در تیراندازی در یک پایگاه ارتش جاپان دست‌کم دو سرباز کشته شدند

براساس طرح بازنگری شده این سازمان، رقم تخمینی افراد نیازمند به کمک‌های بشردوستانه از ۲۸.۳ میلیون نفر در ابتدای سال جاری میلادی به ۲۸.۸ میلیون نفر افزایش یافته‌ است.

اوچا می‌گوید افرادی که به صورت فوری به کمک نیاز دارند به ۲۰ میلیون می‌رسند که شامل ۵ میلیون زن، ۱۱.۹ میلیون کودک و ۱.۸ میلیون افراد دارای معلولیت است.

دفتر هماهنگ‌کننده سازمان ملل در افغانستان، دلیل افزایش افراد نیازمند به کمک‌ها را بدتر شدن «وضعیت حفاظتی» شهروندان افغانستان عنوان کرده‌است.

سازمان ملل روز چهارشنبه (۲۴ جوزا) اعلام کرد که برای پاسخ به این نیازمندی‌ها به ۲.۲۶ میلیارد دالر نیاز است که این روند از جون تا دسامبر سال جاری میلادی را در بر می‌گیرد.

اوچا می‌گوید که افغانستان هنوز «یکی از بدترین بحران‌های بشردوستانه» در جهان را سپری می‌کند و در سال ۲۰۲۳ دو سوم جمعیت آن به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.

به باور نویسندگان طرح کمک‌های بشردوستانه برای افغانستان ممنوعیت کار زنان در سازمان ملل متحد لایه دیگری از پیچیدگی وضعیت محدودکننده را رقم زده است.

با این حال اوچا می‌نویسد که در پنج ماه گذشته ۱۷.۳ میلیون نفر در افغانستان زیر پوشش کمک‌های بشردوستانه قرار داشته‌اند که ۹۴۲ میلیون دالر هزینه داشته است.

نماینده پیشین امریکا برای صلح افغانستان در توییتی افزود که «ایمان و رعایت» اصول دینی از «درون» منشا می‌گیرد و تلاش خارجی برای مجبور ساختن افراد [به دین‌داری]، نتیجه برعکس می‌دهد.

پیشتر محمد حاجی‌ابوالقاسم دولایی، نماینده ویژه رئیس‌جمهور ایران در امور روحانیت گفت:‌ «دولت‌های ما در گذشته کارنامه خوبی در حمایت از نهادهای دینی بر جای نگذاشته‌اند و امروزه از بین حدود ۷۵ هزار مسجد در کشور، درب تعداد ۵۰ هزار مسجد بسته است که این فاجعه‌ای است که باید بر آن خون گریست.»

در ماه‌های اخیر، پس از کشته شدن مهسا امینی، دختر کرد ایرانی در بازداشت پولیس گشت ارشاد تهران، اعتراضات سراسری ایرانیان علیه قوانین حجاب اجباری جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت.

در افغانستان نیز، طالبان در بیش از ۲۰ ماه حاکمیت‌شان‌ فرمان‌های سفت و سختی را با استناد بر خوانش خود از «شریعت» صادر کرده است که شهروندان افغانستان به ویژه زنان را در عرصه‌های مختلف محدود می‌کند.

در این گزارش که روز چهارشنبه (۲۴ جوزا) منتشر شد، آمده است که از مجموع پناهندگان و افرادی که به حمایت بین‌المللی نیاز دارند، حدود نیمی از آنها فقط از سه کشور سوریه، اوکراین و افغانستان هستند.

طبق گزارش در سال ۲۰۲۲، ۵.۷ میلیون نفر از اوکراین و ۴.۴ میلیون از کشورهای دیگر عمدتا از افغانستان آواره شده‌اند.

برپایه این گزارش، تا پایان سال ۲۰۲۲، پناهندگان افغان از سوی ۱۰۴ کشور میزبانی شده‌اند. همچنین گفته شده که از هر ۱۰ پناهجوی افغان، ۹ نفر آن به کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان مهاجرت کرده‌اند.

سازمان ملل گفته است که حدود صد و ۸۰ هزار شهروند افغانستان به آلمان پناه برده‌اند.

کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل افزود که شمار درخواست‌های جدید پناهندگی انفرادی از سوی شهروندان کشورهای منطقه آسیا و اقیانوسیه در سال ۲۰۲۲ به چهار صد و ۵۴ هزار نفر رسیده که نسبت به سال قبل افزایش ۷۸ درصدی را نشان می‌دهد.

