گروه دادخواهی زنان افغان از دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، کمیته بینالمللی صلیب سرخ و دیگر سازمانهای بشردوستانه خواست تا به مردمی که در نتیجه درگیریهای مسلحانه از ولسوالی بلخاب ولایت سرپل، ولسوالی اندراب ولایت بغلان و ولایت پنجشیر آواره شدهاند، فورا کمک بفرستد.
این گروه از زنان از واکنش سریع نهادهای مددرسان بینالمللی و تلاشهای جمعی آنها برای کمکرسانه به آسیبدیدگان زلزله در شرق افغانستان قدردانی کرده است.
به گفته این نهاد اگر کمکهای سخاوتمندانه نهادهای بینالمللی شامل مواد غذایی و دارو نمیبود، وضعیت میتواند به یک فاجعه انسانی در شرق افغانستان بینجامد.
با این حال این گروه اعلام کرده است که "ما به عنوان زنان افغانستان به طور جدی نگران بیتوجهی نهادهای کمکرسان بینالمللی در قبال افغانهایی هستیم که در نتیجه حملات طالبان در بلخاب، اندراب و ولایت پنجشیر آواره شدهاند.
روز پنجشنبه دفتر سازمان ملل برای هماهنگی امور بشر دوستانه (اوچا) اعلام کرد که در پی جنگ اخیر در ولسوالی بلخاب ولایت سرپل دستکم ۲۷ هزار نفر آواره شدهاند.
هنوز آمار دقیق از آوارگان جنگ در ولایت پنجشیر و ولسوالی اندراب ولایت بغلان منتشر نشده است.
هنوز هیچ نهادی آماری از رقم دقیق خانوادههایی که از این مناطق از سوی طالبان وادار به کوچ اجباری شدهاند نیز منتشر نکرده است.
یافتههای بیبیسی نشان میدهد که نیروهای ویژه بریتانیا در جریان ماموریت در افغانستان بارها زندانیان و مردان غیرمسلح را "به گونه مشکوک کشتهاند." بیبیسی گزارشهای نظامی را به دست آورده که نشان میدهد یک واحد ممکن است در یک دوره شش ماهه ۵۴ نفر را به طور غیرقانونی کشته باشد.
این رسانه میگوید شواهدی را به دست آورده است که نشان میدهد رئیس سابق نیروهای ویژه بریتانیا شواهد را برای تحقیقات در مورد قتلهای انجام شده در افغانستان ارائه نکرده است.
وزارت دفاع بریتانیا در واکنش به این ادعاها گفته است که سربازان این کشور در افغانستان "با شجاعت و به گونه حرفهای خدمت کردهاند."
بیبیسی دریافته است که جنرال مارک کارلتون اسمیت، فرمانده سابق نیروهای ویژه بریتانیا در مورد قتلهای غیرقانونی ادعا شده مطلع شده بود، اما مدارک را به پولیس نظامی سلطنتی منتقل نکرد.
جنرال اسمیت در این گزارش متهم شده است که حتی زمانی که تحقیقاتی در مورد قتلهای غیرقانونی در افغانستان جریان داشت نیز او مدارک را شریک نکرد.
بیبیسی میگوید این فرمانده پیشین ارتش بریتانیا از اظهار نظر در مورد این ماجرا خودداری کرده است.
بیبیسی گزارش داده است که این رسانه، صدها صفحه از حسابهای عملیاتی ارتش بریتانیا را تجزیه و تحلیل کرده است. از جمله گزارشهایی بررسی شده است که بیش از دهها حمله مربوط به "قتل یا دستگیری" توسط نیروهای ویژه ارتش بریتانیا در هلمند در جریان سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ پوشش میدهد.
افرادی که با نیروهای ویژه بریتانیا در آن دوره کار میکردند، به بیبیسی گفتند که در جریان حملات شبانه شاهد کشتن افراد غیرمسلح توسط این نیروها بودهاند.
چندین نفر که با نیروهای ویژه بریتانیا کار میکردند، گفتهاند که سربازان این کشور برای به دست آوردن بیشترین کشتهها با یکدیگر رقابت میکردند.
وزارت دفاع گفت که نمیتواند در مورد اتهامات خاص اظهار نظر کند، اما امتناع از اظهار نظر نباید به این معنی تلقی شود که این ادعاها صحت دارد.
