منع کار زنان در دفاتر سازمان ملل؛ سازمان همکاری اسلامی به طالبان اعتراض کرد

طبق لایحه جدید، پوشیدن یونیفورم مورد تایید طالبان برای شاگردان دختر و پسر در تمامی مکاتب، اعم از دولتی و خصوصی، لازمی دانسته شده است.

طالبان در حالی برای دانش‌آموزان دختر یونیفورم تعیین کرده است که مکاتب دخترانه بسته است و میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش محروم شده‌اند.

بر اساس این لایحه، رنگ لباس پسران از صنف اول الی شش، آبی آسمانی، و رنگ لباس شاگردان صنف هفت الی دوازده «پسته‌ای» خواهد بود. شاگردان مدارس دینی لباس فولادی و سفید با کلاه سفید خواهند پوشید.

برای دختران، طالبان رنگ لباس شاگردان صنف اول الی شش را «کریمی» غیرروشن با چادر سفید و رنگ لباس شاگردان صنف هفت الی دوازده را «ماشی» با چادر سیاه انتخاب کرده‌اند.

علاوه بر این، دختران بالاتر از صنف شش در مسیر راه مجبور خواهند بود که حجاب اضافی به رنگ فولادی را بر لباس خود بپوشند و ماسک بزنند.

در لایحه طالبان آمده است که پوشیدن پتلون و لباس کوتاه برای معلمان زن و شاگردان دختر و بستن نکتایی برای معلمان مرد و شاگردان پسر ممنوع است.

باوجود مشخص شدن رنگ یونیفورم، طالبان هنوز روشن نکرده‌اند که مکاتب دخترانه را چه وقت بازگشایی می‌کنند.

تصاویری که طالبان منتشر کرده نشان می‌دهد که اکثر وسایط نظامی امریکایی هستند.

وزارت دفاع طالبان می‌گوید که برای جمع‌آوری وسایط نظامی از نزد افراد غیرمسئول یک کمیسیون تشکیل شده است.

گفته شده این کمیسیون به رهبری قول اردوی ۲۰۷ الفاروق طالبان کار می‌کند و توانسته تاکنون ده‌ها وسایط نظامی را از مناطق دور دست از نزد افراد بگیرد.

به گفته طالبان بسیاری از این وسایط، در متروکه نگهداری شده بودند.

بر اساس خبرنامه وزارت دفاع طالبان، «وسایط جمع‌آوری شده شامل تانک‌های هاموی، ضربتی، انترنشل، کرین، رنجر و موتورسایکل است.»

طالبان می‌گوید که این وسایط را پس از تعمیر در ارتش نگهداری و در صورت نیاز از آنها استفاده خواهند کرد.

امریکا پس از خروج از افغانستان، تجهیزات مدرن نظامی را به ارزش دست‌کم هفت میلیارد دالر جا گذاشت.

وسایط و تجهیزات نظامی ارتش و پولیس افغانستان نیز به دست طالبان قرار گرفت.

رونالد نیومن در نوشته‌ای که در روزنامه هیل منتشر شده گفته است که امریکا نباید بر اساس وعده‌های طالبان پیش برود.

او به توافقنامه دوحه اشاره کرده و گفته امریکا نیروهایش را از افغانستان خارج کرد، اما طالبان «عملا چیزی ندادند.»

پیشتر زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در امور افغانستان نیز گفته بود که طالبان به تعهدات خود در توافقنامه دوحه عمل نکرده‌اند.

مقام‌های طالبان اما مدعی عمل به توافقنامه دوحه هستند و حتی بارها خواهان بهبود روابط با امریکا و جهان شده‌اند.

وزارت خارجه امریکا تاکید کرده که تصور طالبان از بهبود روابط با جهان توهمی بیش نیست.

رونالد نیومن به نقل از یک منبع نزدیک به طالبان گفته است که این گروه زبان امریکا را نمی‌فهمد.

نمایندگی سازمان ملل در افغانستان اخیراً گفت که طالبان مانع کار زنان در دفاتر این سازمان شده است.

کمیسیون حقوق بشر روز چهارشنبه، ۱۷حمل گفت درحالی که «مردم فقیر و بی‌بضاعت» به حمایت‌های عاجل و بشردوستانه جهانی ضرورت دارند اما طالبان با چنین اقداماتی زندگی تعدادی بسیار وسیعی از شهروندان افغانستان را بهخطر جدی مواجه خواهند ساخت.

این کمیسیون نقش سازمان ملل در افغانستان را حیاتی خوانده و تصمیم طالبان را مداخله در امور کاری و ارزش‌های سازمان ملل دانسته است.

طالبان پس از تسلط بر افغانستان، کمیسیون حقوق بشر را لغو و دفاتر آن را تصرف کرد.

این کمیسیون از طالبان خواسته بر تصمیم خود تجدید نظر کند.

آقای الکبروف تصمیم طالبان را «نقض بی‌سابقه حقوق بشر» خواند و افزود که «دستیابی به زنان بدون زنان ممکن نیست.»

سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه ۱۵ حمل گفت که از سوی طالبان به آن اطلاع داده شده است که کارمندان زن دیگر اجازه ندارند که در ادارات مربوط به سازمان ملل کار کنند.

این سازمان جهانی این تصمیم را محکوم کرد و این ممنوعیت را «طبق قوانین بین‌المللی غیرقانونی» خواند.

یوناما، دفتر نمایندگی سیاسی ملل متحد در افغانستان، روز چهارشنبه ۱۶ حمل در بیانیه‌ای اعلام کرد که رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان، در حال مذاکره با مقام‌های طالبان برای لغو فوری این دستور است.

خانم اوتونبایوا در این بیانیه گفت که در تاریخ سازمان ملل متحد، هیچ رژیم دیگری به غیر از طالبان سعی نکرده زنان را از کار کردن در سازمان به دلیل زن بودن منع کند.

سایر مقام‌های سازمان ملل متحد نیز این اقدام را محکوم کردند و کمیساری عالی حقوق بشر سازمان ملل آن را «کاملاً نفرت‌انگیز» خواند.

براساس گزارش نهادهای حقوق بشری، طالبان از زمان بازگشت به قدرت، با صدور ده‌ها فرمان، سرکوب وحشیانه‌ای را علیه حقوق اساسی و آزادی‌های اجتماعی زنان اعمال کرده‌اند.

این گروه زنان را از کار در بیشتر بخش‌ها، دسترسی به فضاهای عمومی مانند پارک‌ها، اجازه سفر و سایر فعالیت‌های روزانه منع کرده است.

علی‌رغم فشارهای بین‌المللی و نهادهای حامی حقوق بشر، این گروه تاکنون هیچ تجدید نظری برای لغو دستورهای زن‌ستیزانه خود نکرده است.