ذبیح‌الله مجاهد: گزارش شورای امنیت درباره همکاری طالبان با شبکه القاعده حقیقت ندارد

نشست چندجانبه امریکا و پنج کشور آسیای میانه با محوریت افغانستان در روزهای پنجم و ششم اسد در شهر آستانه برگزار شد.

محور گفت‌وگوهای این نشست ارائه کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان، همکاری‌های بین‌المللی، امنیت و مبارزه با تروریسم عنوان شده است.

غیرت عمروف، معاون اول وزیر خارجه قزاقستان در این نشست با تشریح طرح رئیس‌جمهور این کشور گفته است که قزاقستان از تلاش‌های بین‌المللی برای کمک به افغانستان و رسیدگی به بحران بشری در این کشور حمایت می‌کند.

افزون بر آن تالگات کالیف، نماینده ویژه قزاقستان در امور افغانستان، در این نشست بر اهمیت یک رویکرد «عمل‌گرایانه» در جهت تثبیت وضعیت افغانستان تاکید کرده است.

در همین حال، توماس وست، نماینده ویژه امریکا در افغانستان از اقدامات حکومت قزاقستان برای ارائه کمک به مردم افغانستان به ویژه اقداماتی مبنی بر تثبیت وضعیت اجتماعی و اقتصادی در این کشور قدردانی کرده است.

نشست آستانه با حضور نمایندگان قزاقستان، قرغیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و اوزبیکستان در شهر آستانه برگزار شد.

هنوز جزئیات بیشتری از این گفت‌وگوها در رسانه‌ها منتشر نشده است.

سی‌ان‌ان در گزارش خود نوشته که افغان‌های منتظر در پاکستان به دلیل آزار و اذیت پولیس از جمله دستگیری و تقاضای پول تحت فشار هستند.

گروه‌های حقوق بشری می‌گویند که پولیس پاکستان صدها افغان را با وجود در معرض خطر بودن به افغانستان اخراج کرده است.

سی‌ان‌ان نوشته که تاخیر در رسیدگی به پرونده‌های انتقال این پناهجویان باعث شده تا بسیاری از آنان فشار روانی و اقتصادی را به دلیل مشخص نبودن سرنوشت شان متحمل شوند.

طبق آمار وزارت امور خارجه امریکا، نزدیک به ۹۰ هزار افغان تاکنون در ایالات متحده اسکان داده شده اند، اما بسیاری دیگر به دلیل حجم زیاد درخواست ویزای ویژه مهاجرتی امریکا منتظر رسیدگی به پرونده‌های شان هستند.

وزارت خارجه امریکا به سی‌ان‌ان گفته که دولت جو بایدن به «افغان‌های شجاع» که با ایالات متحده همکاری کردند متعهد است.

وزارت خارجه امریکا می‌گوید «ظرفیت پردازش آنها در پاکستان محدود است، اما کارکنان آن فعالانه در تلاش برای رسیدگی به درخواست‌ها هستند.»

وزارت خارجه پاکستان از اظهار نظر در این مورد خودداری کرده است.

آقای داوودزی در برنامه میدان به افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان این روش را از جمهوری اسلامی آموخته‌اند. او افزود که در حکومت قبلی هم جمهوری اسلامی درباره برخورد با مخالفان مشوره‌های می‌داد، اما به گفته او چون مقام‌های حکومت پیشین متعقد به نظام دموکراسی و جمهوریت بودند،‌ به آن گوش نمی‌دادند.

این مقام ارشد حکومت پیشین افغانستان گفت: «بعضی اقدامات طالبان را که دقیق می‌بینم و با اقدامات (جمهوری اسلامی) مقایسه می‌کنم که در آنجا سفیر بودم،‌ بسیار شباهت دارد.»

آقای داوودزی افزود، تاکتیک‌های که مقام‌های حکومت ایران برای حفاظت از انقلاب‌شان استفاده می‌کنند، در افغانستان طالبان «کاپی» می‌کنند.

آقای داوودزی به افغانستان اینترنشنال گفت که این روش در هیچ یک از دوره‌های تاریخی افغانستان به‌جز از دوره طالبان اتفاق نیفتاده است.

پس از حاکمیت طالبان در افغانستان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، روند بازداشت خودسرانه زنان به ویژه زنان معترض افزایش یافت.

اخیراً مجله فارن پالیسی نیز در یک گزارش تحقیقی دریافته بود که طالبان زنان بازداشتی را به سینه و اندام تناسلی شان می‌زنند تا زنان نتوانند آثار شکنجه را نشان دهند.

این مجله در اوایل ماه سرطان سال جاری با نشر این گزارش همچنان به «بردگی جنسی» زنان از سوی طالبان اشاره کرد و نوشت که زنان به دلیل مقاومت‌ در برابر «بردگی جنسی» ماموران اداره امر به معروف طالبان، به قتل رسیده‌ و اجساد آنها در کنار جاده‌ها پیدا شده یا از درختان آویزان شده‌اند.

دیوید آزبورن، از گروه نظارتی «شاهد افغان» به فارن پالیسی گفته که این سازمان حقوق بشری بیش از ۱۴۰ گزارش از «کشته شدن زنان، اغلب در شرایط خشونت و بی‌رحمی شدید» جمع‌آوری کرده است.

افزون بر آن، در اواخر ماه ثور سال جاری نیز روزنامه هشت صبح در یک گزارشی از شکنجه و تجاوز جنسی بر زنان زندانی توسط طالبان خبر داد.

