منابع می‌گویند یک کارمند سابق وزارت شهرسازی، همچنان در زندان طالبان است

این گزارش وضعیت جوامع هزاره تحت سلطه طالبان را بررسی کرده است.

در گزارش آمده است که اخراج اکثر کارمندان هزاره از نهادهای دولتی توسط طالبان باعث بیکاری گسترده و فقر شدید در میان بسیاری از خانواده‌های هزاره شده است.

برخی از خانواده‌های هزاره به دلیل فقر و تهدیدات امنیتی به ایران و سایر کشورهای همسایه گریخته‌اند، اما برخی دیگر در افغانستان گیر افتاده‌اند، زیرا هنگام تلاش برای درخواست پاسپورت، درخواست آن‌ها رد می‌شود.

نتایج این گزارش تحقیقی نشان می‌دهد که «تبعیض و تعصب» موجود علیه هزاره‌ها باعث شده تا محدودیت‌های دسترسی به خدمات دولتی برای آنها بیشتر باشد.

حملات خونبار در اماکن و اجتماعات هزاره‌نشین

سال گذشته اماکن و اجتماعات هزاره‌ها در شهرهای مختلف افغانستان هدف حملات خونباری قرار گرفت.

بر اساس گزارش دانشگاه سن خوزه، مکاتب در مناطق هزاره‌نشین هدف حملات انفجاری قرار گرفته و برخی از خانواده‌‌ها به دلیل ترس از حملات بیشتر، مانع رفتن کودکان شان به مکتب شده‌اند.

بسیاری از شهروندان افغانستان در داخل و خارج از افغانستان در واکنش به کشتار هزاره‌ها اعتراض‌های خیابانی برگزار کردند و خواستار توقف حملات علیه هزاره‌های افغانستان شدند.

کنشگران حقوق بشر در اعتراض به نقص گسترده حقوق هزاره‌ها در افغانستان کمپین «نسل‌کشی هزاره‌ها را متوقف کنید» را راه‌اندازی کردند. هشتگ این کمپین بعد از حمله به مرکز آموزشی کاج بیش از ۱۷ میلیون بار توییت شد.

کشته شدن شهروندان هزاره در موارد غصب اراضی

گزارش خاطر نشان کرده است که از زمان تسلط مجدد طالبان بر افغانستان، کوچی‌ها قدرتمندتر شده‌اند و سطح خصومت آنان نسبت به ساکنان محلی بیشتر شده است.

جا به‌جایی و بیجا شدن هزاره‌ها به دلیل غصب زمین و یا کوچ‌های اجباری نیز از موارد دیگری است که باعث آوارگی شهروندان هزاره در داخل کشور شده و یا آنان را مجبور کرده تا مسیر ناامن مهاجرت‌های غیر قانونی به کشورهای همسایه را در پیش بگیرند.

مصاحبه‌شوندگان در این گزارش گفته‌اند که از سال ۲۰۲۲ کوچی‌ها با جسارت بیشتری وارد ولسوالی‌های مناطق هزاره نشین در ولایت‌های میدان وردک، بامیان، غزنی، پروان، غور، دایکندی و کابل شده‌اند.

براساس گزارش‌ها، درگیری به دلیل غصب زمین‌های شهروندان هزاره از سوی کوچی‌ها باعث افزایش حملات بر هزاره‌ها و کشتار آنان شده است.

فقر و گرسنگی مضاعف در مناطق هزاره‌نشین

گزارش به موضوع توزیع محدود کمک‌ها در مناطق هزاره‌نشین نیز پرداخته است. براساس این گزارش، فروپاشی اقتصادی و تخصیص نامتوازن کمک‌ها باعث افزایش سطح فقر و گرسنگی در میان مردم هزاره شده است.

هزاره‌هایی که اعضای اردوی ملی و پولیس دولت سابق افغانستان بودند به انستیتوت حقوق بشر دانشگاه سن خوزه گفتند که به دلیل قومیت خود در معرض خطر مضاعف قرار دارند.

تحمیل پوشش اجباری ناهمخوان با فرهنگ محلی

در این تحقیق آمده است که پوشش اجتماعی در ولایت‌های دایکندی و بامیان هرگز شامل برقع یا حجاب بلند سیاه نبوده است و زنان این مناطق لباس محلی و فرهنگ پوشش خاص خود را دارند.

طالبان اکنون زنان و حتی دختران کوچک را که به مکاتب ابتدایی می‌روند مجبور کرده تا با حجاب بلند سیاه دست و پاگیر مصافه‌های طولانی چند ساعته را برای رسیدن به مکتب بپیمایند.

این گزارش تحقیقی افزوده است که زنان و دختران هزاره می‌گویند بیشتر از سایر زنان توسط سربازان طالبان متوقف می‌شوند و مجبور می‌شوند از سیاست‌های سختگیرانه حجاب و داشتن محرم پیروی کنند.

