وزارت دفاع طالبان: ملا یعقوب با معاون سفارت ایران درباره تحکیم روابط دو کشور گفتگو کرد

براساس بیانیه وزارت خارجه امریکا که روز چهارشنبه منتشر شده، این محدودیت برای مقام‌های کنونی و سابق طالبان، اعضای گروه‌های مسلح غیردولتی و سایر افرادی که در اعمال محدودیت و خشونت بر زنان و دختران نقش داشته باشند، وضع شده است.

این وزارت گفته که تحریم‌های تازه خانواده‌های مقام‌های طالبان نیز شامل می‌شود.

وزارت خارجه امریکا افزود تا زمانی‌که طالبان به حقوق بشر و آزادی های اساسی همه افغان ها از جمله زنان و دختران احترام نکند، انتظار حمایت جامعه جهانی را نداشته باشد.

این وزارت پارسال نیز از وضع محدودیت‌های صدور ویزا به اعضای طالبان خبر داده بود.

در این بیانیه گفته شده است که امریکا با شریکان بین‌المللی خود وضعیت افغانستان را از نزدیک زیر نظر دارد و این اقدام‌های طالبان هزینه‌های زیاد خواهد داشت.

وزارت خارجه امریکا افزود که زمینه آموزش برابر و با کیفیت برای همه افغان به ویژه زنان و دختران فراهم شود.

حکومت پاکستان بارها طالبان افغان را متهم کرده است که به طالبان پاکستانی پناه داده و این گروه از خاک افغانستان به پاکستان حمله می‌کند.

او در مجلس نمایندگان پاکستان گفت: «در یک‌ونیم سال گذشته ۴۵۰ هزار افغان با اسناد معتبر به پاکستان آمدند و برنگشتند. حالا من گفته نمی‌توانم که از میان آن‌ها کی تروریست است و کی نیست.»

او سپس به الطاف پاکستان نسبت به طالبان اشاره کرد و گفت: «ما بحران دالر داشتیم اما بوجی‌های پر از دالر به افغانستان رفت. ما به تجارت ترانزیتی ادامه دادیم. همه این‌ها را [از سوی] یک برادر به برادر دیگر [کردیم]. آن‌ها توافقنامه دوحه را امضا کردند و تعهد کردند که از خاک آن‌ها برای تروریسم علیه هیچ همسایه‌ای استفاده نخواهد شد.»

او افزود: «اما چون این‌ افراد [طالبان پاکستانی] در جنگ علیه امریکا و متحدانش با آن‌ها [طالبان افغانستان] همراه بودند، آن‌ها حالا متقابلاً قرض خود را پس می‌دهند.»

خواجه آصف یکی از طرفداران سرسخت طالبان افغانستان بود و روزی که طالبان وارد کابل شد او در حساب توییترش عکسی از ملا برادر و مایک پمپئو، وزیر خارجه وقت امریکا را نشر کرد و با کنایه به ایالات متحده نوشت: «قدرت‌ از شماست، اما خدا از ماست.»

یکی از سندهای که تلویزیون ملی ایتالیا نشر کرده، سند دریافت پول به ارزش ۱۱۰ میلیون و ۴۷۸ هزار دالر از مطلق ماجد القحطانی،‌ نماینده قطر است که اجمل احمدی، نماینده خاص اشرف غنی، در تاریخ ۷ جولای ۲۰۲۱ امضا کرده است.

آرشیو وزارت خارجه قطر نشان می‌دهد که آقای القحطانی در آن تاریخ در کابل بوده و با اشرف غنی هم در ارگ ریاست‌جمهوری دیدار داشته است.

در نامه توضیح داده نشده است که این پول به چه علت به اشرف غنی پرداخت شده است. اما، ۵ هفته بعد از دریافت این «هدیه» در سفارت قطر در کابل، اشرف غنی از کابل فرار کرد و طالبان وارد پایتخت شدند.

فلیپو روسی، خبرنگار مشهور ایتالیایی که این گزارش تحقیقی را انجام داده، می‌گوید که این گزارش را بر اساس صحبت با منابع و مرور اسناد تهیه کرده است.

به گفته او، با این که اشرف غنی در ۲ آگست در پارلمان در نطقی از مردم افغانستان خواست که در برابر طالبان مقاومت کنند، ولی همزمان با آن ولسوالی‌های افغانستان بدون کمترین مقاومتی سقوط می‌کردند.

به گفته آقای روسی، از کابل به نیروهای امنیتی افغان دستور داده می‌شد که مقاومت نکرده و عقب نشینی کنند.

پیش از این نیز، گزارش هایی وجود داشت که برخی فرماندهان ارتش در نقاط مختلف گفته بودند که از مرکز به آن‌ها دستور داده شده جنگ نکنند.

به تازگی مراد علی مراد، معاون سابق لوی درستیز افغانستان در یک مصاحبه اختصاصی به افغانستان اینترنشنال گفت که ارتش افغانستان به خوبی تربیه و تجهیز شده بود. اما، در اثر یک «توطیه بزرگ جهانی و منطقه‌ای» متلاشی شد و طالبان پیروز شد.

پرداخت پول به دوستم و عطا

در بخش دیگری از گزارش اختصاصی شبکه رای ایتالیا، دو سند دیگر هم نمایش داده می‌شود که نشان می‌دهد فقط اشرف غنی نبوده که از دولت قطر پول گرفته است.

در یک سند دیده می‌شود که مبلغ ۵۰ میلیون و ۹۰۰ هزار دالر به مارشال عبدالرشید دوستم داده شده است.

