«موزیم دل‌شکستگان»؛ آدم‌ها یادگارهای رابطه‌های شکست خورده را به موزیم می‌فرستند

به گفته این مجله، کشت پنبه کلانترین منبع شغل و درآمد در ازبیکستان است و کاهش آب آمو دریا به این صنعت در این کشور ضربه می‌زند.

طالبان همانند حکومت اشرف غنی بر توسعه و افتتاح پروژه‌های بزرگ عمرانی مانند اعمار بندها، برای نشان دادن توانمندی اقتصادی و تکنیکی حکومت خود تاکید دارند. آنها احساس می‌کنند با این پروژه‌ها می‌توانند در میان مردم محبوبیت یابند.

اما، به نوشته اکونومیست، مشکل طالبان با ازبیکستان احتیاج افغانستان به برق وارداتی از ازبیکستان است. از این رو، طالبان نمی‌تواند تاشکند را ناراض کند.

در ده ماه گذشته کار حفاری کانال قوش‌تپه حدود ۱۰۰ کیلومتر پیش رفته است، اما کارشناسان در گفتگو با اکونومیست، به کیفیت کار طالبان باور ندارند.

نجیب‌الله سدید، یک مهندس افغان در آلمان گفت که بر اساس عکس‌های منتشر شده، کانال قوش‌تپه فاقد حفاظ است و تدابیری برای جلوگیری از جذب آب در زمین نشده است. این دو کمبود باعث تبخیر و هدر رفتن آب می‌گردد.

او افزود که حفاری یک کانال آسان‌ترین بخش است و شک دارد که طالبان از پس کارهای پیچیده ساخت یک کانال و پل و پلچک آن سر در بیاورند.

تمویل این پروژه نیز کار ساده‌ای نیست. اکنون، تمویل‌کنندگان خارجی پولی را برای اعمار زیرساخت‌ها در افغانستان مصرف نمی‌کنند و این طالبان هستند که باید بودجه ساخت کانال را از درآمد داخلی تامین کنند.

۱۰۰ کیلومتر حفاری که تا حال صورت گرفته حدود۹۱ میلیون دالر هزینه داشته است که این معادل ۸ درصد عواید داخلی افغانستان در هشت ماه اول سال ۲۰۲۲ می‌شود. طالبان با این که ادعا می کنند که عواید حکومت را بالا برده‌اند، اما افغانستان برای این پروژه‌ها نیاز به کمک و دریافت وام خارجی دارد.

با این حال، طالبان به مسایل سیاسی مرتبط با این پروژه اهمیت زیادی می‌دهند. آنها می‌خواهند نشان دهند که توان حکومتداری و راه اندازی پروژه‌های ملی عمرانی در افغانستان را دارند.

عبدالرحمان عطاش، رئیس «شرکت ملی انکشاف» گفت: «بسیاری از مردم شک دارند که ما ظرفیت اجرای این پروژه را داشته باشیم. ما ثابت خواهیم کرد که افغانستان می‌تواند اقتصاد خود را روی پا کند و پروژه‌های ملی را به تنهایی اجرا کند.»

مریم که در زمان قتلش ۳۴ سال داشت، قبلا ازدواج کرده بود و یک طفل داشت. به گزارش رسانه‌های آلمان، او با مردی رابطه داشت و خانواده اش از آن آگاه بودند.

بر اساس معلومات در دادگاه، هر دو برادر تصمیم می‌گیرند تا خواهرشان را بکشند. آن‌ها قبل از کشتن اش او را به بهانه‌ای وزن می‌کنند و قد و اندامش را اندازه می‌گیرند. یکی از برادران سپس یک بکس مسافرتی ۷۰ کیلویی را آنلاین می‌خرد.

مریم برای آخرین بار در روز ۲۲ سرطان سال ۱۴۰۰ در برلین دیده شده بود. او در این روز توسط برادرانش کشته شد و برادرانش جسد او را در گودالی در یک منطقه جنگلی انداختند.

پولیس برلین به تاریخ ۱۲ اسد پارسال هر دو برادر را دستگیر کرد. دادگاه پس از ۴۲ روز محاکمه و شنیدن اظهارات ۵۲ شاهد، روز پنجشنبه هر دو برادر را مجرم شناخت و به حبس ابد محکوم کرد.

بنا به گزارش این تلویزیون، از ۷۷ هزار شهروند افغانستان که به ایالات متحده تخلیه شده‌اند، فقط ۴۷۷۵ نفر تا حال سند اقامت دایم را اخذ کرده‌اند.

هرچند نمایندگان هر دو حزب عمده امریکا از اسکان افغان‌ها در امریکا حمایت کردند اما لایحه اعطای اقامت دایم به آنان هنوز تصویب نشده است. دلیل آن نگرانی امنیتی بعضی از نمایندگان جمهوری‌خواه است که در باره نحوه انتخاب و بررسی سوابق تمام پناهندگان تردید و پرسش دارند.

