به رسمیت‌شناسی طالبان؛ نمایندگی افغانستان در ژنو از سازمان ملل خواست مسئولیت‌پذیر باشد

روزنامه گلوب اند میل نوشت، خانم مک‌فدران در ماه فبروری اذعان کرد که ۶۴۰ مجوز مسافرت به افغان‌هایی که جان‌شان با سقوط کابل به دست طالبان در خطر بودند، صادر کرده است. سناتور اما حالا می‌گوید که نمی‌داند چه تعداد نامه از دفتر او صادر شده است زیرا او «حساب دقیق آن را ندارد.»

سناتور مک‌فدران در دفاع از خودش گفت که در تابستان سال ۲۰۲۱ یک فرمت مجوز سفر را از طرف جورج یانگ، رئیس ستاد وزارت دفاع آن زمان دریافت کرد و سپس با الگوبرداری از آن، نامه‌ها را به افغان‌هایی فرستاد که لازم دانست.

وقتی از سناتور مک‌فدران سوال شد که چگونه برای خودش صلاحیت قایل شد که چنین نامه‌هایی را به مردم بفرستد و آن‌ها را بدون طی مراحل رسمی مجوز ورود به کانادا بدهد، سناتور گفت که وضعیت در آن‌ زمان بحرانی و اضطراری بود و فرصت کافی برای طی کردن پروسه بوروکراتیک وجود نداشت.

طبق گزارش گلوب اند میل، با نامه‌‌های خانم مک‌فدران حداقل ۱۶۳ فوتبالیست از افغانستان به البانیا رفته‌اند اما اکنون حکومت کانادا به آن‌ها اجازه ورود به کانادا را نمی‌دهند زیرا نامه‌های آنان را به رسمیت نمی‌شناسد. قضیه رسیدگی به این نامه‌ها اکنون در دادگاه فدرال است.

هرجیت ساجن، وزیر دفاع کانادا در زمان صدور این نامه‌ها قرار است هفته آینده در مقابل این کمیته حاضر شود و شهادت بدهد.

اداره سیگار علت این تاخیر در اجرای ویزه را کمبود شدید کارمند، اتکا به سیستم‌های فناوری اطلاعاتی قدیمی و هماهنگی ناکافی میان ادارات حکومت امریکا خواند.

بنا به تخمین سیگار، حدود نیم میلیون افغان واجد شرایط منتظر اجرای درخواست ویزه شان هستند.

ویزه مخصوص مهاجرت به آن عده از افغان‌هایی داده می‌شود که در زمان حضور نیروهای ایالات متحده در افغانستان با نظامیان و ادارات ملکی این کشور کار کرده بودند. در نخست قرار بود صدور ویزه برای متقاضیان ۱۸ ماه وقت بگیرد. اما، با محاسبه سیگار چنین چیزی ممکن به نظر نمی‌رسد.

شورای مقاومت ملی شامل بخش عمده از نیروی سیاسی و جهادی سابق است و در آن کسانی چون مارشال دوستم و عطا محمدنور حضور دارند.

اظهارات امینه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل در مورد بحث به رسمیت شناختن طالبان در نشست دبیرکل سازمان ملل با نمایندگان خاص کشورها در امور افغانستان واکنش‌های تند داخلی را برانگیخته است.

برخی منتقدان می‌گویند که سازمان ملل برای شناسایی رسمی طالبان لابی می‌کند.

اما،سخنگوی انتونیو گوترش روز چهارشنبه در واکنش به این انتقادها گفت که به رسمیت شناختن طالبان در صلاحیت سازمان ملل نیست و تنها دولت‌های عضو سازمان می‌توانند در این مورد تصمیم بگیرند.

شورای ملی مقاومت در بیانیه‌ شدیداللحنی، شناسایی طالبان را «فاقد مبنای حقوقی» خوانده است؛ زیرا به گفته این شورا، طالبان از سازمان‌های تروریستی حمایت می‌کند و حقوق مردم افغانستان به خصوص زنان را شدیداً نقض می‌کند.

این شورا گفت که به رسمیت شناختن گروه‌های تروریستی به منزله «مشروعیت بخشی [به] هراس افگنی» است.

در این بیانیه آمده است: «هرگونه تلاش برای مشروعیت بخشی به گروه طالبان به مفهوم تقویت گروه‌های تروریستی در کشورهای ناامن جهان است که این گروه‌ها می‌توانند حاکمیت‌های مشروع را سرنگون و مشروعیت سلطه خود را از مجرای سازمان ملل کسب کنند.»

شورای مقاومت گفته است که طالبان در هیچ شرایطی به مطالبات کشورهای جهان «وقعی» نمی‌گذارد. با این حال، این شورا از سازمان ملل خواسته است که با راهکارهای سیاسی به پایان یافتن بحران افغانستان کمک کند.

امینه محمد، معاون سرمنشی سازمان ملل در دفاع از شناسایی رسمی طالبان گفته بود که با این گام، جلو اقدامات بدتر این گروه گرفته خواهد شد.

امینه محمد، معاون سرمنشی سازمان ملل روز دوشنبه در دانشگاه پرینستون گفته بود که در جلسه دبیرکل سازمان ملل با نمایندگان خاص کشورها برای افغانستان، برسر راه‌های به رسمیت شناختن طالبان بحث خواهد شد.
او گفت که کشورهای جهان برای جلوگیری از وخامت بیشتر اوضاع در افغانستان باید بر مسئله تعامل و شناسایی رسمی طالبان بحث کنند.

