گروهی از دختران افغان که در صنفهای پنهانی درس میخوانند از جامعه جهانی خواستهاند که آموزش آنها را فراموش نکند. این دختران در نامهای که به ساندی تایمز ارسال شده، نوشتند: ما تنها کشوری در روی زمین هستیم که دختران دوره ثانویی نمیتوانند به مکتب بروند، دنیا فقط به این فکر کند.
روزنامه سندی تایمز به نقل از یکی آن دختران به نام مریم ۱۶ساله نوشته است: "من میخواستم رئیس جمهور شوم، نه برای موقعیت، ثروت و یا شهرت، برای اینکه کشورم را بسازم، کابل را مانند پاریس زیبا بسازم، اما حالا نمیتوانم به مکتب بروم."
مریم همچنین افزوده است:" شاید فکر کنید که دختران افغان میتوانند بدون رویا زندگی کنند، اما در میان ما دخترانی هستند که می خواهند داکتر، مهندس و فضانورد شوند."
شکیبا ۱۵ ساله هم نوشته است: "بزرگترین آرزوی من این است که طالبان حق تحصیل و کار زنان را به دختران ما پس دهند."
او افزوده که "من می خواهم دکتر شوم. طالبان میگویند که زنان باید توسط پزشکان زن معالجه شوند، اما اگر ما نتوانیم آموزش ببینیم، این چگونه امکان پذیر است؟"
یلدا ۱۲ساله که می خواهد معلم شود، نوشت: "ما از طالبان نمیترسیم. هر دختری در افغانستان آرزوهای بزرگی در دل دارد، اما ما برای رهایی از این تاریکی که در آن غوطه ور شدهایم به کمک نیاز داریم."
شریفه، ۱۳ساله، نوشت: "خانواده من، مانند بسیاری دیگر، چنین مشکلاتی دارند و فداکاری های زیادی کردند تا ما را به مکتب بفرستند تا چیزی یاد بگیریم و به کشورمان خدمت کنیم. اما طالبان همه را نابود کردند."
شریفه افزوده که دختران افغان در حال مبارزه هستند و هرگز تسلیم نخواهند شد.
آخرین پیام از نرگس بود که میگوید آرزو داشت اولین زن افغان باشد که به فضا سفر می کند.
او نوشته است: "میخواستم فضانورد شوم، ماه و تمام قدرتهای خدا را ببینم. میخواستم راههایی برای زندگی در مریخ پیدا کنم و مردمم را به دور از جنگ به آنجا ببرم."
این نامه توسط آموزگاری که این دختران را پنهان از چشم طالبان آموزش میدهد به ساندی تایمز ایمل شده است.
با گذشت حدود یک سال از بهقدرت رسیدن طالبان، دختران بالاتر از صنف شش از رفتن به مکتب محروم شدهاند.
هرچند طالبان بارها گفتهاند که دروازه مکاتب به روی همهای دانشآموزان دختر باز خواهد شد، اما این اتفاق نیفتاده است.
بازگشایی مکاتب و رعایت حقوق و پذیرفتن آزادیهای زنان از شرایط اصلی جامعه جهانی برای بهرسمیت شناختن رژیم طالبان است.
