سازمان ملل میگوید که پس از منع کار زنان در دفاتر این سازمان به دستور طالبان، سه هزار و ۳۰۰ کارمند زن و مرد خانهنشین شدهاند. استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل تاکید کرده که مشارکت زنان برای رساندن کمکهای نجات بخش به میلیونها نیازمند ضروری است.
سازمان ملل خواهان لغو فوری تصمیم طالبان شده و گفته در اعتراض به دستور این گروه، کارمندان زن و مرد افغان روز پنجشنبه برای دومین روز در خانه ماندند.
استفان دوجاریک تاکید کرده که مردان را جایگزین زنان نخواهند کرد.
او همچنین گفته سازمان ملل نمیخواهد در شرایطی قرار گیرد که زنان را از دیگر کشورها به کار گیرد تا جایگزین زنان افغان شوند.
به گفته وی، از نظر فرهنگی همیشه بهتر است که شهروندان خود یک کشور به مردم محلی خود کمک کنند.
سازمان ملل اعلام کرده که در حدود چهار هزار کارمند در افغانستان دارد.
منابع میگویند که افراد ناشناس در ولسوالی اسپین بولدک قندهار سر یک خانم و همسر او را بریدهاند. این منابع همچنین گفتند که در شهر قندهار نیز یک مرد معتاد زنش را کشته است. منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که عاملان هر دو حادثه فرار کردهاند.
به گفته منابع، روز پنجشنبه (۱۷ حمل) افراد ناشناس در نزدیکی چوک منار مربوط بازار ولسوالی اسپین بولدک یک فرد ملکی به نام گوهر خان و همسر او راسر بریدهاند.
انگیزه این قتل روشن نیست و عاملان این حادثه فرار کردهاند.
از سوی دیگر، یک فرد معتاد، باشنده کوچه خرقه شریف در شهر قندهار همسر خود را کشته و فرار کرده است.
مدیر ارشد مرکز تحقیقات سرطان در پیشاور پاکستان میگوید ۳۰ درصد از بیماران افغان مراقبتهای سرطانی این مرکز از سال ۱۹۹۵ بدین سو، از کابل و ننگرهار هستند. به گفته محمد عاصم یوسف، سفر طولانی و دشوار این بیماران و ناتوانی در ادامه روند درمان، آنها را با ناامیدی مواجه میکند.
روزنامه دان به نقل از این مدیر ارشد مرکز درمانی و تحقیقات پزشکی شوکتخانم گزارش داد که در حال حاضر موسسات مراقبتهای سرطانی پاکستان به دلیل از بین رفتن ساختهای صحی افغانستان و جنگهای طولانی در این کشور اولین مقصد افغانها برای درمان سرطان هستند.
محمد عاصم یوسف از سیاست مداران خواست تا یک سیستم حمایتی جایگزین برای حمایت از بیماران سرطانی افغانستان ایجاد کنند.
براساس آمار و ارقام ارائه شده از سوی شفاخانه و مرکز تحقیقاتی شوکت خانم در پیشاور، در مجموع ۱۱۳ هزار و ۳۸۴ بیمار سرطانی از سال ۱۹۹۵ تا جون ۲۰۲۲ برای درمان در این مرکز ثبت شدهاند. تعداد بیمارهای افغان ثبت شده ۶.۶ درصد این رقم را تشکیل میدهند.
مدیر ارشد پزشکی مرکز تحقیقاتی شوکت خانم گفت که در مجموع ۶ هزار و ۳۷۰ بیمار افغان از سال ۱۹۹۵ تحت مراقبتهای سرطانی قرار گرفتهاند.
۵۷ درصد از این بیماران را مردان تشکیل میدهد و ۳۰ درصد آنها مربوط به ولایات کابل و ننگرهار افغانستان هستند.
براساس آماری که مرکز تحقیقات شوکت خانم ارائه کرده بیش از نیمی از بیماران، نتوانستهاند دوره درمان را تکمیل کنند.
به گفته آقای یوسف، سفر این بیماران سرطانی طولانی و دشوار است و ناتوانی در پیگیری روند درمان برای بسیاری از بیماران و کادر درمانی کمککننده به آنها ناامید کننده است.
