مقام طالبان از کمیته بین‌المللی نجات خواست "کمک‌های بشردوستانه مشروط به مسائل سیاسی نباشد"

سفارت آلمان همچنین با اشاره به محرومیت زنان و دختران از آموزش و کار افزود:" هیچ‌ کشوری با محرومیت نیمی از جمعیت‌اش از زندگی عمومی و اقتصاد، نمی‌تواند پیشرفت کند."

سفر هیات بلند پایه سازمان ملل به افغانستان در حالی انجام‌ می‌شود که طالبان دختران را از آموزش و تحصیل و زنان را کار در نهادهای غیر دولتی منع کرده است.

این تصمیم طالبان با انتقاد گسترده جامعه جهانی روبه‌رو شده است.

سازمان ملل بارها از طالبان خواسته است که در مورد تصمیم‌های اخیر خود تجدید نظر کند زیر بدون کارمندان زن، ارایه کمک‌های بشردوستانه دشوار است.

در این دیدار آقای کرزی همچنین از سازمان ملل خواست که کمک‌های بشردوستانه اش به افغانستان را ادمه دهد.

سازمان ملل روز سه‌شنبه اعلام کرد که یک هیات بلند پایه این سازمان وارد کابل شده است.

آمنه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل، سیما بحوث، مدیر اجرایی دفتر زنان سازمان ملل، خالد خیاری، دستیار دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی و اعمار صلح در ترکیب این هیئت حضور دارند.

آقای کرزی پیش از این نیز بارها گفته است که برای برقراری صلح وثبات در افغانستان، باید گفتگوی ملی آغاز شود.

شماری از چهره‌های سیاسی افغانستان که در بیرون از کشور به سر می‌برند نیز تاکید دارند که راه بیرون رفت از وضعیت کنونی، گفتگوی سیاسی است.

طالبان که معتقد اند نظام جمهوری با حمایت بین‌المللی را سقوط داده تمایلی چندانی به گفتگو ندارد.

این گروه همواره تلاش کرده است که قوانین سختگیرانه خود بر شهروندان افغانستان را محکم تر کنند.

طالبان در باره این‌که آنها اخراج شده یا دواطلبانه برگشته اند چیزی نگفته است.

در اعلامیه وزارت مهاجرین و عودت کنندگان طالبان آمده است افرادی که به افغانستان برگشته اند ۲۶ خانواده و ۲۳۸۶ مجرد شامل اند.

طالبان هفته گذشته نیز از برگشت بیش از یک هزار شهروند افغانستان از ایران خبر داد.

پس از سقوط حکومت پیشین، بسیاری از شهروندان افغانستان به ایران مهاجر شده اند.

روی این لوحه که قرار است در ماه اکتوبر در صحن وزارت خارجه کانادا نصب شود نوشته است: در این لوح نوشته است «این لوح ادای احترام به تمام کارمندان دولت کانادا است که در این تلاش قهرمانانه سهیم بودند.»

سلما عطا‌الله‌جان، سناتور محافظه‌کار کانادایی این اقدام را گیج‌کننده خواند. او در مصاحبه‌ای از زادگاهش پاکستان گفت که کودکان افغانستان در کوچه‌های این کشور دست به گدایی می‌زنند. او گفت: «وقتی می‌بینم که ما با چه دست‌پاچگی آنجا را ترک کردیم، این کار به نظرم نامناسب می‌آید.»

در بخشی از این لوحه نوشته می‌شود: «در هفته‌های قبل و هفته‌های بعد از [سقوط کابل به دست طالبان] عملیات پیچیده‌ای در شرایط بسیار سخت، ناامن و غیرقابل پیش‌بینی برای کمک به هزاران شهروند کانادایی، افرادی با اقامت دایمی کاناد و افغان‌ها برای رسیدن به محل امنی، انجام شد.»

دگرجنرال دین میلنر، آخرین فرمانده کانادایی که در قندهار خدمت می‌کرد گفت که کارمندان سفارت کانادا در کابل «به طرز شرم‌آوری خیلی سریع» آنجا را ترک کردند. او افزود که به این دلیل کانادا فقط توانست ۱۵ الی ۱۷ فیصد مترجمان را که با سربازان کانادایی کار کرده بودند بیرون بکشد.

جنی کوان، نماینده حزب دموکراتیک نوین کانادا اما گفت که درست است که کارمندان دولت کانادا و نظامیان این کشور جان‌هایشان را به خطر انداختند تا به مردم کمک کنند و خوب است که از آن‌ها یادی شود، اما نه در زمانی که رنج مردم افغانستان جریان دارد.

مایک پمپئو، وزیر خارجه پیشین امریکا در جریان یک گفتگو در دانشگاه شیکاگو گفت که انتظار می‌رفت پس از جنگ‌های بزرگ، دستاوردهای تاریخی یک توافق صلح در سه الی پنج سال به سرانجام برسد، اما آقای غنی حاضر نبود.

به گفته پمپئو،‌ رئیس‌جمهور غنی به جای اینکه مانند رئیس‌جمهور زلنسکی پابرجا بماند، سوار طیاره شد و افغانستان را ترک کرد، و یک زندگی آرامی رانتخاب کرد در حالیکه مردمش در افغانستان رنج می‌برند.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی اشرف غنی در واکنش به این اظهارات در صفحه رسمی توییتر خود از «ریاکاری» در استراتیژی امریکا در قبال صلح افغانستان انتقاد کرده و گفته است انداختن تقصیر به گردن افغان‌ها، بخشی از این استراتیژی است.

آقای محب می‌گوید باری یکی از مقامات ایالات متحده به او گفته بود که «هیچ چیزی درباره افغانستان، در داخل این کشور یا توسط خود افغان‌ها تصمیم گرفته نمی‌شود.»