انتونیو گوترش جلوگیری از کار زنان در دفاتر سازمان ملل توسط طالبان را محکوم کرد

به گفته آن‌ها، سر و صورت شاهین ورم کرده و گرده‌هایش از کار افتاده است. با وجود این، به قول منابع، طالبان به او اجازه نمی‌دهد تا به خدمات پزشکی دسترسی داشته باشد.

علت دستگیری موسی شاهین مشخص نیست و طالبان هیچ توضیحی در این مورد نداده است.

طالبان چندین فعال مدنی، فرهنگی و اجتماعی را بدون دلیل و یا محض به خاطر اختلاف فکری بازداشت کرده است. اغلب این افراد در بازداشتگاه‌های استخبارات طالبان نگهداری می‌شوند. کسانی که قبلا در این بازداشتگاه‌ها بوده‌اند ادعا می‌کنند که توسط نیروهای طالبان به گونه‌های مختلف شکنجه شده‌اند.

هیچ نهاد بی‌طرفی به زندان‌ها و بازداشتگاه‌های طالبان دسترسی ندارد.

این گروه در زمان حکومت پیشین شکایت داشت که جنگجویانش پس از دستگیری توسط نیروهای امنیتی شکنجه می‌شوند و آن را ناعادلانه می‌دانست. اما، در آن زمان کمیسیون حقوق بشر افغانستان و دیگر نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد به صورت متواتر از زندان‌ها نظارت می‌کردند و میکانیزمی برای شکایت وجود داشت.

دست‌کم دو منبع در دفاتر سازمان ملل به افغانستان اینترنشنال گفتند که مقام‌های طالبان این دستور را به صورت شفاهی به مقام‌های سازمان ملل ابلاغ کرده‌ و گفته‌اند که این دستور در سراسر افغانستان قابل اجرا است.

به دنبال ابلاغ این دستور، نیروهای امنیتی طالبان در ننگرهار از ورود کارمندان زن به دفاتر وابسته به سازمان ملل در این ولایت جلوگیری کردند.

دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان، یوناما، در توییتی نگرانی شدید خود را در این مورد اعلام کرده و خطاب به مقام‌های طالبان هشدار داده که بدون کارمندان زن نمی‌تواند به کارش ادامه دهد.

همزمان منابع ما گفتند که بخشی امنیتی سازمان ملل از همه کارمندان محلی خود در سراسر افغانستان خواسته که در ۴۸ ساعت آینده به محلات کار خود حاضر نشوند.

به گفته این منابع، بخش امنیتی سازمان ملل در ایمیلی که به همه کارمندان سازمان ملل فرستاده، توضیحی در این مورد نداده است.

وزارت اقتصاد طالبان در ماه جدی ۱۴۰۱در نامه‌ای به سازمان‌های غیردولتی داخلی و خارجی در افغانستان، دستور داد که اشتغال زنان در این سازمان‌ها تا دستور بعدی ممنوع است.

به دنبال صدور این دستور، مقام‌های طالبان به صورت شفاهی به مقام‌های سازمان ملل گفته بودند که این دستور شامل حال دفاتر سازمان ملل نمی‌شود.

اکنون به نظر می‌رسد که وضعیت تغییر کرده و رهبران طالبان به دنبال گسترش ممنوعیت اشتغال زنان در دفاتر سازمان ملل هم هستند.

در پی ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی، چندین سازمان بین‌المللی در افغانستان در اعتراض به صدور این دستور، فعالیت‌های خود را به تعلیق درآوردند.

همچنین آمنه محمد و مارتین گریفیتس، معاونان دبیرکل سازمان ملل و یان اگلند رئیس شورای پناهندگان ناروی به افغانستان سفر کردند تا رهبران طالبان را متقاعد کنند که تصمیم خود را تغییر دهند، اما آنها با دستان خالی برگشتند.

دستور تازه طالبان بیانگر آن است که این گروه نه تنها تمایلی به بازگشت از تصمیم خود برای رفع ممنوعیت اشتغال زنان ندارند، بلکه در پی گسترش و تشدید این ممنوعیت هستند.

آقای سمنگانی پیش از این به‌عنوان رئیس مرکز اطلاعات و رسانه‌های طالبان در کابل کار می‌کرد. آقای مجاهد اما با همان مقام سخنگوی حکومت طالبان به کارش در قندهار ادامه خواهد داد.

مهاجر فراهی، معین نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال گزارش انتقال دفتر سخنگوی این گروه به قندهار را رد نکرد و گفت پیش از این هم آقای مجاهد گاهی کارش را از کابل و گاهی از قندهار ادامه می‌داد.

