شهرزاد اکبر:به کودکان کشوری فکر می‌کنم که حاکمانش‌ شلاق زدن انسان‌ها را عدالت می‌نامند

اشرف غنی ۵ هزار زندانی طالبان را زیر نام کمک به آغاز مذاکرات صلح، عفو و رها کرد. آقای حمیدی در یک مصاحبه اختصاصی با افغانستان اینترنشنال گفت که در میان این ۵ هزار نفر، ارگ ۷۰۰ مجرم خطرناک را نیز از زندان آزاد کرد که عضو طالبان نبودند و نباید در لیست عفو قرار می‌گرفتند.

او گفت: «لوی سارنوالی لیستی از ۷۰۰ نفر از آن‌ها را مشخص کرد و نوشته کرد که به هیچ صورت رئیس‌جمهور افغانستان صلاحیت عفو و تخفیف [مدت حبس] آنان را با توجه به جرایم شان ندارد. آن‌ها قاچاقبر موادمخدر اند یا به جرایمی مثل تجاوز جنسی و اختطاف دستگیر شده اند. این لیست به ریاست جمهوری داده شد ولی در اثر فسادی که در داخل شان [ارگ] وجود داشت، نام این [مجرمان] در این لیست شامل شد.»

او حکومت غنی را متهم کرد که در مورد مجرمان کلانی مانند انس حقانی، سیستم قضایی و عدلی افغانستان را نادیده گرفت و با معامله سیاسی آنان را آزاد کرد.

حکومت پیشین به علت قرار گرفتن افغانستان در فهرست فاسدترین دولت‌های جهان مورد انتقاد داخلی و خارجی بود. آقای حمیدی می پذیرد که فساد باعث سقوط حکومت‌ها شده است، اما او از کارنامه خود به عنوان دادستان کل در مبارزه با فساد دفاع کرد و گفت که افغانستان در سال ۱۳۹۹ «جز ۱۰ کشور خیلی فاسد جهان نبود». او با انتقاد از طالبان گفت که آن‌ها دروازه زندان‌ها را به روی مجرمان فاسد باز کرد.

لوی سارنوال پیشین گفت: «وقتی آنها زندان‌ها را باز کردند حداقل ۴ هزار نفر محکوم به فساد بودند. همین حالا هم فساد در افغانستان در اوجش است ولی کسی با آن مبارزه نمی کند.»

او افزود که طالبان یکسال پس از به قدرت رسیدن هیچ یک از مقامات و اعضای خود را به اتهام فساد مورد پیگیرد قرار نداده است. این در حالیست که به گفته حمیدی «فساد سیستماتیک و گسترده» در حاکمیت طالبان وجود دارد.

او انجمن وکلای مدافع افغانستان را یک سازمان نمونه برای برابری جنسیتی دانست.

قبل از الغا، این انجمن، به گفته یکی از اعضای آن، حدود ۶ هزار عضو داشت که تقریباً یک چهارم آن را زنان تشکیل می‌دادند. گروه طالبان یک سال قبل انجمن را لغو و آن را در وزارت عدلیه ادغام کرد.

تعداد زیادی از وکلا و قضات زن به دلیل تهدید‌ها از سوی طالبان از کشور خارج شدند.

انجمن مستقل وکلا در زمان فعالیتش، علاوه بر دفاع از دیگر مظنونان و متهمان، از افراد طالبان که به جرم تروریسم و مخالفت مسلحانه علیه حکومت دستگیر شده بودند، نیز در دادگاه‌ها دفاع کرد.

او از جنگجویان این گروه به نام «اردو و پولیس منظم» یاد کرد که در ۲۰ سال گذشته «در کوه و بیابان مصروف جهاد بودند.»

سیاست های طالبان، از جمله روابط با گروه‌های تروریستی منطقه‌ای و بین‌المللی باعث شده است که حتا حامیان اصلی این گروه مانند پاکستان نیز از به رسمیت شناسی آن خودداری ورزند. اما به نظر می‌آید که مقامات طالبان به این باور رسیده اند که آن‌ها بدون تغییر در سیاست‌های شان می‌توانند مشروعیت بین‌المللی را به دست آورند.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان روز چهارشنبه از ایالات متحده به خاطر عدم رفع تحریم‌ها بر افغانستان انتقاد کرد. او به طلوع ‌نیوز گفت که امریکا با برنداشتن تحریم‌ها و امتناع از عادی‌سازی روابط با افغانستان، موافقتنامه دوحه را نقض کرده است.

