طنز سیاسی؛ نرخ اسناد تحصیلی طالبان اعلام شد

۱. زنان در افغانستان حق دارند فقط ۷۲ کیلومتر بدون محرم سفر کنند. حنا ربانی از اسلام آباد به کابل آمده است. اگر خاک پاکستان را حساب نکنیم، حنا در خاک افغانستان ۲۲۸ کیلومتر بدون محرم سفر کرده است که حداقلش ۸۰ ضربه شلاق محکومیت دارد.

۲. فعالیت مدنی و کمپین برای گشایش مکاتب دخترانه جرم است. حنا در دیدار خود با سران طالبان از آن‌ها خواسته است تا مکاتب دخترانه را باز کنند. در حالت عادی حنا باید از دفتر امیرخان متقی اختطاف می‌شد، امارت منکر می‌شد که از وجود او خبر دارد و بعد از یک هفته می‌گفت که برای یک بازجویی کوچک به دفتر استخبارات برده شده و شش ماه آنجا می‌ماند. اما از آنجا که حنا مهمان است، ایشان فقط به ۲۰۰ ضربه شلاق محکوم می‌شود.

۳. زنانی که حجاب را رعایت نکنند توسط افراد ناشناس کشته و سپس جسدشان توسط امارت به خانواده‌‌شان تحویل داده می‌شود. حنا حجاب را رعایت نکرده است. امارت از افراد ناشناس خواسته‌ تا او را نکشند و به جایش ۱۲۰ ضربه شلاق بزنند. افراد ناشناس گفته‌اند «ما فقط نمی‌کشیم، شلاقش را خودتان بزنید.»

۴. ابرو برداشتن، آرایشگاه رفتن، رنگ‌ کردن مو و حمام کردن برای زنان مسلمان جرم است. حنا ربانی نه تنها که تمام این کارها را کرده، بلکه عطر «چنج شانل» هم زده تا مقام‌های امارت را تحریک کند. با تخفیف پنجاه درصدی هم حساب کنیم حنا با این کارها مستحق ۱۳۷ شلاق است.

۵. کار کردن زن خلاف شریعت امارتی است. حنا ربانی به عنوان یک کارمند وزارت خارجه پاکستان به افغانستان سفر کرده است. ضمن شاغل بودن، او با توصیه‌های خود به رهبران امارت، در مسایل داخلی افغانستان مداخله کرده است. از این رو مستحق ۹۳ ضربه شلاق شناخته می‌شود.

۶. زن بودن در افغانستان جرم است. حنا ربانی زن است. یعنی که باید زده شود. حتی اگر هیچ کاری هم نکرده باشد.

وزارت امربه‌معروف طالبان با حساب کتابی که بلد است تشخیص داده که حنا ربانی به شش جرم فوق جمعاً به ۹۱۷ شلاق محکوم است.

طالبان گفته‌اند که فردا چهارشنبه در پل‌علم، مرکز لوگر جمع می‌شوند و از حنا ربانی خواهش کرده‌اند تا تشریف بیاورد و به مقامات طالبان شلاق بزند. حنا ربانی به زدن شلاق محکوم شده است، نه خوردن شلاق.

شورای رسیدگی به امور زنان که تمام رهبران طالبان عضویت آن را دارند دوباره جلسه گرفتند و گفتند زن‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید.

این بار رهبران طالبان فرمان صادر کردند که زنان اجازه دارند خودشان را بشویند اما… بعد هر چه فکر کردند از «اما» به بعد چیزی به ذهن‌شان نرسید و گفتند: بسیار خوب، بشویند. هفته‌ای گذشت و طالبان فرمان تازه‌ای در مورد زنان صادر نکردند و احساس کردند یک تومور سرطانی با خارش موضعی در مغزشان پیدا شده است. نشستند و دستور دادند که زنان به پارک و ورزشگاه و دواخانه و آرایشگاه نروند.

در همین جلسه یکی هم پیدا شد و گفت که زنان وقتی برای شستشو به حمام عمومی می‌روند به طرف همدیگر با نگاه‌های بی‌ناموسانه می‌بینند. و چنین شد که اکنون ملا هبت‌الله فرمان تازه‌ای صادر کرده و گفته است که زنان باید با محرم شرعی به حمام عمومی بروند. در فرمان جدید آمده است که زنان با محرم به حمام بروند ولی… و از «ولی» به بعد چیزی به ذهنش‌ نگشته و خط را خالی گذاشته است. آگاهان می‌گویند یک هفته دیگر وقت می‌گیرد تا طالبان بفهمد بی‌ناموسی تازه شروع شده است.

