سناتور پیشین امریکایی: مردم هزاره نباید به خاطر قومیت‌‌شان کشته شوند

این درحالیست که با گذشته یک هفته از حمله مرگبار به آموزشگاه کاج، تاکنون هیچ فرد یا گروهی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است.

طالبان این حمله را محکوم کرده و آن را کار «دشمنان اسلام و وطن» خوانده‌اند.

آقای نور در پاسخ به این سوال که آیا حمله به آموزشگاه کاج در غرب کابل را «نسل‌کشی» و این حمله را کار طالبان می‌داند یا گروه دیگر، گفت که «این حرکت طالبان را هم تصفیه قومی می‌دانیم و هم نسل‌کشی.»

عطامحمد نور عضو جبهه مقاومت ملی برای نجات افغانستان است. آقای نور در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال گفت که نه تنها هزاره‌ها بلکه اوزبیک‌ها، تاجیک‌ها و پشتون‌های مدرن نیز در معرض توطئه و کشتار دسته‌جمعی قرار دارند.

در حمله انتحاری در مرکز آموزشی کاج در غرب کابل بیش از پنجاه سه دانش‌آموز کشته و بیش از صد تن دیگر زخمی شده‌اند.

در پی این حمله، شماری از فعالان حقوق بشر و جامعه مدنی کارزار توقف «نسل‌کشی هزاره‌ها» را راه‌اندازی کرده‌اند.

آقای نور تاکید کرد که طالبان اقوام تاجیک و اوزبیک را به صورت مخفیانه به قتل می‌رسانند و علیه آنها توطئه می‌کنند. این عضو جبهه مقاومت برای نجات افغانستان تصریح کرد که طالبان در ولایت‌های پنجشیر و اندراب دست به کشتار قومی زده‌اند.

عطا محمد نور همچنین افزود که طالبان، پشتون‌های به گفته او مدرن را هم به صورت دسته جمعی به قتل می‌رسانند. او گفت که طالبان در قندهار زیر عنوان دورانی و غلجایی دست به جنایت زده‌اند.

آقای نور تاکید کرد که این اقدام طالبان «کشتار قومی است و من این را نسل‌کشی می‌دانم.»

یوناما در این مورد توضیحات بیشتری نداده است.

مرکز درمانی معتادان به مواد مخدر ابن سینا با حمایت سازمان ملل فعالیت می‌کند و شمار زیادی از معتادان به مواد مخدر در آن درمان می‌شوند.

مقام‌های طالبان می‌گویند در یکسال گذشته در ولایات مختلف، شمار زیادی از معتادان را جمع‌‌‌آوری کرده‌اند.

در ماه‌های گذشته ویدیوهایی منتشر شده که نشان می‌دهند افراد طالبان، معتادان را در ملاء عام تحقیر می‌کنند و شلاق می‌زنند.

طبق گزارش‌ها، انتقال معتادان نیز داوطلبانه نیست و نیروهای طالبان آنان را به زور شلاق و شکنجه با خود می‌برند.

گزارش‌ها حاکیست که کارمندان مراکز درمانی معتادان به مواد مخدر از نبود امکانات شاکی‌اند.

عدم پرداخت به موقع معاش کارمندان و نبود زغال سنگ برای گرم کردن حمام‌ها از جمله مشکلات کارمندان است.

زرمینه پریانی گفت که او و چهار خواهرش دو بار هنگام تلاش برای خروج از افغانستان، توسط طالبان بازداشت و با ممانعت این گروه مواجه شدند.

این پنج خواهر معترض سرانجام از مرز سپین بولدک وارد پاکستان شدند و سپس روز پنج‌شنبه به آلمان رسیدند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان و اعمال محدودیت شدید بر زنان از جمله ممنوعیت آموزش دختران، زنان و فعالان حقوق بشر در کابل دست به اعتراض زدند.

استخبارات طالبان به تاریخ ۲۹ جدی پارسال به خانه این زنان معترض هجوم بردند و چهار خواهر شامل تمنا زریاب پریانی، زرمینه پریانی، کرشمه پریانی و شفیقه پریانی را از خانه شان بازداشت کردند. آنها ۲۶ روز در بند طالبان بودند.

آن زمان بازداشت زنان معترض با واکنش‌های گسترده ملی و بین‌المللی شد و نهادهای حقوق بشری اقدام طالبان برای سرکوب اعتراضات زنان و بازداشت فعالان حقوق بشر را محکوم کردند.

