طالبان از کشف یک مجسمه باستانی دوره کوشانی در پکتیکا خبر داد

طالبان کشت، خرید و فروش مواد مخدر در افغانستان را ممنوع کرده، اما با آن‌هم این گروه هرچند مدت از کشف و ضبط مواد مخدر در نقاط مختلف افغانستان خبر می‌دهد.

کشورهای همسایه افغانستان نیز چندین بار از کشف محموله‌های بزرگ مواد مخدر از افغانستان خبر داده‌اند.

نیکلای پاتروشف روز جمعه (۲ سرطان) در نشست دبیران شورای امنیت آسیای میانه و روسیه که در قزاقستان برگزار شده بود، از ناامنی در افغانستان هم ابراز نگرانی کرد و آن را خطری برای کشورهای آسیای میانه دانست.

او در سخنانی مشابه با سرگی لاوروف، وزیرخارجه روسیه مدعی شد که امریکا و غرب از «تروریست‌ها» حمایت می‌کنند تا آسیای میانه را ناامن کنند.

وزیر خارجه روسیه ماه جوزا در سفر به تاجیکستان گفته بود: «به‌خوبی می‌دانیم که امریکا به صورت فعال از شبه‌نظامیان داعش، القاعده و سایر گروه‌های تروریستی در افغانستان حمایت می‌کند. هدف ساده است؛ همان طوری که در قفقاز در پایان دهه گذشته اتفاق افتاد، در افغانستان هم اجازه نمی‌دهند که آرامش حاکم شود.»

این اندیشکده امریکایی نوشته است که فروپاشی دولت و ارتش افغانستان هر چند دراماتیک به نظر می‌رسید اما تعجب‌آور نبود.

از دید نویسنده مقاله، قبل از اینکه رئیس‌جمهور جو بایدن دستور عقب‌نشینی و خروج از افغانستان را صادر کند، دونالد ترامپ در فبروری ۲۰۲۰ با امضای توافق‌نامه دوحه باعث سقوط روحیه افغان‌ها شد و منبع اصلی اهرم فشار بر طالبان را برداشت.

مقاله افزوده که مذاکرات برای دستیابی به یک راه‌حل سیاسی هرگز اولویت اصلی در هیچ نقطه‌ای از جنگ بیست ساله امریکا در افغانستان نبود و غالبا با اهداف نظامی زودگذر جایگزین می‌شد.

طبق این تحلیل، درگیری‌های سیاسی معمولاً به حل و فصل مذاکره نیاز دارند تا راه‌حل‌های صرفا نظامی.

مقاله با اشاره به فقدان مذاکرات در طول جنگ امریکا در افغانستان نوشته با توجه به مهارت طالبان در شورش‌های کم‌هزینه، بعید بود که از نظر نظامی شکست بخورند چرا که آنها یک پایگاه و یک حوزه مشخص داشتند.

طبق این تحلیل، مدارس دیوبندی در بین پشتون‌های ملی‌گرا، مذهبی و محافظه‌کار در تمامی سال‌ها توانست به صورت پیوسته از بین جوانان نیرو جذب کند. از سویی دیگر تاکید مستمر ایالات متحده بر جنگ فرسایشی و تلفات غیرنظامیان در اثر حملات هوایی باعث اصطکاک شدید جنگ افغانستان شد.

مقاله افزوده که با این اوصاف امریکا باز هم در سال‌های پایانی حضور در افغانستان این رویکرد جنگ فرسایشی را دوچندان کرد به طوری که تلفات غیر نظامیان ناشی از حملات هوایی پس از سال ۲۰۱۶ تا ۳۳۰ درصد افزایش یافت.

مقاله افزوده که سیاست‌گذاران امریکایی هیچ وقت درک نکردند که هزینه‌های سیاسی این رویکرد بیشتر از هرگونه سود نظامی موقت است.

مقاله پیاده‌سازی مدل‌های متمرکز حکومتداری و نهادهای نظامی را یکی از اشتباهات راهبردی امریکا در افغانستان برشمرده است. بر این اساس، ایالات متحده و متحدانش اهداف آرمانی را برای دگرگونی اجتماعی تعیین کردند که نمی‌توان آن را با یک پایگاه حمایتی نسبتاً کوچک از افغان‌های تحصیل‌کرده و شهری به دست آورد.

