مرکز خبرنگاران: آمار نقض آزادی رسانه‌ها در سال ۲۰۲۲ نزدیک به دونیم برابر افزایش یافته است

آقای مرتینون با اشاره به ممنوعیت تحصیل و کار برای زنان افغانستان وضعیت موجود را عمیقا غم‌انگیز و دلخراش خوانده، گفت که افغانستان ۱۶ ماه است که وارد یک سیاهی عمیق شده است و معلوم نیست که این وضعیت تا چه زمانی طول خواهد کشید.

او ضمن تاکید بر دستاوردهای دو دهه گذشته برای زنان افغانستان افزود متاسفانه ما دیگر در افغانستان نیستیم و قرار نیست از نظر نظامی به آنجا برگردیم.

سفیر فرانسه افزود تلاش توسط سازمان‌های غیر دولتی و قدرت نرم موثر نیست زیرا طالبان مانع از کار ما می‌شوند.

آقای مرتینون در پاسخ به این پرسش که اگر طالبان به دنبال کسب مشروعیت بین‌المللی هستند پس چرا به اعمالی دست می‌زنند که محکومیت بین‌المللی را در پی دارد گفت: «طالبان اساسا ناسیونالیست‌های پشتون هستند که بر اجرای کامل شریعت قوانین اسلامی همانطور که خودشان آن را تفسیر می‌کنند متمرکز شده‌اند.»

او افزود که طالبان بسیار مشتاق بودند که به رسمیت شناخته شوند اما به ما نشان دادند که این موضوع برای آنها اولویت ندارد و آنچه برای آنها مهم است اجرای کامل بینش شرعی مد نظر خودشان است.

علمای هند تاکید کرده‌اند که حق آموزش، شامل حقوق اساسی زن و مرد است و دستور طالبان این حق را برای زنان نفی می‌کند.

در این بیانیه، نمونه‌هایی از متون اسلامی آورده شده که در آن بر اهمیت آموزش و توجیه آن برای زن و مرد اشاره شده است.

در بیانیه آمده است که در ادوار اسلامی تلاش‌های مستمری برای دستیابی و ارتقای آموزش صورت گرفته است که طی آن نقش زنان در کنار مردان، در عرصه‌های مختلف علمی و هنری برجسته و دارای نمونه‌های درخشان بوده است.

علمای هند افزوده‌اند که اقدام طالبان برای ممنوعیت دختران از تحصیل، غیر قابل تحمل و در مغایرت با ارزش‌های انسانی است. آنان تاکید کرده‌اند که طالبان باید در آینده گام‌های محکم برای ارتقای آموزش دختران بردارند.

در بیانیه هشدار داده شده که این‌گونه اقدامات طالبان، در سطح بین‌المللی نیز موجب بی‌احترامی به دین اسلام می‌شود.

هیأت سراسری علمای هند از دولت کشورش نیز خواست که از طریق مجراهای دیپلوماتیک ممنوعیت تحصیل دختران توسط طالبان را محکوم کند.

طالبان به تاریخ ۲۹ قوس اعلام کرد که حضور زنان در دانشگاه‌ها و موسسات تحصیلات عالی تا اطلاع بعدی ممنوع است. تصمیم طالبان با انتقادهای تند جامعه جهانی، از جمله بسیاری از کشورهای اسلامی روبه‌رو شده است.

پیشتر دبیرکل سازمان همکاری اسلامی خواستار بسیج علمای جهان اسلام علیه تصمیم طالبان به ممنوعیت تحصیل دختران شد.

پری، ۳۸ ساله، مادر سه فرزند و فارغ‌التحصیل دانشکده زبان و ادبیات فارسی است.

او قبل از ممنوعیت کار زنان برای یک سازمان مددرسان کانادایی کار می‌کرد. او بعد از مرگ همسرش در یک حادثه ترافیکی تنها نان‌آور خانواده بود.

پری از طریق تلفن خبر شد که براساس فرمان طالبان از کار اخراج شده است. او می‌گوید فکر کردن به اینکه چطور به فرزندانش نان پیدا کند خواب را از چشمانش ربوده و از نگرانی، دیگر نمی‌تواند بخوابد.

«وقتی فکر می‌کنم تا چند روز دیگر پس‌اندازم تمام می‌شود و دیگر غذایی در خانه نخواهیم داشت، از تشویش دیوانه می‌شوم. برای گرفتن قرضه کجا بروم؟ کجا کار کنم؟ قلبم تند تند می‌زند. در دو روز گذشته نمی‌فهمیدم که در زمین هستم یا در آسمان. من نمی‌فهمم طالبان واقعا از زندگی زنان چی می‌خواهند.»