حقیقت این است که طالبان هر کار می‌کنند مسئله زنان را نمی‌توانند مدیریت کنند. برای یک طالب درک یک زن همان قدر سخت است که فزیک کوانتوم برای شاگردان کودکستان بهاره. گاهی که با خود فکر می‌کنند و می‌گویند که اگر در افغانستان هیچ زنی نباشد طبعاً امریکا هم نمی‌تواند انتقاد کند که چرا زنان اجازه ندارند به پارک بروند، شادمان می‌شوند اما لحظه‌ای بعد وقتی بیادشان می‌آید که اگر زن نباشد برای ما چه کسی «طالبچه» بزاید و زن چهارم از کجا بگیریم، نظرشان عوض می‌شود.

اما یک راه حل ساده وجود دارد که هنوز به فکر طالبان نرسیده است: اگر این گروه از چین بخواهد که ماشین کودک‌سازی (آن‌هم فقط پسر) برای افغانستان بسازد و زن‌های زیبای پلاستیکی با حجاب شرعی به افغانستان صادر کند، آن‌وقت طالبان می‌توانند تمام زنان افغانستان را حذف کنند و به یک‌باره خود را از این جنجال‌ها راحت کنند. کودکان را در مدرسه بزرگ کنند و زنان پلاستیکی را در خانه بند کنند. این بار اگر امریکا بگوید شما چرا به زنان اجازه نمی‌دهید به پارک بروند، طالبان خواهند گفت پلاستیک را چه به پارک. امریکا هم نمی‌تواند چیزی بگوید.

گند حمام عمومی و محرم شرعی هم تا یک هفته دیگر بالا می‌زند. اگر به این راه حل فکر نکنند، آنوقت مجبور خواهند شد دوباره فرمان حمامی صادر کنند. حالا ببینید!

نشان فرار
نشان آبی فرار مخصوص اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان است که به تاریخ ۱۵ اگست ۲۰۲۱ به یک سفر خارجی رفت و دیگر برنگشت. هرچند این نشان ملکیت حقوقی آقای غنی است اما توییتر گفته است که در آینده هر مقامی از هر کشور فرار کند تیک نشان غنی می‌گیرد و آن‌ها مکلف خواهند بود ماهانه به آقای غنی هشت دالر بدهند.

نشان پُف
این نشان مخصوص عطامحمد نور، امپراطور حقیقی قبلی و امپراطور مجازی کنونی شمال است. به علت متقاضی زیاد، ایلان ماسک گفته است که در اعطای نشان پف صرفه‌جویی خواهد کرد زیرا جنرالان زیادی گفته‌اند که بعد از عید فطر افغانستان را از چنگ جنرال باجوه آزاد می‌کنند. توییتر گفته است: «ایقه نشان نداریم.»

نشان ریش
این نشان با پس زمینه قهوه‌ای به آن‌دسته از مقامات حکومت قبلی داده می‌شود که متهم به فساد بودند و حالا به دعوت کمیسیون طالبان به کشور برمی‌گردند. توییتر در مورد اینکه چرا پس زمینه این نشان قهوه‌ای است چیزی نگفته است اما به نظر می‌رسد این رنگ با پول‌هایی که از مردم افغانستان دزدیده و خورده شده هم‌خوانی دارد.

نشان چهار زن
نشان چهار زن قرار بود به محمد محقق داده شود اما از آنجا که او فعلاً در توییتر کمتر فعال است و به جایش رهبران طالبان فعالیت‌شان را بیشتر کرده‌اند، به آن‌ها تفویض خواهد شد. گزارش می‌شود که تمام رهبران و مقامات طالبان درخواست این نشان را کرده‌اند. یک سخنگوی طالبان حتی گفته است که اگر امکان داشته باشد به دست یکی از زن‌ها بیل یا دسته بیل داده شود اما ایلان ماسک این خواسته را نپذیرفته است. ایلان ماسک در توییتر نوشت: «تو بیخی عادت کردی ولا. اینجا توییتر است، مدرسه نیست.»

نشان اجازه نمی‌دهم
این نشان مخصوص حنیف اتمر طراحی شده است زیرا او اجازه نمی‌دهد مردم افغانستان در مورد نوع حکومتی که دوست دارند تصمیم بگیرند. توییتر گفته است: «خودت صاحب افغانستانی. هر چه تو بگویی همان خواهد شد. چکه پرتم؟ کتش نان می‌خوری یا برنج؟»

نشان گلابی با نکتایی طلایی
این نشان رنگی و گل‌گلی معلوم نیست برای چه کسی ساخته شده است. توییتر احتمالا می‌خواهد این نشان را به کسانی بدهد که صبر استراتژیک دارند و بیست سال صبر کردند تا «آن روی دیگر» خود را نشان بدهند.

آگاهان مسائل آموزش می‌گویند که رقابت میان گروه حقانی و گروه جنوبی باعث شده تا پس از کسب سند دکترای افتخاری توسط عبدالباقی حقانی از دانشگاه جلال‌آباد، گروه جنوبی در پی کسب سند بالاتر برای طالبان همیشه‌جنوب برآیند. گفته می‌شود که لیسه پل‌ محمودخان در نظر دارد تا سه دکترای افتخاری به مرحوم ملا عمر، یک دکترا و دو ماستر افتخاری به ملا برادر و یک ماستری و یک لیسانس به ملا یعقوب بدهد.