ایالات متحده برقراری روابط عادی با طالبان را مشروط به تشکیل حکومت مشروع و رعایت حقوق مردم به خصوص زنان کرده است. طالبان با طرد کردن زنان از عرصه‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی انتقادات شدید کشورهای غربی را برانگیخته است.

کشورهای غربی امیدوار بودند که طالبان این‌ بار رویکرد عملگرایانه در پیش گرفته و نسبت به دور اول حاکمیت خود در اواخر دهه هفتاد خورشیدی، در سیاست‌ها و رفتار خود تغییر به وجود آورد. اما، حالا به نظر می‌آید که طالبان برای عدم ایجاد واکنش شدید و یکباره کشورهای جهان، به طور تدریجی سیاست‌های سختگیرانه خود را اجرا می‌کند.

چنانچه، دادگاه استیناف طالبان در لوگر روز چهارشنبه، ١٢ تن شامل ۳ زن و ۹ مرد را به اتهام‌های مختلف در ورزشگاه فوتبال در شهر پل علم، مرکز این ولایت شلاق زد.

گل رحمان آخندزاده، رئیس دادگاه استیناف طالبان در لوگر گفت، خوشحال است که بعد از بیست سال «حدود» جاری می‌شود.

طالبان مطالبات کشورهای جهان مبنی بر تشکیل حکومت فراگیر و رعایت حقوق زنان را «مداخله در امور داخلی» خود تلقی کرده و رد کرده است.

سفارت آلمان روز چهارشنبه دوم قوس در توییتی نوشت که همبستگی با مردم افغانستان مهم است.

در هفته‌های اخیر طالبان شماری از زنان معترض و فعالان حقوق زنان را در کابل بازداشت کردند. در پی این اقدام طالبان، جامعه جهانی و سازمان ملل از طالبان خواست زنان معترض را به گونه فوری آزاد کند. با این حال، طالبان نه تنها زنان معترض را آزاد نکردند بلکه در مورد بازداشت آنها نیز توضیحی ندادند.

سازمان‌های حقوق بشری می‌گویند که طالبان از زمان بازگشت به قدرت، با وضع محدودیت‌های فزاینده بر زنان و دختران افغانستان تلاش کرده تا آنان را از اجتماع حذف کند.

گروه طالبان متهم است که حقوق اقلیت‌های قومی و مذهبی را نیز به صورت گسترده نقض کرده و محدودیت‌های گسترده برای فعالیت رسانه‌ها و آزادی بیان وضع کرده است.

گزارش‌ها از افغانستان حاکی از این است که ایجاد جو ترس از سوی طالبان باعث شده تا زنان و دختران حتی در معمولی‌ترین جنبه‌های زندگی روزمره نیز از فعالیت و مشارکت بترسند.

طالبان در بیش از یک سال گذشته پیوسته اعتراض زنان را با خشونت سرکوب و معترضان را بازداشت کرده‌اند.

هفته گذشته صد زن افغانستان با نوشتن «۱۰۰ نامه» جداگانه به شورای امنیت سازمان ملل کارزار تازه‌ای را به راه انداختند و از جامعه جهانی خواستند که به دلیل سرکوب زنان، حکومت طالبان را به رسمیت نشناسد.

کای ایده گفته هرچند برخی او را با این اظهاراتش «ساده لوح» خطاب خواهند کرد، اما افزوده «برای من فقط غم‌انگیز است.»

نماینده سابق سازمان ملل در افغانستان پیش از این خواهان بازگشایی مکاتب دخترانه و آزادی بیان در افغانستان در حاکمیت طالبان شده بود و کشور ناروی را تحسین کرده بود که میزبان نمایندگان طالبان، جامعه مدنی افغانستان و دیگر کشورها برای گفتگو بوده است.

پس از نشست ناروی، مقام‌های امریکا، اروپا و منطقه هم گفتگوهایی جداگانه با طالبان داشته‌اند.

طالبان تاکنون نه تنها به خواست هیچ یک از کشورها برای احترام بر حقوق بشر، حقوق زنان و بازگشایی مکاتب دخترانه توجهی نداشته‌اند، که آشکار اعلام می‌کنند در نقاط مختلف افغانستان، زنان و مردان را شلاق می‌زنند.

کای ایده به مدت دو سال، از حوت ۱۳۸۶ تا حوت ۱۳۸۸نماینده سازمان ملل در افغانستان بود.