هشدار برنامه جهانی غذا: کمبود کمک‌های مالی می‌تواند افغان‌ها را به قحطی بکشاند

طالبان در بیش از یک‌ونیم سال گذشته، گزارش‌های زیادی از فراغت صدها تن از مدارس جهادی را منتشر کرده است.

مقام‌های این گروه همواره تاکید کرده‌اند که بر گسترش مدارس دینی در سرتاسر کشور تلاش می‌کنند. طالبان گفته‌اند که تصمیم دارند در هر ولسوالی ۳ تا ۱۰ مدرسه دینی تاسیس کنند.

این در حالی است که طالبان دختران را از حضور در مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها منع کرده است.

در نامه رسمی‌ای که روز سه‌شنبه، ۱ حمل به بخش‌های مختلف شفاخانه تدریسی علی‌آباد ارسال شده آمده است: «طوری که به همه معلوم است امارت اسلامی افغانستان رخصتی روز اول سال (نوروز) را لغو کرده است.»

در این نامه خواسته شده که نام کارمندان غیرحاضر در روز نوروز و کارمندانی را که در جریان روز این شفاخانه را ترک می‌کنند را فهرست کنند و به ریاست این اداره بفرستند.

در پایان نامه هشدار داده شده است که «در غیر آن، هر نوع مسئولیت بعدی به دوش آمر بخش مربوطه بوده و مطابق قانون پاسخگو خواهد بود.»

این نامه «براساس هدایت شفاهی» عبدالمطلب شینواری نوشته شده است. عبدالمطلب شینواری پس از تسلط طالبان بر کابل، از سوی این گروه به عنوان رئیس شفاخانه تدریسی علی‌آباد تعیین شده است.

روزنامه کانادایی گلوب اند میل در گزارشی نوشت که دستکم ۳۵ قاضی زن افغان در ولایت‌های انتاریو، بریتش کلمبیا، آلبرتا و نیو برانسویک جا‌به‌جا شده‌اند و هفت تا ۱۰ قاضی دیگر قرار است به زودی به کانادا بیایند.

دانشکده حقوق دانشگاه بریتش کلمبیا اواخر پارسال این برنامه‌ مخصوص قضات زن افغان را راه اندازی کرد. این برنامه شامل فراگیری زبان انگلیسی و دوره‌های آموزشی در مورد سیستم حقوقی کانادا می‌شود. همچنان، این زنان با متخصصان رشته حقوق در کانادا آشنا می‌شوند.

گراهام رینلودز، معاون دانشکده حقوق گفت که او همکارانش با استفاده از این فرصت می‌توانند از تجارب این قاضیان افغان نیز بیاموزند.

به نقل از گلوب اند میل، پاتریشا هانیه، استاد حقوق در دانشگاه میتروپولتین تورنتو برای نخستین‌بار از دانشگاه‌های کانادا خواست که زمینه ورود قضات زن که پس از سقوط دولت سابق افغانستان به کانادا پناهنده شده‌اند، به دنیای حقوق و وکالت را فراهم کنند.

او ابراز امیدواری کرد که سایر دانشگاه‌ها نیز برنامه‌های مشابهی را راه اندازی کنند.

مردم افغانستان ناشادترین و ناراض‌ترین جمعیت جهان شناخته شده‌اند. لبنان، سیرالئون، زیمبابوه و کنگو چهار کشور دیگر بعد از افغانستان اند.

گزارش جهانی شادمانی هر سال از سوی موسسه شبکه توسعه پایدار که توسط سازمان ملل در سال ۲۰۱۲ بنیان گذاشته شد، انتشار می‌یابد. این موسسه برای ترویج و تطبیق اهداف جهانی هزاره سازمان ملل ایجاد شده است.

در تازه‌ترین رده‌بندی، اسرائیل پنج امتیاز بالاتر رفته است تا سوئیس را از رده چهارم دور کند. سوئیس اکنون رده هشتم را از آن خود کرده است.

هالند در رده پنجم باقی مانده است. سویدن با یک امتیاز صعود به رتبه ششم و ناروی با یک پله صعود به رتبه هفتم رسیده است.

کانادا در رتبه ۱۳ قرار دارد که نسبت به سال گذشته دو واحد افزایش داشته است. ایالات متحده نیز نسبت به سال گذشته یک پله صعود کرده و در رتبه ۱۵ قرار گرفته است.

بلجیم با دو پله صعود به رتبه ۱۷ رسیده است. در جمع ۲۰ کشور شاد لیتوانیا دیده می‌شود که از سال ۲۰۱۷ تا حالا بیش از ۳۰ پله صعود کرده است.

علاوه بر رتبه بندی کشورها، این گزارش به وضعیت جهان در سال ۲۰۲۳ نیز می پردازد. به گفته لارا آکنین، یکی از نویسندگان این گزارش، نتایج امیدوارکننده است.

آکنین در بیانیه‌ای گفت: «گزارش امسال دارای بینش‌های جالب بسیاری است. اما یکی از مواردی که به نظر من خیلی جالب و دلچسب است روند اجتماعی‌شدن است. برای دومین سال شاهد هستیم که انواع شفقت روزمره، مانند کمک به یک غریبه، کمک به نهاد‌های خیریه و کار داوطلبانه بالاتر از سطح پیش از کرونا است.»

این تصمیم در حالی گرفته می‌شود که آلمان روابط دیپلوماتیک با طالبان ندارد و برای بازگرداندن پناهجویان رد شده، مقامات آلمانی باید با طالبان تماس و هماهنگی انجام دهند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۱۴۰۰، آلمان هیچ پناهجویی را به افغانستان باز نگردانده است.

بر اساس قوانین، اخراج پناهجویان به کشوری که هیچ تضمینی برای زنده‌ماندن‌شان وجود ندارد، ممنوع است. با آن‌هم، روزنامه بیلد ام‌زونتگ به نقل از «منابع امنیتی» نوشت که بعضی از احزاب سیاسی، طرفدار رفع برخی از محدودیت‌ها برای اخراج پناهجویان بزهکار اند.

درک ویز، معاون پارلمانی حزب سوسیال دموکرات به روزنامه ولت گفت: «این یک راه حل لازم است، به ویژه وقتی آنان امنیت را تهدید می‌کنند.»

استفان تاما، از حزب موکراتیک آزاد نیز تاکید کرد: «اگر افراد خارجی‌ای با قوانین ما سر سازگاری نداشته باشند، مرتکب جرایم جنایی شوند و در نتیجه امنیت ما را به خطر اندازند، باید کشور ما را ترک کنند.»

گروه‌های حامی پناهندگان در آلمان اخراج پناهجویان به افغانستان را ناممکن می‌دانند. گروه پرو اسیل یا حامی پناهجویان در حساب توییتر خود این طرح را پوچ خواند و گفت که اخراج تنها در صورت همکاری با طالبان امکان‌پذیر است.

این گروه نوشت: «این به معنای کار با همان رژیمی است که ده‌ها هزار نفر در ماه‌های اخیر مجبور به فرار از آن شده‌اند. دقیقا همان رژیمی که ارتش آلمان مجبور شد مردم را از چنگ آن‌ بیرون کند.»