زرمینه پریانی به رادیو افغانستان اینترنشنال گفت که پس از رهایی تمنا زریاب پریانی از زندان طالبان، بار نخست به تاریخ ۱۹ ماه می ۲۰۲۲ آنها تلاش کردند از مسیر تورخم وارد پاکستان شوند، ولی از سوی استخبارات طالبان شناسایی، بازداشت و بار دیگر زندانی شدند.

به گفته او، طالبان پس از بازداشت آنها را به کابل برگرداندند و برای ده روز زندانی کردند.

زرمینه پریانی گفت: «وقتی ما را در مرز تورخم شناسایی کردند، خیلی ترسیده بودیم. داکتر بشیر، رئیس استخبارات طالبان در ننگرهار، هر لحظه ما را به مرگ تهدید می‌کرد. پس از انجام تحقیقات ساعت ۱۲ شب با نهایت برخورد بد، تحقیر و توهین ما را با پنج تن از افرادش که همه مرد بودند به کابل بازگرداندند و ده روز دیگر زندانی کرد، بعداً در بدل ضمانت مدارک خانه و سپردن تعهد که دیگر از افغانستان خارج نمی‌شویم، رها شدیم.»

به گفته زرمینه پریانی، آنها پس از رهایی از زندان طالبان از مسیر سپین‌ بولدک ولایت قندهار خارج و به پاکستان رفتند.

در این میان شکوفه پریانی، کوچک‌ترین خواهر تمنا زریاب پریانی تنها یک بار هنگام خروج از افغانستان توسط طالبان بازداشت شده است.

زرمینه پریانی افزود که آنها برای خروج از افغانستان هزینه‌ هنگفت برای قاچاقبر پرداخته‌اند تا برای‌شان شناسنامه کاغذی با هویت مستعار تهیه کند.

خانم زرمینه گفت که آنها در این سفر، لباس سنتی مردم محلی قندهار را پوشیدند، دست‌های‌شان را حنا کردند تا شبیه ساکنان مناطق مرزی چمن و سپین ‌بولدک به نظر برسند.

تمنا زریاب پریانی از جمله زنان معترض کابل است که با شمار دیگر از زنان در اولین روزهای بازگشت طالبان به افغانستان به خیابان‌های کابل رفتند و با شعارهای «نان، کار، آزادی»‌ در برابر قوانین سخت‌گیرانه این گروه اعتراض کردند.

تمنا زریاب پریانی ۲۵ ساله و قهرمان ورزش بدن‌سازی و برنده دو مدال طلای افغانستان است.

این نهاد امدادرسانی می‌گوید که برای حمایت زلزله‌زدگان ۱۱۰ میلیون دالر نیاز است که تاکنون فقط ۴۴ میلیون آن از سوی آژانس‌های امدادی تامین شده است.

زمین لرزه‌های مرگبار در ماه سرطان امسال جان دست‌کم ۲ هزار نفر را در ولایات پکتیکا و خوست گرفت و هزاران نفر را در ولایات شرقی افغانستان بی خانمان کرد.

اوچا می‌گوید که در نتیجه این زلزله‌ها بیش از صد هزار تن به صورت مستقیم متضرر شده‌اند.

از سویی دیگر در نتیجه سرازیر شدن سیلاب‌های سال جاری نزدیک به ۲۰۰ تن جان باختند و بیش ۲۶۵ نفر نیز زخمی شدند.

مطابق با آمارهای کمیسیون رسیدگی به حوادث طبیعی در حکومت طالبان، در نتیجه سیلاب‌ها دست‌کم دو هزار خانه مسکونی هم تخریب شدند.

به گزارش باختر، این کارخانه پخته مورد نیازش را از دهقانان و بازارهای داخلی تامین می‌کند، اقدامی که انتظار می‌رود باعث رونق کاروبار دهقانان و بازارها ‌شود.

سیدمحمد هاشم هاشمی، مالک این کارخانه تولیدی گفته است در حال حاضر ده‌ها کارگر محلی در این شرکت مصروف کار هستند.

باختر، خبرگزاری طالبان مدعی است که هم اکنون در ولایت بلخ بیش از 300 کارخانه تولیدی کوچک و بزرگ فعالیت می‌کند.

مولوی بورجان، یک مقام محلی طالبان در بلخ در مراسم گشایش کارخانه صیام اینترنشنال گفته است که امنیت در این ولایت تامین است و حکومت طالبان از سرمایه‌گذاری و فعالیت شرکت‌های تولیدی حمایت می کند.