آنها نگران اند که مبادا جنگجویان گروه‌های تروریستی مانند طالبان از قانون اعطای اقامت دایم بهره گیرند و در آینده برای امنیت امریکا تبدیل به یک خطر شوند.

با سقوط کابل بدست طالبان، اداره بایدن ده‌ها هزار نفر را بنا به دلایل بشردوستانه و بدون گذراندن فرایند قانونی اعطای پناهندگی و ویزه که معمولا ماه‌ها طول می‌کشد، از افغانستان بیرون کرد و به امریکا آورد.

اکنون سرنوشت این افراد به دست قانونگذاران امریکایی است تا با تعدیل قوانین و درنظر گرفتن استثنا، زمینه اقامت این پناهندگان را فراهم کنند.

حامیان پناهندگان افغانستان که بیشتر کهنه‌سربازان نظامی هستند، گفته‌اند که نیاز است تا لایحه تعدیل قانون برای پناهندگان افغان، به صورت عاجل تصویب شود، زیرا مجوز کار اغلب آنها در ماه سرطان امسال به پایان می‌رسد.

کریش اومارا ویگناراجه، رئیس یک سازمان مهاجرتی که به اسکان ۱۴هزار افغان کمک کرده است، به سی‌بی‌اس گفت: «شرایط برای پناهندگان تنگ است. آن‌ها نمی‌دانند که آیا در مرحله اخراج از ایالات متحده قرار خواهند گرفت یا می‌توانند اینجا باشند.»

سی‌بی‌اس نوشت که تا هفته گذشته، در دو برنامه جداگانه تا حال ۲۸۶۰۰ افغان درخواست پناهندگی و اقامت دایم داده‌اند که از میان آن‌ها درخواست حدود ۴۷۷۵ نفر مورد تایید قرار گرفته است.

حامیان پناهجویان افغان می‌گویند که پیدا کردن وکیل برای ثبت درخواست تک تک این افراد سخت است. آن‌ها می‌گویند که برای حل مشکلات افغان‌ها در ایالات متحده، راه بهتر از تصویب لایحه تعدیل قانون وجود ندارد.

کسانی که با این طرح قانونی آشنا هستند امیدوار هستند که این لایحه در هفته‌های آینده مجددا مقابل قانون‌گذاران گذاشته شود اما چشم‌انداز تصویب آن ضعیف است.

بر اساس اعلامیه وزارت خارجه طالبان، امیرخان متقی در این دیدار گفته است که مهاجرین زمانی به کشور بر می‌گردند که جنگ نباشد و وضعیت اقتصادی خوب باشد.

او مدعی شده است که اکنون در افغانستان جنگ نیست، اما به دلیل تحریم‌های اقصادی و مسدود شدن دارای های افغانستان از سوی امریکا روند بازگشت مهاجرین به کشور آهسته شده است.

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل درباره این دیدار توضیحی نداده، اما طالبان به نقل از رووف مازو، رئیس هیئت گفته است که پارسال تعداد زیادی از مهاجرین افغانستان به کشور برگشته که از میان آن‌ها سازمان ملل به ۶۰ هزار نفر کمک کرده است.

به گفته طالبان، این مقام سازمان ملل گفته است در سال جاری این اداره می‌خواهد در مناطق نیازمند ۳۵ مکتب، ۲۰ کلینیک، ۵ هزار خانه و برای ۵۰ هزار نفر سهولت‌های قرضه کوچک فراهم کند.

پس از قدرت‌گیری طالبان، شمار زیادی از شهروندان افغانستان به دلیل فقر و بیکاری گسترده به کشورهای دیگر رفتند. سیاست‌های تبعیض آمیز طالبان، فقر و بیکاری از عوامل مهاجرت شهروندان محسوب می‌شود.

با این حال برخی کشورها از جمله پاکستان، ایران و ترکیه شهروندان افغانستان را به اجبار اخراج کرده‌اند.

این فیلم به کارگردانی ریک رومن وو و تهیه‌کنندگی جرارد باتلر بر اساس فیلم‌نامه‌ای از تجربیات یک افسر نظامی آژانس استخبارات دفاعی امریکا در افغانستان ساخته شده است.

کار فیلم‌برداری قندهار از ۲ دسامبر ۲۰۲۱ در عربستان سعودی آغاز شد و در جنوری ۲۰۲۲ به پایان رسید.

قندهار، اولین فیلم پرهزینه ایالات متحده است که در منطقه العلا در شهر مدینه فیلم‌برداری شده است.

این فیلم قرار است در تاریخ ۵ ماه جوزا برای نمایش عمومی در سینماها اکران شود.