روسیه: طالبان امنیت شهروندان خارجی را تضمین کند

والی طالبان در مورد دلیل تغییر نام چاریکار گفت که اجداد آبایی امام ابوحنیفه در این شهر زندگی می کردند.

مقامات محلی طالبان اکنون می‌گویند که روند تغییر نام شهر چاریکار را آغاز کرده‌اند و پیشنهاد را «جهت منظوری به وزارت اطلاعات و فرهنگ» و دفتر ملا حسن‌ آخند، رئیس الوزرای طالبان می‌فرستند.

پیشنهاد تغییر نام شهر چاریکار به شهر امام اعظم اولین بار از سوی عبدالرب رسول سیاف، رهبر جهادی، حدود سه سال پیش مطرح شد. او از اشرف غنی، رئیس‌جمهور وقت خواستار تغییر نام شهر چاریکار شد اما پیشنهادش پذیرفته نشد.

بوتو برای نشست وزیران خارجه گروه ۷۷ که ایتلافی از کشورهای در حال توسعه در چارچوب سازمان ملل است، به نیویارک سفر کرده و ریاست نشست آن را به عهده دارد. این نشست به مسایل توسعه‌ای و اقلیمی این کشورها اختصاص یافته است.

بوتو در یک نشست خبری در مقر سازمان ملل گفت که سیاست‌های طالبان در قبال زنان و درگیری با نیروهای مرزی باعث نمی‌شود که اسلام آباد سطح روابط خود با طالبان را کاهش دهد.

او گفت: «نه تنها پاکستان بلکه دیگر کشورهای جهان نیز با طالبان تعامل کنند. ما نمی‌توانیم طالبان را نادیده بگیریم، آن‌ها بخشی از واقعیت‌ها اند. اما در مورد نحوه تعامل ما، به خصوص در ارتباط به مساله طالبان پاکستانی و توقعات ما از آنان شاید بتوان تجدید نظر کرد. اما نمی‌توانیم تعامل را کلاً کنار بگذاریم.»

او از کشورهای غربی انتقاد کرد که با تحریم اقتصادی و بانکی می‌خواهند سیاست طالبان در قبال زنان و تشکیل حکومت فراگیر را تغییر دهند.

بوتو گفت: «ما نمی‌توانیم گرسنگی را بالای افغان‌ها تحمیل کنیم تا آنان به توانمندسازی زنان اعتقاد پیدا کنند.»

او افزود که وضعیت اقتصادی افغانستان کاملاً وخیم است و فضای سیاسی لازم برای تغییر رفتار طالبان به وجود نیامده است.

او با تکرار مواضع طالبان گفت: «علاوه بر کمک‌های بشری، باید یک فضای اقتصادی مساعد خلق شود تا فضای سیاسی برای کسانی به وجود بیاید که می‌خواهند به وعده‌های خود به جامعه جهانی در ارتباط به حقوق زنان عمل کنند.»

وزیر خارجه پاکستان پذیرفت که به دنبال حمله داعش بر سفارت پاکستان در کابل، شرایط امنیتی برای فعالیت هیات دیپلوماتیک پاکستان در کابل مساعد نیست.

بوتو گفت که عبیدالرحمان نظامانی، سرپرست سفارت را از کابل فرا نخوانده است. اما افزود هر زمان که طالبان به نگرانی‌های امنیتی پاکستان رسیدگی کنند، او به کابل باز‌ خواهد گشت.

تیمور شاران، نویسنده، پژوهشگر و معین سابق اداره ارگان‌های محل این گزارش را پس از مصاحبه با مقامات کلیدی دولت پیشین نوشته است.

در این گزارش از برطرفی مسعود اندرابی از وزارت داخله و آوردن حیات‌الله حیات برای یک مدت کوتاه چهار ماهه، به عنوان اشتباه محاسباتی تیم کوچک غنی در دقایق آخر یاد شده است. در گزارش آمده است که حیات در حقیقت آمده بود تا وزارت داخله را پشتونیزه کند و مقامات این وزارت که به شورای نظار وابستگی داشتند را برطرف کند.

در نمایه‌ و ارقامی که در این گزارش نشر گردیده، نشان داده شده که با آمدن حیات‌الله حیات در وزارت داخله، تعداد مقامات که باشنده ولایات کابل، پنجشیر و پروان بودند سریعاً کم شدند و تعداد پشتون‌های غلزایی از ولایت ننگرهار که ارتباط خوبی با حمدالله محب و غنی داشتند افزایش یافتند.

شاران می‌نویسد که غنی از همان نخست که به قدرت رسید دست به قومگرایی زد و اغلب موقف‌های بلند را به پشتون‌های غلزایی داد. به باور نویسنده، او حتی پشتون‌های جنوب را به حاشیه رانده بود.

نویسنده ادعا می‌کند که غنی با طرح و اجرای قانون ذاتی افسران سعی کرد وزارت‌ دفاع را از نظامیان بلندپایه که به شورای نظار وابستگی داشتند پاک کند و به جایش افراد مربوط به قوم خودش را به موقف‌های بلند بگمارد.

