رئیس دوره‌ای شورای امنیت می‌گوید افغانستان به یک «معضل بسیار دشوار» بدل شده است

دهها هزار افغان توسط نیروهای امریکایی و بر اساس ویزه بشردوستانه به امریکا انتقال یافتند. این مجوز در ماه جولای امسال به پایان می‌رسد و نگرانی از سرنوشت اقامت آنان در این کشور وجود دارد.

سازمان های حامی پناهندگان افغان از کانگرس ایالات متحده خواسته اند که با طرحی موافقت کند که به موجب آن، این پناهندگان مستحق دریافت اقامت دایم یا گرین کارت امریکا خواهند شد.

اداره مهاجرت و شهروندی امریکا گفته است که برای این پناهندگان افغان پنج مرکز پشتیبانی در سراسر ایالات متحده ایجاد می‌کند تا آن‌ها بتوانند درخواست‌های تجدیداقامت شان را به اداره مهاجرت ارسال کنند و به خدمات حقوقی و وکیل دسترسی داشته باشند.

یک سخنگوی وزارت امنیت داخلی امریکا گفت که این وزارت در تلاش است تا به این افغان‌ها اطلاعات و رهنمایی‌های لازم در مورد درخواست تمدید اقامت «در اسرع وقت» ارائه شود.

او افزود که وزارت امنیت در جستجوی یافتن منابع پشتیبانی و کمک به این پناهندگان است.

وزیر خارجه طالبان به دلیل قرار داشتن در فهرست تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل حق سفر به هیچ کشوری را ندارد.
نمایندگی پاکستان در سازمان ملل در نامه‌ای از ۱۵عضو کمیته تحریم‌های شورای امنیت، خواسته است که به طور موقت به وزیر خارجه طالبان اجازه سفر بدهند تا او در روزهای بین ۶ الی ۹ می به پاکستان سفر و با وزیران خارجه پاکستان و چین دیدار کند.

پاکستان در این نامه توضیح نداده است که در این نشست چه موضوعاتی مطرح خواهد شد. نمایندگی پاکستان گفته است که این کشور تمام هزینه‌های سفر وزیر خارجه طالبان را می‌پردازد.

این درخواست در حالی صورت می‌گیرد که نماینده ۲۳ کشور و سازمان به میزبانی ملل متحد در قطر گردهم آمده‌اند تا در مورد نحوه تعامل با طالبان صحبت کنند.

در این نشست نمایندگان کشورهای چین، فرانسه، آلمان، هند، اندونیزیا، ایران، جاپان، قزاقستان، قرغیزستان، ناروی، پاکستان، قطر، روسیه، عربستان سعودی، تاجیکستان، ترکیه، ترکمنستان، امارات متحده عربی، بریتانیا، امریکا، اوزبیکستان، اتحادیه اروپا و سازمان همکاری اسلامی شرکت کرده اند.

خانم بارکزی گفت که نمی‌تواند جزئیات مطرح شده این دیدار را توضیح دهد، ولی گفت: «موضع‌گیری نمایندگان ویژه کشورهای مختلف در نشست امروز ما را خوشبین ساخت، زیرا موضع آنان در حمایت از قطعنامه شورای امنیت ملل سازمان بود.»

خانم بارکزی افزود که در این نشست پیرامون وضعیت حقوق بشر، تعیین جایگاه زنان، موضع‌گیری رسمی سازمان ملل متحد در قبال افغانستان نیز بحث و گفت‌وگو شد.

در همین‌حال، خانم سحر احسان، یکی دیگر از اشتراک‌کنند‌گان نشست امروز، به افغانستان انترنشنال گفت: «بسیاری از اشتراک‌کنند‌گان نشست امروز از داخل افغانستان بودند که در مورد امنیت جانی زنان، تحصیل زنان و چالش‌های موجود در کشور بحث کردند و پیشنهادهای‌شان را ارائه کردند.»

به گفته خانم احسان، در این دیدار رینا امیری، نماینده امریکا برای زنان و حقوق بشر افغانستان، وزیر خارجه اندونزیا و شماری دیگر از شرکت‌کنندگان نشست دوحه حضور داشتند.

پس از این دیدار آنلاین، ماری اکرمی، دیگر فعال حقوق زنان در توییتی نوشت که حدود ۶۰ زن عضو ائتلافی که خود را با نام انگلیسی «Together Stronger» معرفی می‌کند، در این دیدار مجازی حضور داشتند.

خانم اکرمی افزوده که این دیدار آنلاین را رینا امیری، نماینده ویژه امریکا برای حقوق بشر و زنان افغانستان زمینه‌سازی کرده بود.

نشست دو روزه دوحه صبح روز دوشنبه (۱۱ ثور) با حضور‌ نمایندگان ویژه ۲۵ کشور جهان و سازمان بین‌المللی و آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، برای گفت‌وگو درباره افغانستان برگزار شد.