این رقابت سالم که میان طالبان به راه افتاده مشکل عدم تخصص و کمبود دانش عصری مقامات طالبان را به زودی برطرف خواهد کرد. ذبیح‌الله مجاهد در کنفرانس امروز به رسانه‌ها گفت که تا سه ماه آینده همه مقامات طالبان داکتر فارغ می‌شوند و آنوقت هیچ کشوری حق ندارد به مسئولین طالبان بی‌سواد بگوید.

وی گفت که طالبان با آموزش دختران مخالف نیست و اگر زن‌ها بخواهند سند افتخاری بگیرند می‌توانند درخواست‌های خود را به وسیله محارم‌شان به وزارت تحصیلات عالی بفرستند و سند در مدت یک هفته پشت دروازه‌ خانه‌هایشان تحویل داده خواهد شد. مجاهد گفت که قسمت «رشته» در این اسناد خالی گذاشته می‌شوند تا زنان این اختیار را داشته باشند که از هر رشته‌ای که می‌خواهند فارغ شوند. او گفت که این آزادی حتا در غرب وجود ندارد.

ملا حمید هلمندی یک تن از فارغین اسناد افتخاری که اکنون در اداره ناسا کار می‌کند در رابطه به اعتبار این اسناد گفت: «مثل آب بر روی آتش است. هر کجا ببری مردم برای شما چوکی خالی می‌کند. روزی که سندم را به مسئولین ناسا نشان دادم دستی دستی یک چوکی در شاتل فضایی برایم خالی کردند. قبل از من می‌خواستند یک جاندار دیگر را برای آزمایش به عطارد بفرستند.»

سند فوق دکترای ملا هبت‌الله قرار است طی یک محفل پنهانی و در حضور روسای وزارت زراعت ۳۴ کشور به او اعطا شود. مدیر لیسه پل محمود‌خان گفته است که سند مذکور رو ندارد و هر دو طرفش پشت است. وی در پاسخ به سوال یک خبرنگار که پرسید: «یعنی کاغذ سفید می‌دهید؟» گفت: «سفید نگو که مقامات تحریک می‌شوند. خالی بگو خالی.»

جایزه امسال به کتاب «طالبان تغییر کرده‌اند» اثر زلمی خلیلزاد تعلق گرفته است که سه سال پیش در قطر به نشر رسیده بود. این کتاب که ۴۲۰ صفحه دارد باعث شد تا سی میلیون انسان و یک کشور کامل از آن به شکل منفی متاثر شود. داوران کتاب آقای زاد را تاثیرانگیزترین کتاب تاریخ در عرصه دروغ دانستند و از وی به عنوان «ادیسون دروغ» یاد کردند.

آقای خلیلزاد ضمن تشکر عمیق از آقای اتمر، همکار و استادش و آقای معصوم استانکزی مهتمم این کتاب، از خداوند خواست تا بار دیگر به او فرصت خدمت به مردم افغانستان بدهد. وی گفت که اگر بار دیگر توانست در خدمت مردم افغانستان قرار گیرد انشاالله همه را به سیخ خواهد کشید. آقای خلیلزاد وجه نقدی این جایزه را به مردم ستمدیده افغانستان تقدیم کرد.

امیر‌خان متقی که از نامزدان جدی این دوره بود کسب جایزه را به آقای خلیلزاد تبریک گفت و خود را خاک پای وی دانست. وی ضمن خسته‌نباشید گرم به آقای خلیلزاد گفت که در افغانستان هیچ زندانی سیاسی وجود ندارد، زنان از آزادی بهره‌مند هستند، دختران به مکتب می‌روند، فقر از بین رفته است و مردم از نحوه حکومتداری طالبان راضی هستند. آقای متقی در بیانیه خود گفته است که برای مذاکرات روی جایزه سال بعد بزودی عازم اوسلو پایتخت ناروی می‌شود. وی گفته است که اگر خدا بخواهد این بار عبداللطیف نظری را با خودش نخواهد برد.

افغانستان از جمله کشورهایی است که بیشترین جایزه نوبل دروغ به شهروندان آن تعلق گرفته است. اشرف‌غنی، رئیس‌جمهور منتخب افغانستان دو بار، امرالله صالح، معاون باصلاحیت آقای غنی یک بار، شاه‌حسین مرتضوی، معاون سخنگوی اشرف‌غنی، هفت بار، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان سیزده بار و عطا‌محمد نور، امپراتور پیشین شمال،‌ پنج میلیون بار برنده این جایزه بوده‌اند.

داکتر عبدالله که از دوره حضرت نوح به بعد نامزد این جایزه و جوایز دیگر بوده به علت تقلب در پروسه انتخابات نتوانسته نوبل کسب کند. وی در دو دوره‌ای که اشرف‌غنی برنده جایزه شد به خودش نوبل الترناتیو داد اما از آن راضی نبود.