در گزارش آمده که افغان‌ها در سال ۲۰۲۲، دو صد و ۸۰ هزار و ۵۰۰ درخواست جدید پناهندگی در ۸۷ کشور جهان از جمله اتریش، آلمان، ترکیه و امریکا ثبت کرده‌اند.

مقام‌های طالبان در نشست اسلو درباره حل منازعه و برقراری صلح‌ از راه دیالوگ شرکت دارند.

علاوه بر آنها، برخی دیگر از سیاستمداران و فعالان افغان و بین‌المللی نیز در این نشست که به حمایت وزارت خارجه ناروی برگزار شده، حضور دارند.

وزارت خارجه ناروی تحت فشار افکار عمومی و اعتراضات مردم، از دعوت رهبران ارشد طالبان به نشست اسلو خودداری کرده و به جای آن‌ها، عبدالقهار بلخی، سخنگوی وزارت خارجه طالبان و چند مقام دیگر از وزارت داخله و وزارت دفاع این گروه را دعوت کرده است.

حضور مقام‌های طالبان در نشست جهانی اسلو، بار دیگر اعتراضات افغان‌ها را برانگیخته است.

پیشتر منیه رفیق، فعال حقوق بشر افغان در مقابل وزارت خارجه ناروی به گونه یک نفره به این اقدام اعتراض کرد.

در کنار این‌، روز سه‌شنبه شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان از این اقدام ناروی انتقاد کرد. این شبکه در بیانیه‌ای گفت که ناروی به ناقضان حقوق بشر که زنان افغان را از آموزش، کار و سایر فعالیت‌های اجتماعی محروم کرده‌اند، فرش سرخ گسترده است.

این شبکه ناروی را متهم به حمایت از «یک گروه تروریستی» کرده است.

حضور مقام‌های طالبان در نشست اسلو، در رسانه‌های اجتماعی نیز از سوی شهروندان افغانستان انتقاد شده است.

منابعی در وزارت داخله پاکستان به این روزنامه گفتند که هدف این دستگیری، «آن عده مهاجران غیرقانونی افغان است که در حوادث تروریستی و ضددولتی، از جمله [تظاهرات طرفداران عمران خان] در ۹ می دست داشتند.»

این نخستین بار است که منابع رسمی شماری از مهاجران افغان را به مشارکت در تظاهرات و اغتشاش‌های حامیان نخست وزیر سابق پاکستان متهم می‌کنند. در این تظاهرات در اعتراض به دستگیری عمران خان، ساختمان‌های دولتی به آتش کشیده شد و به مقر ارتش در روالپندی حمله شد.

در تازه‌ترین گزارش ملل متحد آمده است که پس از حاکمیت طالبان بر افغانستان، حدود ۶۰۰ هزار پناهجوی افغان وارد پاکستان شدند.

وزارت داخله پاکستان اعلام کرده که از سال ۲۰۰۶ تا امسال بیش از ۳.۵ میلیون پناهجوی افغان در این کشور ثبت نام شدند. از آن میان بیش از ۱.۳ میلیون به افغانستان برگشتند، بقیه کارت هویت‌شان را تجدید کردند اما از سرنوشت بیش از ۷۰۰ هزار پناهجوی دیگر خبری در دست نیست.

این وزارت اکنون گفته است که برای مشخص شدن اینکه این تعداد از افغان‌های مهاجر به کجا رفتند، عملیات بزرگ جستجو را راه انداخته است.

یک منبع در وزارت داخله به روزنامه نیوز گفت: «بر بنیاد اطلاعات نهادهای استخباراتی، بیش از ۲۳ هزار افغان به صورت غیرقانونی در اسلام‌آباد و حومه آن زندگی می‌کنند.»

یک مقام ارشد پولیس اسلام آباد با تایید عملیات دستگیری مهاجران غیرقانونی به نیوز گفت که هدف عملیات تنها پناهندگان افغان نیست، بلکه شامل تمام پناهجویان غیر قانونی در این کشور می‌شود.

با این حال، به علت حضور شمار زیادی از مهاجران افغان در پاکستان این عملیات بیشتر از هر گروه دیگر به افغان‌ها آسیب می‌زند.

پیشتر کمیسیون حقوق بشر افغانستان اخراج پناهجویان افغان از پاکستان را فاجعه‌بار خوانده بود. این سازمان گفته بود که اخراج پناهجویان که در میان آن‌ها تعداد زیادی از فعالان حقوق بشر، زنان معترض، سارنوالان، نظامیان و کارمندان حکومت پیشین هستند، ممکن است به قیمت جان آن‌ها تمام شود.