دانشگاهی در ایرلند وعده داد که به دختران دانشجوی افغان بورسیه بدهد

به نقل از سی‌ان‌ان، اداره پناهندگی مکسیکو اعلام کرد که در ماه جنوری از ۱۳ هزار نفر که در مکسیکو درخواست پناهندگی دادند، ۴۳۰ نفر افغان بودند. با این که در مقایسه با موج بزرگ پناهجویان کشورهای امریکای لاتین که قصد رفتن به ایالات متحده را دارند، رقم بزرگی نیست، اما افزایش ملموس در شمار پناهجویان افغان در این کشور را نشان می‌دهد.

این پناهجویان به کمک باندهای قاچاق وارد خاک امریکا می‌شوند.

آندرس رامیرز، رئیس سازمان کمک به پناهندگان مکسیکو گفت که بسیاری از پناهجویان افغان به طرف شمال یا مرز ایالات متحده می‌روند. او گفت که فرهنگ مکسیکو با فرهنگ افغان‌ها فرق دارد و از این رو آن‌ها می‌خواهند به ایالات متحده بروند.

سازمان غیردولتی پزشکان بدون مرز نیز به سی‌ان‌ان تایید کرد که در ماه‌های اخیر شاهد افزایش تقاضای افغان‌ها برای کمک بوده است. آنجل رزندیز، مدیر فعالیت‌های سیار این سازمان از آسیب‌پذیری پناهجویان افغان یاد کرد و گفت: «وقتی یک جمعیت مجبور به فرار از کشورش می‌شود، در طول سفر در معرض آسیب جدی قرار می‌گیرد.»

او از مشکل زبانی این پناهجویان یاد کرد و گفت که اغلب پناهجویان افغان به دری یا پشتو صحبت می‌کنند.

در پیش پای معترضان کتاب‌های در بند زنجیر افتاده بود و زنی با چادری، پوشش تحمیل شده طالبان، سر تا پا پوشیده و به زنجیر کشیده بود. پس از دو دهه پوشش نسبتاً بازتر، طالبان بار دیگر چادری را به نماد تحمیل ایدیولوژی و کنترول زنان افغان تبدیل کرده اند.

در اعلامیه این گروه آمده است: «می‌خواهیم یادآور شویم که طالبان به هیچ اصول انسانی و اسلامی پایبند نیستند و تمام افغانستان را به کابوسی برای زنان تبدیل کرده است.»

آنها از حکومت کانادا خواستند که از تعامل و به رسمیت شناختن طالبان حذر کند.

باران سجادی، شاعر و هماهنگ‌کننده این گروه نوشت: «این هشت مارچ را با حسرت و قلب‌هایی پر از بغض و خشم، از راه دور در کنار خواهران و دختران [ما] که مجبور به ترک کتاب و آموزش و آگاهی شده‌اند ایستادیم… این همه تبعیض آشکار و بی‌عدالتی در حق زن امروز افغانستان را فراموش نخواهیم کرد.»

شبکه جامعه مدنی غور با حمایت چند نهاد دیگر در ولایت‌های غربی افغانستان اعلامیه‌ای نشر کرد. در آن گفته شده است که حبیبه شریفی فقط برای حق انسانی خود و زنان دیگر دادخواهی کرده است و نباید بازداشت می‌شد.

در این اعلامیه نوشته شده است: «طالبان باید تحمل اعتراضات صلح‌آمیز زنان را داشته باشند و به زنان زمینه آموزش و کار را که حق خدادادی‌شان است بدهند.»

این گروه از سازمان‌های بین‌المللی، مخصوصا سازمان ملل خواسته است تا برای آزادی حبیبه شریفی و پدرش تلاش کنند.

روز چهارشنبه، حبیبه شریفی با عده دیگری از زنان در مقابل دفتر والی طالبان در غور اعتراض کردند. اداره استخبارات طالبان سپس خانم شریفی و پدرش را بازداشت کرد و به ریاست امنیت ملی انتقال داد.

از آن زمان تا کنون اطلاعی از آنان در دست نیست.

او که متولد غزنی است، در دور اول طالبان در یک مکتب مخفی در غزنی درس خواند و سپس به ترکیه رفت تا در رشته طب تحصیل کند.

داکتر حکمت با کمک بورسیه حکومت ترکیه در دانشگاه ارجیس در رشته پزشکی تحصیل کرده است. او در سال ۲۰۱۴ انجمن همبستگی پناهندگان افغان را در ولایت اناتولی ترکیه تاسیس کرد و از آن زمان تا حال به زنان و دختران پناهجو کمک کرده است.

در وبسایت وزارت خارجه امریکا آمده است: «به لطف تلاش‌های داکتر حکمت، بسیاری از افغان‌ها، به ویژه زنان، دختران و اقلیت‌ها به پناهندگی و حمایت از پناهندگان دسترسی پیدا کردند.»

ذاکره حکمت قبل از دریافت این جایزه در واشنگتن در صفحه توییتر خود نوشت: «روز زن بر زنانی که برای حقوق خود مبارزه کردند و هنوز مبارزه می‌کنند مبارکباد. شجاعت شما الهام‌بخش همه ماست.»

این داکتر اهل افغانستان در سال ۲۰۲۰ جایزه صلح‌سازان را از سوی سازمان خیریه حسنا مستقر در واشنگتن دریافت کرد. او جوایز دیگری از سازمان‌های غیردولتی در ترکیه و اروپا دریافت کرده و همه آن‌ها را به زنان و دخترانی که تحت شرایط ظالمانه در افغانستان زندگی می‌کنند، تقدیم کرده است.

آقای زرداری در این نشست که روز سه‌شنبه ۱۶ حوت، برگزار شد، از طالبان خواست تا با از سرگیری آموزش زنان به آنان اجازه مشارکت در جامعه را بدهند.

او گفت: «غیرنظامیان به طور فزاینده‌ اهداف اولیه جنگ و خشونت هستند و همانطور که در قطعنامه تاریخی ۱۳۲۵ شورای امنیت مشاهده شد که زنان و دختران به طور نامتناسب و غیرمتعارفی از جنگ، درگیری و خشونت رنج می‌برند.»

او تاکید کرد که «فریاد مادران، خواهران و دختران در عراق، افغانستان، اوکراین و افریقا را می‌شنویم که چگونه از عواقب جنگ‌هایی که بر آنها تحمیل شده رنج می‌برند.»

او افزود: «ما هنوز راهبردی برای جلوگیری از جنگ‌ و برای توانمند سازی زنان از طریق مهارت‌ها، دسترسی آنان و رهبری برای کمک برای پیشگیری، بهبودی و جبران رنج تحمیلی اجرا نکرده‌ایم.»

این مقام پاکستانی خاطرنشان ساخت که سازمان ملل از تحقق اهداف «زنان، صلح و امنیت» فاصله زیادی دارد و زنان همچنان قربانی اصلی جنگ و درگیری هستند.

وزیر خارجه پاکستان درحالی از سیاست‌های طالبان علیه زنان افغانستان ابراز ناامیدی می‌کند که اخیراً گفته بود طالبان «حقیقت»افغانستان است.

بلاول بوتو زرداری میان طالبان پاکستانی و افغان تمایز قایل شده و گفته بود که طالبان افغان واقعیت انکارناپذیر افغانستان است.