براساس آمار ارائه شده از سوی این مقام صحی، تخمین زده میشود سالانه ۱۸۰ هزار بیمار سرطانی جدید در پاکستان تشخیص داده شود.
به گفته او بخش قابل توجهی از بیمارانی که به این امکانات پزشکی درمانی دسترسی دارند، افغانها یا پشتو زبانهای پاکستانی اهل خیبر پختونخوا هستند.
مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا تصمیم طالبان مبنی بر منع کار زنان در دفاتر سازمان ملل را «تبعیضآمیز» خواند و محکوم کرد. جوزپ بورل گفت که طالبان با این اقدام مرتکب نقض قوانین بینالمللی حقوق بشری شده است. وزارت خارجه آلمان نیز این تصمیم طالبان را شدیداً محکوم کرده است.
مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا روز جمعه با انتشار بیانیهای گفت که تصمیم طالبان در ادامه محدودیتهای مستمر طالبان بر زنان گرفته شده و انکار حقوق زنان را تشدید میکند.
به گفته جوزپ بورل، طالبان با منع کار زنان در دفاتر سازمان ملل، وضعیت زنان و دختران افغانستان را وخیمتر میکند.
او تصریح کرده که تصمیم اخیر طالبان، زنان افغانستان را در موقعیتی آسیبپذیر قرار میدهد، زیرا جلوگیری از کار آنها در سازمان ملل باعث ایجاد اختلال در روند کمکهای بشردوستانه میشود.
اتحادیه اروپا از طالبان خواست که به وعدههای خود در قبال رعایت حقوق بشر عمل کند و از اعمال ممنوعیت کار در دفاتر سازمان ملل و سایر محدودیتها بر زنان افغانستان دست بردارد.
در همین حال، وزارت خارجه آلمان نیز گفته است که منع کار زنان در دفاتر سازمان ملل، نقض دیگر حقوق زنان است و میلیونها شهروند را به خطر میاندازد.
این وزارت افزود که نقش زنان در ارائه کمکهای بشردوستانه حیاتی است.
وزارت خارجه آلمان ادامه داده است: «ما با شرکای بینالمللی تلاش میکنیم تا قدمهای بیشتری را در این رابطه برداشته شود.»
طالبان اخیراً به گونه شفاهی به سازمان ملل در افغانستان دستور دادند که زنان حق کار در دفاتر آن را ندارند. این گروه روز سهشنبه در ننگرهار مانع ورود کارمندان زن به دفاتر ملل متحد شد.
تصمیم اخیر طالبان با محکومیت گسترده داخلی و خارجی روبهرو است.
طالبان پیش از این زنان را کار در موسسات غیردولتی منع کرده بود.
سخنگوی شورای امنیت ملی امریکا میگوید که اشرف غنی، رئیسجمهور پیشین افغانستان تا لحظه فرار به امریکا گفته بود که قصد ترک افغانستان را ندارد. جان کربی روز پنجشنبه (۱۷ حمل) در یک نشست خبری گفت که هیچ نهادی هم فرار سریع اشرف غنی را پیشبینی نکرده بود.
اشرف غنی روز یکشنبه ۲۴ اسد ۱۴۰۰ / ۱۵ آگست ۲۰۲۱، با شماری از همکاران نزدیک خود از افغانستان فرار کرد.
کاخ سفید میگوید که اشرف غنی به امریکا اطمینان داده بود که در افغانستان میماند.
آقای کربی پس از انتشار گزارش تحقیقی کاخ سفید درباره عملیات خروج از افغانستان، در مورد اشرف غنی اظهار نظر کرد.
او گفت که جو بایدن، رئیسجمهور امریکا در آن زمان بر اساس اطلاعاتی که از کارشناسان نظامی میرسید اقدام میکرد.
آقای کربی میگوید که در آن زمان هیچ نهادی تسلط طالبان را در ۹ روز پیشبینی نکرده بود، هیچ نهادی هم پیشبینی نکرده بود که بیش از ۳۰۰ هزار جنگجوی آموزش دیده و مجهز نیروهای امنیتی و دفاعی ملی افغانستان نتوانند برای کشورشان بجنگند، به ویژه پس از ۲۰ سال حمایت امریکا.