در این گزارش که بر اساس گفت‌و‌گو با قربانیان، پزشکان و منابع دیگر تهیه شده، آمده است که برخی از این زنان زیرفشار شکنجه و آزار تن به سوءاستفاده جنسی طالبان داده‌اند.

منابع گفتند پس از کشته شدن این شهروند، مردم جسد او را به مسجد امام قائم منتقل کردند. به گفته منابع، خانواده این فرد هنوز پیدا نشده و جسد او در مسجد است.

مقامات طالبان تاکنون در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند.

این منابع گفتند که قبل از ظهر روز جمعه ششم اسد، همزمان با برگزاری مراسم عاشورا، شبکه مخابراتی در غزنی قطع شد و طالبان در منطقه نوآباد و قلعه شهاده غزنی بر کاروان‌های عزاداران تیراندازی کردند.

تصاویری که از غزنی به دست افغانستان اینترنشنال رسیده نشان می‌دهد که افراد طالبان با شلیک گلوله عزاداران محرم را متفرق و لت و کوب می‌کنند.

این منابع افزودند که طالبان از گشت و گذار مردم در شهر غزنی جلوگیری کردند.

تصاویری که از کابل به دست افغانستان اینترنشنال رسیده نیز نشان می‌دهد که افراد طالبان با تیراندازی هوایی، کاروان عزاداران عاشورا را متفرق می‌کنند.

طالبان امسال به صورت گسترده بر مراسم محرم محدویت وضع کرده است.

شماری از جریان‌های سیاسی مخالفت طالبان و نیز روحانیون اهل تشیع این اقدام طالبان را محکوم کرده‌اند.

آقای ستانکزی در این مراسم گفت که مخالفان آموزش دختران هم در بین اهل سنت و اهل تشیع پیدا می‌شوند. با این حال او گفت که آموزش حق مسلم و شرعی همه است و باید دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها بدون تبعیض به روی افغان‌ها باز شود.

معین سیاسی وزارت خارجه طالبان افزود: «اگر در (مناطق)‌ اطراف و ولایات برویم، در یک قریه اگر پنج نفر طرفدار مکتب است،‌ دو نفر مخالف مکتب هم پیدا می‌شود. نه تنها در بین اهل تسنن،‌ در بین اهل تشیع هم است.»

این چهر برجسته طرفدار آموزش دختران در میان طالبان، با این حال می‌گوید که بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی دختران به زمان نیاز دارد.

او به دوران حکومت محمد ظاهر، شاه سابق افغانستان اشاره کرده و گفته او‌‌ چهل سال در افغانستان پادشاهی کرد،‌ اما به دلیل ذهنیت عامه نتوانست در «اکثر ولایات» مکتب و دانشگاه بسازد.

آقای استانکزی با اشاره این که خودش دوران حکومت شاه پیشین افغانستان را دیده است گفت: «مردم قبول نمی‌کردند. ذهنیت آنها این کار را قبول نمی‌کرد. حتا در اکثر جاها بود که سرک پخته را می‌برد،‌ قبول نمی‌کردند.»

به گفته استانکزی استدلال مردم آن زمان این بود که حکومت از طریق ساخت جاده می‌خواهد بر آنها حاکم ‌شود.

به زور نمی‌توانیم مکاتب را باز کنیم

معین وزارت خارجه طالبان خطاب به مخاطبانش که عمدتا هزاره بودند گفت که طالبان نمی‌تواند به خاطر آموزش دختران، مردم خود را بکشد. استانکزی گفت: «نمی‌توانیم توپ و طیاره به ولایات ببریم تا آنها (مردم) را به زور وادار به اطاعت بکنیم.»

او می‌گوید که باید از راه «منطق و دلیل» مخالفان آموزش دختران اقناع شوند و به اهمیت آموزش پی ببرند و این به گفته او زمان لازم دارد.

عباس استانکزی ابراز امیدواری کرد که مردم دست از مخالفت با آموزش دختران‌شان دست بر دارند و شرایطی پیش بیاید که دروازه مکاتب و دانشگاه‌ها به روی همه باز شود.

این مقام شناخته شده طالبان افزود: «ما امیدواریم اگر امروز نشد،‌ فردا. اگر فردا نشد،‌ پس فردا این مشکل ما حل خواهد شد.»

او این سخنان را در بین مردمی بیان کرد که به ندرت می‌توان در بین‌ آن‌ها کسانی را پیدا کرد که مخالف آموزش دختران باشند. مناطق هزاره‌نشین افغانستان در بیست سال گذشته به عنوان یک الگوی آموزشی مطرح بوده است.

طالبان در همان ماه‌های اول به قدرت رسیدن شان دروازه‌های مکاتب را به‌روی دختران بالاتر از صنف شش بستند. سپس به تدریج محدودیت‌ها را بیشتر کردند و ورود دختران به دانشگاه‌ها و تمامی مراکز آموزش عالی را ممنوع کردند.

این محدودیت‌ها بعدا شامل مراکز آموزش خصوصی و حتا برنامه‌های آموزشی سازمان ملل برای کودکان هم شد.

طالبان هنوز به طور قاطع نگفته‌اند که مخالف آموزش زنان و دختران هستند. این گروه دلیل بستن مکاتب را به نحوی به مخالفت‌ها در جامعه ربط می‌دهند و می‌گویند با تغییر نصاب و برنامه‌های آموزشی دروازه مکاتب و دانشگاه‌ها را باز خواهند کرد.

اخیرا سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان و از چهره‌های پرنفوذ شاخه حقانی این گروه گفت که مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران باز می‌شود و کار روی آن جریان دارد.