روز چهارشنبه کمیسیون ملی حقوق بشر پاکستان اعلام کرد که دست‌کم ۱۳۹ زن و ۱۶۵ کودک افغان در زندان زنانه کراچی در کنار دیگر مجرمان نگهداری می‌شوند.

بسیاری از این افراد که برای درمان به شهر کراچی سفر کرده بودند، به دلیل نداشتن مدرک توسط پولیس پاکستان بازداشت شده‌اند.

آژانس پناهندگان تصریح کرده است که مردم افغانستان نباید به خاطر استفاده از حق اساسی بشری خود برای دریافت پناهندگی مجازات یا جرم‌انگاری شوند.

سازمان ملل از کشورهای همسایه افغانستان به شمول پاکستان خواسته است که «همان‌گونه که دهه‌ها این کار را انجام داده‌اند، به حمایت خود از کسانی‌که به دنبال امنیت هستند، ادامه دهند.»

آژانس پناهندگان سازمان ملل همچنین از کشورها خواست که روند بازگرداندن اجباری شهروندان افغانستان را به کشورشان، تا هنگامی که امنیت، حاکمیت قانون و وضعیت حقوق بشر بهبود یابد، متوقف کنند.

در ماه‌های اخیر شکایت‌ها از بدرفتاری پولیس پاکستان نیز از سوی شهروندان افغانستان که به این کشور سفر کرده‌اند، افزایش یافته است.

به دنبال حمله انتحاری در مرکز آموزشی کاج در غرب کابل، شورای جهانی هزاره به مناسبت چهلم کشته‌شدگان فراخوانی صادر کرد و از مخاطبان خود خواست در سرتاسر جهان گردهمایی‌های مسالمت‌آمیز برگزار کنند.

نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران به تجمعی که در ایران برگزار شده بود، حمله کردند و تعدادی از شهروندان اهل افغانستان حاضر در این مراسم را بازداشت کردند.

در پی این بازداشت‌ها، پنج زن و پنج مرد به همراه چهار کودک از ایران اخراج شده‌اند.

شهروندان اخراج شده پس از خروج از ایران، در مصاحبه با ایران اینترنشنال توضیح داده‌اند که چگونه ماموران امنیتی برای گرفتن اعتراف اجباری، آن‌ها را شکنجه و توهین کرده‌اند.

یکی از بازداشت‌شدگان به ایران اینترنشنال گفت حین بازداشت باردار بود، اما به دلیل ترس و شکنجه کودکش سقط شد. او گفت یکی از بازجویان مرد از پشت بدن او را لمس می‌کرده و او را مجبور می‌کرده تعدادی برگه سفید را امضا کند.

یک شهروند افغانستانی دیگر نیز گفت بازجوها با فحاشی و توهین‌های بسیار رکیک تلاش داشتند او را مجبور کنند که اعتراف کند با رهبران اعتراضات در ایران ارتباط دارد.

او گفت با وجودی‌ که این تجمع به نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان مربوط بود، بازجویان با فحاشی به او گفته‌اند که مردم افغانستان در ایران حق هیچ تجمع و اعتراضی ندارند.

یک زن دیگر نیز که جزو بازداشت‌شدگان بود، به ایران اینترنشنال گفت توهین و آزار جنسی بازجویان در حدی بود، که او حاضر بود برای خارج شدن از اتاق بازجویی «هر چیزی» را امضا کند.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که در ایران نیز، گزارش‌های گسترده‌ای درباره شکنجه و آزار جنسی زنان معترض بازداشت شده منتشر شده است.

بر اساس گزارش‌های رسیده به ایران اینترنشنال، اعمال خشونت جنسی علیه شهروندان دستگیرشده در ایران تنها به یک شهر یا یک بازداشتگاه و زندان محدود نبوده و معترضان دست‌کم در شهرهای تهران، ‌کرج، مشهد، آمل،‌ اصفهان و سنندج مورد آزار جنسی ماموران امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند.

اعتراضات زنان ایران و افغانستان علیه سیاست‌های زن‌ستیزانه طالبان و جمهوری اسلامی در حالی ادامه دارد که پاسخ مقامات تهران و کابل به این اعتراضات تنها سرکوب گسترده و خشونت‌بار بوده است.