یک حساب توییتری متعلق به وزارت خارجه طالبان از حسن کاظمی قمی، نماینده ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور افغانستان به خاطر کاربرد واژه «افغانستانی» به جای «افغان» انتقاد کرد. کاظمی قمی اخیرا به عنوان سرپرست سفارت جمهوری اسلامی ایران در کابل نیز تعیین شده است.
آقای قمی در توییتر گزارشی از «دیدار با نخبگان و برجستگان افغانستانی» را نشر کرده است.
برخی از مقامهای جمهوری اسلامی شهروندان افغانستان را افغانستانی میخوانند.
در پاسخ به کاظمی قمی، الحنفی وردک، حساب توییتری متعلق به وزارت خارجه طالبان نوشته است: «به عنوان یک دیپلومات برجسته در امور افغانستان مهم است بدانید که هویت ما افغان است نه افغانستانی.»
قانون اساسی دولت پیشین افغانستان هویت همه شهروندان این کشور را «افغان» خوانده اما یک دسته از شهروندان افغانستان معتقد اند که «افغان» هویت ملی مردم افغانستان نیست و بر هر فرد از افراد ملت افغانستان کلمه «افغانستانی» اطلاق شود.
وزیر خارجه سابق پاکستان میگوید «کابل نباید شک داشته باشد که ما تحرکات گروههای نظامی ضدپاکستان در افغانستان را اقدام غیردوستانهای میدانیم که میتواند ما را وادار کند از خود دفاع کنیم.» ریاضمحمدخان هشدار داد «کشوری که گروههای خودمختار مسلح را در خاکش جا دهد محکوم به فناست.»
آقای خان روز شنبه، ۲۶ قوس در یادداشتی در روزنامه دان نوشته است طالبان افغانستان از نظر ایدیولوژیک خود را بیشتر از دولت پاکستان با «برداران ایمانی» خود همسو میدانند. از نظر آقای خان دلایل ایدیولوژیک میتواند تا حدی همدلی طالبان افغانستان با تحریک طالبان پاکستانی را توضیح دهد.
این دیپلومات ارشد پاکستانی در مقالهاش نوشته است طالبان فقط «از روی مصلحت» با دیگران ارتباط برقرار میکنند.
وزیر خارجه سابق پاکستان نوشته است حامد کرزی و محمداشرف غنی، دو رئیسجمهور پیشین افغانستان از پاکستان برای کنترول طالبان کمک میخواستند تا فضای سیاسی بیشتر برایشان ایجاد شود. به گفته آقای خان با این حال پاکستان به دنبال یک «دولت دوست» و شکلگیری «عمق استراتژیک» برای خود در کابل بود.
او تذکر داده است که به همین دلیل، بسیاری از تحصیلکردگان افغانستان، پاکستان را بخاطر نقشی که در برابر کشورشان بازی کرده است، سرزنش میکنند.
آقای خان نوشته است با این حال امروز، توقع ما [از طالبان] به یک تقاضای حداقلی کاهش یافته است. اینکه طالبان افغانستان، تحریک طالبان پاکستان و دیگر عناصر ضد پاکستانی را مهار کند.
وزیر خارجه سابق پاکستان اذعان کرده است که «دولتهای قبلی کابل آماده بودند این خواست را برآورده کنند اما ما در این زمینه به طالبان افغانستان اعتماد کردیم و آشکارا ناامید شدیم.»
وزیر امور خارجه پاکستان روز جمعه هشدار داد که «پاکستان تروریسم فرامرزی توسط تحریک طالبان پاکستان، ارتش آزادیبخش بلوچستان و دیگر گروههای شبهنظامی را تحمل نخواهد کرد.» بلاول بوتو زرداری در نشستی در نیویورک گفت که اسلامآباد حق دارد به طور مستقیم علیه این گروهها اقدام کند.
بعد از ظهر روز پنجشنبه، هنگامی که آقای بوتو درباره از سرگیری حملات تحریک طالبان پاکستان و دیگر گروههای شبهنظامی در داخل این کشور سخن میگفت، یک خبرنگار از او پرسید: «آیا اسلامآباد در نظر دارد با طالبان افغانستان روابط خود را قطع کند. زیرا آنها به طالبان پاکستانی اجازه دادند که این حملات را انجام دهند.»
روزنامه دان گزارش داده است که وزیر خارجه پاکستان در جواب گفت این کشور روابط خود را با «کابل» حفظ خواهد کرد اما میتواند بر استراتیژیاش درباره تعامل با طالبان تجدید نظر کند.
