این چهره برجسته حزب برسراقتدار محافظهکار همکاری با حکومت طالبان را برای جلوگیری از افتادن افغانستان به چرخه «بیثباتی، تروریسم و مهاجرت گسترده» ضروری دانست.
آقای الوود ضمن یادآوری از مرگ برادرش به دست القاعده در سال ۲۰۰۲ در اندونیزیا در روزنامه دیلی تلگراف نوشت:«من اهل مماشات با طالبان نیستم و میدانم که سیاستهای آنان با آرمانهای ما همسو نخواهد شد. اما، میبینیم که این کشور خسته از جنگ حاضر است که سازش کند. »
در بمبگذاریهای القاعده در بالی اندونیزیا در سال ۲۰۰۲، ۲۳ بریتانیایی، از جمله برادر آقای الوود کشته شدند. طالبان در این دوره روابطی خیلی نزدیک با القاعده داشت.
این مقام بریتانیایی با اشاره تلویحی به «رضایت مردم افغانستان از وضعیت فعلی» افزود که «افغانستان در حال حاضر نسبت به دهه ۱۹۷۰، صلحآمیزتر است.»
این مقام بریتانیایی همچنان از «اجازه کار زنان» نیز یاد کرد و مدعی شد که علیرغم ممنوعیتها، به زنان اجازه داده میشود که به کار بازگردند. چون به گفته او، اقتصاد افغانستان به کار آنان نیاز دارد.
الوود در این مورد نوشت: «نیاز به یک استراتژی عملگرایانهتر است. شاید طالبان از محدود کردن حقوق زنان به عنوان ابزاری برای مذاکره و رسیدن به درک مشترک استفاده میکند.»
او افزود: «ما تا زمانی که چشمهای خود را باز نکنیم متوجه این واقعیت نخواهیم شد. اولین گام برای این که واقعاً چنین است، باید سفارت خود را در کابل بگشاییم.»
او گفت اگرچه این امر «ناخوشایند» است، اما اکنون زمان شروع مذاکره با طالبان است. این نماینده پارلمان بریتانیا تنها راه کمک به آینده افغانستان را تعامل [با طالبان] دانست.
او هشدار داد در صورتیکه غرب تاخیر کند، «ممکن است افغانستان به پرتگاه مالی سقوط کند و چرخه تروریسم و مهاجرت گسترده شدت گیرد.»
این مقام بریتانیایی همچنان درباره احتمال جنگ دوباره در افغانستان هشدار داده و افزود که ممکن است «آینده افغانستان به دست چین بیفتد.»