این فعالان زن در حالی از دیدار مجازی با شماری از شرکت‌کنندگان نشست دوحه اظهار خوشبینی کردند که اعتراضات گسترده‌ای نسبت به احتمال طرح موضوع به رسمیت شناختن طالبان در این نشست به راه افتاد.

شمار قابل توجهی از زنان در کابل و تخار همایش‌های اعتراضی برگزار کردند و به رسمیت شناختن طالبان را به معنای به رسمیت شناختن «تروریسم» و «آپارتاید جنسیتی» دانستند.

همچنین مهاجران افغان در بیش از ۱۵ شهر جهان در راهپیمایی اعتراضی هشدار دادند که اگر سخنان آنها در مورد عدم رسمیت طالبان شنیده نشود، به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

اگرچه سخنگویان سازمان ملل گفته‌اند که در این نشست موضوع به رسمیت شناختن طالبان مطرح نمی‌شود، ولی یک منبع دیپلوماتیک در نشست دوحه گفته که این نشست آغاز فرایند به رسمیت شناختن طالبان است.

او، که نخواست نام و مقامش ذکر شود، به مریم رحمتی، خبرنگار اعزامی افغانستان اینترنشنال به دوحه گفت که روسیه و چین به دلایل اقتصادی می‌کوشند راهی برای رسمیت دادن به طالبان و تعامل با اداره این گروه باز شود.

پیشتر اگرچه آمنه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل گفته بود که این نشست برای برداشتن «گام‌های کوچکی» برای آغاز فرایند به رسمیت شناختن طالبان است، ولی سخنگویان این سازمان پس از آن، گفتند که این نشست برای به رسمیت شناختن طالبان برگزار نمی‌شود.

در همین حال، سهیل شاهین، رئیس دفتر طالبان در قطر گفته که این گروه «جناح اصلی» در افغانستان است و بر کل این کشور کنترول دارد، باید به عنوان حکومت افغانستان به رسمیت شناخته شود.

این عضو طالبان همچنین از این که اعضای گروه طالبان به این نشست دعوت نشده، انتقاد کرد و گفت که این امر باعث پیچیدگی بیشتر خواهد شد.

پیشتر یک مقام ارشد سازمان ملل در محل نشست گفته بود که آنتونیو گوترش اجازه نمی‌دهد که مقام‌های طالبان در این نشست شرکت کنند.

با این حال، معترضان به صورت گسترده‌ای در داخل و خارج افغانستان نسبت به هر گونه اقدامی برای به رسمیت شناختن اداره طالبان به عنوان حکومت رسمی افغانستان اعتراض کردند.

زنان معترض در کابل و تخار، با وجود محدودیت شدید طالبان علیه زنان و اعتراضات مسالمت‌آمیز، به خیابان‌ها برآمدند و در همایش‌های اعتراضی، از شرکت‌کنندگان نشست دوحه خواستند اقدامی نکنند که منجر به «به رسمیت طالبان» شود.

معترضان تخاری همزمان با برگزاری این نشست گفتند که دادن هرگونه امتیازی به طالبان، به معنای شرکت‌ کردن در آنچه که آنها «جنایات طالبان» خواندند، است.

از سوی دیگر، معترضان در خارج از افغانستان در بیش از پانزده شهر جهان با برگزاری همایش‌های اعتراضی، نسبت به هرگونه گفت‌وگویی که منجر به «به رسمیت طالبان شناختن» شود، اعتراض کردند.

در همین حال، جبهه آزادی افغانستان که نیروهایش به صورت مسلحانه با طالبان می‌جنگند، در اعلامیه‌ای تاکید کرده که سازمان ملل و شرکت‌کنندگان نشست دوحه امور مربوط به امدادرسانی به نیازمندان را نباید با تعامل با طالبان با هم بیامیزند.

این جبهه از سازمان ملل خواسته که به منشور خود و قعطنامه‌هایی که علیه گروه طالبان تصویب کرده، پابند بماند و از رسمیت دادن به طالبان خودداری کند.

منابع نزدیک به خانواده آقای دره می‌گویند این جنرال دولت پیشین، در یک خانه شخصی آقای خراسانی در خیرخانه حبس شده است.

پیش از این عبدالحمید خراسانی در پیامی به خبرنگار افغانستان اینترنشنال تایید کرده بود که آقای دره را بازداشت کرده است.

این ولسوال طالبان در پیامی که به خبرنگار افغانستان اینترنشنال فرستاده بود، آقای دره را «مهره کلیدی مقاومت» خوانده بود.

با این حال منابع نزدیک به خانواده عبدالمناف دره گفتند او پس از سقوط دولت پیشین افغانستان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ در هیچ حرکت سیاسی و نظامی دخیل نبوده و به عنوان یک فرد غیرنظامی زندگی می‌کرده است.

به گفته این منابع، آقای دره روز چهارشنبه هفته قبل از تهران به کابل برگشته بود و در روز شنبه توسط افراد طالبان بازداشت شد.