چهره‌های سیاسی در دیدار با نماینده امریکا: راهی برای تعامل سیاسی با طالبان وجود ندارد

عبید مهدی، فعال فرهنگی که در جمع‌آوری امضا و هماهنگی برای این نامه همکاری داشته گفته است که این چهره‌های "شاخص فرهنگی، سیاسی و حقوق بشری"، مانند پروفیسور دانیال سلواتور شیفر، فیلسوف و استاد دانشگاه سلطنتی بلجیم، از رئیس‌جمهور فرانسه خواسته‌اند برای جلوگیری از کشته شدن بیشتر مردم و گسترش فاجعه، کاری انجام دهد.

در این نامه، به نقض گسترده‌ حقوق بشر، حقوق زن، آزادی‌های مدنی، کشتارهای هدفمند، کوچ‌ اجباری و تبعیض جنسیتی توسط طالبان اشاره شده است.

نگرانی‌های امنیتی و همکاری گروه طالبان با تروریزم بین‌المللی نیز در نامه آمده است.

این درخواست از رئیس‌جمهور فرانسه در حالی مطرح می‌شود که قرار است شورای امنیت سازمان در ماه جون، درباره تمدید معافیت طالبان از تحریم‌های وضع شده علیه رهبران این گروه تشکیل جلسه دهد.

این تحریم‌ها در سال ۲۰۱۹ و همزمان با آغاز مذاکره میان طالبان و امریکایی‌ها، برای آسان‌سازی روند مذاکرات برداشته شد.

پیش ازین، شماری از فعالان حقوق بشر از جمله هدر بار، مسئول زنان دیده‌بان حقوق بشر خواهان بازگشت تحریم‌های شورای امنیت بر سفر سران طالبان شده بودند.

آقای رئیسی در کنفرانس مشترک خبری با رئیس‌جمهور تاجیکستان گفت: نظر مشترک ما این است که در افغانستان باید آرامش، امنیت و ثبات برقرار شود و حضور تروریست‌ها در این کشور نگران کننده است. ما حضور تروریست‌ها را نمی‌پذیریم.

او گفت: ما معتقدیم بیگانگان و دست‌های پلیدی که داعش را می‌پرورد، به تنها چیزی که فکر نمی‌کنند امنیت افغانستان است.

به باور رئیس‌جمهور ایران،‌ ۲۰ سال حضور آمریکا و ناتو در افغانستان امنیت نیاورد "و این حضور نتیجه‌ای جز جنگ، خونریزی و تخریب نداشته است".

او گفت: آینده افغانستان باید به دست مردم این کشور رقم بخورد.

از سوی دیگر، در حالی که به فرمان مستقیم طالبان دختران صنف شش به بالا از رفتن به مکتب منع شده‌اند، وزیر خارجه این گروه به شبکه خبری نیوز ۱۸هند گفت که تا ۹۰ درصد درس‌ها در مکاتب از سر گرفته شده، دختران تا صنف ششم به مکتب می روند و دانشگاه‌ها به روی دختران و پسران باز شده است.

او در این مصاحبه افزود که هنوز هم مشکلاتی در زمینه آموزش دختران وجود دارد که حل خواهد شد.

در حدود ۹ ماهی که طالبان بر افغانستان مسلط شده‌اند، در کنار محرومیت ده‌ها هزار دانش‌آموز دختر از آموزش، حکومت این گروه به استثنای معارف و صحت، پای زنان را از تمام ادارات دولتی گرفته و محدودیت‌های سختی را بر زنان وضع کرده است.

این محدودیت‌ها از شیوه پوشش زنان گرفته تا سلب آزادی‌های مدنی آنها را شامل می‌شود.

در تازه‌ترین مورد، جنگجویان طالبان در کابل به زنان معترض خیابانی اجازه تظاهرات ندادند و تجمع آن‌ها را به زور برهم زدند.

روابط با هند

امیر خان متقی در این‌ گفتگو از حکومت هند خواست که فعالیت دیپلوماتیک خود را در افغانستان را از سر گیرد.

او در پاسخ به این پرسش که طالبان با آغاز فعالیت دیپلوماتیک هند، امنیت آن را تضمین خواهد کرد، گفت که در این مورد هیچ مشکلی وجود ندارد و این گروه توجه ویژه به سفارت و کنسولگری‌های هند در افغانستان خواهد داشت.

