معاون رئیس‌ جمهور فیلیپین با انتقال ۵۰ هزار پناهجوی افغان به کشورش مخالفت کرد

در این بیانیه، توضیحی بیشتر درباره موضوعات مورد بحث مربوط به افغانستان میان این دو مقام بلندپایه داده نشده است.

در بیانیه وزارت خارجه قطر گفته شده که امیر قطر با عبداللهیان برسر همکاری درحوزه تجارت و سرمایه‌گذاری، امنیت منطقه و آخرین تحولات مربوط به پرونده هسته‌ای ایران بحث کردند.

جمهوری اسلامی ایران تلاش‌هایش برای بهبود روابط با کشورهای حوزه خلیج فارس را شدت بخشیده است. این کشورها در سال‌های اخیر به اسرائیل، دشمن شماره یک جمهوری اسلامی، به رغم اختلاف بر سر مسئله فلسطین نزدیک شده اند.

وزیر خارجه جمهوری اسلامی پس از دیدار از قطر به عمان رفت که در هفته‌های اخیر میزبان مذاکرات سری نمایندگان امریکا و جمهوری اسلامی برسر دستیابی به توافقات جدید هسته‌ای بوده است.

آل ثانی ماه گذشته به قندهار رفت و با ملا هبت‌الله آخند، رهبر طالبان، دیدار کرد. او یکی از معدود رهبران خارجی است که به دلیل نفوذش بر این گروه، توانست رهبر طالبان را شخصاً ملاقات کند.

همزمان، برخی منابع گفتند که دهها عضو تحریک طالبان پاکستانی در ولسوالی‌های خواجه غار، دشت قلعه و خواجه بهاوالدین (روستای سجانی) ولایت تخار جابجا شده‌اند.

مراجع مستقل تا اکنون این خبر را تایید نکرده‌اند.

طالبان هم در این مورد به گونه رسمی اظهار نظر نکرده‌اند.

مردم محل می‌گویند خانواده‌های منتقل شده در این ولسوالی‌ها با زبان‌های محلی مانند فارسی و اوزبیکی آشنایی ندارند و بیشتر آنها به اردو سخن می‌گویند.

نقیب‌الله فایق، عضو پیشین مجلس نمایندگان و والی سابق فاریاب هم در توییتی نوشته است که «وزیرستانی‌ها» به تخار منتقل شده‌اند و «مردم را از خانه و زمین‌شان بیرون می‌کنند».

به گفته منابع محلی، مردم محل روز سه‌شنبه با ورود این خانواده‌ها به تخار مخالف کردند، اما با مداخله نیروهای طالبان مواجه شده‌اند.

با این حال، یک منبع نزدیک به خانواده‌های منتقل شده در تخار گفته است که این خانواده‌ها حدود ۴۵ سال به کویته «مهاجرت کرده بودند» و یک هفته پیش از پاکستان به افغانستان بازگشتند.

به گفته این منبع، هر کدام از این خانواده‌ها بعد از بازگشت به افغانستان از آژانس پناهندگان سازمان ملل ۴۵۰ دالر به عنوان کمک دریافت کرده‌اند.

او این «کمک» را مدرکی برای «مهاجر بودن» این خانواده دانست، اما این آژانس در این مورد اظهار نظر نکرده است.

اطلاعات درباره انتقال خانواده‌هایی از مناطق مرزی دیورند و پاکستان به شمال افغانستان در حالی به دست رسیده است که در روزهای گذشته گزارش‌های متعددی مبنی بر توافق طالبان با دولت پاکستان درباره انتقال اعضای تحریک طالبان پاکستان به شمال افغانستان منتشر شده است.

روز یکشنبه (۲۸ جوزا) سفیر پیشین ایران در کابل هشدار داد که طالبان با انتقال جمعیت وزیرستان پاکستان به شمال و غرب افغانستان، «ژئوپلیتیک منطقه را تغییر می‌دهد».

به گفته ابوالفضل ظهره‌وند، «نیروهای تکفیری» با خانواده‌های‌شان به عنوان «پیشخوان» در شمال افغانستان جابه‌جا می‌شوند. به گفته او، اولویت فعلی شمال‌شرق افغانستان و بدخشان است، ولی انتقال آنها بعدا به سوی فاریاب و مزارشریف ادامه خواهد یافت.

همچنین اخیرا افراسیاب ختک، عضو پیشین سنای پاکستان نیز هشدار داد که انتقال اعضای طالبان پاکستان به شمال افغانستان آشکارا باعث تنش قومی در افغانستان خواهد شد.

آقای ختک روز شنبه (۲۷ جوزا) در توییتی نوشت این امر باعث گسترش جغرافیای جنگ از افغانستان به کشورهای آسیای مرکزی هم خواهد شد.