یک سخنگوی وزارت دفاع گفته است که نیروهای بریتانیا "با شجاعت و به گونه حرفهای" در افغانستان خدمت کردند و در دوره کار آنها در این کشور "بالاترین استانداردها" حفظ شده است.
فارین پالیسی به نقل از یک کارشناس معدن گزارش داده است که سراجالدین حقانی در حال گسترش کنترول خود بر معادن افغانستان است. زیرا او درک میکند که با افزایش اختلافات درونی طالبان و احتمال وقوع جنگ داخلی بین این گروه، کسی صاحب قدرت خواهد بود که پول استخراج معادن را در اختیار دارد.
جاوید نورانی، پژوهشگر مستقل و کارشناس معدن به فارین پالیسی گفته است: "شبکه حقانی در نخست یک بازیگر حاشیهای در درون طالبان بود، اما زمانی که کنترل کامل بخش معدن را در دست گرفت، وارد صحنه مرکزی گروه طالبان شد."
فارین پالیسی نوشته است با در نظر داشت وضعیت و شرایطی که افغانستان دارد، بخش معدن پایه قدرت و بقای کسانی را تأمین میکند که ساحات معدنی را تحت کنترول دارند.
در چنین وضعیتی این بخش برای ثروتاندوزی شخصی افراد استفاده خواهد شد، نه به عنوان موتوری برای رشد اقتصادی سراسری کشور.
به گزارش این مجله سراجالدین حقانی، سرپرست وزارت داخله افغانستان و تروریست مورد تحریم سازمان ملل یکی از کسانی است که اهمیت معادن برای رسیدن به قدرت را درک میکند.
او مدتهاست که بر منبع عظیمی از کرومیت که از نزدیک کابل تا پاکستان امتداد دارد، کنترل داشته است. بنابراین میداند زیر زمین چه چیزی وجود دارد.
تسلط حقانی بر آنچه در بالای زمین اتفاق میافتد برای او اهمیت دارد. تسلط بر کامیونها، جادهها، مالیات و افرادی که به عنوان مسئولین مرزها تعیین میشوند.
نورانی به فارین پالیسی گفته است: "شبکه حقانی در حال حاضر بسیاری از درآمدهای بخش معدن را نگه میدارد. ممکن است بسیاری از آن در نهایت به خلیج منتقل شود."
به گفته این کارشناس معدن، فساد، مدیریت ضعیف بخش معدن و درآمد حاصل از آن، باعث گسترش اختلافات در میان طالبان خواهد شد و شاخههای مختلف طالبان برای کنترول بر سر معدن و عایدات آن با همدیگر مبارزه خواهند کرد.
"نفرین معادن دامن طالبان را گرفته است"
مجله فارین پالیسی به نقل از نورانی، کارشناس معدن گفته است: "طالبان نفرین معادن را گرفتهاند."
این محله تعبیر "نفرین معادن" را توضیح داده و نوشته است که معادن افغانستان منبع اصلی درگیری است. چون گروههای مختلف برای کنترل آن میجنگند، این منابع میتواند زندگی و محیط زیست را مختل کند.
تاریخ افغانستان نشان میدهد که در دهههای گذشته جنگ بر سر معادن، همواره نظم را مختل کرده است.
نورانی، کارشناس معدن به فارین پالیسی گفته است: "جنگ بر سر معدن میتواند بر پیکربندی سیاسی تأثیر بگذارد و میتواند جایگاه دولت را تعیین کند."
به گفته این کارشناس، افغانستان در لبه تمام این پیامدهای بالقوه قرار دارد و اگر به نشانههایی در تاریخ نگاه بیندازیم، معلوم میشود که "آینده خوبی در راه نیست."
افغانستان، منبع افسانهای معادن
دهها سال است که مردم افغانستان از منابع معدنی دستنخورده به ارزش میلیاردها دالر و ثروتهای هنگفت زیر پایشان به جهان خبر دادهاند.
اگر راهی برای کشف، بهرهبرداری، و صادرات این منابع برای ایجاد شغل در یک صنعت پایدار و در سطح جهانی ایجاد شود، میتواند مردم افغانستان را به آینده سرشار از صلح و رفاه برساند.
فارین پالیسی نوشته است: "این کاملاً یک افسانه نیست. افغانستان در بالای ذخایر عظیم مس، آهن، مرمر، تالک، زغال سنگ، لیتیوم، کرومیت، کبالت، طلا، لاجورد، سنگهای قیمتی و غیره قرار دارد."
