وزیر خارجه امریکا: به دنبال راه‌هایی برای مقابله با اقدامات طالبان هستیم

مصطفی محامی به اهرم‌هایی اشاره کرد که ایران برای فشار آوردن بر افغانستان در اختیار دارد.

مشکل آب میان افغانستان و ایران همواره یکی از مسائل تنش برانگیز بین دو کشور بوده است.

با آمدن طالبان، از آن‌جا که این گروه روابط نزدیکی با جمهوری اسلامی ایران دارد، به نظر می‌رسید ایران به دست یافتن به مطالباتش در عرصه آب خوشبین است.

چندی پیش، حسین امیر عبدالهیان، وزیر خارجه ایران گفت که طالبان وعده داده‌اند حق‌آبه ایران از رودخانه هلمند را تامین کنند.

اما اطلاعات به دست آمده از بولتن‌های خبرگزاری فارس که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفت، خلاف اظهارات وزیر خارجه ایران را نشان می‌داد.

براساس محتویات فایل‌های هک شده خبرگزاری فارس، بهادر امینیان،‌ سفیر پیشین ایران در کابل در جمعی در تهران گفته بود که در جریان سفر وزیر انرژی ایران به کابل، ملا برادر،‌ معاون رئیس‌الوزرای طالبان گفته است که «امیرالمؤمنین گفته ما نباید یک قطره آب هم [به ایران] بدهیم.»

این ارکستر که تمام اعضای آن را دختران تشکیل می‌دهند، هشت سال پیش شکل گرفت.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان اعضای، انستیتوت ملی موسیقی افغانستان هم بسته شد.

طالبان تنها چندی پس از تسلط بر افغانستانستان، آلات موسیقی به جا مانده در این انستیتوت را شکستند.

از دید طالبان موسیقی حرام است.

این رسانه تحت کنترول طالبان می‌گوید به دنبال شیوع بیماری ناشناخته، طالبان یک تیم صحی را به پامیر بزرگ فرستادند.

گفته شده هنوز شماری از ساکنان این منطقه بیمار هستند.

یکی از باشندگان پامیر بزرگ می‌گوید امکانات وجود ندارد و ساکنان باید سه یا چهار روز راه بروند تا به یک مرکز درمانی برسند.

تیم صحی اعزامی طالبان به پامیر بزرگ اما میزان مرگ بیماران را کمتر دانسته و وضعیت را قابل کنترول اعلام کرده است.

در تصاویری که رادیو - تلویزیون ملی افغانستان، تحت کنترول طالبان منتشر شده دیده می‌شود که ساکنان پامیر بزرگ در سرمای شدید با کمترین امکانات اولیه زندگی روبرو هستند و در چادر زندگی می‌کنند.

بر اساس اظهارات مردم محل، در بین کسانی که جان باخته‌اند کودکان نیز بوده است.

طالبان در حالی این تیم را به پامیر بزرگ اعزام کرده که در دو هفته گذشته مقام‌های قرقیزستان از وضعیت دشوار قرقیزهای ساکن در پامیر به شدت ابراز نگرانی کرده‌اند.

قرقیزستان حتی کاردار سفارت خود در کابل را به پامیر بزرگ فرستاد تا وضعیت قرقیزهای این منطقه را جویا شود.

وزارت خارجه قرقیزستان دو روز پیش اعلام کرد که شیوع بیماری ناشناخته در پامیر و مرگ قرقیزهای ساکن در این منطقه در دستور کار سفارت‌شان در کابل است.

جنبیک کولوبایف، وزیر خارجه قرقیزستان گفته قرقیزهای ساکن پامیر افغانستان به دلیل شرایط دشوار زندگی جان خود را از دست می‌دهند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، نگرانی قزقیزستان از وضعیت قرقیزهای ساکن در افغانستان هم شدت یافته است.

منطقه پامیر که به دو بخش پامیر کوچک و پامیر بزرگ تقسیم می‌شوند، در واخان ولایت بدخشان در شمال شرق افغانستان موقعیت دارد.

دولت قرقیزستان در ماه سرطان سال جاری اعلام کرده بود که در نظر دارند ۴۰۰ خانواده قرقیز را از پامیر کوچک و پامیر بزرگ افغانستان به قرقیزستان منتقل کنند.

کودایبرگن بازاربایف، وزیر کار، تامین اجتماعی و مهاجرت قرقیزستان گفته است مجموع تعداد این خانواده‌ها به ۱۵۰۰ نفر می‌رسد و تا سال ۲۰۲۴ از افغانستان خارج می‌شوند.

دفتر ملا برادر، معاون اقتصادی طالبان در بیانیه‌ای که روز شنبه منتشر کرده، نوشته است حفظ شیرازه سیاسی، امنیتی و اقتصادی منطقه مسئولیت مشترک همه کشورهای منطقه است.

تاپی، لوله انتقال گاز طبیعی ترکمنستان به کشورهای افغانستان، پاکستان و هند است که کار عملی آن در ماه حوت ۱۳۹۶ در کابل افتتاح شد.

مشکلات امنیتی همواره یکی از چالش‌های اساسی سد راه تحقق این پروژه بوده است.

حکومت پیشین افغانستان بارها اعلام کرده بود که طالبان با حمله به محافظان پروژه‌های زیربنایی اقتصادی مانع تحقق این پروژه‌ها می‌شوند.

حاجی زید، سخنگوی والی طالبان در قندهار روز جمعه به نقل از امینه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل گزارش داده بود که این سازمان «با تمام قدرت متعهد است روابط طالبان با جامعه جهانی را بهبود ببخشد و تقویت کند.»

طالبان به نقل از خانم محمد در بیانیه خود نوشته بودند که سازمان ملل ارایه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان را ادامه می‌دهد.

اظهاراتی که طالبان به خانم محمد نسبت داده است در تضاد واضح با محتوای بیانیه‌ای است که سازمان ملل در پایان سفر هیات خود به کابل منتشر کرده است.

سازمان ملل اما با نشر اعلامیه‌ای با لحن جدی نوشته است: «این هیئت مستقیماً هشداری را در مورد فرمان اخیر منع کار زنان در سازمان‌های غیردولتی ملی و بین‌المللی به طالبان اعلام کرد.»

امینه محمد گفته است: «پیام من به طالبان بسیار واضح بود. محدودیت‌های طالبان آینده‌ای را برای زنان و دختران افغان رقم می‌زند که آن‌ها را در خانه‌های‌شان زندانی، حقوق آن‌ها را نقض و جامعه را از خدمات‌شان محروم می‌کند.»

در حالی که طالبان در گزارش‌شان به نقل از خانم محمد از ادامه کمک‌های بشردوستانه، بدون قید و شرط سخن گفته‌اند. سازمان ملل به نقل از خانم محمد نوشته است: «ارائه مؤثر کمک‌های بشردوستانه مبتنی بر اصولی است که مستلزم دسترسی کامل، ایمن و بدون مانع برای همه امدادگران از جمله زنان است.»