وزیر خارجه طالبان افزود:" در نه ماه گذشته سفارتخانه‌های بسیاری از کشورها در افغانستان فعالیت می‌کنند و هزاران خارجی همکار با سازمان‌ های مدافع حقوق بشر به این کشور سفر کرده‌اند، هیچ کس در هیچ جا با مشکل برنخورده است."

امیرخان متقی از هند خواست که کار پروژه‌هایی را که در افغانستان نیمه تمام مانده دوباره آغاز کند و تلاش بیشتری برای توسعه این پروژه‌ها انجام دهد.

او در رابطه با مشروعیت بین‌المللی حکومت طالبان گفت که در حال حاضر هیچ مانعی وجود ندارد.

وزیر خارجه طالبان گفت برخورد کشورها به‌گونه‌ای است که حکومت این گروه را به رسمیت شناخته‌اند اما به گونه‌ رسمی اعلام نکرده‌اند.

او می‌گوید روزهای تاریک دور نخست حاکمیت طالبان برای زنان افغانستان، تکرار می شود تنها با این تفاوت که مکاتب دور ابتدایی به‌ روی دختران باز است.

به گفته خانم بار، حق کار ، تحصیل، آزادی بیان و اساسی‌ترین حقوق زنان از آنان گرفته شده است.

هدر بار به این رسانه فرانسوی گفت که زنان افغان از قبل نگران بودند که طالبان تغییر نکرده‌اند، اما جامعه‌ جهانی به ویژه غرب به نگرانی آنان توجه نکرد.

خانم بار افزود که حقوق زنان آن‌گونه که باید در مداخله غرب در افغانستان مورد توجه قرار نگرفت.

او با اشاره به گفتگوی صلح امریکا و طالبان که به خروج نظامیان امریکایی از افغانستان انجامید، گفت که هیچ زنی در این مذاکرات حضور نداشت و به حقوق زنان توجه نشد و در نه ماهی که از بازگشت طالبان در افغانستان می‌گذرد، حقوق زنان جدی گرفته نشده است.

مسئول بخش زنان دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید شش کشور در جهان است که سیاست خارجی با رویکرد زنان دارند که فرانسه، کانادا، آلمان، مکسیکو، ناروی و سویدن از جمله این کشورهایند. او از این کشورها می‌خواهد برای برخورد با بدترین بحران برای زنان در جهان پیش‌قدم شوند.

خانم بار می‌گوید ابزارهای فشار بر طالبان وجود دارد که از آن به درستی استفاده نشده است و مشروعیت بین‌المللی، لغو تحریم‌ها و محدودیت سفر برای برخی از سران این گروه از جمله این ابزارهاست.

به گفته این مقام دیده‌بان حقوق بشر کشورها می‌توانند بر این گروه فشار وارد کنند که اگر خواهان مشروعیت هستند باید در قبال حقوق زنان کوتاه بیایند.

معاون بخش زنان دیدبان حقوق بشر به این باور است که گروه طالبان به دلیل این‌که از طرف هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده و منزوی شده است ناراحت است و می‌خواهد تجربه دور اول حکومت این گروه تکرار نشود.

خانم بار به فرانس۲۴ گفت زمینه برای گفتگو با طالبان وجود دارد و باید به این گروه تفهیم کرد که رفتاری که می‌کند با تلاش آن برای کسب مشروعیت در تضاد قرار دارد.

با این حال، این مسئول دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید که علاقمندی به افغانستان حتا پیش از فوران جنگ اوکراین از بین رفته بود.

هد بار تاکید کرد که نسل نو افغانستان که پس از ۲۰۰۱ رشد کرده‌اند، این وضعیت برای شان پذیرفتنی نیست و آنان به ویژه زنان به جاده‌ها می‌آیند و برای حقوق‌شان اعتراض می‌کنند و این اعتراضات تا حدی توجه جامعه جهانی و رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب می‌کند.

روزنامه صبح کابل افزوده که در "شرایط فعلی"، تنها سلامتی و پیدا‌شدن خبرنگارش را را تایید می‌کند.

آقای خیرخواه روز سه شنبه هفته گذشته برای تهیه گزارش به شهر رفته بود و دیگر به خانه برنگشت.

پیشتر، مقام‌های طالبان گفته بودند که از سرنوشت این خبرنگار اطلاعی در دست ندارند.