این معادن افغانستان را به یکی از غنیترین کشورهای جهان در روی کاغذ تبدیل کرده است، اما بخش دشوار کار تبدیل پتانسیل به واقعیت است.
این چالش در طول سالهای گذشته نیز سد راه افغانستان بوده است.بوده است، تبدیل پتانسیل به واقعیت است.
بخش معدن در دولت سابق افغانستان، بهدلیل خطرات امنیتی ناشی از شورشهای طالبان هیچگاه رشد نکرد.
به دلیل این شورشها، این بخش هنوز به طور کامل شکوفا نشده است.
حتی اگر کسانی که در راس گروه طالبان هستند، اهمیت درآمد معادن را درک کنند. ظرفیت بهرهبرداری از آن را ندارند. زیرا طالبان به گونه روزافزونی از هم میپاشند و امنیت در سراسر کشور رو به وخامت میرود.
ثروت معدنی افغانستان در چندین دهه گذشته به خوبی ثبت شده است. شوروی در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بررسیهایی انجام داده بود.
ایالات متحده نیز در طول ماجراجویی ۲۰ سالهاش کارهای زیادی را انجام داد.
برخی از قراردادهای بزرگ، به ویژه یک قرارداد ۳۰ ساله به ارزش ۳ میلیارد دالر در سال ۲۰۰۷ با یک شرکت چینی امضا شد. قرار بود این شرکت کار بر سر معدن مس عینک، در نزدیکی کابل را توسعه بدهد، اما بعد از کشته شدن چندین کارگر چینی توسط طالبان، این قرارداد متوقف شد.
بعد از این هیچ اقدامی برای تبدیل معادن افغانستان به ثروت انجام نشده است.
منابع صنعتی میگویند که طالبان به قراردادهای استخراج معادن موجود که توسط دولت سابق امضا شده است، احترام میگذارند، احتمالاً زیرا دولت طالبان دانش لازم برای نوشتن قراردادهای جدید را ندارد.
دانش اندک طالبان مانع سرمایهگذاریهای تازهای میشود که میتواند صنعت بالقوه معدن را به یک صنعت واقعی تبدیل کند.
جفری گریکو، رئیس اتاق بازرگانی افغان- امریکایی، گفته است که طالبان "رویکردی جدی در بخش معدن اتخاذ کردهاند.
به گفته او "طالبان ظرفیت معادن برای درآمدزایی را به رسمیت میشناسند."
با این حال بحران نقدینگی ناشی از تحریمهای ایالات متحده و سازمان ملل بر بانکهای افغانستان، همراه با ناتوانی طالبان در اداره یک اقتصاد کارآمد، باعث شده است که آنها به دنبال راهی سریعتر برای درآمدزایی باشند. و به این منظور، آنها تمرکز اصلی خود را بر بخش معدن گذاشتهاند.
او گفت که طالبان "تجربه یا ظرفیت اجرای قوانین جدید در بخشهای پیچیده مانند حوزه معدن و منابع طبیعی را ندارند."
وی گفت: در این میان، "آنها تلاش میکنند تا حد امکان از صادرات زغال سنگ و منابع معدنی گرانبها به پاکستان و جاهای دیگر سود مالی ببرند."
این بدان معنا نیست که طالبان در این زمینه دست به تلاش نمیزنند.
شخصیتهای طالبان با مقامات چینی دیدار کردهاند تا در مورد شرایط قرارداد مس عینک که دولت سابق قصد داشت آن را اصلاح کند تا برای پیمانکار چینی، شرکت چینی متالورژیکال، جذابتر شود، گفتگو کردند.
شهابالدین دلاور، سرپرست وزارت معادن طالبان از ساحه مس عینک بازدید کرده است.
منابع صنعتی گفتند که یک هیئت چینی اخیراً با هلیکوپتر به ولایت هلمند سفر کردهاند تا از یک معدن اورانیوم دیدار کنند.
علاقه بلندمدت چین به بخش معدن افغانستان مشهور است. به عنوان مثال، ذخایر لیتیوم افغانستان میتواند یکی از بزرگترین ذخایر در جهان برای تولید باتری در چین باشد.