پیشتر با بالا گرفتن تنش میان مردم تخار و بازگشت‌کنندگان، ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان دستور داده بود که زمین «ناقلین» برگردانده شود و به جای آن، برای ساکنان تخار زمین توزیع شود. اما اداره طالبان به مردم محل زمین توزیع نکرده و آنها را با آمدن موج تازه‌ای از مردم از مناطق مرزی، آواره کرده‌اند.

آقای کرزی در توییت خود نوشته است: «هردو جانب با اشاره به مساعد بودن شرایط امنیتی، زمینهٔ فعالیت تجاری و اقتصادی توسط سرمايه‌گذاران داخلی و خارجی را فراهم دانسته خواهان افزایش آن گردیدند.»

رئیس‌جمهور پیشین افغانستان همچنین افزوده است که هر دو طرف در این دیدار «اظهار امیدواری کردند گسترش همکاری‌های تجاری و اقتصادی میان دو کشور، موجب کاهش بیکاری و رفع احتیاجات ضروری مردم افغانستان شود.»

آقای کرزی در حالی این موضوع را مطرح کرده که با روی کار آمدن طالبان فرصت‌های سرمایه‌گذاری در افغانستان به‌شدت محدود شده و شماری از سرمایه‌گذاران عمده افغانستان را ترک کرده‌اند.

از سوی دیگر، طالبان با وضع محدودیت‌های شدید، اشتغال زنان را از کار بخش‌های دولتی و غیردولتی ممنوع کرده و فقر و بیکاری در سراسر افغانستان به‌شدت افزایش یافته است.

پس از روی کار آمدن طالبان، آقای کرزی از معدود رهبران سیاسی پیشین است که همچنان در کابل تحت کنترول طالبان مانده و برخی از منتقدان او را متهم به تلاش برای جلب حمایت خارجی برای طالبان کرده‌اند.

رضا شهیر روز شنبه (۲۷ جوزا) در راه بازگشت از ایران به خانه‌اش در کابل، در منطقه شاهجوی ولایت زابل به دست نیروهای طالبان افتاد و بازداشت شد.

مرکز خبرنگاران افغانستان در بیانیه‌ای از طالبان خواسته بود که این خبرنگار را آزاد کند، اما طالبان در زابل از بازداشت خبرنگار پیشین تلویزیون راه فردا اظهار بی‌خبری کرده بود.

رضا شهیر، که چند بار دیگر نیز به دست طالبان در کابل بازاشت شده بود، برای رفتن به فرانسه با خانواده‌اش به ایران سفر کرده بود.

او به دلیل پایان تاریخ اعتبار ویزایش در ایران، به افغانستان بازگشته بود.

از زمان به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان، بازداشت و تهدید خبرنگاران، هرازگاهی خبرساز شده است. براساس آمار مرکز خبرنگاران افغانستان، در سال گذشته ۹۴ مورد بازداشت و شکنجه خبرنگاران در این مرکز ثبت شده است.

در حال حاضر نیز مرتضی بهبودی خبرنگار افغان-فرانسوی از چند ماه‌ پیش در زندان طالبان به سر می‌برد.

غلام‌‌رضا حسن‌زاده، دبیر شورای عالی برنامه‌ریزی علوم پزشکی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران این موضوع را روز سه‌شنبه (۳۰ جوزا) در یک کارگاه آموزشی درباره بین‌المللی‌سازی آموزش در ایران بیان کرد.

آقای حسن‌زاده آمار مشخصی از دانشجویان خارجی، از جمله دانشجویان افغان در دانشگاه‌های ایران ارائه نکرد، اما گفت که پارسال تنها در دانشگاه مازندران ۱۱ هزار دانشجوی خارجی بوده‌اند.

چندی پیش یک مقام وزارت علوم ایران گفته بود که سه دانشگاه «الزهرا، کوثر و حضرت معصومه» برای پذیرش دانشجویان دختر افغان اعلام آمادگی کرده‌اند.

پس از آنکه طالبان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ قدرت را در کابل به دست گرفتند، محدودیت‌های گسترده‌ای بر سر راه آموزش دختران و کار زنان در این کشور وضع کرد.

رسانه‌های ایرانی به نقل از قایم مقام وزارت علوم این کشور نوشتند که بعد از صدور دستور طالبان برای ممنوعیت آموزش دختران، دانشجویان افغان علاقه پیدا کرده‌اند که دانشگاه‌های ایران به گونه مجازی آموزش ببینند.

آقای حدادی‌اصل گفت مانعی برای ادامه آموزش دختران افغان در ایران وجود ندارد. او افزود که: «هر دانشجوی خارجی که وارد ایران می‌شود، باید پاسپورت یا کارت رسمی داشته باشد.»

براساس دستورهای مکرر رهبران طالبان، دختران در افغانستان اجازه ندارند در مقاطع بالاتر از کلاس ششم آموزش ببینند. این گروه به اعتراضات گسترده داخلی و خارجی توجهی نکرده است.