شاران می‌نویسد که غنی هیچ طرح و استراتیژی بزرگ نداشت و نمی‌دانست چگونه عمل کند. هرچند نزدیکان غنی که با نویسنده مصاحبه کردند به او گفتند که غنی کابل را عمداً به شبکه حقانی تسلیم کرد تا میان طالبان اختلاف ایجاد کند، اما نویسنده به این باور است که چنین ادعایی وارد نیست.

به نظر نویسنده، تغییرات آنی، قومگرایی، کشمکش بر سر کرسی و تلاش برای حفظ جایگاه آنقدر مقامات وزارت داخله را در مجموع نیروهای امنیتی را درگیر کرده بود که آن‌ها فرصت کافی برای حمایت از عساکر نداشتند.

در این گزارش آمده است که ممکن است نیت غنی و اطرافیانش از برطرف کردن مقامات در وزارت داخله مبارزه با فساد بوده باشد اما این کار چیزی از فساد نکاست و نتیجه آن فقط هرج‌ومرج و شکنندگی در خط مسئولیت بود.

یو که در ساختمان تجاری چایناتاون در کابل دفتر دارد، گفت که پس از قدرت گرفتن طالبان، ۵۰۰ سرمایه‌گذار چینی برای بررسی فرصت‌های تجاری به افغانستان سفر کردند، اما بسیاری از آن‌ها در سرمایه‌گذاری تردید دارند.

او گفت: «اگر امنیت خوب باشد، وضعیت برای سرمایه‌‌گذاری نیز خوب خواهد بود. اگر وضعیت امنیتی وخیم باشد، فرصتی برای سرمایه‌گذاری باقی نمی‌ماند.»

هوتل «لان‌گن» که روز دوشنبه از سوی مردان مسلح متعلق به داعش مورد حمله قرار گرفت معمولاً محل اقامت سرمایه‌گذاران چینی بوده است. یو می‌گوید که در زمان حمله ۳۵ سرمایه‌گذار چینی در این هوتل اقامت داشتند.

مقامات طالبان بارها گفته‌اند که امنیت «بی‌سابقه» در افغانستان حکمفرما شده و شرکت‌های خارجی می‌توانند در افغانستان سرمایه‌گذاری کنند. اما حالا با حمله اخیر داعش بر محل اقامت تاجران چینی، و دو هفته پس از حمله دیگر این گروه بر سفارت پاکستان در کابل، این ادعای طالبان زیر سوال رفته است.

مایکل کوگلمن، از مرکز تحقیقاتی ویلسون به رویترز گفت که داعش با این حملات می‌خواهد «متحدان بالقوه طالبان را که بالای آنان حساب کرده است، از این گروه دلسرد بسازد.»

بلال کریمی، یک سخنگوی طالبان به رویترز گفت که هدف این حمله خراب کردن رابطه میان طالبان و چین بود، اما او بار دیگر از شرکت‌های چینی خواست که فعالیت‌های خود را در افغانستان متوقف نکنند.

این حمله در حالی صورت گرفت که مقامات شرکت دولتی چینی ام‌سی‌سی روی آغاز کار پروژه استخراج مس عینک با طالبان در حال صحبت اند.

یک برنامه پانورامای بی‌بی‌سی در ماه جوزا افشا کرد که سربازان یک واحد نیروهای هوایی ویژه بریتانیا ۵۴ نفر را در جریان عملیات شبانه در شرایط مشکوک در افغانستان کشتند.

والاس تاکید کرد که تحقیقات قبلی در مورد این اتهامات «جامع » بوده و بررسی مجدد آن ضمن تامین شفافیت بیشتر، نیروهای بریتانیایی را در برابر «تحقیقات مجدد غیرضروری محافظت می‌کند.»

اندرو موریسون، منشی پارلمانی وزیر دفاع بریتانیا در بیانیه‌ای اعلام کرد که این بررسی به طور خاص به حملات نیروهای ویژه که بین اواسط سال ۲۰۱۰ تا اواسط سال ۲۰۱۳ انجام شده، می‌پردازد.

یکی از اعضای خانواده قربانیان به سرویس جهانی بی بی سی گفت: «خانواده من ۱۰ سال منتظر ماند تا علت آن رویداد را بداند. خوشحالم که بالاخره بعد از گذشت سال‌ها یک کسی قرار است این موضوع را به طور کامل بررسی کند.»

نیروهای بریتانیا در قالب ماموریت ناتو و آیساف از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۴ در ولایت هلمند افغانستان حضور داشت.هرچند این کشور نیروهایش را در ماه اکتوبر سال ۲۰۱۴ از افغانستان بیرون کرد اما تعداد کمی از سربازان بریتانیا برای آموزش نیروهای افغانستان تا اگست سال ۲۰۲۱ در افغانستان باقی ماندند.