در بیانیه وزارت خارجه جمهوری خودمختار آبخازیا آمده است: «هیئت سفارت افغانستان در روسیه با تایید وزارت خارجه روسیه برای گفتگو در مورد مسائل امنیتی منطقه‌، وضعیت بشردوستانه در افغانستان و همچنین گسترش همکاری‌های آبخازیا و کشورهای خاورمیانه وارد سوخوم شد.»

بر اساس این بیانیه، آردزینبا اینال باتوویچ در این دیدار گفته: «آبخازیا آماده است با مشارکت بی‌قید و شرط روسیه گفتگوی متقابل و محترمانه ایجاد کند.»

وزیر خارجه آبخازیا ابراز امیدواری کرده که وضعیت افغانستان به ثبات برسد، چرا که «این برای کل امنیت منطقه مهم است.»

در بیانیه همچنین آمده است که هیئتی از وزارت خارجه آبخازیا برای گفتگو عازم کابل خواهد شد.

آبخازیا در غرب قفقاز و کرانه شرقی دریای سیاه موقعیت دارد. بر اساس آمار موجود جمهوری خودمختار آبخازیا ۲۴۲ هزار نفر جمعیت دارد که بیشترشان تابعیت روسی دارند. سوخومی پایتخت این جمهوری خودمختار است.

نشست مشاوران امنیت ملی روسیه، چین، هند، تاجیکستان، ایران، اوزبیکستان، قرقیزستان، ترکمنستان و قزاقستان روز چهارشنبه ۱۹دلو در مسکو برگزار شد.

مقامات این کشورها تاکید کردند که نبود ثبات در افغانستان به ضرر تمام منطقه است.

نماینده ایران در این نشست به صراحت گفت که باید حکومت فراگیر در افغانستان تشکیل شود تا منجر به ناامنی بیشتر نشود.

ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه هم در دیدار با نمایندگان این کشورها گفت که وضعیت در افغانستان بهتر نمی‌شود و القاعده در حال تقویت ظرفیت‌های خود است.

امرالله صالح می‌گوید: «ممکن است تعریف فرایند حمایت برای هر یک از دولت‌های یاد شده متفاوت باشد اما در موقف گیری همه‌ آنها یک وجه مشترک و غیر قابل انکار وجود دارد اینکه طالب حکومت نیست و نخواهد شد.»

آقای صالح بر این باور است که موقف‌گیری هر یک از کشورها نشان داد که آنها از بافت اجتماعی – سیاسی افغانستان با خبرند و روایت طالب را که از افغانستان نمایند‌گی می‌کند، نمی‌پذیرند.

منابع گفتند سید جان باشنده لنگرخانه مربوط ولسوالی نهرشاهی بود و پس از تسلط طالبان بر افغانستان در شهر مزار شریف زندگی‌ می‌کرد.

طالبان تاکنون در مورد کشته شدن این فرمانده اظهار نظر نکرده‌اند.

عطامحمد نور، سیاستمدار و والی سابق بلخ است. او پس از تسلط طالبان، افغانستان را ترک و در حال حاضر در خارج زندگی می‌کند.

یک نهاد دولتی رسیدگی به درخواست پناهندگی در دنمارک اخیراً اعلام که به زنان و دختران افغانستان «فقط بر اساس جنسیت» شان پناهندگی داده می‌شود.

اساس این تصمیم محرومیت زنان و دختران افغانستان از کار، تحصیل و سایر امور زندگی در افغانستان تحت اداره طالبان اعلام شده است.

آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا در ماه جنوری در دستورالعمل جدید خود محدودیت‌های وضع شده علیه زنان افغانستان از جمله ممنوعیت کار و آموزش و حذف آنان از ابعاد زندگی اجتماعی را مصداق «آزار و شکنجه» خواند.

این نهاد اروپایی تاکید کرد که این امر کافیست تا زنان افغانستان در کشورهای عضو اتحادیه اروپا درخواست پناهندگی بدهند.

سازمان دیده‌بان حقوق بشر همچنین از تصمیم سویدن که در ماه دسامبر اعلام کرد به تمام زنان و دختران افغان که درخواست پناهندگی داده‌اند اقامت سه‌ساله داده است، استقبال کرده است.

دیده‌بان حقوق بشر می‌کوید اقدام دنمارک و سویدن برای به رسمیت شناختن خودکار زنان و دختران به عنوان پناهنده باید به عنوان الگویی برای سایر کشورهای مهاجر پذیر باشد.

اگرچه کشورهای عضو اتحادیه اروپا هنگام ارزیابی درخواست‌های پناهندگی باید دستورالعمل آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا را در نظر بگیرند اما قوانین اتحادیه اروپا از نظر قانونی آنها را ملزم به اجرای آن نمی‌کند.

با این وجود به گفته دیده‌بان حقوق بشر، پیروی از این رهنمود، هم از زنان و دخترانی که در افغانستان با آزار و اذیت جنسیتی روبرو هستند حمایت حیاتی می‌کند و هم نشان دهنده انطباق صادقانه دستور‌العمل‌های پناهندگی کشورها با استانداردهای حقوقی بین‌المللی پناهندگان است.