به گفته آقای زرداری: «من نمیتوانم آرزو کنم که طالبان بروند زیرا آنها در مرزها مستقر هستند و آنها یک واقعیت هستند، اما تا جایی که مربوط به استراتیژی میشود، شاید بتوان بر شیوه تعامل ما با طالبان تجدیدنظر کرد.»
آقای زرداری گفت پاکستان امید و انتظار داشت که طالبان افغانستان بتوانند مانع حملات تحریک طالبان پاکستانی بر خاک این کشور شوند یا این حملات را محدود کنند اما آنها نتوانستند این انتظار را برآورده کنند.
وی یادآور شد که «طالبان افغانستان در دوحه و اعلامیههای بعدی که امضا کردند متعهد شدند که این کار را انجام دهند، اما به نظر می رسد تلاشها برای رسیدن به این هدف شکست خورده است.»
وزیر خارجه پاکستان تاکید کرد که به نظر میرسد تحریک طالبان پاکستان در جنگ علیه پاکستان جسارت یافته و حملات آنها تشدید شده است.
آقای زرداری سپس به طور تلویحی هند را به تشویق تحریک طالبان پاکستان برای حمله به پاکستان متهم کرد.
او گفت: «سازمان های اطلاعاتی ما مدارک محکمی در دست دارند که نشان میدهد عوامل همسایه شرقی ما و عناصری در دولت قبلی در کابل تحریک طالبان پاکستان را حمایت مالی و سازمانی کرده است.»
دبیر کل عفو بینالملل روز جمعه نامه سرگشادهای به نخست وزیر پاکستان نوشته و خواستار رسیدگی به مشکلات مهاجران و پناهندگان افغانستان در این کشور شده است. در نامه اگنس کالامار آمده پاکستان فاقد قوانین ملی برای حمایت از پناهجویان است و روش مشخصی برای تعیین وضعیت پناهندگی ندارد.
از نظر دبیر کل عفو بینالملل به دلیل نبود قوانین ملی در پاکستان برای حمایت از وضعیت پناهجویان، افغانها در یک برزخ رها شدهاند و مسیری پیش رویشان وجود ندارد که بتوانند به طور منظم آنرا طی کنند.
در نامهای که روز جمعه، ۲۵ قوس صادر شده، آمده است بدون مدارک قانونی، مردم افغانستان مقیم پاکستان عمدتا قادر به دسترسی به مسکن نیستند، زیرا نمیتوانند صاحبخانهها را متقاعد کنند که به آنها خانه اجاره بدهند. افغانها نمی توانند حساب بانکی باز کنند یا از خویشاوندانشان با نام خودشان پول دریافت کنند. آنها همچنین به دلیل نداشتن مدارک شناسایی و سیاستهای پاکستان، نمیتوانند سیم کارت تلفن همراه خود را تهیه کنند.
مطابق قوانین پاکستان هر شهروند افغانستان -همراه ویزه یا بدون ویزه- بعد از هر چند ماه باید یکبار از پاکستان خارج شود و پاسپورت آنها الزاما باید مهر خروج از مرز را در خود داشته باشد. عفو بینالملل در نامهاش آورده به دلیل آنکه بسیاری از مهاجران تازهوارد اهل افغانستان به پاکستان فعالان حقوق بشر، خبرنگاران و کارمندان دولت سابق این کشور بودهاند، خروج آنها از پاکستان ممکن است جان آنها را به خطر بیندازد.
خانم کالامار در نامهاش تاکید کرده است که حکومت پاکستان همچنین باید از حقوق پناهندگان برای آزادی بیان و آزادی برگزاری تجمعات و گردهماییهای مسالمتآمیز محافظت کند و بازداشت پناهجویان به بهانه نداشتن مدرک باید متوقف شود.
سفارت ایران در کابل تایید کرد که ماموریت بهادر امینیان، به عنوان سفیر جمهوری اسلامی در افغانستان پایان یافته است. این سفارت در حالی از پایان کار آقای امینیان «طبق روال معمول دیپلماتیک» خبر داده که فایل صوتی منسوب به او درباره طالبان و افغانستان، سر و صدای زیادی ایجاد کرده است.
سفارت جمهوری اسلامی در توییتر نوشته است که آقای امینیان در پایان «سه سال خدمت»، به ایران باز میگردد. این سفارت درباره سفیر بعدی ایران در کابل چیزی ننوشته است.