اشرف غنی پارسال در مصاحبه با تلویزیون سیانان باری دیگر فرار خود را توجیه کرد و گفت که دفاع از کشور به دلیل فروپاشی نیروهای امنیتی «ناممکن» شده بود.
مایک پامپئو، وزیر خارجه پیشین امریکا در کتابش نوشته است که «غنی متقلبی تمامعیار بود که برای رسیدن به قدرت جان سربازان امریکا را هدر داد؛ هرگز آماده نبود برای کشورش ازخودگذری کند و خطر را بپذیرد.»
ند پرایس در ۱۲ عقرب سال ۱۴۰۰ در یک نشست خبری گفته بود که با فرار اشرف غنی تمام برنامههای آمریکا برای افغانستان نابود شد.
مرکز صلح و دموکراسی افغانستان از نهادها و شهروندان فعال در خارج از کشور خواست در مورد خواستها و اولویتهایشان با همدیگر به تفاهم نسبی برسند. این مرکز به فعالان افغانستان در خارج پیشنهاد داد که در گفتوگو با مقامات جهان خواستهای مشابه را مطرح کنند تا تاثیر بیشتری داشته باشد.
مرکز صلح و دموکراسی افغانستان روز پنجشنبه با برگزاری برنامهای از پژوهش «بازخوانی پرونده مذاکرات صلح دوحه» رونمایی کرد.
عظیمالله ورسجی، سرپرست پیشین سفارت افغانستان در دوحه در پایان این تحقیق به فعالان مدنی و گروههای اعتراضی زنان افغانستان پیشنهاد داده است تا به انسجام و هماهنگی بیشتر برسند.
آقای ورسجی همچنین تاکید کرده است که فاصله بین گروههای فعال مخالف طالبان در داخل و خارج از کشور باید به حداقل برسد.
این پژوهش پیشنهاد کرده است که سازمان ملل که با استناد به قطعنامه ۲۵۱۳ شورای امنیت این سازمان، در زمینه رسیدگی به نقض حقوق بشر در افغانستان و گذار این کشور به یک دولت عضو مشروع و سالم جامعه جهانی نقش ایفا کند.
عظیمالله ورسجی، نویسنده تحقیق «بازخوانی مذاکرات صلح دوحه؛ یک فرصت سوخته» در جریان گفتوگوهای صلح بین هیئت جمهوری اسلامی افغانستان و هیئت طالبان به حیث سرپرست نمایندگی افغانستان در دوحه کار میکرد. او در نشستهای دوجانبه و چندجانبه هیئتهای افغانستان حضور داشته است و نتایج نظارت خود و بخشی از چشمدیدهایش را از جریان مذاکرات نوشته است.
سرپرست پیشین سفارت افغانستان در دوحه نوشته دستگاه دیپلوماسی افغانستان که سیاست دست اول ارگ ریاست جمهوری را تعقیب و تطبیق میکرد، از آغاز روند گفتوگوهای صلح به این روند بیمیل بود و اما در ماههای پایانی عمرش، تلاشهایی برای خرید اسلحه مسلسل و تجهیزات جنگی داشت.
پیش از این رفیع فاضل، معاون پیشین شورای امنیت افغانستان گفته بود که بعد از توافق دوحه، امریکا از فروش دوربینهای شببین به حکومت افغانستان خودداری کرد. به گفته او، در مقابل طالبان به کمک پاکستان به این دوربینها دسترسی پیدا کرده و تلفات نیروهای ارتش افغانستان را بالا بردند.
در تحقیق «بازخوانی پرونده مذاکرات صلح دوحه» آمده است که دولت افغانستان در ماههای اخیر پیش از خروج نیروهای امریکایی، از نمایندگیهای دیپلوماتیک میخواست تا در راستای افزایش سطح روابط با کشورهای منطقه از جمله روسیه، چین و ایران کار کند.
براساس تحقیق، پاسخ بسیاری از کشورهای منطقه این بود که اکنون برای داشتن یک دیپلوماسی کارآمد با افغانستان دیر شده است. سرپرست سفارت افغانستان در دوجه نوشته است «یک دیپلومات ارشد از یکی از این کشورها به من گفت که کابل تمام تخمها را در سبد امریکا گذاشت و حالا در روز مبادا به یاد ما افتاده است.»