یک منبع محلی گزارش داد که شماری از شهروندان ولسوالی جاغوری ولایت غزنی "به منظور گسترش دانش و فرهنگ کتابخوانی در این ولسوالی"، در روزهای عید اضحی مسابقه کتابخوانی برگزار کردند. گفته شده است که گروهی از دانشآموزان و دانشجویان دختر و پسر در این رقابت شرکت کردهاند.
این رقابت کتابخوانی با حمایت نهادی موسوم به "بنیاد خیریه شهید جواد امیری" برگزار شده و مردم محل از آن استقبال کردهاند.
براساس ویدیویی که برگزارکنندگان این رقابت کتابخوانی در یوتیوب منتشر کردهاند، قرار است سه نفر به عنوان برگزیدگان مسابقه انتخاب شوند و از سوی برگزارکنندگان جوایزی به دست آورند.
جاغوری یکی از بزرگترین ولسوالیهای ولایت غزنی است.
پیش از این هم این ولسوالی بارها شاهد برگزاری رقابتهای کتابخوانی بوده است.
دانشآموزان و دانشجویان دختر در این رقابت کتابخوانی حضور پررنگ داشتهاند.
بیش از ۲۹۷ روز میشود که طالبان مانع بازگشایی مکاتب دوره ثانوی دخترانه در افغانستان شده و به اعتراضات داخلی و بینالمللی در این مورد اعتنا نکردهاند.
فاکسنیوز میگوید که حکومت بایدن برای مقابله با روسیه در اوکراین، در یکسال گذشته بیش از ۸ میلیارد دالر به کییف کمک نظامی کرده است. این در حالیست که هزینه جنگ امریکا با طالبان و القاعده بین سالهای ۲۰۰۱ الی ۲۰۰۶ در افغانستان، ۷.۴ میلیارد دالر شده بود.
پنتاگون گفته است که امریکا تا حال ۸ میلیارد دالر به اوکراین کمک نظامی کرده و این پشتیبانی همچنان ادامه خواهد یافت.
رهبران امریکا و اروپا وعده سپرده اند «تا هر زمان که لازم باشد»، از اوکراین حمایت خواهند کرد.
در آخرین مورد، حکومت بایدن هفته گذشته اعلام کرد که کمک نظامی به ارزش ۴۰۰ میلیون دالر در اختیار اوکراین قرار خواهد داد.
این کمک در پاسخ به درخواست مقامات اوکراینی برای رفع نیازهای نیروهای دفاعی این کشور در خط اول نبرد با قوای روسی ارسال میگردد.
در این بسته کمکی، تجهیزات نظامی پیشرفته چون هویتزر و سیستمهای راکتی متحرک شامل است.
همزمان با افزایش نرخ برق در پاکستان، هوانینگ، شرکت چینی تولیدکننده برق در پاکستان تهدید کرده است که در واکنش به افزایش نرخ زغال سنگ توسط طالبان، واردات زغال را از افغانستان متوقف میکند. از نظر این شرکت، بهای بالای زغال افغانستان معضل نرخ بلند برق در پاکستان را بدتر میکند.
به گزارش سایت بیزنیس رکوردر، شرکت هوانینگ شن دونگ رویی که مسئولیت تولید نیروگاه برق زغالی ساهیوال در پنجاب را در دست دارد، در نامهای به سازمان ملی برق پاکستان نوشته است که افزایش نرخ زغال وارداتی از افغانستان باعث میشود که برق ارزان برای پاکستان تولید نتواند.
حکومت طالبان اخیراً قیمت زغال صادراتی را ۳۰ درصد افزایش داد که حالا قیمت ۱ تن زغال افغانستان از ۹۰ دالر به ۲۰۰ دالر افزایش یافته است. این تصمیم هزینه تولید برق را در پاکستان بالا برده است.
شرکت هوانینگ شن دونگ رویی از سازمان برق پاکستان خواسته است تا نرخ زغال وارداتی را از افغانستان در هفتههای آینده کاهش بخشد.
در خواست شرکت هوانینگ در حالی صورت میگیرد که پاکستان با مشکل کمبود و قطعی برق رو به روست. افزایش جهانی نرخ نفت و کاهش ارزش روپیه پاکستانی در برابر دالر، مشکل کمبود برق و مواد سوختی را در پاکستان بدتر ساخته است.
حکومت پاکستان زیر فشار بحران کمبود انرژی، فعالیت شرکتها و کارخانههای تجاری و تولیدی را به ۵ روز در هفته محدود کرده است.