پیشتر منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که سفیر جمهوری اسلامی در کابل تغییر کرده است.
پس از انتشار خبر افشای فایل صوتی منسوب به آقای بهادریان در افغانستان اینترنشنال او دیگر در کابل دیده نشده و معاون سفیر به جای او فعالیت میکند.
ماه گذشته یک گروه هکری به نام بلک ریوارد، یک بولتن داخلی خبرگزاری فارس را هک کرد و متن کامل یافتههای خود را بر روی یک کانال تلگرامی نشر کرد.
بخشی از این فایلها، رونویس متن سخنرانی بهادر امینیان، سفیر جمهوری اسلامی در افغانستان، در یک جمع معدود در تهران بود؛ سخنانی که آقای امینیان گفته بود اگر نشر شود و به گوش طالبان برسد، او دیگر نخواهد توانست به کابل برگردد.
سفیر جمهوری اسلامی در آن سخنرانی، گروه طالبان را فاجعه، غیرقابل قبول، باعث شرمساری و خانمان برانداز توصیف کرده، اما در عین حال تاکید کرده بود که جمهوری اسلامی چارهای جز کنار آمدن با طالبان و حمایت از آنها ندارد.
او گروه طالبان را که بر اساس گزارشها، با حمایت گسترده مالی و نظامی جمهوری اسلامی، در افغانستان به قدرت رسیده، با لشکریان مغول مقایسه کرده و پیشنهاد کرده بود که جمهوری اسلامی با آنها همانند مغولها برخورد کند تا متمدن شوند.
شبکه افغانستان اینترنشنال در ۹ قوس (۳ دسامبر) این سخنان را بهگونه گستردهای پوشش داد.
سفارت جمهوری اسلامی در کابل بلافاصله واکنش نشان داد و ضمن تایید منبع اصلی نشر خبر، بازتاب آن را مغرضانه خواند.
مجمع عمومی سازمان ملل بار دیگر تصمیمگیری درباره اینکه آیا طالبان میتواند به نیویورک سفیر بفرستد یا خیر، به تعویق انداخت. پیشتر کمیته اعتبارنامه این سازمان تصمیمگیری در این مورد را به تعویق انداخته بود، اقدامی که کرسی افغانستان را در اختیار نماینده حکومت پیشین باقی میگذارد.
مجمع عمومی ۱۹۳ عضوی سازمان ملل روز جمعه بدون رایگیری تصمیم کمیته اعتبارنامه سازمان ملل را تصویب کرد. این کمیته ۹ نفری شامل روسیه، چین و ایالات متحده است.
در کنار کرسی افغانستان، سرنوشت کرسی میانمار و لیبیا نیز در این جلسه مطرح شده و تصمیمگیری در مورد آنها نیز به تعویق افتاده است.
به تعویق انداختن تصمیم گیری در مورد افغانستان، میانمار و لیبیا، نمایندگان فعلی را در جای خود باقی میگذارد.
اما کمیته اعتبارنامه گفت که میتواند در هفتاد و هفتمین جلسه مجمع عمومی، این اعتبارنامهها که در سپتامبر سال آینده به پایان میرسد، بررسی کند.
نصیر احمد فایق نماینده حکومت پیشین از افغانستان در سازمان ملل نمایندگی میکند.
طالبان و حکومت نظامی میانمار بار دیگر خواهان بهدست آوردن کرسیهای افغانستان و میانمار در سازمان ملل شدهاند. سازمان ملل پذیرش نمایندگان حکومت طالبان یا حکومت میانمار را گامی در جهت به رسمیت شناختن بینالمللی این دو رژیم میداند.
در لیبیا نیز که توسط دو حکومت اداره میشود، حکومت «ثبات ملی» به رهبری فتحی بشاغا که از حمایت پارلمان در شرق این کشور برخوردار است، خواستار کرسی این کشور در سازمان ملل شده که در اختیار نماینده دولت وحدت ملی در طرابلس است.
طالبان در اواسط آگست سال گذشته پس از خروج نیروهای امریکایی قدرت را در کابل بهدست گرفت. در دوره اول حکومت طالبان در سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ نیز مجمع عمومی تصمیم درباره کرسی افغانستان را به تعویق انداخت و در اختیار حکومت برهانالدین ربانی ماند.
حکومت نظامی میانمار در فبروری سال گذشته قدرت را از دولت منتخب آنگ سان سوچی بهدست گرفت.
