ضبط یا مورد استفاده قرار گیرد.
ملا یعقوب در آن زمان از ازبکستان و تاجیکستان خواست که صبر طالبان را آزمایش نکنند و حکومت این گروه را مجبور نکنند تا گامهای تلافیجویانه ممکن برای بازپس گیری هواپیماها بردارد.
آقای ایرگاشاف، در مصاحبه با بخش انگلیسی صدای امریکا گفته است که ایالات متحده امریکا هزینه این هواپیماها و هلیکوپترها را پرداخت کرده و آنها معتقدند که این تجهیزات مربوط به واشنگتن است که چگونه با آنها برخورد کند.
علیرغم عدم تمایل ازبکستان برای تحویل این هواپیماها به طالبان، این موضوع به دلیل حساسیت روابط ازبکستان و طالبان، دو طرف از پرداختن به این مساله خودداری کردهاند.
مقامات دفاعی امریکا نیز به صدای امریکا تایید کردند که هم ازبکستان و هم تاجیکستان هیچ برنامهای برای تحویل دادن این هواپیما به طالبان ندارد.
سخنگوی وزارت دفاع آمریکا گفته است تا ۲۱ماه اگست سال ۲۰۲۱، ۴۶ فروند هواپیما در ازبکستان و ۱۸ فروند دیگر در تاجیکستان پرواز کرده است.
این هواپیماها شامل بالگردهای Mi-17 UH-60 و همچنین PC-12 ،C-208 ،AC-208 و A-29 هواپیماهای بال ثابت بودند.
در ماههای اخیر، پایگاه خبری درایف گزارش داد که امریکا شماری از هلیکوپترها را از ازبکستان به پایگاه نیروی هوایی ایالات متحده در آریزونا منتقل کردند.
این تجهیزات هوایی توسط یک طیاره کارگوی شرکت امارات از ازبکستان به آمریکا انتقال یافتهاند.
نیروی هوایی ایالات متحده تأیید کرده بود که چرخبالهای Mi-17 وارد پایگاه نیروهای هوایی این کشور در اریزونا شدهاند، اما مقامات امریکا از پاسخ گفتن به این سوال خودداری کرد که آیا این طیارهها قبلا متعلق به نیروهای هوایی افغانستان بوده است یا خیر.
کارشناسان میگویند تصمیم ازبکستان برای عدم تحویل هواپیماها به طالبان، به احتمال زیاد تلاشهای دولت ازبکستان را جهت توسعه مسیرهای تجاری از طریق همسایه جنوبی خود به پاکستان و اقیانوس هند را پیچیدهتر میکند.
عبدالعزیز کاملوف، وزیر خارجه ازبکستان دومین وزیر خارجه بود که دو ماه پس از تسلط طالبان بر افغانستان به کابل سفر کرد و با مقامات طالبان دیدار و گفتگو کرد.
او در این سفر گفته بود که کشورش به تعهدات ترانزیتی، تجاری و انرژی با افغانستان پایبند میماند.
منابع محلی به افغانستان اینترنشنال تایید میکنند که طالبان شب گذشته تاجمحمد، یکی از فرماندهان پیشین پولیس نظمعامه را در ولایت ننگرهار کشتند. به گفتهٔ منابع، تاجمحمد که از شهر جلالآباد به خانهاش میرفت در منطقه «ستن» ولسوالی درهنور این ولایت توسط طالبان «تیرباران» شده است.
طالبان تا حال در این مورد ابراز نظر نکردهاند.
اخیراً روزنامه نیویارک تایمز در گزارشی اعلام کرد که دستکم ۵۰۰ نفر از نظامیان و کارمندان حکومت سابق در جریان ۶ ماه اول تسلط طالبان کشته یا ناپدید شدند.
در گزارش این روزنامه به سرنوشت نظامیانی اشاره شده که فریب «امان نامه» طالبان را خوردند و پس از شناسایی، دستگیر، شکنجه و برخی هم کشته شدند.
رسانه فرانسوی انفومیگران که به بررسی وضعیت پناهجویان در سراسر دنیا میپردازد، گزارش داده که پناهجویان افغان پس از عبور از کانال مانش و رسیدن به بریتانیا، از سیستم سختگیرانه پذیرش در این کشور سرخورده شدهاند.
این رسانه با دو مهاجر افغان به نامهای عصمتالله و صدیق مصاحبه کرده است. این دو جوان در بین ۲۸ هزار پناهجویی هستند که در سال ۲۰۲۱ خود را به بریتانیا رساندند.
عصمتالله میگوید قانون را نمیفهمد و در فرمهایی که باید پر کند گم میشود. او اخیرا متوجه شد که میتواند از یک وکیل مدافع عمومی که از دولت حقوق دریافت میکند، کمک بگیرد. او میگوید کمک برای مهاجران وجود دارد ولی به دست آوردن اطلاعات دشوار است.
مدی هریس، بنیانگذار یک سازمان غیر دولتی که نقض حقوق بشر را مستند میکند، میگوید «در مراحل اولیه، مهاجران به اطلاعات و یا پشتیبانی قانونی دسترسی ندارند و ما اعضای انجمنها هم به آنها دسترسی نداریم. من هرگز مهاجری را ندیدهام که تازه وارد کشور شده باشد.»
مهاجران در اولین هفتههای اقامت خود در بریتانیا کسی به جز نمایندگان مقامات را نمیبینند.
براساس شهادتهای متعدد، معمولاً تلفونهای مهاجران در روزهای اول پس از ورود به مراکز مصادره میشود که احساس انزوا را در آنها تقویت میکند.
عدم دسترسی به اطلاعات باعث شده که مهاجران از طریق صحبتهای شفاهی که بین آنان میپیچد اطلاعات کسب کنند.
بریژیت چپمن، عضو شبکه «کار برای پناهندگان» بر اساس شهادتهای متعدد میگوید که مهاجران شب را روی زمین بتونی میگذرانند. آنها حریم خصوصی ندارند و گاهی اوقات لباسهای تر خود را روزها به تن میکنند. به گفته خانم چپمن در بین آنان مجروحانی نیز هستند که بدون دسترسی به امکانات پزشکی و مراقبت رها شدهاند.
صدیق میگوید که ما در جایی که شبیه به یک انبار کلان بود روی زمین بدون بالشت میخوابیدیم.
این مهاجران میگویند که طی چند ماه گذشته بدون اینکه اطلاعات درستی به آنها داده شود از یک مکان به جای دیگر منتقل شدهاند.
مهاجرانی که در این هتلها به سر میبرند در معرض شایعات هستند. برخی از این پناهجویان میگویند ممکن است از بریتانیا اخراج شوند.
بعضی هم به آنان گفتهاند که ممکن است پانزده سال طول بکشد تا دوسیه پناهندگیشان پذیرفته شود.