به گفته آقای فراهی ادامه کار آقای مجاهد گاهی در کابل و گاهی در قندهار «یک امر عادی است.»

به دنبال ورود طالبان به کابل در اسد ۱۴۰۱، جلسات کابینه این گروه در ارگ ریاست جمهوری در کابل برگزار می‌شود.

با این حال مهم‌ترین جلسات این گروه در قندهار، در جنوب افغانستان برگزار می‌شود.

در حدود ۱۸ ماه گذشته هبت‌الله آخوندزاده، کسی که طالبان از او به عنوان رهبر خود نام می‌برند، هرگز در برابر رسانه‌ها ظاهر نشده است. با این حال، طالبان به طور پیوسته فرمان‌ها و احکامی را منسوب به او صادر می‌کنند.

او توضیح نداده که این «مخالفان سیاسی» طالبان چه کسانی بودند.

فرماندهی پولیس طالبان در بلخ روز دوشنبه بدون توضیحی اعلام کرد که در پی اجرای عملیاتی علیه مخفیگاه اعضای داعش در نهرشاهی، شش عضو این گروه کشته شدند.

یک رسانه نزدیک به گروه طالبان به نام «مرصاد» محل اجرای این عملیات را کوچه سیزدهم منطقه‌ انجنیر مهدی در حومه شهر مزارشریف عنوان کرد.

حالا آقای نور مدعی شده که این گروه مرتکب «قتل‌های مرموزی» به نام «حمله به داعش» شده و بر پیشانی قربانیان «مهر داعش» زده است.

آقای نور، که در تبعید به سر می‌برد، همچنین «لابی‌گری» افراد و گروه‌هایی که را به گفته او این اقدامات طالبان را «اجرای موافقتنامه دوحه عنوان می‌کنند»، «شرم‌آور» خوانده است.

والی پیشین بلخ عملکردهای طالبان را «وحشیانه» خوانده و از جامعه بین‌المللی، به‌ویژه سازمان ملل خواسته که نگذارد مردم قربانی سیاست‌های گروهی شوند که به گفته او، به کرامت انسانی «احترامی» قایل نیست.

طالبان اخیرا در چندین مورد اعلام کرده که مخفیگاه‌های داعش را در چند ولایت از جمله کابل، بلخ و نیمروز هدف قرار داده و اعضای این گروه را کشته است.

براساس گزارش تازه این دفتر کمک‌رسانی سازمان ملل، طبق برنامه قرار بوده در ماه اپریل به ۱۳ میلیون نفر کمک‌های غذایی برسد، ولی به دلیل کمبود بودجه، در این ماه تنها به ۹ میلیون نفر کمک‌رسانی شده است.

براساس آمار برنامه جهانی غذا، حدود ۲۰ میلیون نفر برای ماه‌های نوامبر ۲۰۲۲ تا مارچ ۲۰۲۳، به عنوان افراد در معرض ناامنی شدید غذایی شناخته شدند که به کمک‌رسانی فوری نیاز دارند.

به گزارش این سازمان، از آن جمله چهار میلیون نفر، شامل سه میلیون و دوصد هزار کودک زیر پنج سال، به سوءتغذیه حاد مبتلا هستند.

سازمان ملل به طور کلی، ۲۸٫۳ میلیون نفر را که شامل دوسوم جمعیت افغانستان می‌شوند، به عنوان افراد نیازمند کمک بشردوستانه در زمینه‌های گوناگون تشخیص داده است.

برنامه جهانی غذا گرسنگی را در افغانستان ناشی از بحران اقتصادی پس از به قدرت رسیدن طالبان در ماه اسد ۱۴۰۰، چند دهه منازعه، بحران اقلیمی و وضع محدودیت شدید علیه حقوق زنان و آموزش دختران دانسته است.

گروه طالبان از ۲۴ اسد ۱۴۰۰ که قدرت را به دست گرفتند، با صدور فرمان‌های پیهم، اشتغال زنان و آموزش دختران را علی‌رغم اعتراضات داخلی و بین‌المللی به‌شدت محدود کردند.

برنامه جهانی غذا در گزارش خود نوشته که در حال حاضر از صد نهاد همکار این سازمان، ۸۲ سازمان در وضعیت عملیاتی کامل قرار دارند و از آن جمله در فعالیت‌های ۸۰ نهاد کارمندان زن مشارکت دارند.

طالبان در حالی زنان را از بازار نیروی کار کشور بیرون کردند که افغانستان به عنوان چهارمین کشور در معرض خطر بحران‌ها و بلایای انسانی شناخته شده و از نظر آسیب‌پذیری در برابر تغییرات اقلیمی هشتمین کشور جهان است.