سخنگوی سرمنشی سازمان ملل در کنفرانس مطبوعاتی خود تلاش کرد که این اظهارات امینه محمد را تصحیح کند. دوجاریک گفت که سازمان ملل صلاحیت به رسمیت شناختن طالبان را ندارد. او امینه محمد را مدافع حقوق زنان توصیف کرد.

دوجاریک گفت: «واقعیت این است که بر بنیاد منشور سازمان ملل، دولت‌های عضو در مورد شناسایی رسمی طالبان تصمیم می‌گیرند.» او افزود که تاکید سازمان ملل بر تعامل با طالبان به معنای لابی کردن برای این گروه نیست.

سخنگوی دبیرکل سازمان ملل تصریح نکرد که آیا مسئله به رسمیت شناسی طالبان در نشست انتونیو گوترش با نمایندگان خاص کشورها برای افغانستان مطرح خواهد شد یا نه. همچنین، او احتمال حضور نماینده طالبان در این نشست را رد یا تایید نکرد.

دوجاریک گفت که سرمنشی سازمان ملل روز ۱۱ ثور در پایتخت قطر با نمایندگان کشورها در پشت درهای بسته دیدار خواهد کرد تا برسر رویکرد هماهنگ و دیدگاه مشترک در مورد افغانستان با آنان گفتگو کند.

دو جاریک گفت که انتونیو گوترش طرفدار «رویکردی عملگرایانه و اصولی، توام با انعطاف و صبر استراتژیک» در برابر طالبان است.

مقامات سازمان ملل در حال گفتگو با طالبان برای رفع ممنوعیت کار زنان افغان در این سازمان است. به رغم احتمالات اولیه در مورد خروج سازمان ملل از افغانستان، معاون یوناما روز چهارشنبه گفت که سازمان ملل مردم افغانستان را در شرایط کنونی رها نمی‌کند.

امینه محمد، معاون سرمنشی سازمان ملل در دفاع از شناسایی رسمی طالبان گفت که با این گام، جلو اقدامات بدتر این گروه گرفته خواهد شد.

با ابتکار یونسیف، بیش از ۱۰۰ نماینده حکومت‌ها، جامعه مدنی و کودکان از کشورهای افغانستان، بنگلادیش، بوتان، نیپال، هند، پاکستان، مالدیو و سریلانکا در کتماندو، پایتخت نیپال، گردهم آمدند و خواستار پایان‌یافتن کودک‌همسری شدند.

در این جلسه سه‌روزه که روز چهارشنبه به پایان رسید، یونسیف گفت که ۴۵ درصد کل کودک‌عروس‌های جهان در جنوب آسیا هستند. یونسیف افزود که با وجود پیشرفت‌ها در عرصه مبارزه با این پدیده، کودک‌همسری همچنان جریان دارد و همه‌گیری کووید۱۹ و مشکلات اقتصادی این روند را کند ساخته است.

یکی از دلایل کودک‌همسری، به قول یونسیف، بسته‌شدن مکاتب در زمان شیوع همه‌گیری کووید۱۹ بود. هرچند پس از تطبیق گسترده واکسین مکاتب در کشورهای دیگر باز شد، اما در افغانستان حاکمیت طالبان باعث شد تا تمام مکاتب دخترانه بسته شوند. این وضعیت نرخ ازدواج دختران زیرسن را در افغانستان بالاخواهد برد.

یونسیف دلیل دیگر کودک‌همسری را شوک اقتصادی دانسته است. با روی کار آمدن طالبان در افغانستان، تولید ناخالص داخلی بیش از ۲۰ درصد کاهش یافته و مردم برای فقط زنده‌ماندن نیاز به کمک‌ سازمان‌های بشردوستانه دارند. اقتصاد ضعیف خانواده‌ها باعث می‌شود تا دختران کودک به همسری داده شوند.

در بیانیه یونسیف آمده است: «بسیاری از والدین به دختران به عنوان یک بار نگریسته و ازدواج را بهترین گزینه برای آنان می دانند.»

بیورن اندرسون، مدیر صندوق جمعیت ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه گفت: «ازدواج کودکان همچنان در بسیاری از کشورها رواج دارد و پیامدهای زیانباری برای دختران و کل جامعه دارد. ما برای توانمندسازی دختران از طریق آموزش، از جمله آموزش جامع جنسی، و تجهیز آن‌ها به مهارت‌ها، باید کارهای بیشتری انجام دهیم و همکاری‌ها را تقویت کنیم. در عین حال، باید از خانواده‌ها حمایت کنیم تا برای پایان دادن به این رسم ریشه‌دار اقدام کنند.»

در جلسه سه‌روزه، کودکان از هشت کشور، از جمله افغانستان، بیانیه مشترک ارائه کردند و از دولت‌ها خواستند تا برای پایان دادن به کودک‌همسری، اقدامات بیشتری روی دست گیرند. در بیانیه کودکان آمده است: «ما نمی‌خواهیم نوزادی را در شکم یک کودک ببینیم. ما می‌خواهیم بچه در شکم یک زن باشد.»