جمهوری‌خواهان برنامه ویزا به همکاران محلی امریکا در افغانستان را از بودجه دفاعی حذف کردند

او که نامش در گزارش الجزیره صدف گفته شده افزود توسط آن مقام محلی طالبان، متهم به صحبت با نامحرم شد که توسط این گروه یک جرم اخلاقی پنداشته می‌شود.

مقام محلی طالبان به دادگاه خودشان گفته شاهد صحبت این دختر ۲۲ ساله با یک مرد نامحرم بوده است.

دختر دانشجو می‌گوید او «به آنها [قضات طالبان] گفت که من را در حال صحبت با نامحرم دید. منظورش راننده تاکسی بود که من تازه از آن پیاده شده بودم.»

صدف گفت که همسایگانش سعی کردند طالب را متقاعد کنند که او را رها کنند، اما بیهوده بود. سپس یک مقام محلی طالبان به پدرش اطلاع داد که او «مجرم» شناخته شده. صدف وکیل نداشت و حکم در غیاب وی اعلام شد.

صدف گفت خواهر و برادرم را در آغوش گرفتم، مادرم را بوسیدم و از او طلب بخشش کردم. به پدرم گفتم اگر اتفاقی برای من افتاد محکم بمایند.

در روز شلاق، همسایگان صدف و مقام محلی طالبان که او را متهم به صحبت با نامحرم کرده بود، برای مجازات جمع شده بودند و شلاق در ملاء عام زده شد.

صدف می‌گوید آن‌ها دور من ایستادند. دستانم را بسته بودند و به من گفتند که جیغ نزن، زیرا مردان نباید صدای زنان را بشنوند. سپس من را شلاق زدند.

او گفته پدرم در مقابل من ایستاده بود و از طالب التماس می‌کرد که مرا ببخشند و از آن‌ها به خاطر کاری که مرتکب نشده بودم عذرخواهی می‌کرد.

صدف حدود ۳۰ ضربه شلاق خورد و بیهوش شد. او به یاد نمی آورد که چگونه به خانه‌اش منتقل شده است.

شلاق به ۸۰ نفر

یک مقام طالبان به الجزیره گفته است که این گروه از زمان تسلط طالبان بر افغانستان در حدود ۸۰ نفر را شلاق زده‌اند.

عبدالرحیم رشید، از دفتر مطبوعاتی دادگاه عالی طالبان می‌گوید «مردان و زنان به جرم‌های مختلف در کابل، لوگر، لغمان، بامیان، تخار و برخی ولایات دیگر شلاق خورده‌اند.»

الجزیره نوشته است مجازات‌ طالبان، خاطرات حکومت خشن این گروه را در دهه ۱۹۹۰ زنده کرده، زمانی که محکومان در ملاء عام سنگسار و سر بریده می‌شدند.

قمر گل از اولین خوانندگان زن افغانستان محسوب می‌شود. او متولد ننگرهار است و بیشتر ‌ترانه‌هایش به زبان پشتو بود که از رادیو - تلویزیون ملی افغانستان پخش می‌شد.

او پس از جنگ‌های داخلی به کانادا رفت و مقیم شهر تورنتو بود. نزدیکان قمرگل می‌گویند که او به بیماری سرطان مبتلا شده بود.

درگذشت او واکنش‌های گسترده‌ای را در میان هنرمندان، فرهنگیان و سیاستمداران افغانستان داشته است.

حامد کرزی درگذشت او را یک ضایعه برای اهل هنر و فرهنگ خوانده است.

فرهاد دریا، خواننده مشهور افغانستان نیز در پیامی نوشته است: «افغانستان زن بزرگی را از دست داد.»

آقای دریا می‌گوید: «در این قحط بازار هنر و خاصه "زن آزاری" و "زن بیزاری"، وجود این زن بزرگ، غنیمتی گرم و پر از غنا و سرشار از زندگی بود.»

خانم دکر نوشته است که روز جمعه با شماری از فعالان حقوق بشر افغانستان صحبت کرده است. به گفته خانم دکر، آن‌ها از دسترسی به حق آموزش، حق کار و گروه‌های متفاوت اجتماعی افغانستان دفاع می‌کنند و شجاع‌ترین افرادی هستند که او می‌شناسد.

سازمان ملل همه‌ساله از دهم دسامبر به عنوان روز جهانی حقوق بشر تحلیل می‌کند.

روز جهانی حقوق بشر امسال در شرایطی تجلیل می‌شود که با دستورهای طالبان بسیاری از حقوق اولیه مردم افغانستان به ویژه دختران و زنان این کشور نقض می‌شود.

سازمان ملل به مناسبت روز جهانی حقوق بشر از طالبان خواسته است دستورهایی را لغو کند که حقوق ابتدایی شهروندان افغانستان را نقض می‌کند.

روزنامه دان نوشته است شرکت‌کنندگان جلسه حیرت‌زده بودند که با وجود حضور گسترده نیروهای نظامی و ملکی، گمرکات و حصارکشی بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر مرز هنوز قاچاق ادامه دارد.

اسحاق دار، وزیر مالیه پاکستان که ریاست این جلسه را به عهده داشت گفته است: «همه باید نقش خود را ایفا کنند زیرا هیچ نهادی نمی‌تواند بدون همکاری دیگران بر این وضعیت فایق آید.»

در گزارشی که وزارت مالیه پاکستان منتشر کرده، آمده است که در این نشست، وضعیت اقتصادی و سازوکار فعلی قاچاق ارز، گندم و اوره مورد بحث و بررسی قرار گرفت و اقدامات مختلفی به منظور تقویت نظام مبارزه با قاچاق کالا روی دست گرفته شد.

وزارت مالیه پاکستان روشن نکرده است که چه اقداماتی برای جلوگیری از قاچاق روی دست گرفته است.

اعلامیه جهانی حقوق بشر حدود ۷۵ سال قبل پس از یک فرایند مشورتی یک ساله با شرکت متفکرانی از ۶۰ کشور جهان تصویب شد.

افغانستان یکی از ۴۸ کشور اصلی بود که در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در پاریس به این اعلامیه رای دادند.

نمایندگی سازمان ملل در کابل در بیانیه‌اش از سرکوب اعتراضات، محدودیت آزادی رسانه‌ها، دستگیری خودسرانه روزنامه‌نگاران، معترضان و فعالان جامعه مدنی و اعمال محدودیت‌هایی علیه زندگی شهروندان توسط طالبان انتقاد کرده است.

یوناما یادآوری کرده است که ظریفه یعقوبی و چهار نفر دیگر از فعالان حقوق زنان، بیش از یک ماه پس از دستگیری‌شان در کابل در ۳ نوامبر، همچنان در بازداشت به سر می‌برند.

این نهاد گفته است اطلاعات روشنی در مورد اتهامات علیه این فعالان مدنی وجود ندارد.

یوناما همچنین گفته است موارد قتل‌های غیرقانونی، شکنجه و بدرفتاری، و همچنین دستگیری‌ها و بازداشت‌های خودسرانه را مستند کرده که توسط طالبان انجام شده است.

این نهاد از طالبان خواسته است که تحقیقات کامل و بی‌طرفانه‌ای درباره این قتل‌ها انجام دهند و مسئولین را مورد بازخواست قرار دهند.