در این نامه خطاب به مارشال دوستم آمده است: دولت قطر از حسن همکاری شما با امارت اسلامی افغانستان و خارج شدن جلالت‌مآب مارشال عبدالرشید دوستم از جبهات جنگی،‌ مخصوصاً ولایت‌های فاریاب و جوزجان استقبال نموده و طبق توافق،‌ هدیه‌ای به ارزش ۵۰ میلیون و ۹۰۰ هزار دالر از جانب دولت قطر در نظر گرفته شده است.

در پای این نامه به تاریخ ۱۵ جولای ۲۰۲۱،‌ امضای عنایت‌الله بابر فرهمند، به عنوان معاون نخست شورای مصالحه ملی دیده می‌شود.

در نامه دیگری که تاریخ آن ۱۶ جولای ۲۰۲۱ است، دولت قطر مبلغ ۶۰ میلیون و ۹۰۰ هزار دالر به عطامحمد نور، رئیس حزب جمعیت اسلامی افغانستان هدیه داده است.

در این نامه از همکاری آقای نور "در عرصه پروسه صلح، تغییر نظام سیاسی افغانستان و همکاری در قسمت ایجاد دولت جدید در افغانستان" استقبال شده است.

امضای پای این سند، به نام فرهاد عظیمی، والی وقت بلخ و نماینده خاص عطامحمد نور است.

عطامحمد نور و عبدالرشید دوستم به شمال افغانستان رفته بودند تا مشترکاً یک عملیات نظامی را برای بیرون راندن طالبان راه‌اندازی کنند.

در فهرست نامزدان پیشنهادی این موسسه، علاوه بر سراج و محمدی، نام فعالان دموکراسی‌خواه و حقوق مردم بومی در امریکای لاتین و میانمار و دادگاه بین‌المللی دادگستری یا لاهه نیز دیده می‌شود.

محبوبه سراج، فعال حقوق زن و بنیانگذار شبکه زنان در افغانستان، پس از سقوط حکومت در کابل ماند و از محدود زنانی است که از حل مشکلات با طالبان از راه گفتگو و تفاهم حمایت می‌کند. او همچنان، از طالبان خواست که با زنان افغانستان گفتگو کند.

نرگس محمدی، از فعالان شناخته‌شده حقوق زن در ایران است که از چند سال گذشته در زندان بسر می‌برد و از منتقدان جدی جمهوری اسلامی به حساب می‌آید.

برنده جایزه صلح نوبل در ماه میزان ۱۴۰۲ اعلام خواهد شد. بر بنیاد توضیحات کمیته جوایز نوبل، این کمیته هر سال هزاران نامه را به کسانی که واجد شرایط نامزد کردن هستند، می‌فرستد و از آن‌ها می‌خواهد نامزدهای خود را معرفی کنند.

انستیوت تحقیقات صلح اسلو از حامیان گفتگو با طالبان است و توجه جهان به وضعیت وخیم بشری در افغانستان را مهم می‌داند. این نهاد در مقاله‌ای استدلال کرد که قربانیان اصلی سیاست منزوی کردن طالبان توسط غرب، مردم عادی افغانستان است.

همچنان، در این مقاله آمده است که «گزینه‌های جایگزین طالبان در افغانستان اندک اند و الزاماً از نظر مشارکت دموکراتیک، رعایت حقوق بشر و مبارزه با فساد بهتر [از طالبان] نیستند.»

این نخستین بار نیست که کسی از افغانستان برای جایزه نوبل صلح نامزد شده است. قبلاً، سیما سمر، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر در سال ۱۳۸۹ برای این جایزه نامزد شد اما نهایتاً به باراک اوباما، رئيس جمهور وقت امریکا رسید.

آقای الیفانت در این گفت‌وگو طالبان را سازمان تروریستی بر سر قدرت خواند و افزود که دولت کانادا برای به رسمیت شناختن آن مقاومت می‌کند. او همچنین گفت که خواهان کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان است.

به گفته این مقام وزارت خارجه کانادا، این کشور خواهان یک سیاست محتاطانه نسبت به طالبان و همزمان رساندن کمک‌های انسان‌دوستانه به مردم افغانستان است.

او تاکید کرد: «ما نباید به ‌رژیمی که پس از قدرت‌گیری دختران و زنان کشور را از آموزش و حقوق اجتماعی شان محروم کرده است یاری برسانیم.»

آقای الیفانت در خصوص روند انتقال آن عده از شهروندان افغانستان که به کانادا درخواست داده‌اند گفت نداشتن روابط دیپلماتیک و حضور در خاک افغانستان روند پذیرش پناهجو از افغانستان را دشوار می‌کند.

او گفت که کانادا از طریق آژانس پناهندگان ملل متحد، کشورهای متحدش و کشورهایی که موقتا پناهجویان افغانستان را اسکان داده‌اند روند انتقال پناهجویان را انجام می‌دهد.

معاون وزارت خارجه کانادا تاکید کرد که دولت این کشور در نظر دارد تا طیف گسترده‌ای از پناهجویان افغانستان را با پیشینه‌های گوناگون که به بهترین شکل بتوانند برای کانادا و مردم آن سازنده و مفید باشند و همزمان بتوانند زندگی جدیدی برای خود و خانواده‌هایشان بسازند به این کشور منتقل کند.

در همین حال آقای الیمانت خاطر نشان کرد که کانادا باید متوجه ظرفیت‌های خود در زمینه پذیرش پناهجویان از افغانستان باشد و نباید با مشکلاتی چون آموزش زبان به پناهجویان و یافتن مسکن برای آنان رو به رو شود.

دولت کانادا تعهد سپرده تا به ۴۰ هزار پناهجوی افغانستان پناهدگی بدهد.

راب الیفانت افزود که پس از سقوط حکومت افغانستان به دست طالبان، کانادا تاکنون نزدیک به ۳۰ هزار تن از پناهجویان افغانستان پناهندگی داده است.