نویسنده با تاکید بر این که حل و فصل اختلافات باید از موضع فشار حداکثری از جانب امریکا و دولت افغانستان صورت می‌گرفت به دو فرصت از دست رفته برای توافق مطلوب‌تر با طالبان پرداخته است.

فرصت اول به زمانی برمی‌گردد که پس از برکناری طالبان در اکتبر ۲۰۰۱ طالبان در همان روزهای اولیه پیشنهاد مذاکره را به ایالات متحده داد اما امریکا آنها را به اجلاس بن دعوت نکرد.

دومین فرصت از دید نویسنده با افزایش نیروهای ائتلاف در بین سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳ رخ داد که پس از آن با کاهش نیروها، نقطه اوج اهرم فشار بر طالبان شروع به فرسایش کرد و دولت افغانستان به طور پیوسته ضعیف‌تر شد.

طبق این تحلیل، ایالات متحده تلاش داشت تا ارتش افغانستان را با ساختاری متمرکز و تجهیزات هزینه‌بردار ناسازگار با شرایط جغرافیایی افغانستان بسازد اما در آخر آشکار شد که علیرغم میلیاردها دالر سرمایه گذاری، ارتش افغانستان به نیرویی خودکفا تبدیل نشده بود که بتواند امنیت کشور را تامین کند.

مقاله تصریح کرده که با خروج مکتوب ایالات متحده از افغانستان طالبان دیگر انگیزه‌ای برای مذاکره جدی نداشتند.

نویسنده بر این باور است که در فقدان حمایت شدید ایالات متحده و بین‌المللی، دولت از هم پاشیده افغانستان به دلیل اختلافات قومی نتوانست به تنهایی به یک راه‌حل برسد و دچار فروپاشی شد.

وزارت امور خارجه، کشورهای مشترک المنافع و توسعه بریتانیا گفته در حال حاضر هیچ مقام کنسولی بریتانیا در افغانستان حضور ندارد و توانایی برای ارائه کمک‌های کنسولی به شدت محدود است.

بریتانیا همچنین هشدار داده که خطر بازداشت شهروندان این کشور افزایش یافته و ممکن است دولت از چنین بازداشت‌هایی مطلع نشود و مدت زمان آن هم طولانی باشد.

روزنامه دیلی میل ماه حمل ۱۴۰۲ گزارش داد که طالبان سه شهروند بریتانیایی را بازداشت کرده و در زندان هستند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، بریتانیا برای دومین بار از شهروندانش خواسته به افغانستان نروند.

وزارت خارجه بریتانیا در ماه حمل پارسال نیز در اعلامیه‌ای به شهروندان این کشور هشدار داده‌ بود که به دلیل تهدیدهای امنیتی بالا، از سفر به افغانستان خودداری کنند.

روسیه نیز در ماه جوزا از شهروندانش درخواست مشابهی کرد و از آن‌ها خواست به افغانستان سفر نکنند. ضمیر کابلوف، نماینده رئیس جمهور روسیه در امور افغانستان در مصاحبه با رسانه روسی آرتی‌وی‌آی گفت که وضعیت در افغانستان وخیم است و ممکن است غیرنظامیان خود را در آتش گروه‌های تروریستی ببینند.

این مقام طالبان در پیام یک ویدیویی تاکید کرد در مجموع دو هزار و ۳۸۰ افغان از زندان‌های پاکستان آزاد شده‌اند.

سیدعبدالجبار تخاری از مقامات ایالت سند خواست روند بازداشت افغان‌هایی را که برای درمان به پاکستان می‌آیند متوقف و شهروندان افغانستان را از زندان آزاد کنند.

در روزهای اخیر پولیس پاکستان روند بازداشت مهاجران افغان را افزایش داده است.

کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل روز جمعه (دوم سرطان) در توییتی نوشت که ایجاد این مرکز با همکاری دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل و اتاق تجارت و صنایع زنان افغانستان راه‌اندازی شده است.

این سازمان گفته که این پروژه از بیجاشدگان داخلی و مهاجران بازگشته به افغانستان نیز پشتیبانی خواهد کرد.

این مرکز بازرگانی برای زنان افغانستان در حالی ایجاد خواهد شد که در بیش از بیست ماه گذشته، طالبان در حوزه‌های مختلف بر فعالیت زنان محدودیت‌های سخت‌گیرانه وضع کرده است.

شمار قابل ملاحظه‌ای از زنان کارآفرین، پس از تسلط طالبان خانه‌نشین شده‌اند و فضای کار برای آن‌ها فراهم نیست.