وکیل بریتانیایی: بسیاری از کسانی که می‌خواهند از کانال مانش به بریتانیا برسند، افغان اند

به گفته عسکر جلالیان، در اواخر ماه جوزا حدود ۳۵۰ زندانی افغان از ایران به افغانستان انتقال داده شدند.

این مقام ایرانی چندی قبل به خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا، گفته بود که پس از افغانستان، شهروندان پاکستان، عراق، ترکیه، هند و جمهوری آذربایجان شمار بیشتر زندانی در ایران دارند.

جلالیان با اشاره به توافق دوجانبه میان مقام‌های ایران و طالبان افزود کرد که افغانستان حدود ۵۰ درصد زندانیان ایرانی محبوس در آن کشور را به ایران تحویل می‌دهد.

او اتهام‌های زندانیان ایرانی در افغانستان را «قاچاق مواد مخدر، درگیری‌ و نزاع‌ محلی» عنوان کرده است. او گفت که این زندانیان عمدتا جرایم سیاسی ندارند.

در همین حال، این مقام وزارت عدلیه ایران از دیدار با دادستان کل طالبان در افغانستان نیز خبر داد.

او گفت که در این دیدار، دادستان کل طالبان گفته که «کلیپ‌ها و فیلم‌های اطلاعاتی که به نام افغان‌ها علیه ایرانی‌ها نشر می‌شود، کار بدخواهان هر دو کشور و هدف‌شان تخریب روابط دو کشور است.»

آقای جلالیان با اشاره به آنچه که او «شیطنت‌های مخالفین ملت افغانستان و ایران» خواند، گفت که امیدوار است این مسایل تاثیر منفی بر «موضوع تبادل و انتقال زندانیان» نداشته باشد.

چندی پیش نیز معاون حقوق بشر و امور بین‌الملل وزارت عدلیه ایران گفته بود که ۱۰۱ زندانی افغان را به طالبان تحویل داده است.

پیشتر زمانی که زندانیان افغان از زندان‌های جمهوری اسلامی ایران به طالبان تحویل داده شدند، نگرانی‌هایی مطرح شد که ممکن است شماری از آنها مخالفان این گروه باشند و حقوق بشری آنها نقض شود.

به گزارش خبرگزاری باختر، این مقام طالبان گفته که اتهام افراد بازداشت شده «قتل، سرقت، فساد اخلاقی، شراب نوشی، جعل و تزویر، تجاوز، فرار از منزل، خشونت‌های خانوادگی» و تولید مواد مخدر بوده است.

مولوی حبیب‌الله شاکر می‌گوید که پرونده افراد بازداشت شده به محاکم طالبان سپرده شده است.

این افراد در صورت گناهکار شناخته شدن با خطر مجازات حدود مانند شلاق و قطع دست رو به رو‌ هستند که بر اساس کنوانسیون‌های بین‌المللی شکنجه به حساب می‌آیند.

مقام‌های طالبان می‌گویند مجازات افراد بر اساس «شریعت اسلامی» انجام می‌شود.

همین امروز (یکشنبه ۴ سرطان) در پیامی منسوب به هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان اعلام شد که او از «حدود و قصاص» در افغانستان راضی است و آن را اقدامی در چارچوب «شریعت اسلام» خوانده است.

این زمین‌لرزه ساعت هشت و ۲۰ یکشنبه‌شب (چهارم سرطان) به وقت محلی روی داد و به گزارش این مرکز، دامنه‌ این زمین‌لرزه به کابل، لغمان و ننگرهار هم رسیده است.

برخی از مردم و رسانه‌ها در کابل هم گزارش دادند که در این شهر زلزله‌ نسبتا شدیدی احساس شده است.

هنوز از خسارات احتمالی این زمین‌لرزه گزارشی منتشر نشده است.

او این موضوع را روز یکشنبه (چهارم سرطان) در مراسم نکوداشت از جان‌باختگان فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۴۰۲، بیان کرد.

آقای وحیدی پیش از این نیز گفته بود: «مرزبانان ما در مرز سیستان‌وبلوچستان با افغانستان خیلی قدرتمند در انجام وظیفه خود مصمم و قاطع هستند... طالبان توجیه شده و مرزهای ما آرام و رفت و آمدها برقرار است.»

به دنبال تسلط طالبان بر افغانستان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، این گروه بارها با مرزبانان ایرانی درگیر شده‌اند.

در آخرین مورد در ششم جوزا، نیروهای طالبان و مرزبانان ایرانی در ولسوالی کنگ نیمروز و زابل درگیری شدند.

طالبان کشته شدن یکی از نیروهایش در این درگیری را تایید کرد و رسانه‌های ایران کشته‌شدن دو مرزبان این کشور را تایید کردند.

معاون نظامی اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان تاکید کرد که «هیچ موردی از شکنجه و بدرفتاری با زندانیان در زندان‌های کشور ثبت نشده است.»

این مقام طالبان در پایان دوره آموزشی ۱۲۴ تن از مسئولان زندان‌های این گروه گفت که پس از روی‌کارآمدن طالبان، بیش از ۱۷هزار و ۵۰۰ نفر زندانی مرد و زن زندانی شدند که بیش از دو هزار نفر آنها در زندان پلچرخی زندانی هستند.

او تاکید کرده که «هیچ زندانی سیاسی در زندان‌های کشور وجود ندارد.»

این در حالی است که گزارش‌های متعددی از بدرفتاری و شکنجه زندانیان در زندان‌های طالبان پخش شده است.

نهادهای حقوق بشری و رسانه‌ها به زندانیان و زندان‌های طالبان دسترسی ندارند و امکان تایید مستقل وضعیت زندان‌های تحت کنترول طالبان وجود ندارد.

به تازگی نشریه فارن پالیسی در گزارشی نوشت کسانی که در بازداشتگاه‌ها و زندان‌های طالبان زندانی بوده‌اند، از شکنجه خود و بدرفتاری جنگجویان طالبان داستان‌های تکاندهنده‌ای روایت کرده‌اند.

شماری از زنانی که در گذشته به دست اعضای طالبان زندانی شده بودند، به گزارشگر ارشد فارن پالیسی گفتند که شکنجه‌گران طالبان به سینه‌ها و اندام‌های تناسلی آنها می‌زدند تا نتوانند آثار زخم و شکنجه را به دیگران نشان دهند.

این زندانیان پیشین طالبان همچنین گفته‌اند که زندانیان در این زندان‌ها مورد «تجاوز جنسی گروهی» قرار می‌گرفتند و متجاوزان به صورت آنها «ادار» می‌کردند.

لین اودانیل، گزارشگر ارشد فارن پالیسی همچنین افزوده که زنان زندانی به «بردگی جنسی» گرفته می‌شدند و در صورت مقاومت‌، به قتل می‌رسیدند‌ و اجساد آنها در کنار جاده‌ها رها یا از درختان آویزان می‌شدند.