به مناسبت بیستم جون، روز جهانی پناهندگان، شماری از پناهجویان افغانستان در شهرهای مختلف اندونزیا در اعتراض به شرایط نامعلومشان تظاهرات کردند. این پناهجویان که سالهاست در اندونزیا در بلاتکلیفی بهسر میبرند، خواهان انتقال به یکی از کشورهای مهاجرپذیر شدهاند.
شماری زیادی از این پناهجویان حدود یک دهه است که در اندونزیا منتظر اسکان مجدد در کشورهای آسترالیا، امریکا و کانادا اند.
براساس گزارشها، در سالهای اخیر بعضی از پناهجویان در اعتراض به سرنوشت نامعلومشان دست به خودکشی زدهاند.
تاهنوز اعتراض این پناهجویان به جای نرسیده و حتی تغییر شرایط افغانستان پس از سقوط این کشور بهدست طالبان در ماه آگست سال گذشته، تاثیری بر وضعیت پناهندگی این افراد نگذاشته است.
با این حال، بسیاری امیدوارند با روی کار آمدن حزب کارگر به رهبری انتونی البانیزی در آسترالیا، روند اسکان مجدد آنها در این کشور سرعت پیدا کند.
تظاهرات پناهجویان افغان در بیشکک
همزمان، شماری از افغانها در قیرقیزستان در مقابل در اعتراض به وضعیتشان در مقابل دفتر سازمان ملل متحد در بیشکک تظاهرات کردند.
این پناهجویان خواهان اسکان مجدد در کشورهای اروپایی، امریکا و کانادا شدند.
محمد زمان، یکی از این معترضان گفته که بیست سال است در قیرقیزستان زندگی میکند اما هنوز نتوانسته است شهروندی این کشور را بهدست آورد. او میگوید این وضعیت باعث شده است که نتواند کار کند و بچههایش را به مکتب بفرستد.
بر اساس این فرمان که نسخه آن بهدست افغانستان اینترنشنال رسیده، برای یک عالم دین به درجه شیخالحدیث که طبق رتبه بندی اسناد این گروه معادل ماستر است، ۲۵ هزار افغانی معاش تعیین شده است؛ در حالی که معاش یک ماستر ۷ تا ۱۱ هزار افغانی است.
معاش آشپز و نانوای مدرسه جهادی نیز ۱۵هزار افغانی است که سه برابر حقوق یک خدمه مکتب است.
طبق این فرمان، برای ناظم مدرسه دینی که معادل مدیر مکتب است ۲۰ هزار افغانی معاش تعیین شده در حالی که معاش مدیر در اکثر مکاتب در حدود ۱۰ هزار افغانی است.
در فرمان منسوب به رهبر طالبان برای هر محصل یک مدرسه جهادی نیز روزانه ۱۵۰ افغانی تخصیص داده شده است. این در حالی است که در هر مدرسه به طور میانگین از ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ شاگرد حضور دارند.
هزینه ماهانه سایر استادان و کارمندان یک مدرسه نیز سیصد و سی و پنج هزار افغانی است.
بنا براین اگر یک مدرسه پنجصد شاگرد داشته باشد مصارف روزانه آن ۷۵ هزار افغانی میشود که ماهانه با مصارف اداری از دو و نیم میلیون افغانی فراتر میرود .
این هزینه در حالی است که طالبان معاش ماهانه معلمان مکاتب و استادان دانشگاهها و دیگر مامورین دولتی را کاهش داده است.
در فرمان منسوب به رهبر طالبان مشخص نشده که این هزینه ها از کجا تامین خواهد شد.
آموزش جهادی در مدرسه
پس از بهقدرت رسیدن طالبان در افغانستان، در یک فرمان منسوب به رهبر این گروه خواسته شده است که در هر ولایت یک مدرسه جهادی تاسیس شود.
یک منبع اگاه در جنوب افغانستان به افغانستان اینترنشنال گفت که در این مدارس علاوه بر دروس دینی آموزش جهادی نیز داده میشود.
طالبان برای تاسیس این مدارس جهادی لیسه، انستیتیوت و دارالمعلمین فعال و تعمیرات ادارههای حکومت قبلی مثل ریاست امور زنان و ادارههای حقوق بشر در ولایات را به مدرسه تبدیل میکنند.
این گروه در ماههای گذشته یک دارالمعلمین، یک انستیتیوت و چهار مکتب دوره ثانوی را در ولایات کنر، تخار، خوست، پکتیا و قندهار به مدرسه جهادی تبدیل کردند.
تاسیس یک تا سه مدرسه در هر ولسوالی
گروه طالبان تنها به یک مدرسه بزرگ جهادی در سطح هر ولایت اکتفا نکرده است.
مولوی نورالله منیر، سرپرست وزارت معارف طالبان به تاریخ چهارم جوزا در یک گردهمایی در ولایت لوگر گفت که به زودی در هر ولسوالی ۳ تا ۱۰ مدرسه دینی ایجاد خواهد شد.
این گروه در ماه جوزا "بزرگترین مدرسه دینی در سطح کشور" را در منطقه پل چرخی، در شرق کابل افتتاح کرد که در هر دوره هزار نفر را آموزش خواهد داد.
گروه طالبان پیش از این تغییرات گسترده در نصاب تحصیلی دانشگاههای افغانستان نیز وارد کردند.
در تغییرات جدید نصاب درسی دانشگاهها، مضمون ثقافت اسلامی از ۹ کریدت به ۲۴ کریدت افزایش یافته است.